อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 19 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 19 ต.ค. 57

"คิดถึงจัง !" เธอเพิ่งเห็นว่ากอดใคร "หนูมาลี ! อี๊ไป๊ ! สกปรก"
เธอผลักหนูมาลีแรงมาก เซไปชนผนัง เจ็บแขน
"นี่เจ็บนะ...ผลักซะแรงเลย"
"พี่ทองทาไปไหน"
"อยู่ที่สถานี ถ่ายเอ็มวี"

"แล้วหล่อนมาทำอะไรที่นี่ มาให้ท่าเขาถึงในห้องนอน ผู้หญิงชั้นต่ำ"
"เฮ้อ แบบที่พี่โรสบอกเลย ใครๆจะดูถูกเรา"
บุษบาบัณคิดอะไรเล็กน้อย
"เอางี้ ....1. เลิกยุ่งกับพี่ทองทา 2.ลาออกจากการแข่งขัน สองอย่างนี้ ต้องการเงินเท่าไหร่"


"ถามว่าฉันต้องการเท่าไหร่ ...ก็เยอะนะ"
นีน่าบอก
"ว่าแล้ว....ฮึ คนอย่างหล่อนซื้อได้ด้วยเงินสินะ บอกมาเลย เอาเท่าไหร่"
"ทั้งหมดที่คุณมี" มาลีบอก
"อีบ้า !"
บุษบาบัณเงื้อมือขึ้น หนูมาลี ตกใจ ยืนหลับตา แต่บุษบาบัณกลับหยุด หดมือกลับ
ยาหยีถาม
"คุณเบลหยุดทำไมคะ...กำลังมันส์"
เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง
"ตบก็เจ็บมือ แถมไม่นานก็หาย"
จู่ๆ เธอก็พุ่งไปหยิบมีด
"กรีดหน้ามันดีกว่า ทำให้มันอายคน จนขึ้นเวทีไม่ได้"
ยาหยีร้อง "หา ?!"
ขนาดยาหยียังตกใจกับความโหดของบุษบาบัณ แล้วมาลีล่ะ ตกใจมากกว่า
"การแข่งขันครั้งนี้คือชีวิตของฉัน ฉันต้องชนะเท่านั้น ถ้าไม่เอาเงิน เธอก็จะได้แผลเป็นที่หน้าแทน ! คิดดูนะหน้าสวยๆ มีรอยบากสักสองสามรอย พี่ทองทาก็ไม่สน...ประกวดต่อ...ก็ไม่มีใครเลือก"
"เธอมันบ้าไปแล้ว แค่การแข่งขันเป็นซุปเปอร์สตาร์เนี่ยนะ"
"เพื่อการเป็นที่หนึ่งต่างหาก เป็นที่หนึ่ง ! ความรู้สึกแบบนี้ที่ฉันต้องการ ฉันต้องเป็นที่หนึ่งในการแข่งขัน และต้องเป็นที่หนึ่งในใจพี่ชายของฉัน แต่แกขวางทางอยู่ทั้งสองอย่าง แกต้องโดน ! ยาหยี นีน่า จับมันไว้"
ยาหยีกับนีน่าพุ่งเข้าหา มาลีกระโดดหนี เหมือนจะหนีได้ แต่นีน่า วิ่งมาจับหนูมาลีไว้ได้
"แกเสร็จแน่"
บุษบาบัณหัวเราะร่า เดินมาพร้อมมีด
"เอ้อ ยาหยี แค่จะถามว่า คุณเบลเป็นคนกรีด แล้วเราสองคนเป็นคนจับ เวลาตำรวจจับ เขาจับคุณเบลใช่ป่ะ"
เบลได้ยินแล้วโวย
"อีนีน่า ! พูดมากนัก จับดีๆ"
มาลีถูกล็อกแน่น บุษบาบัณเงื้อมีดขึ้น มือของทองทาก็เข้ามาจับไว้ เธอตกใจหันมอง
"พี่ทองทา"
"เธอสองคน ร่วมทำผิด เธอไม่รอดหรอก แต่ยังดีนะ รู้จักแยกแยะดีชั่ว เธอสองคนยังดีกว่าผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ ... เอามานี่"
ทองทาดึงมีดแล้วผลักน้องสาวออกไป เธอเซคะมำลงไปที่เก้าอี้
"พี่ทองทา เจ็บนะ"
มาลีวิ่งมาเกาะทองทาไว้ สีหน้ายังตื่นกลัวอยู่
"พี่ทองทา เขาบ้าไปแล้ว"
"ไม่เป็นไรแล้ว พี่อยู่นี่ โชคดีที่กองถ่ายยกเลิกกลางคัน โชคดีจริงๆ ...กล้าทำเรื่องชั่วๆ เพราะถือว่ามีเงินใช่ไหม ลองอีกครั้งสิ พี่จะลากเธอเข้าคุกด้วยตัวพี่เอง"
"พี่ทองทา พี่เป็นพี่หนูนะ พี่ไปเข้าข้างคนอื่นได้ยังไง"
"พี่ดีกับเธอเพราะสงสารเธอ เมื่อก่อนเธอเป็นแค่เด็กสาวเอาแต่ใจ แต่ตอนนี้เธอหมกมุ่นกับเป้าหมายของตัวเองจนไร้มนุษยธรรม คนแบบนี้แหล่ะที่พี่เกลียด ! คนแบบพ่อ"
"พี่คลั่งนังเด็กเสิร์ฟคนนี้เข้าไปได้ยังไง จะแตะตัวมันหนูยังไม่กล้า"
"เชื่อเถอะ....ถึงตอนนี้ คนที่พี่ไม่กล้าแตะตัวเพราะกลัวสกปรก ก็คือเธอ ! ไม่ใช่หนูมาลี …. ออกไปได้แล้ว เราจบกันแค่นี้"
บุษบาบัณแค้น
ทองทาตะโกน
"ออกไป ออกไปให้หมด"
เธอสะดุ้ง ยอมลุกขึ้นยืน พูดเสียงเบา มองมาที่มาลี
"พี่ทองทา ปกป้องเธอไม่ได้หรอก คอยดูไปเถอะ"

เธฮสะบัดหน้าออกไป ตามด้วยยาหยี นีน่า มาลีกับทองทาถอนใจโล่ง เกือบไปแล้ว
ทองทานั่งลง กลุ้มเรื่องบุษบาบัณ มาลีตามมา

"แม่ของเบล แย่กว่าแม่พี่ เพราะฆ่าตัวตายประชดพ่อ ยายของเขาสอนแต่เรื่องความเกลียด สอนแต่เรื่องผลประโยชน์ที่ต้องช่วงชิงคืนมาจากพ่อ เบลรู้จักแต่ความเกลียด ไม่รู้จักความรักเลย"
"เมื่อก่อนการประกวดคือทุกอย่างในชีวิตหนู แต่ตอนนี้หนูรู้สึกว่าการประกวดชักไม่สนุก ไม่สนุกเอาซะเลย"
"ไม่หรอก บทเพลงสะอาดเสมอ แต่คนต่างหากที่อยากเด่นอยากดังจนทำได้ทุกอย่าง คนนี่ล่ะ ...สกปรก"

ในคืนวันเดียวกัน โรสอ้วกอยู่ในห้องน้ำ บอยเดินเอาผ้าเช็ดหน้ามาให้
"เวียนหัวอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย หมู่นี้ พี่อ้วกบ่อยนะ วันก่อนก็ทีหนึ่งแล้ว ผมได้ยินเสียงไปหาหมอกันหน่อยดีไหม" บอยว่า
"ไว้ให้ตกแต่งร้านเสร็จก่อนแล้วกัน"
"พี่นี่เหมือนเด็ก กลัวหมอไม่เข้าเรื่อง เป็นอะไรก็เอาแต่ซื้อยามากิน ตั้งแต่คบกันมา ผมไม่เคยลากพี่ไปหาหมอสำเร็จซักที"
"ถ้าแกเคยจน แกมีลูก แกก็จะเหมือนฉัน ฉันไม่ได้กลัวหมอโว้ย ฉันกลัวเสียตังค์ต่างหาก"
โรสเวียนหัว เดินกลับไปที่เตียง บอยมองตามอย่างเป็นห่วง

วันใหม่ มาลีทำงานบ้านให้โรสเหมือนเคย โรสนั่งเตรียมเครื่องมือออกไป ตกแต่งร้าน มาลีบ่นไปทำงานไป
"คนอะไร้ไม่รักตัวเองเลย หาหมอมันจะซักกี่ตังค์ หนูก็ยังอยู่ อีกหน่อย เรียนจบหนูทำงาน หนูก็ใช้หนี้ให้พี่ได้"
โรสกลับมาคล่องแคล่วเหมือนเดิม หยิบจับของเหมือนคนปกติ
"อีนี่ ขี้บ่นจริง ฉันก็ไม่เป็นไรแล้วนี่ไง"
มาลีเห็นโรสกลับมาแข็งแรงก็เลยสบายใจขึ้น มาลีทำความสะอาดไปเจอกล่องไม้ที่ใส่เอกสาร มีกุญแจเล็กๆล็อกไว้
"นี่กล่องใส่อะไร ทำไมต้องล็อกกุญแจ"
"วางลงๆ อย่าไปยุ่ง"
"อะไรอ่ะ อยากรู้ โฉนดที่ดิน... มรดกหรือ"
"ของสำคัญที่สุดในชีวิต"
"โห ยิ่งอยากรู้ใหญ่เลย"
"ไปเลยไป"
โรสผลักหัวลูกสาวเบาๆอย่างเอ็นดู ดึงกล่องคืนเอาไปซ่อน หวงแหน
"โห ผลักหัวเลยหรือ ... ดูอย่างอื่นก็ได้"
มาลีหยิบกระดาษแผ่นหนึ่ง เป็นกระดาษโน้ตเพลงเขียนด้วยดินสอ มีขีดฆ่าทิ้ง เป็นช่วงที่โรสหัดแต่งเพลงด้วยตัวเอง
"นี่เหมือนเป็นเพลง พี่แต่งเพลงหรือคะ"
"วางลงๆ ยุ่งจริง รื้อนั่นนี่ ไปไป๊"
"เขียนดีจัง"
"ฉันแต่งเพลงไม่เป็นหรอก แค่ก๊องๆแก๊งๆ นานแล้ว"
มาลี อ่านเนื้อเพลงแล้วยิ้มกว้างเข้าไปกอดโรส
"เขียนให้หนูใช่ป่ะ"
"อื้อ"
"น่ารักจัง"
มาลีหอมแก้ม โรสยิ้มกอดลูกอย่างมีความสุข
"เก็บเข้าที่ดีๆเลย ฉันจะออกไปข้างนอกละ งานเยอะแยะ"
มาลีหยิบโน้ตเพลง ทำท่าเหมือนจะวางเก็บแล้วหยิบหนีไปเลย
"ขอนะ"
"เฮ้ย เอามานี่ จะเอาไปไหน"

โรสได้แต่ส่ายหน้ายิ้มตาม
ทองทากำลังทำผมเพื่อเตรียมอัดเทปที่สถานี หนูมาลี นั่งข้างๆ คุยกับทองทาเรื่องโน้ตเพลงของโรส

"จะให้พี่ทำเพลงนี่หรือ"
" จ้ะ "
"ได้ แก้อีกนิดเดียวเอง พี่โรสมีหัวทางนี้นะ ถ้าเรียนต่อ รับรองรุ่ง ว่าแต่จะใช้เพลงนี้ขึ้นร้องประกวดอาทิตย์หน้านี้เลยไหม"
หนูมาลีกลุ้ม
"ไม่รู้สิ นี่ใกล้สอบปลายภาคที่รามแล้ว อ่านหนังสือดีกว่า ถ้าหนูสอบได้ พี่โรสคงดีใจมากกว่า"
มาลีชูหนังสือเรียนที่พกมาด้วย
"อีกแค่สองรอบ ทำให้ถึงที่สุดเถอะนะ"
สต๊าฟมีอุปกรณ์ครบเดินมาตาม
"ได้เวลาแล้วค่ะ จะอัดเทปอีกสิบนาที"
"คิดดูนะ พี่ไปทำงานก่อน"
ช่างทำผมปลีกตัวไปอ่านหนังสือข่าวบันเทิงเลยเอามาให้หนูมาลีดู
"อ่านหรือยังหนู ทิมมี่โดนข่าวเรื่องทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับ"
มาลีรับมาดู มีทั้งข่าวและรูป ทิมมี่ และข่าวของโกมินทร์
"ทิมมี่น่ะหรือคะ อุ๊ย มีข่าวโกมินทร์ด้วย"
"โกมินทร์โดนข่าวเรื่องซื้อวุฒิปริญญาตรี ไม่ได้เรียนจบจริงๆข่าวเยอะนะ เวทีนี้"
มาลี คิดสงสัยแล้วเดินออกไป

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/3 วันที่ 19 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ