อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/4 วันที่ 20 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/4 วันที่ 20 ต.ค. 57

"ทิมมี่น่ะหรือคะ อุ๊ย มีข่าวโกมินทร์ด้วย"
"โกมินทร์โดนข่าวเรื่องซื้อวุฒิปริญญาตรี ไม่ได้เรียนจบจริงๆข่าวเยอะนะ เวทีนี้"
มาลี คิดสงสัยแล้วเดินออกไป
"ข่าวสองข่าวในวันเดียวกันหรือ"
โทรศัพท์มือถือดังขึ้น หนูมาลีรับสาย

บุษบาบัณกำลังคุยโทรศัพท์ เปิดลำโพงได้ยินทั้งยาหยีและนีน่า
"อ่านหนังสือพิมพ์วันนี้หรือยัง"
"ข่าวทิมมี่กับเบลใช่ไหม"


"ฝีมือของฉันเอง คนทุกคนย่อมมีจุดอ่อนจริงไหม ฉันแค่ขยายจุดอ่อนนั้นขึ้นมา"
"คนดูรายการเขาไม่เชื่อหรอก"
ยาหยีเข้ามาพูดด้วย
"ผลโหวต เดอะซุปเปอร์สตาร์วันนี้ คะแนนของ โกมินทร์และทิมมี่ ร่วงลงกว่าปรกติ ยี่สิบเปอร์เซนต์ ส่งผลให้คะแนนของคุณเบล สูงขึันมาเป็นอันดับสอง"
มาลี มองไปที่ทีวีซึ่งมีการฉายกราฟคะแนนพอดี มาลีรีบเข้าไปดูจนใกล้
"ย้ำอีกครั้ง"
ยาหยีและนีน่าตะโกนพร้อมกันใส่โทรศัพท์
"คุณเบล ขึ้นที่สองแล้ว"
มาลี มองทีวีแค้น สามสาวหัวเราะกันใหญ่
"คะแนนของเธอ อยู่ต่ำสุด แถมยังทิ้งห่าง คะแนนแทบไม่ขยับ ชิ"
"คุณจ้างสื่่อทำลายคนอื่น คุณมันขี้โกง !"
" ไม่ใช่แค่ โกมินทร์ ทิมมี่นะ วันนี้จะมีข่าวของแกด้วย"
ช่างผมกลับเข้ามาใหม่ สีหน้าร้อนรน
"หนูมาลี ออกไปดูหน้าสถานีสิ"

มาลีหน้าเครียด
มาลี และช่างผมมายืนแอบดูอยู่ที่มุมหนึ่ง ได้ยินเสียงกลุ่มคนที่มาประท้วงหน้าสถานี

กลุ่มกรรมการหญิงชรา 5-6 คน ที่เคยแถลงข่าวคราวที่แล้ว วันนี้มายืนถือป้าย ข้อความต่างๆ เช่น "หนูมาลี ลาออกซะ" - "เด็กอกตัญญูต้องให้ออก" - "ขอต่อต้านเด็กอกตัญญู"
นักข่าวหลายคนถ่ายรูปบ้าง ยื่นไมค์ให้กรรมการสัมภาษณ์บ้าง
กรรมการ 1บอก
"เรามาที่นี่ในวันนี้เพื่อมาเรียกร้องให้ทางสถานีเอ็มเอ็มแชแนล ไล่เด็กอย่างหนูมาลีออกจากการแข่งขันซะตั้งแต่วันนี้ ลูกทุกคนต้องเคารพพ่อแม่ ขอยืนยันนะคะ คำว่าพ่อ เป็นคำศักดิ์สิทธิ์ ลูกทุกคนต้องรียกพ่อว่าพ่อ ไม่ใช่เรียกเป็นอย่างอื่น"
โยทะกาเดินมาเจอมาลี เธอรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และกำลังจัดการ
"อยู่นี่เอง ให้คนตามหาเสียทั่วสถานี"
"เขามาประท้วงหนู"
"อย่าไปใส่ใจ เรื่องพวกนี้สถานีเราจัดการได้ มาเถอะ รถรออยู่ข้างหลังจะพาเธอออกไปข้างหลัง ฉันบอกทองทาแล้วว่าเธอต้องกลับก่อน"
มาลีพยักหน้า เดินตามโยทะกากับช่างผมเข้าไป แต่เธอยังไม่วายมองมาทางหน้าสถานีที่กลุ่มประท้วงยังยืนอยู่

สาวสามตัวก่อเหตุนั่งดูทีวีในบ้านเมืองแมน หน้าตายิ้มแย้มดีใจ
"เยี่ยมมาก เล่นข่าวนี้ต่อให้สุดๆไปเลย"
นีน่าบอก
"ส่งคนไปหน้าสถานีแบบนี้ พ่อคุณไม่ว่าหรือคะ"
"เขาไม่รู้เรื่องหรอก พวกนี้เพื่อนของยาย พ่อกับคุณโยไม่รู้จัก"
"พรุ่งนี้ข่าวจะออกสื่อทุกสำนัก จากนั้นเราก็จะส่งคน แอบเข้าไปที่ร้านมัน เก็บภาพพ่อลูก เพื่อยืนยันความอกตัญญูของนังหนูมาลีที่เรียกพ่อว่าพี่"
บุษบาบัณพยักหน้ายิ้มร้าย
"คอนเสิร์ต อาทิตย์หน้านี้แล้ว แกเสร็จรอบนี้แน่ แกไม่มีวันที่จะเข้ารอบชิงชนะเลิศได้หรอก"
บุษบาบัณหมายมาด

วันใหม่ ทองทานอนหลับอยู่
มาลีเดินเข้ามา รับสายโทรศัพท์

"ว่าไงคะ พี่โรส"
โรสโวยวายใหญ่ในโทรศัพท์กับมาลี
"แกออกไปบ้านทองทาหรือ"
"มาทำความสะอาดไงคะ"
"แล้วทองทามันอยู่บ้านไหม"
"คิดว่าไม่อยู่นะคะ"
"คิดว่า คิดว่าหรือ แสดงว่าไม่แน่ใจล่ะสิ กลับร้านเดี๋ยวนี้"
มาลีแกล้ง ทำเป็นไม่ได้ยิน
"อะไรนะคะ สัญญาณไม่ดีเลย แค่นี้นะคะ"
มาลี ยิ้มขำกำลังจะดื้อกับโรส

ทองทานอนหลับอยู่ในห้อง มาลีเดินมานั่งบนเตียง
"นอนหลับน่ารักจัง"
มาลีก้มลงหอมแก้ม ทองทาลืมตาพอดี
"หนูมาลี"
" พี่ทองทาทั้งหล่อ ทั้งเท่ หนูไม่เชื่อพี่โรสอีกต่อไปแล้ว"
ทองทายิ้ม หลับตา ทำปากจูบ ยื่นหน้าเข้ามา
อธินั่งอยู่ข้างเตียง แทนที่มาลี
"เฮ้ย ไหนว่ามีงานไง สายโด่แล้ว"
ทองทาหลับหูหลับตายื่นหน้าเข้ามา
"จู๊บ"
อธิผลักทองทาออกไป
"เฮ้ย ออกไป๊"
ทองทากระแทกเตียงเลยตื่น อ้าว ! ที่แท้ ... ฝันไป
"ไอ้บ้า เข้ามาอีกสิ กูต่อยนะ" อธิกำหมัด
"เฮ้ยอย่า …อะไรวะเนี่ย โอ๊ยเจ็บ"
ทองทาจับหัวตัวเองที่ถูกกระแทก
"ไอ้นี่เล่นไม่ซื่อ เพื่อนจะเล่นเพื่อนซะแล้ว ตกลงแกเป็นเกย์ใช่ไหม เอาจริงใช่ไหม จะได้จัด !"
อธิกำหมัด ลากคอ
" เฮ้ย อย่าๆ ฉันฝันน่ะ หนูมาลี หนูมาลีไม่ได้มาหรือ"
"มาที่ไหน ฉันเปิดเข้ามาเอง ฉันเพิ่งออกเวร"
ทองทายังไม่เชื่อ ลุกขึ้นมามองๆ
"ฝันจริงหรือวะเนี่ย ฝันยืดยาวไปถึงพี่โรสเลยหรือวะ เป็นเอามากนะเนี่ย"
"ฝันลามก เดี๋ยวจะฟ้อง"
ทองทาเกาหัวยิ้มแห้งๆ รู้สึกว่าตัวเอง หื่นไม่หาย

โรสตกแต่งร้านเซอร์ไพร์สอยู่ ติดไฟเพิ่มที่เวที ทองทามายืนมองๆเขินๆ ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี
"อะไรของแก จะคุยอะไรก็พูดมาสิ"
"ผมว่าผมมีปัญหา ฟังแล้วอย่าเพิ่งด่านะ ผมยังไม่ทำอะไรหนูมาลี แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ แหะๆ เรื่องฮอร์โมน ที่พี่ถามเมื่อคราวที่แล้ว ผมเป็นจริงๆ"
โรสเสียงดังแล้วชี้ไปที่หว่างขา
"อ๋ออาการคัน... ตรงนั้นหรือ"
ทองทาทำปากจุ๊ๆ ให้เบาหน่อย โรสก้มลงมองเป้า
"ไหนดูเด๊ะ คันมากไหม"
ทองทารีบ ทั้งป้องมือทั้งหันหนี
"นี่ๆ ออกไปเลย อย่าล้อผมได้ไหมเนี่ย พี่นี่ต้องเป็นพ่อตาที่น่ากลัวที่สุดในโลก กลัวถูกตีหัวก็กลัว กลัวถูกลักหลับก็กลัว สรุปกลัวทั้งขึ้นทั้งล่อง"
โรสหัวเราะสนุก
"ฉันล้อเล่น เอาๆ ไปคุยกัน ไปๆ"

โรสลากไป ทองทายังป้องๆ ปัดๆ แถวๆเป้าตัวเอง
ทองทานั่งลงกับโรส มาลีเดินเข้ามาแอบฟัง

"เมื่อก่อนผมไม่มีแฟนเพราะผมมุ่งมั่นเรื่องเรียน ซ้อมเต้นจนเหนื่อยทุกวัน แต่ตอนนี้ ..."
"สมองว่าง ฟุ้งซ่าน พลังงานเหลือ ฮอร์โมนพุ่ง"
ทองทาพยักหน้า
"แฟนน่ารัก สวยโคตรๆ มันก็เลยยาก"
มาลียิ้ม
"เรื่อง ตัณหาราคะ เราต้องบอกตัวเอง เรื่องโทษของมัน... โทษของมันก็คือ..."
โยทะกาเดินเข้ามาแล้วบอกกลางวง จนสองหนุ่มและหนูมาลี อึ้งไป
"ท้องไม่พร้อม !"
"พี่โย"
โยทะกาบอกโรส
"ฉันเอาอุปกรณ์ประกอบฉากที่สถานีไม่ใช่แล้ว เอามาให้ที่ร้านคุณน่ะค่ะ ส่วนใหญ่สภาพดี เผื่อเอาไว้ให้คุณตกแต่งร้าน คนส่งเขากำลังขนลงมา"
"ของฟรี เราไม่ปฎิเสธอยู่แล้ว ขอบคุณครับ"
"ท้องไม่พร้อม ผมอยากฟังต่อ" ทองทาบอก
มาลีเข้ามาถาม
"หนูก็อยากฟัง ขออนุญาตได้ไหมคะ"
"ออกไป นี่มันเรื่องของทองทาเขา" โรสบอก
"ให้เขาฟังเถอะ ทั้งผู้ชาย ผู้หญิงต้องฟัง" โยทะกาบอก
มาลีนั่งลงทันที
"ทีวี อินเตอร์เน็ต บอกว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับผู้ชาย เป็นเรื่องพาฝันสำหรับผู้หญิง สื่อต่างๆชวนเราฝันถึงการมีใครสักคน แต่แค่ไม่กี่นาทีที่มีความสุข มันจะเปลี่ยนชีวิตเราไปตลอดชีวิต เรื่องนี้ไม่มีใครบอกเรา"
"เพราะตั้งท้องใช่ไหมคะ"
โยทะกาพยักหน้า
"สำหรับผู้ชาย คำว่าลูกผู้ชาย คือความรับผิดชอบ ความกล้าหาญ ที่สำคัญคือ เสียสละ และอดกลั้น ผู้หญิงทุกคนหวังฝากชีวิตกับผู้ชาย ชีวิตของคนที่เรารักทั้งชีวิต เราต้องเป็นผู้นำเขา เป็นที่พึ่งของเขา ไม่ใช่ทำลายเขา" โรสบอก
"สำหรับผู้หญิง ไม่มีอนาคต ไม่มีฝัน ไม่มีอิสรภาพ สิบๆปีหมดไปกับการเลี้ยงลูก หรือถ้าทำแท้ง ทิ้งลูก นั่นยิ่งเลวร้ายยิ่งกว่า เพราะเราจะอยู่กับฝันร้าย ทุกคืน ! ไม่มีเลย ที่หลับไปพร้อมกับความสุขสงบ ไม่มีสักคืน !" โยทะกาพูดจากประสบการณ์ของตัวเอง มองหน้าลูกสาวตรงหน้าแล้วน้ำตาคลอ
"ผู้ชายก็ไม่ต่างกัน ฝันร้ายได้เหมือนกัน แต่ถ้าเรารู้จักอดทนรอ ผลไม้ที่มีแค่ลูกเดียว กินตอนห่ามกับกินตอนสุก รสชาติมันต่างกันลิบ รักคนที่ถูก ในเวลาที่ถูก ผลของมันจะมีแต่ความสุข"
"รักคนที่ถูก ในเวลาที่ถูก มันถึงจะกลายเป็นความสุข ชีวิตของหนูมาลี ยังต้องทำอะไรอีกหลายอย่าง ผมจะรอ ผมรอได้"
ทองทาจับมือ มาลีซาบซึ้ง
"ขอบคุณค่ะ"
บอยยืนอยู่มุมหนึ่งกับบุญมา
"พ่อ แม่ ช่วยกันอบรม ลูกชายลูกสาวด้วยประสบการณ์ชีวิตของตัวเอง ดูเป็นครอบครัวที่ยอดเยี่ยมมาก เฮ้อ ครอบครัวปกติ"
บอยร้องออกมาเศร้าๆ เพราะเป็นสิ่งที่บอยก็ไม่มี บุญมางงๆ
"พ่อแม่อะไรวะ ไปขนของเฮอะ"
บุญมาเดินนำไป ไม่สนใจ โรส โยทะกา ทองทา และหนูมาลี นั่งยิ้มให้กัน
มาลี ตามมาเรียกโยทะกา
"เอ้อ อย่าเพิ่งไปสิคะ อยู่ทานข้าวเย็นกันก่อน"
"ฉันเกรงใจ พี่โรสของเธอ"
"คุณขนของมาตกแต่งร้านเราเยอะแยะ วันศุกร์นี้เราจะเปิดร้านแล้วนะคะ"
"ต้องไปรอดแน่ๆ ฉันเชื่อ..."
มาลีคิดเล็กน้อย
"มีอยู่อย่างหนึ่ง หนูไม่รู้จะปรึกษาใคร แต่มันอยู่ในใจของหนูมาตลอด หนูขอปรึกษาคุณได้ไหมคะ"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 15/4 วันที่ 20 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ