อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 16 ต.ค. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 16 ต.ค. 57

ม่อนดอย แสงคำตามออกมา ณไตรกำลังจะเข้าซ้ำ ธรรพ์คลานหนีกับพื้น ม่อนดอยเข้าไปขวางณไตร แสงคำเข้าไปช่วยดึงธรรพ์ลุกขึ้น
ม่อนดอยห้าม “หยุดเถอะพ่อเลี้ยง ยังไงคุณธรรพ์ก็น้องชายพ่อเลี้ยง”
“เพราะมันเป็นน้อง ไม่ใช่คนอื่น ถึงต้องโดนหนักอย่างนี้ มันกล้าสวมเขาให้ฉัน”

เนื้อนางที่เสื้อผ้าเรียบร้อยรีบออกมา คำฝายตามติดมาด้านหลัง “เนื้อนางกับคุณธรรพ์ไม่ได้ทำเลวอย่างที่คุณพูด”
“แล้วที่ฉันเห็นนอนกอดก่ายกันอยู่ในนั้นมันอะไร ผู้หญิงอย่างเธอ เนื้อนาง.. รูปสวย ใจทราม เนื้อตัวโสโครก”
เนื้อนางตัวสั่นด้วยความโกรธ ณไตรพุ่งเข้ากระชากแขนเนื้อนาง


“พ่อเลี้ยงอย่าทำอะไร เนื้อนาง” คำฝายห้าม
ณไตรกระชากลากแขนเนื้อนางแรงจะพาขึ้นเรือน
แสงคำเห็นแล้วทนไม่ได้ พุ่งเข้าชกณไตร ณไตรมือหลุดจากเนื้อนาง “อยากจะฆ่าก็ฆ่าน้องชายมึงโน่น ห้ามแตะเนื้อนาง”
ณไตรโกรธจัด หันมาทางแสงคำ
เนื้อนางรีบตะโกน “ม่อนดอย ห้ามไว้เร็ว”
ม่อนดอยพุ่งเข้าผลักแสงคำออกห่างณไตร “ขอเถอะพ่อเลี้ยง ฆ่ากันให้ตายตรงนี้ ก็ไม่มีทางรู้ความจริง”
ณไตรหันไปทางเนื้อนาง เนื้อนางมองณไตรอย่างยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตัวเอง “ต่อให้ฆ่าเนื้อนาง เนื้อนางก็ยืนยันคำเดิม เนื้อนางไม่ได้นอนกับคุณธรรพ์”
ณไตรพรวดเข้าไปกระชากเนื้อนาง ลากขึ้นไปบนเรือนอย่างเร็ว แสงคำจะตาม ม่อนดอยรวบตัวแสงคำที่ดิ้นรนไว้เต็มแรง คำฝายเข้าไปช่วยจับตัวแสงคำ
“มันจะทำร้ายเนื้อนาง”
ม่อนดอยเตือนสติ “พ่อเลี้ยงไม่ทำร้ายผู้หญิง ถ้าแกเข้าไปช่วยเนื้อนางตอนนี้ มันยิ่งเหมือนราดน้ำมันลงบนกองไฟ”
คำฝายละล้าละลัง ห่วงเนื้อนางที่ถูกณไตรลากเข้าเรือนไป
แสงคำโมโห หันมาชกเข้าหน้าธรรพ์กระเด็นล้มลงไปคลุกฝุ่นอีก “มันโกหก คนอย่างเนื้อนางไม่มีวันปล่อยตัว มีแต่มันจะรังแกเนื้อนาง”
“คุณธรรพ์บอกความจริงมาให้หมด เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงมาอยู่กับเนื้อนาง” คำฝายถามร้อนใจ
ธรรพ์มองขอความเห็นใจจากทุกคน

ณไตรจ้องเนื้อนางที่ยืนเผชิญหน้ากัน “ทำไมต้องเป็นธรรพ์ น้องชายฉัน ทำไม เนื้อนาง”
เนื้อนางยังไม่ทันตอบ ณไตรเขย่าร่างเนื้อนางด้วยความผิดหวัง “คราวเจ้าแสนพรหม เธอปฏิเสธ แสงคำ เธอก็ปฏิเสธ แต่คราวนี้ ฉันเห็น ฉันเห็นเต็มสองตา.. เธอกับธรรพ์ .. ในปางของฉัน”
“ทำไมคุณไม่เชื่อใจเนื้อนาง ไม่ฟังเนื้อนางบ้าง เรื่องจริงคือเนื้อนางถูกหลอกให้มาเจอคุณแขไขที่นี่”
“ใครหลอกเธอ”
“เนื้อนางไม่รู้ คุณแขไขทะเลาะกับเนื้อนาง แล้วเนื้อนางก็ถูกตีหัวจนสลบ”
“ที่นี่ไม่มีแขไข ไม่มีใครนอกจากเธอกับไอ้ธรรพ์ที่นอนอยู่ตรงนั้น” ณไตรชี้ไปบนที่นอนแววตาทั้งเจ็บทั้งโกรธ
“ทำไมเนื้อนาง ทำไมทรยศความไว้ใจ ความรักของผมได้ถึงขนาดนี้” ณไตรก้าวเดินเข้าหา หน้าโกรธจัดดุร้าย
เนื้อนางถอยหนี มองณไตรด้วยแววตาเสียใจ “เนื้อนางไม่ใช่คนที่ทรยศความรักของคุณ ถ้าเนื้อนางจะทำจริงๆ ไม่ต้องที่นี่ ในเรือนนี้...ในบ้านหิมวัตที่คุณอยู่ เนื้อนางจะทำชั่วลับหลังคุณเมื่อไหร่ก็ได้” เนื้อนางพูดด้วยความอัดอั้นเรื่องธรรพ์กับแขไข
ณไตรทั้งโกรธทั้งโมโห เนื้อนางน้ำตาคลอ ณไตรไม่อยากเห็นให้ใจอ่อน หันหลัง ผลักประตูเดินออกไป เนื้อนางน้ำตาหยดออกมาด้วยความเสียใจ

ธรรพ์ยืนอยู่ตรงข้ามคำฝาย แสงคำ ม่อนดอย เล่าทุกอย่างด้วยสีหน้าไม่รู้เรื่องจริงๆ “ฉันง่วงแล้วก็นอนหลับไปที่บ้าน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่พี่ณไตรมา”
ณไตรก้าวลงบันไดมายืนตรงข้ามธรรพ์ “แกจะให้ฉันเชื่อเหรอว่า แกกับเนื้อนางถูกพามาที่เรือนนี้”
เนื้อนางลงบันไดมา คำฝายรีบไปยืนข้างเนื้อนาง “พ่อเลี้ยงอย่ามาด่วนโทษกันง่ายๆ เนื้อนางกับคุณธรรพ์มาที่นี่ตอนไม่มีใครอยู่ ฉัน แสงคำ ม่อนดอย ไม่มีใครอยู่เลย...เรื่องนี้มันมีพิรุธ”
“ถ้าคุณไม่เชื่อเรา ก็ขอให้ตามคุณแขไขมาเล่าความจริงเมื่อคืนทั้งหมด” เนื้อนางเชื่อมั่นในความบริสุทธิ์ของตัวเอง
ด้านหลัง วันดีวิ่งมาอย่างเร็วมากับบุญลือ ตรงมาที่กลุ่มณไตร “คุณณไตร...คุณแขไขอยู่ที่นี่ใช่ก่อ” ทุกคนมองวันดีกับบุญลือที่วิ่งมาหยุดตรงหน้าณไตร
วันดีมองไปที่ธรรพ์ “คุณธรรพ์ เนื้อนาง พ่อเลี้ยง อยู่กันครบ ขาดแต่ ....คุณแขไข” วันดีหันไปทางณไตร
“คุณแขไขล่ะเจ้า คุณแขไขไม่ได้อยู่ที่บ้าน ตอนนี้คุณหนูร้องใหญ่แล้ว”
เนื้อนางพอได้ยินคำว่าคุณหนู ก็รีบหันไปทางวันดี “ป้าวันดี รีบพาเนื้อนางกลับไปหาคุณหนูก่อน”
“ไม่ต้อง ห้ามเธอแตะต้องเด็กอีก”
“ที่เนื้อนางจะกลับบ้านหิมวัต ไม่ใช่เพราะอาลัยอาวรณ์ที่นั่น แต่เนื้อนางต้องให้คุณหนูกินนม ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหาคนผิด คุณสองคนพี่น้องควรจะตามหาว่าคุณแขไขเธอหายไปไหน” เนื้อนางหันไปทางวันดี “กลับบ้านหิมวัตก่อน เร็ว” เนื้อนางเดินนำไปกับคำฝาย
วันดีมองเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วหันกลับไป แอบสบตากับบุญลือ สมใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
ธรรพ์หันมาขอร้องณไตร “พี่ณไตร ตามหาแขไขก่อนเถอะ”
“แสงคำ เรียกคนงานมาทั้งหมด เราจะตามหาแขไข ... ม่อนดอย เอาปืนมาให้ฉัน”
ม่อนดอยกับแสงคำวิ่งออกไป ณไตรยืนอยู่กับธรรพ์ ธรรพ์ถอยห่าง มองกลัวอารมณ์พี่ชายที่แทบจะฆ่าทุกคนได้

แม่นายยืนหน้าตากังวล ด้านหลังจันตาว้าวุ่น “คุณหนูร้องจนหน้าเขียวหน้าเหลืองแล้วนะเจ้า แม่นาย”
“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง ให้นมเองงั้นเหรอ แกล่ะ แกก็ลองให้นมแกดูมั่งสิ”
“ผัวยังบ่เกิด ลูกก็บ่มี จะให้จันตาเอาน้ำนมจากไหน” จันตาบ่นเบาๆ มองแม่นายที่สีหน้าหงุดหงิดใจ

ในป่า ณไตร ม่อนดอย แสงคำ ธรรพ์ บุญลือเดินมา มีคนงานตามหลังอีกสี่คน
บุญลือมองธรรพ์ที่ท่าทางอ่อนแอที่สุดแล้วเสนอขึ้น “คุณธรรพ์รอฟังข่าวที่เรือนพักรับรองดีกว่ามั้ยครับ”
“ฉันไม่รอ ฉันจะช่วยหาแขไข”
ณไตรมองธรรพ์อย่างไม่อยากเห็นหน้า หันไปทางม่อนดอย “ม่อนดอย นายไปกับฉัน ที่เหลือแยกกันหา”
ณไตร ม่อนดอย แยกไปอีกทาง คนงานตามไป 2 คน แสงคำเดินนำแยกไปอีกทาง บุญลือมองเป็นห่วงธรรพ์ แต่ธรรพ์ไม่สนเดินเร็วตามแสงคำไป บุญลือรีบเดินตามไปกับคนงานอีก 2 คน

เนื้อนางกับคำฝายเดินเร็วเข้ามา วันดีที่เดินนำหน้าหันมาบอก “ไปรอที่ห้องพ่อเลี้ยง เดี๋ยวป้าจะพาคุณหนูไปให้” วันดีเดินแยกไป
คำฝายเดินแยกไปไปทางห้องณไตรถามเนื้อนางขึ้นด้วยความสงสัย “เนื้อนาง ตั๋วเห็นหน้าคนที่ตีหัวตั๋วหรือเปล่า”
“ไม่เห็นจ้ะ มันมืดมาก แล้วเค้าก็มาด้านหลัง”
“ใครมันคิดชั่ว สร้างเรื่องบัดสี”
“พี่คำฝาย ก่อนเนื้อนางจะไปที่ปาง ป้าวันดีเป็นคนมาบอกว่าอ้ายแสงคำตกหลังช้าง อาการเป็นตายเท่ากัน”
“เออ... ใช่ ป้าวันดีก็ให้พี่ลงไปซื้อของในเมือง”
สองคนมองสบตากัน ไม่สบายใจ
ในป่า ณไตรวิ่งมากับม่อนดอยและคนงานอีก 2 คน ณไตรตะโกนเรียก “แขไข แขไข ได้ยินมั้ย ... แขไข ผมมาช่วยแล้ว”
“คุณแขไข ได้ยินแล้วตอบหน่อย”
ณไตรกับม่อนดอย คนงานพากันตะโกนเรียกหาแขไข

แสงคำเดินนำมองหา ธรรพ์ตามหลัง บุญลือตามหลังมากับคนงาน
“แขไข ..แขไข คุณอยู่แถวนี้หรือเปล่า” ธรรพ์ร้องเรียก บุญลือคอยเดินตามใกล้ธรรพ์
แสงคำหยุดมองแล้วพูดขึ้น “ฉันจะไปดูทางเหว”
บุญลือได้ยินก็ขัดขึ้นทันที “ฉันว่าคุณแขไม่ได้หลงไปที่เหวหรอก น่าจะทางป่าโน้นมากกว่า” บุญลือสั่งคนงาน “พวกแกล่วงหน้าไปดูสิ” บุญลือจงใจสั่งคนงานให้เดินไกลออกไปอีกทาง
แสงคำยังยืนยัน “ฉันว่าแยกกันหาดีกว่า ฉันจะไปดูทางเหวให้แน่ใจ”
“ฉันไปด้วย”
สายตาบุญลือมองไปเห็นด้านหลังแสงคำคือต่างหูมุกกับกำไลข้อมือมุกของแขไขที่ตกอยู่ ตอนที่วิ่งหนี
บุญลือกลัวแสงคำกับธรรพ์ที่หันรีหันขวางจะหันไปเห็น ก็รีบพูดขึ้น “แสงคำ แกพาคุณธรรพ์ไปชายป่าทางโน้นก่อน ทางมันไม่ลำบากเหมือนทางไปเหว รีบไปสิ เผื่อคุณแขไขเธอจะเดินหลงไปแถวนั้น”
แสงคำเห็นธรรพ์จะตามไปให้ได้ ก็ตัดสินใจไปทางที่ง่ายกว่าอย่างที่บุญลือบอก
บุญลือมองจนทั้งคู่ออกไป แล้วรีบพุ่งไปหยิบต่างหูมุกกับกำไลข้อมือมุกของแขไขขึ้นมามอง แล้วเก็บใส่กระเป๋ากางเกงอย่างเร็ว

ในห้องนอนณไตร เนื้อนางยืนอยู่ใกล้คำฝาย ด้านหลังบนเตียงคือทารกที่หลับสนิท สีหน้าเนื้อนางครุ่นคิดสงสัย “คุณแขไขก็คงถูกหลอกไปที่ปางเหมือนกัน”
“ตั๋วสงสัยป้าวันดีใช่ก่อ”
“แล้วป้าวันดีจะหลอกทุกคนไปทำไม”
“เรื่องนี้มันต้องมีคนวางแผน แล้วมันก็ต้องเป็นคนในบ้านหิมวัต”
“คุณแขไขกลับมาเมื่อไหร่ เราจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่สร้างเรื่องใส่ร้ายเนื้อนางกับคุณธรรพ์” สายตาเนื้อนางมั่นใจในความบริสุทธิ์ของตัวเอง

ทุกคนช่วยกันตามหาแขไขจนถึงยามค่ำคืน ในป่า ธรรพ์เดินตามแสงคำ กับ บุญลือ ทุกคนถือคบไฟส่องไปทั่วๆ ในความมืด
“แขไข แขไขได้ยินผมมั้ย แขไข” ธรรพ์ร้องเรียก
“คุณแขไข พวกเรามาช่วยแล้วครับ” บุญลือทำเป็นช่วยตะโกนหา
ธรรพ์มอง สายตายังไม่หมดหวัง มีเพียงบุญลือที่ลอบยิ้มร้าย เพราะรู้ว่าไม่มีใครได้เจอแขไขอีกแล้ว

ส่วนณไตรสะพายปืน ถือคบนำมากับม่อนดอย คนงาน 2 คน
“นี่เราก็แทบจะพลิกป่าหาแล้วนะ พ่อเลี้ยง”
ณไตรมองเห็นทุกคนที่เริ่มล้า แต่แววตาณไตรยังเชื่อมั่น “อย่าเพิ่งหยุด แขไขอาจจะเตลิดหลงไปไกล แต่ยังไงก็ไม่พ้นป่านี้แน่” ณไตรเดินนำไปอย่างไม่ยอมแพ้ ม่อนดอยกับคนงานเดินตามไป

เช้าวันต่อมา ณไตรเดินกลับมาที่เรือนเนื้อนางกับม่อนดอย พร้อมคนงาน 2 คน อีกด้านแสงคำ ธรรพ์เดินมากับบุญลือ คนงาน 2 คน ทั้งหมดท่าทางเหนื่อยอ่อนจากการตามหาแขไขทั้งคืน
บุญลือรีบรายงานณไตรก่อน “ไม่เจอคุณแขไขเลยครับ ผมหาจนทั่วแล้ว”
ณไตรสีหน้าไม่สบายใจ “ผลัดเวรกันตามหาต่อไป อย่าหยุด เจอตัวแขไขเมื่อไหร่ รีบพาไปบ้านหิมวัต”
ณไตรส่งปืนให้ม่อนดอย แล้วหันมาทางธรรพ์ “ส่วนแก ... กลับไปกับฉัน”
ธรรพ์มองเกรงพี่ชาย เพราะรู้ว่ากำลังจะต้องกลับไปเจอเรื่องใหญ่ที่บ้าน แสงคำ ม่อนดอยมองณไตรกับธรรพ์ที่กำลังกินแหนงแคลงใจกันเรื่องเนื้อนาง

ในบ้านหิมวัต ณไตรกับธรรพ์ยืนคนละด้าน แม่นายมองลูกชายสองคน จันตา วันดียืนด้านหลัง สีหน้าจันตาร้อนใจตรงข้ามกับวันดีที่เรียบนิ่ง
“เพราะนังผู้หญิงกาลีอย่างเนื้อนางมาเหยียบที่นี่ หิมวัตถึงได้มีแต่เรื่อง” แม่นายไม่พอใจ
เนื้อนางเดินออกมาเผชิญหน้ากับทุกคน มีคำฝายตามอยู่ด้านหลัง แม่นายตรงเข้าตบหน้าเนื้อนางด้วยความโมโห “แกหลอกล่อณไตรคนเดียวยังไม่พอ นี่แกยังหลอกให้ตาธรรพ์เสียคนอีก”
เนื้อนางกุมแก้มมองแม่นาย “พวกหิมวัตเหมือนกันทุกคน ดีแต่ดูถูกคนที่ด้อยกว่า” เนื้อนางหันไปทางณไตร “คิดว่าตัวเองถูกที่สุด”
“แม่นายครับ ผมกับเนื้อนางขอยืนยันว่าเราไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่พี่ณไตรเห็น”
“พอได้แล้วธรรพ์ แกควรจะยอมรับผิด” ณไตรไม่เชื่อน้องชาย
“ถ้าคุณธรรพ์จะยอมรับผิด ก็ต้องไม่ใช่เรื่องเนื้อนาง” เนื้อนางหันไปมองธรรพ์ ธรรพ์สีหน้าไม่ดี
แม่นายทนฟังไม่ได้ตวาดลั่น “แกไม่ต้องมาโยนความผิดให้ลูกชายฉัน แกหลอกตาธรรพ์ ยั่วยวนตาธรรพ์ให้ไปหาแกที่ปาง”
“ไม่จริง เนื้อนาง คุณแขไข พี่คำฝาย แล้วก็อาจจะคุณธรรพ์ด้วย พวกเราถูกหลอกไปที่ปาง”
“แกจะแถไปถึงไหนเนื้อนาง ใครจะหลอกคนตั้ง 4 คนได้”
“ป้าวันดี!!! ป้าวันดีหลอกทุกคน” คำฝายพูดขึ้น ทุกคนหันไปมอง
วันดีแสร้งทำหน้าตาตกใจ “คุณพูดเรื่องอะไร ป้าบ่รู้เรื่องเลยเจ้า”
“ป้าวันดีเป็นคนเก่าคนแก่ที่นี่อย่าพูดพล่อย คำฝาย” ณไตรดุ
“พี่คำฝายพูดเรื่องจริง ฉัน พี่คำฝายถูกป้าวันดีหลอกไปที่ปาง ตอนคุณแขไขเจอฉัน คุณแขไขก็บอกว่าถูกหลอกมาเหมือนกัน”
“คุณเนื้อนาง...ป้าดีกับคุณทุกอย่าง ป้าทำอะไรบ่ถูกใจคุณหรือเจ้า ถึงได้ใส่ร้ายป้าอย่างนี้” วันดีบีบน้ำตาร่วงเผาะน่าสงสาร
ณไตรมองเนื้อนางตาลุกวาวด้วยความโกรธ “ผิดซ้ำ ผิดซาก ผิดแล้วยังหน้าด้าน โยนความผิดให้คนอื่น เนื้อนาง ฉันจะทนเธอไม่ไหวแล้ว” ณไตรเหลืออด
“เนื้อนางก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน คุณกับทุกคนมารุมด่า โยนความผิดให้เนื้อนาง ไม่มีเหตุผลที่จะต้องนอนกับคุณธรรพ์ เพราะเนื้อนางไม่เคยรักคุณธรรพ์”
“ผู้หญิงอย่างแกไม่ต้องการความรัก แกอิจฉาหนูแขที่เค้ามีลูก คนอย่างแกไม่สนใจหรอกว่าพ่อของลูกจะเป็นใคร ขอแค่เป็นผู้ชายรวยๆ ที่นามสกุลหิมวัต” แม่นายด่าเนื้อนางอย่างรุนแรง
“ความคิดต่ำๆ อย่างนั้น ไม่เคยมีอยู่ในหัวเนื้อนาง”
“หยุดว่าแม่นาย” ณไตรโกรธ
“พวกคุณก็หยุดใส่ร้ายเนื้อนางสักที คุณไม่สอบสวน ไม่เคยมีความยุติธรรม คิดแต่ว่าเนื้อนางจ้องจับผู้ชาย เนื้อนางเป็นคน ... ไม่ใช่สัตว์ที่สมสู่ไม่เลือก” เนื้อนางเสียงแข็ง มองจ้องไปที่ธรรพ์ “ตั้งแต่อยู่ที่นี่ เนื้อนางเห็นแล้วว่าคนบ้านหิมวัตไม่ได้สูงส่งดีวิเศษไปกว่าคนงานในปาง พวกคุณก็ทำเลวหลบซ่อนความผิดได้เก่งเหมือนคนอื่น”

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 16 ต.ค. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ