อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15 วันที่ 19 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15 วันที่ 19 ต.ค. 57

โยทะกาพยักหน้า
"ฉันต้องการแสงสว่างจากใครสักคน แล้วทุกคนที่เป็นแสงสว่างของฉัน ทองทา หนูมาลีหรือแม้แต่เธอก็มาอยู่ที่นี่ ฉันก็เลยมา"
โรสพยักหน้าเข้าใจ แม้จะไม่รู้รายละเอียดก็ตาม แต่ก็พอเดาออกจากสีหน้าท่าทางว่า โยทะกาดูมีความทุกข์อยู่เสมอ

"ชีวิตไม่มีคำว่าง่ายสินะ ดอกไม้พวกนี้ ฉันให้นะ หยิบที่เธอชอบเอาไปเถอะ เธอชอบดอกไม้มาตลอด เข้มแข็งไว้…. สวยงามให้เหมือนดอกไม้พวกนี้"
โรสมองโยทะกาในฐานะเพื่อนที่ดี พยายามให้กำลังใจ โยทะกาหยิบดอกไม้เล็กๆจากกองดอกไม้ที่โรสบอกขึ้นมา เอามาทัดหู ยิ้มๆ


โรสพยักหน้าว่าดีแล้ว แล้วเดินจากไป โยทะกาได้รับกำลังใจ จิตใจก็ดีขึ้น แม้จะมีแววเศร้าอยู่
มาลีเอาอาหารมาวางเป็นออเดิฟจานแรก อาหารเริ่มทยอยออกมา

"โห ....จิ้มแจ่วนี่เลย อยากกินมากถึงมากที่สุด"
มาลีป้อน
"เอ้านี่ค่ะ"
ทองทาเอามือจับมือมาลีที่ยื่นป้อนเข้ามา ไม่ได้ตั้งใจลวนลาม โรสโผล่มาข้างหลัง เสียงดุขึ้นมา
"จับมือกันบ่อยหรือ"
ทั้งคู่สะดุ้ง ปล่อยช้อนร่วง เนื้อหลุดตกพื้น กระโดดถอยห่างจากกันเป็นวา... ไปนั่งที่เก้าอี้คนละด้าน
"อุ๊ยแหวกเป็นทางเชียว"
โรสเข้ามานั่งตรงที่แหวกเลยกลายเป็นนั่งกลาง สองหนุ่มสาว ยิ้มแห้งกลัวโรส
"กลับมาคบกันเนี่ย หวานฉ่ำสินะ วางแผนจะไปถึงไหนกันล่ะ พระจันทร์ ดาวเสาร์ ดาวพลูโต ไปถึงไหนดี"
"พี่โรส ผมไม่กล้าหรอกน่า"
"ก็เตือนไว้ไง หนูมาลียังไม่บรรลุนิติภาวะ ยังเป็นสิทธิ์ของฉันนะโว้ย"
"พี่ทองทา เขาระวังตัวมากขึ้น เราไม่มีแผนทำอะไรนอกลู่นอกทางหรอกค่ะ"
"หรา.... ของแบบนี้ ไม่มีใครตั้งใจมาก่อนหรอกโว้ย ถึงเวลามันจะคัน มันจะออกอาการ ร้อนๆ หนาวๆ ฮอร์โมนธรรมชาติมันจะพุ่ง มันจะเรียกร้อง จริงป่ะ" โรสเอาไหล่ไปชน ทองทาหน้าซีดเมื่อโดนถาม "พักนี้เป็นป่ะ"
ทองทาโกหก
"ก็ไม่นะ... ไม่เป็น"
"เอาว่าเป็นเมื่อไหร่ มาหาพี่ พี่จัดการให้"
ทองทาสะดุ้ง เอามือทั้งสองขึ้นมาบัง มาจับเป้า มองโรสอย่างระแวง
"หยึย"
"ไอ้บ้า ไม่ใช่จัดการอย่างนั้น ฉันอยากให้แกไว้ใจฉัน แกก็รู้ว่าฉัน สนับสนุนแก"
ทองทายิ้มแห้งๆ จะเล่าเรื่องอาการหื่นของตนเองให้เขาฟังดีไหมนะ อย่าเพิ่งเลยเนอะ ยังไม่เล่าดีกว่า

อธิในชุดตำรวจลำลอง เพิ่งกลับจากทำงานมา การะเกดในชุดสวย เสื้อผ้า ผม เรียบร้อย เดินออกมา เสร็จพอดี
"สวยจัง สวยที่สุด"
แคที่ยิ้มหวาน ทำหน้าว่าเขาชมตัวเอง "ขอบคุณค่ะ ... อ้อ ชมการะเกด แฮะ ๆ แสดงว่ายังชอบอะไรสวยๆ เอาเป็นว่า เมื่อไหร่ชอบอะไรแปลกๆ ติดต่อเจ๊นะคะ ไปล่ะ เชิญตามสบาย"
"เกดสวยจริงหรือคะ"
"จริงค่ะ" อธิเคลิ้มแล้วสะดุ้ง จำได้ว่าตนเอง ไม่เล่นบทรุ่มร่าม "เอ้อพี่ไม่ได้
สนใจเธอแล้วนี่ื พี่ก็แค่ชม เธอสวยจริงๆ ไม่ได้จีบ ไม่ได้เกี้ยวอะไรทั้งนั้น"
การะเกดยิ้มๆ อารมณ์ดีขึ้นตามลำดับ ทั้งสองเดินออกไปด้วยกัน

อธิพาเกดออกมา แม่และน้องชาย นั่งรอ แม่มีแผลที่ขาเล็กน้อย
"แม่ โต้ง มากันหมดบ้านเลยหรือ"
"พ่ออธิเขาให้คนไปรับ เขาบอกว่าเกดจะเป็นดาราคืนนี้ จะขึ้นเวทีร้องเพลง"
"แค่นักร้องที่ร้านเองนะแม่"
"แม่พูดถูกแล้ว เกดต้องคิดว่าตัวเองเป็นดาราเป็นซุปเปอร์สตาร์ จะได้ร้องเพลงเพราะๆไง"
การะเกดยิ้มแห้ง จะทำได้ไหมล่ะ
"แล้วนี่แฟนคลับที่จ้างเกดเขามาหรือยังคะ เขาเป็นใคร บอกหน่อยไม่ได้หรือคะ"

อธิยิ้ม มีเลศนัย
เวทีของร้านถูกจัดขึ้นอย่างสวยงามแปลกตาไปกว่าปรกติด้วยพร็อพ ไฟที่มาจากสตูดิโอของแคที่

แคที่พาโยทะกามานั่ง ดูแลแขกวีไอพีให้ ส่วน โรส ทองทา มาลี บุญมา สมศรี ครอบครัวของการะเกด นั่งอยู่ที่โต๊ะกลาง
"จัดเวทีสวยดีนะคะ"
"ของที่สตูดิโอดิฉันเอง นามบัตรค่ะ มีอะไรให้ช่วยรับใช้ ยินดีนะคะ"
โยทะกายิ้มให้
หน้าเวทีโดดเด่นที่สุด จัดวางเป็นเก้าอี้ว่างๆ ตกแต่งด้วยดอกไม้ ดูก็รู้ว่าเป็นเก้าอี้ของคนพิเศษที่กำลังจะมา
อธิพาการะเกดมาที่ข้างเวที การะเกดมองมา เก้าอี้ที่ว่างเปล่า
"แขกที่อยากดูเกด ยังไม่มาหรือคะ"
"เดี๋ยวเขาก็มา....มาเถอะ"
อธิจูงการะเกดขึ้นเวที แล้วออกไปยืนที่หน้าไมโครโฟน กลางเวทีด้วยกัน

ในการประกวดร้องเพลงในค่ำคืนนั้น ภาพหลอนจากคำพูดของวานิช ทำให้เธอร้องเพลงไม่ได้

วันนี้ในหัวการะเกด ยังมีแต่ภาพความล้มเหลวในวันนั้น
อธิบอก
"จำเรื่องพลังแฝงได้ไหม มองไปข้างหน้า คนชั่วคนเดียว เทียบไม่ได้กับคนที่รักหนูตรงนั้น ทุกๆคนมาที่นี่เพื่อหนู"
การะเกดมองทุกคน มองครอบครัว
"อะไรนะคะ หนูต้องร้องเพลงให้แขกคนสำคัญไม่ใช่หรือคะ"
"แขกคนสำคัญคือนี่ ตัวของการะเกดเอง !"
ทองทาหยิบกระจกบานยาวมาวางที่เก้าอี้ที่ว่าง การะเกดตะลึง เห็นเงาของตนสะท้อนอยู่บนกระจก
"กฎข้อที่ 1 คือ รักตัวเอง รักคนอื่น" ทองทาบอก
"ความเกลียด โกรธ กลัว ให้ความรักของทุกคนในที่นี้ ช่วยเยียวยาได้ไหม มีชีวิตต่อไปข้างหน้าเพื่อพวกเขา เดินออกมาจากตรงนั้นเสียทีเถอะ"
การะเกดมองหน้าทุกคนที่ส่งความรักมาให้
ดนตรี เพลง “ดอกหญ้าในป่าปูน” ดังขึ้น
ทุกคนมองลุ้นการะเกด การะเกดหลับตา และแล้ว การะเกดก็ร้องออกมา อย่างไพเราะ สวยงาม ทุกคนยิ้มออกมา แม่การะเกดเช็ดน้ำตาสงสารลูก แคที่เอามือจับปาก น้ำตาไหลพรากๆ เวอร์เหมือนเคย
"ซาบซึ้ง ซาบซึ้ง อเกน แอนด์ อเกน ความรักชนะทุกสิ่ง" แคที่ทำมือท่าเลิฟ
ไปรอบๆ
สมศรีบอก
"โฮ้ย ขนลุก มันร้องดีจริงๆ"
บทเพลงไพเราะของการะเกดสะกดใจทุกคน
"ลูกศิษย์ของพี่ต้องให้ได้ แบบนี้ ! แบบนี้"
สีหน้าความสุขของการะเกดปรากฏขึ้นพร้อมเสียงเพลงที่ไพเราะขึ้นเรื่อยๆ
"เวที ฉาก นักร้อง นี่แหล่ะ ภาพในฝัน" โรสบอก
"ฝันอะไรวะ" บุญมาถาม
"ชีวิตแบบที่ฉันฝันไงพี่ ร้านในฝัน คืนนี้ร้านเรา ร้านของทุกคน สวยมากๆ ทุกอย่างมันเข้าที่เข้าทางไปหมด เวลาพวกเราอยู่ด้วยกันอยู่ที่นี่" โรสบอก
"บางทีความฝันมันก็สวนทางกับความจริง คืนนี้เราจัดงานหลอกๆ ไม่มีรายได้ เราไม่มีเงินจ่ายหนี้เขา เดี๋ยวก็ต้องเก็บร้าน หนีไปซ่อนที่บ้านเจ๊แคที่เหมือนเดิม" บอยว่า
"ไม่เอาแล้ว ไม่หนี ไม่ซ่อน ไม่หลอก ฉันจะกลับมาทำร้านนี้อีกครั้ง"
บอย-บุญมา-สมศรีร้อง "หา" พร้อมกัน

โรสพูดทั้งหมดนี้ท่ามกลางเสียงเพลงของการะเกด
วันใหม่ โรสเอาเอกสารมาวางกลางวงโต๊ะประชุม

"ฉันจะเอาโปรเจ็คเปิดร้านใหม่ไป กู้ธนาคาร"
"เท่าที่ผมจำได้ ตอนเปิดร้านใหม่ เราไปขอกู้ธนาคารครั้งหนึ่งแล้ว เขาไม่ให้เพราะบอกว่าร้านเราทำเลอยู่ในซอย โอกาสกำไร ไม่ค่อยมี" บอยบอก
"ฉันก็บอกเหมือนธนาคารเปี๊ยบ เชื่อกันที่ไหน และแล้วก็เจ๊งจริงๆ" แคที่ว่า
"เราก็เลยต้องไปกู้นอกระบบให้นังกะทกรก พานักเลงมาจัดการอยู่นี่ไง"
"แล้วถ้าแกเจ๊งอีกคราวนี้ ข้างหน้าแกเห็นอะไรไหม นั่นตรงนั้น...ไม่เกินเมตรหนึ่งล้มละลายไงแก ฮะฮะฮ่า"
โรสเข้ามาบีบคอแคที่
"นี่ไม่ใช่คอนะท่านผู้ชม นี่คือคอห่าน ส่วนนี่ก็ชักโครก อวยพรกันตั้งแต่เริ่มเลยนะ อีเจ๊ ฉันมีคอนเซปต์ใหม่โว้ย ได้ไอเดียจากการะเกดนี่แหล่ะ"
"หนูหรือคะ"
"ข้างนอก มีคนร้องเพลงเก่งๆ ที่ไม่มีวันได้เป็นนักร้องเยอะแยะ ทุกคนที่ชอบร้องเพลง เขาฝันว่าตัวเองจะไปอยู่บนเวที มือถือไมค์ไฟส่องหน้า สักครั้งหนึ่งก็ยังดี"
"พวกลูกค้าเก่าๆที่ร้องเพลงเก่งๆ" บุญมาบอก
"นั่นแหล่ะ เราจะตกแต่งร้านให้เขา เราจะหาอุปกรณ์ประกอบฉาก เราจะเชิญญาติเขามาฟัง ค่ำคืนนั้นเขาจะเป็นซุปเปอร์สตาร์ ทุกคนจะเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่ร้านของเรา"
สมศรีคิดตามแล้วตบโต๊ะ
"สำเร็จแน่ ! เป็นฉัน ฉันก็ยอมจ่าย จากแม่ครัวเป็นราชินีลูกทุ่ง คืนหนึ่ง ! ใครๆก็เอา"
"เห็นไหม"
สองสาววาดฝันตาม
"ร้านในฝัน ไม่มีผู้หญิงนั่งดริ๊งค์ มีแต่คนชอบร้องเพลงมารวมตัวกัน" มาลีบอก
"ไม่ต้องเข้าประกวด เราทุกคนก็เป็นซุปเปอร์สตาร์ได้" การะเกดว่า
"น่านแหล่ะ"
"ไปก็ไปพี่... เจ๊งหรือเจ๊าเดี๋ยวก็รู้ ไป ลองดู" บอยว่า

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15 วันที่ 19 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ