อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 16 วันที่ 20 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 16 วันที่ 20 ต.ค. 57

"อุ๊ต๊ะ พ่อครัวเราวันนี้เขาไม่ได้เป็นพ่อครัวแล้ว เขาคือราชาเพลงลูกทุ่ง"
แคที่ตีมือ แขกปรบมือกันเกรียว
"คอนเซปต์ของร้านเราไม่ว่าท่านจะเป็นพ่อครัว ขับแท็กซี่ ขี่รถตุ๊กๆ ที่นี่คืนนี้คุณคือซุปเปอร์สตาร์" บุญมาขยายความ

"ยังไม่ชัดเจนนะคะ งั้นพบกับแม่ครัวของร้านเรา พี่สมศรีค่ะ "
สมศรีออกมาร้องเพลงโชว์พลังเสียง


กรรมการสมาคมกตเวที เดินเข้ามาในร้าน ถือป้ายชุดเดิมมาด้วย มาถึงก็มายืนจับกลุ่มกันที่หน้าป้ายร้าน นักข่าวที่ตามมาด้วย เริ่มบันทึกทั้งภาพนิ่งและภาพวีดีโอ
กรรมการ 1 บอก
"ที่นี่คือร้านของหนูมาลีและพ่อ วันนี้เราจะมาประท้วงหนูมาลีถึงที่ร้าน"
บอยบ่นฮุบ
"แย่แล้ว มาได้ไงวะเนี่ย"
นักข่าวชุดที่แล้วที่เดินเข้าข้างใน เดินออกมาสมทบ
"มากันแล้ว"
ทองทาและโยทะกาตามมาดูหน้าตาซีเรียส
กรรมการ 1 บอก
"พวกเราต้องสร้างจริยธรรมให้กับสังคมนี้ วันนี้เรามาที่นี่ เราจะเข้าไปดูกันว่า หนูมาลีกับพ่อของเขาอยู่กันยังไง"
กรรมการ 2 บอก
"ถ้าให้เดาคงสนใจแต่จะร้องเพลงจะดังไม่สนใจดูแลพ่อแม่ ก็ขนาดเป็นพ่อแท้ๆ ยังไม่ให้ความเคารพ เราจะหวังอะไรจากเด็กคนนี้ มาค่ะ เข้าไปดูกัน"
โยทะกาสงสัย
"คนพวกนี้นี่มันอะไรกันนักหนา มีเบื้องหลังอะไรหรือเปล่านะ"
"ผมจะไปไล่ให้เขาออกไป" ทองทาบอก
บอยคิดอะไรเล็กน้อย
"ไม่ต้องครับ คราวนี้ให้เขาเข้ามา"
"ทำไมอ่ะพี่" ทองทาถาม
บอยเดินไปบอกพวกกรรมการ
"เชิญเลยครับ หนูมาลี อยู่ข้างใน เชิญเข้าไปทำข่าวข้างในเลยครับ"
พวกกรรมการและนักข่าวเข้าไปข้างในกัน
"เฮ้ยทำไมอ่ะพี่"

ทองทางง บอยยิ้ม เดี๋ยวก็รู้เอง
สมศรีร้องเพลงท่อนสุดท้ายจนจบ

"คอนเซปต์ของร้านเรา ไม่ว่าท่านจะเป็นเด็ก เป็นคนแก่ ท่านจะหุ่นไม้กระดานหน้าบ้านๆ เหมือนปลาชนเขื่อน ที่นี่คืนนี้คุณคือซุปเปอร์สตาร์"
การะเกดออกมาร้องเพลง
"ไม่ต้องสมัครไม่ต้องแข่งขันมาที่นี่คืนนี้คุณจะเป็นซุปเปอร์สตาร์" การะเกดบอก
"ปรบมือให้หนูการะเกดหน่อยจ้า และ ณ จุดนี้ ขอเชิญพบกับ ไฮไลท์ของรายการ ผู้เข้ารอบเดอะซุปเปอร์สตาร์ ซีซั่นสอง หนูมาลีเริงร่า ค่า"
โรสที่เติมน้ำให้แขกอยู่ตกใจ หันมาทันที
"อ้าว เอ๊ะ..."
มาลีออกมาในชุดนักร้องบนเวที
"ท่านผู้ชมที่รัก บทเพลงไม่ได้มีไว้เพื่อให้คนร้องมีความสุขเท่านั้น บทเพลงยังมีหน้าที่อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญ...หน้าที่ บอกรัก!"
กลุ่มกรรมการสมาคม นักข่าว นั่งลงแล้ว
ทองทา โยทะกาและบอยเดินเข้ามาสมทบกับโรส
"ไหนนังหนูมาลีมันว่ามันไม่ขึ้นเวทีไง"
"ดูไปก่อนครับ เขาตั้งใจกับการแสดงนี้มาก" บอยบอก
เพลง "วิมานดิน" ขึ้นมา ดนตรีอินโทร.... แต่ยังไม่ถึงท่อนร้อง
โรสยิ้มออกมา
"เพลงนี้มัน"
ทองทาเพิ่งรู้เหมือนกัน
"เพลงพี่โรส ที่เขาเอาให้ผมปรับให้นี่นา"
โรสกับทองทางงๆกันต่อไป
ปู่เชื้อและย่าหงส์เดินเข้ามาที่นิวเซอร์ไพร์ส โรสตกใจ
"พ่อแม่มาได้ยังไง!"
"เรามาเซอร์ มาซา ซาใภ้ (เซอร์ไพร์ส) เอ้อ อะไรทำนองนั้นน่ะ" หงส์บอก
เชื้อกับหงส์หันมาเจอโยทะกา โยทะกา หน้าตามีพิรุธ
เชื้อคุ้นหน้า
"เอ๊ะหนูคนนี้"
โรสมองหน้าหงส์ขอความช่วยเหลือ หงส์รู้ใจลูกชาย
“เจ้านายของหนูมาลีมัน...เจ้านายไง ที่เป็นนางงาม ออกทีวีบ่อยๆ แกเลยคุ้นหน้า แค่นั้นแหละ” ย่าหงส์มองหน้าโยทะกา จงใจบอกเพื่อให้หญิงสาวทำตัวปกติ
โยทะกาก้มหน้า รู้สึกละอายใจ เข้าใจแล้วว่าย่าหงส์ช่วยปกปิดทุกอย่าง
ปู่เชื้อพยักหน้าว่าคงใช่ ไม่สนใจอีก
หนูมาลีเกริ่น “ร้านเซอร์ไพรส์ของเราผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย เคยเป็นแค่ร้านคาราโอเกะ เคยเป็นสถานที่ผ่อนคลายของผู้ชายอารมณ์เปลี่ยว ถึงกระนั้นร้านนี้ก็ยังไม่มีอนาคตจะถูกเจ้าหนี้ยึดวันไหนก็ยังไม่รู้ แต่สำหรับหนูร้านนี้คือชีวิตของพ่อหนู พ่อที่หนูเรียกว่าพี่”
"ถ่ายเลย” นักข่าวสั่งช่างกล้อง
“พี่โรสใช้ร้านนี้หาเงินส่งหนูเรียน เกือบเดือนมานี้พี่เขาตัดสินใจชุบชีวิตร้านขึ้นมาใหม่เพื่อให้ร้านนี้เป็นที่ร้องเพลงที่ๆ คุณจะบอกรักตัวคุณ บอกรักคนอื่นด้วยเสียงเพลง หนูก็เลยขอใช้โอกาสนี้บอกรักพ่อ...พ่อที่หนูจะไม่เรียกว่าพี่อีกแล้ว!!” โรสตะลึง
กรรมการคนแรกทำหน้าสะใจ “อัดแล้วใช่ไหมอัดแล้วนะ... “ แล้วก็นึกขึ้นได้ “เอ๊ะ”
“นาทีนี้หนูไม่มีความสงสัยไม่มีความอายใดๆ อีกแล้วกับคำว่าลูกตุ๊ด เพราะพ่อคนนี้ เขาเป็นทั้งแม่ และเป็นทั้งพ่อ ที่หนูภาคภูมิใจ” หนูมาลีเอ่ยชัดเจน
โรสยิ้มออกมาในดวงตา นึกไปถึงอดีตกว่าจะมีวันนี้
โยทะกาเศร้า พึมพำออกมาคนเดียว “ใช่ เขาเป็นทั้งพ่อและแม่ที่ดีที่สุด ... ในขณะที่บางคนไม่สนใจจะทำหน้าที่นี้ด้วยซ้ำ”
“เอ๊า ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้” กรรมการสมาคมตกใจที่เรื่องดันพลิก
ทองทา บอย อธิ และการะเกดพลอยซาบซึ้งใจไปด้วย
“ต่อไปนี้สำหรับหนู จะไม่มีพี่โรสจะมีแต่พ่อเท่านั้น”
โรสน้ำตาไหลลงมา
ปู่เชื้อตะโกนออกมาเสียงดังทั้งร้าน หน้าตายิ้มแย้มให้หนูมาลีได้ยินด้วย “เฮ้ย ..... ข้าเป็นพ่อมันข้าก็ไม่อายโว้ย”
"พ่อ!” โรสร้องอย่างตกใจ คิดไม่ถึง
“ข้ามาหาเอ็งเพราะเรื่องนี้... ไอ้ลูกชาย” ปู่เชื้อเอ่ยบอกลูกชาย
โรสร้องไห้ออกมา โผเข้ากอดกับปู่เชื้อและย่าหงส์
“เพลงนี้พ่อแต่งให้หนู หนูจะร้องมันให้พ่อของหนู และคนที่เป็นพ่อแม่ทุกคน” หนูมาลีเอ่ยขึ้น
แขกในร้านพาปรบมือเสียงดัง บางคนเป่าปาก เสียงเพลงดังขึ้น
กรรมการคนแรกบอกช่างภาพ “นี่หยุดถ่ายได้แล้วหยุดถ่าย”
นักข่าวบอกช่างภาพของตน “อย่าหยุดข่าวดราม่าขนาดนี้คนดูชอบ”
กรรมการสมาคมอีกคนสั่ง “นี่บอกให้หยุดถ่ายไง ฉันเป็นคนตามพวกเธอมาทำข่าวนะบอกให้หยุดก็หยุดสิ”
นักข่าวถ่ายต่อไปไม่สนใจ สนข่าวมากกว่า
โรสน้ำตาไหลส่งจูบให้หนูมาลีบนเวที หนูมาลีก็พลอยน้ำตาไหลไปด้วย บอยเดินมาแอบจับมือโรสดีใจไปด้วยกัน

เวลาผ่านไปดึกแล้ว แขกในร้านเริ่มบางตาลง ที่โต๊ะอาหารใหญ่ ทุกกคนนั่งทานอาหารกันคุยกัน ยกเว้นทองทา แคที่นั่งร้องไห้ฮือโฮเสียงดังในขณะที่โรสหยุดร้องไปแล้ว
“เขาน่ะพ่อลูก แกน่ะเป็นอะไร...เป็นม้าม เป็นเซี่ยงจี๊ เป็นไส้ติ่งในตัวเขาหรือไงร้องขนาดนี้” บุญมาถามแคที่อย่างสงสัย
“คิดถึงหม่าม้านี่ฮืออยากร้องเพลงให้หม่าม้าบ้างไรบ้าง” ทุกคนหัวเราะครืน
“โฮ้ย สมชื่อ นังคาที่ จริงๆ” สมศรีอดแซวไม่ได้
“พ่อนั่งรถไฟมากรุงเทพฯ หรือ” โรสถาม
“อื้อ...อ้วกไปสามรอบ”
อธิหัวเราะ “เหมือนหนูมาลีเลย สมเป็นปู่หลาน”
“จู่ๆ ไอ้แก่มันก็นึกได้ขึ้นมาเรื่องแก มันว่าเดี๋ยวมันตายก่อนจะได้พูด เอ้ามาถึงแล้วพูดเลย” ย่าหงส์เอ่ยขึ้น
โรสยิ้มดีใจ “พูดอะไรพ่อ...”
“อ๋ออออ....” ทุกคนตั้งใจฟังคำตอบของปู่เชื้อ “จำไม่ได้” ทุกคนร้องโฮ้ย
“อ้อๆ... นึกออกแล้ว ไอ้เรือง แกเสียใจใช่ไหมที่ลูกแกเรียกแกว่าพี่” โรสพยักหน้า หนูมาลียิ้มเจื่อนเป็นการขอโทษ “ไอ้คนเป็นลูกนะ ชีวิตหนึ่งมันทำพ่อแม่โกรธได้เป็นพันๆ ครั้ง แต่ไอ้พันๆ ครั้งน่ะ เดี๋ยวเดียวก็หายหมดไม่รู้ทำไม”
โรสพยักหน้าร้องไห้ออกมาอีก หนูมาลีกอดพ่อ สองพ่อลูกเอาหัวชนกันรักใคร่
ทั้งปู่เชื้อ ย่าหงส์ โรสและหนูมาลีกอดกันกลม
“พ่อจ๋า พ่อจ๋า พ่อจ๋า อืม...รู้สึกดีจัง” หนูมาลีฝึกเรียก ทุกคนยิ้มให้กันมีความสุข
โยทะกายืนห่างออกมากับการะเกด มองบรรยากาศครอบครัว ที่ไม่มีตนอยู่ "ฉันพลาดแล้ว ฉันพลาดที่จะได้อยู่ตรงนั้น...พลาดไปตลอดกาล”
“อะไรนะคะ” การะเกดถามขึ้นเพราะได้ยินไม่ถนัด
โยทะกากลั้นน้ำตาไม่ได้ รีบเดินออกไป การะเกดมองตามงงๆ
“อีพวกนี้ รวมหัวกันเซอร์ไพรส์ฉันตาบวมแน่คืนนี้ มีแกเรียกพ่อๆ ฉันก็แก่เลยสิเนี่ย” โรสเอ่ยขึ้น ทุกคนหัวเราะกัน
ทองทาเดินมาสมทบกับอธิ
“หายไปไหนมาวะ” อธิถาม
“ไปถามพวกนักข่าว ไปยืนฟังเขาคุยประเด็นกัน”
“แล้วเขาว่าไง”
ทองทายิ้ม รู้แล้วแต่ไม่บอก “วันเสาร์นี้ ฉันจะให้หนูมาลีร้องเพลงนี้ ฉันสังหรณ์ว่าหนูมาลีจะเข้ารอบ”
"เฮ้ย จริงหรือ...ยังไงวะ”
ทองทายิ้มมั่นใจในชัยชนะของหนูมาลี

วันรุ่งขึ้น ที่บ้านของเมืองแมน นีน่า และยาหยีเพิ่งมาถึง เบลนั่งหน้าเครียดอยู่
“มีอะไรค้า ไหนว่าวันนี้จะซ้อมร้องเพลงขึ้นคอนเสิร์ตพรุ่งนี้” นีน่าสงสัย
“มีอารมณ์ที่ไหนกันเล่า ดูข่าวนี้ก่อน” เบลโยนหนังสือพิมพ์ข่าวบันเทิงให้ มีรูปหนูมาลีกอดร้องไห้กับโรสจากที่ร้านในคืนวันนั้น โชว์หราขึ้นหน้าหนึ่ง
ยาหยีอ่าน “หนูมาลี คืนดีเรียกพ่อ พร้อมเปิดร้านคอนเซ็ปต์ใหม่ ทุกคนคือซุปตาร์…อะไรกันเนี่ย”

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 16 วันที่ 20 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ