อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 22 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 22 ต.ค. 57

“เขาไม่มาที่นี่สองอาทิตย์แล้ว เขาเบื่อฉันแล้ว เขาติดผู้หญิงคนใหม่” จ๋าเศร้า จะร้องไห้
“ฮึ สมน้ำหน้า...พ่อทำตามที่พูด ตั้งใจเขี่ยยายนี่จริงๆ งั้นแกก็รีบๆ ย้ายออกไปซะ.....ไปเถอะยาย ไม่มีประโยชน์แล้ว” เบลหันหลังเดินออกไป

ทว่าบุณฑริกยังไม่ยอมกลับ ยังคาใจ“เขาติดผู้หญิงใหม่ ... ใคร”
“หนูมาลี!”
เบลหันกลับมาช้าๆ ตาเดือดแทบลุกเป็นไฟ นี่เอง สาเหตุนี้เองที่เมืองแมนไม่ยอมทำตามที่เบลขอ เบลกำมือแน่นคับแค้นใจมาก


ที่ร้านเซอร์ไพรส์ หนูมาลีตกใจเมื่อเมืองแมนเดินเข้ามา
“เอ้า ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ” เมืองแมนถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าบอกไม่ถูกของหนูมาลี
“นั่งก่อนค่ะ หนูแค่ไม่นึกว่าคุณจะมาที่แบบนี้”
“ฉันชอบคอนเซ็ปต์ร้านนี้มากเลยนะ มันเยี่ยมมากเลย”
“ขอบคุณค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ ทานอะไรดีคะ”
เมืองแมนมองหนูมาลี “ทำไมถึงลาออก”
“ตอนนั้น...เอ้อ” หนูมาลีทำท่าอึกอัก ไม่รู้จะตอบยังไง
“ฉันไม่อนุญาต ฉันเป็นคนสั่งหยุดเผยแพร่คลิปนั้น เรื่องเบล ฉันสั่งให้เขาหยุดทุกอย่างแล้ว ถ้าเธอกลัวแพ้ เธอไม่ต้องกลัว”
“จริงหรือคะ” หนูมาลีรู้สึกมีหวังมากขึ้น
“การแข่งขันจะต้องขาวสะอาด เธอเตรียมตัวร้องเพลงในคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายได้เลย”
หนูมาลีพยักหน้า “ค่ะ”
เมืองแมนมองหนูมาลีอย่างหลงใหล “อ้อ อีกอย่างหนึ่ง ฉันหางานให้เธอ เป็นนางเอกเอ็มวี”
“หางานให้ทำหรือคะ ทำไมคะ”
“เธออยากเป็นนักร้อง เป็นดารา ไม่ใช่หรือ ฉันรับเธอไว้ในสังกัดแล้วไงไม่ดีใจหรือ”
“คุณจะรับผู้ชนะเข้าสังกัดเท่านั้นไม่ใช่หรือคะ”
เมืองแมนส่งสายตาเจ้าชู้ ตั้งใจให้หนูมาลีรู้ แต่หนูมาลีไม่ทันคิด เมืองแมนแตะมือหนูมาลีนิดๆ “เธอ สวย น่ารัก มีพรสวรรค์ ฉันจะสนับสนุนเธอ”
หนูมาลีงงรีบเอามือออก เมืองแมนหยิบนามบัตร เอาเบอร์ส่วนตัวให้ “พรุ่งนี้ไปที่สถานีนะ เริ่มถ่ายเอ็มวี เก้าโมง แล้วนี่เบอร์ส่วนตัวของฉัน เก็บเอาไว้สิ”
หนูมาลียิ้มตอบ
อีกมุมหนึ่ง เบลยืนมองอย่างแค้นใจกำหมัดแน่น

เบล ยาหยี นีน่ามาประชุมกันที่บ้านบุณฑริก
“คุณเมืองแมนไม่รู้หรือว่า นี่มันแฟนลูก” ยาหยีสงสัย
“เขาไม่รู้หรอก เขาไม่เคยสนใจลูกคนไหน ไม่ว่าจะเป็นพี่ทองทาหรือฉัน” เบลเอ่ยเสียงเย็นชา
“ไปลุยมันที่ร้านไหมคะ เอาให้ร้านพังเลย อยากถามนักว่าเป็นโรคจิตหรือไง คิดจะเอาทั้งพ่อทั้งลูกเนี่ย” นีน่าออกความเห็น
“หนูมาลี แกขวางตำแหน่งที่หนึ่งของฉัน แกแย่งพี่ทองทา แกยังคิดจะมาแย่งพ่อของฉันอีก...คราวนี้...แกต้องตาย” เบลประกาศเสียงกร้าว หยิบแจกันทุ่มลงพื้นจนแตกเปรี้ยง สองสาวสะดุ้ง
“โห วันนี้แรงอ่ะ หมู่นี้แรงขึ้นทุกวัน” ยาหยีเอ่ยขึ้นอย่างหวาดๆ กับท่าทางโมโหจริงจังของอีกฝ่าย
นีน่าเห็นด้วย “เออ โมโหจริงนะเนี่ย”
ในห้องนอนของโยทะกา หญิงสาวนั่งเศร้าเจ่าจุกอยู่บนเตียงเปิดทีวีอยู่ แต่ตาเหม่อมองออกไป แบบคนอมทุกข์ ทองทาเดินมาปิดทีวี หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง “ทองทา”
“ลุกขึ้น.... ไปทำงาน ไปเที่ยว อะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่นั่งเจ่าจุกอยู่อย่างนี้”
“พี่ไม่ได้ทานยาแล้ว อย่ากลัวเลย”
“ลดยาแล้ว หลักลอยอยู่อย่างนี้ อีกไม่นานพี่ก็จะกลับไปติดใหม่ หรือไม่ก็ติดอย่างอื่น”
“ออกไปเถอะ พี่ขออยู่คนเดียว”
“มากับผม” ทองทาดึงโยทะกาให้ลุกขึ้นออกไปด้วยกัน

ที่โรงพยาบาลโรคจิต ทองทาพาโยทะกามาดูช้องนางซึ่งนั่งเหม่อ มีพยาบาลดูแลป้อนอาหาร
“คุณช้องนาง”
“แม่เป็นผู้หญิงคนแรกที่พ่อแต่งงานด้วย พ่อชอบคนอายุน้อยๆ เพราะรู้สึกได้ครอบครอง แม่ก็เป็นอย่างนั้น ยอมหยุดชีวิตและความฝัน ทั้งหมดเพื่อเขาคนเดียว”
“เหมือนกับฉัน ทิ้งชีวิตให้เขาทั้งหมด”
“ไม่นานพ่อก็เบื่อ ไปคบกับแม่ของเบล”
“เขาสอนเราให้ยึดเหนี่ยวแต่เขา พอเขาทรยศ โลกของเราทั้งใบ...ก็พังลง” โยทะกาเอ่ยอย่างเจ็บปวด

ที่บ้านบุณฑริก เบลเอารูปถ่ายหมู่ครอบครัวมาดู เป็นรูปบุณฑริก เมืองแมนและบัวบุษบาที่อุ้มเบลอายุหนึ่งขวบไว้บนตัก เบลเอานิ้วลูบที่หน้าแม่ “แม่”

ทองทาเล่าต่อ “ตอนที่แม่รู้ว่าพ่อท้องกับผู้หญิงอื่นจนมีเบล แม่พาผมหนีไปต่างประเทศ บัวบุษบาเมียใหม่ของแม่อ่อนแอกว่าแม่อีก เพราะทันทีที่พ่อมีคนใหม่ เธอกินยาตายประชดทันที”

เบลพูดกับรูปแม่ อยู่ในอารมณ์เกลียดพ่อมาก “แม่ตายเพราะพ่อ เพราะพ่อ!”

“ความผิดอีกอย่างในชีวิตของฉัน คือร่วมมือกับเมืองแมนทำลายชีวิตคุณบัวบุษบา” โยทะกาเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิด

เบลพูดกับรูปแม่อย่างคนเก็บกด “พ่อไม่เคยรักแม่ ไม่เคยรักลูก ไม่เคยรักใคร แล้วทำไม ฉันต้องรักพ่อ!” เบลเอาปากกามาขีดหน้าเมืองแมนในรูปด้วยความเกลียดชัง
“พี่กำลังจะเป็นอย่างผู้หญิงสองคนนั้น รู้ตัวไหม แม่กินยาเหมือนพี่ จากนั้นก็เหล้า บางทีก็ทั้งยาทั้งเหล้า จนมันทำลายสมอง” ทองทาไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีก
โยทะกาคิดตาม “หนีไปอยู่ต่างประเทศแล้ว ยังลืมความเศร้าไม่ได้”
“เอาออกไปจากชีวิต ออกไปจากสายตา แต่ไม่ได้เอาออกไปจากใจ ต่อให้หนีไปที่ไหน ต่อให้เวลาผ่านไปเท่าไหร่ พี่ก็จะเป็นเหมือนแม่ คือไม่เคยลืมเขาเลย”
ช้องนางหันมาเจอทองทายืนกับโยทะกา ก็ฉุนเฉียว “คุณเมืองแมน คุณมากับใครน่ะ คุณพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามา คุณพามาหรือ”
“ไม่ใช่ค่ะ...คุณทองทาค่ะ ไม่ใช่คุณเมืองแมน” พยาบาลปลอบ
โยทะกาสะท้อนใจ ช้องนางยังจำทองทาเป็นเมืองแมนอยู่เลย

หลังจากนั้น ทองทาก็เดินคุยกับโยทะกาต่อเกี่ยวกับเรื่องของเมืองแมน
“เธอพูดในสิ่งที่ทำยากที่สุด ....เอาเขาออกไปจากใจ”
“ตอนเด็ก อยู่กับคนซึมเศร้าอย่างแม่ ไม่ใช่ง่าย...ผมทุ่มเทความสนใจไปที่การเรียนเต้น เรียนศิลปะทุกอย่าง ถ้าพี่ถามว่าผมประสบความสำเร็จได้ยังไง ก็ต้องตอบว่าเพราะผมไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวเลย ไม่มีทั้งพ่อทั้งแม่ ผมมีแต่การเรียนเท่านั้น”
“เธออยากให้ฉันหาอะไรยึดเหนี่ยวงั้นหรือ” ทองทาพยักหน้ารับ “ฉันไม่มีแล้ว เธอก็รู้ว่า ฉันไม่มีลูกอีกต่อไปแล้ว” โยทะกาเอ่ยเสียงเครือ สะเทือนใจ
ทองทาถอนใจเศร้าตามไปด้วย “อย่าคิดอย่างนั้นสิครับ หนูมาลี เขาแค่ขอเวลาทำใจ...แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พี่ต้องตัดใจจากคุณเมืองแมนให้ได้ก่อน พี่พร้อมหรือยัง ....ตัดใจซะ แล้วเดินไปข้างหน้า... ทำให้ได้นะครับ ทำให้ผมเห็น”
โยทะกาคิดหนัก

เบลเดินมาหาคนใช้คนหนึ่งที่ทำความสะอาดบ้านอยู่ “เอามือถือเธอมานี่” คนใช้กลัวๆ รีบหยิบให้
เบลหยิบเงินให้ปึกหนึ่งส่งให้ “เบอร์นี้ยกให้ฉัน เอาเงินนี่ไปซื้อใหม่” คนใช้พยักหน้ารับเงินแล้วออกไป
เบลยิ้มร้าย เข้าโหมดส่งข้อความเริ่มพิมพ์อะไรบางอย่าง

ที่ห้องทำงานของเมืองแมน เมืองแมนกดอ่านข้อความที่เบลปลอมเป็นหนูมาลีส่งมาให้ “ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ คุณเมืองแมน วันนี้หนูมาลีประทับใจมาก”
“ตอบฉันมาแล้ว หนูมาลีของฉันฉลาดใช้ได้ ฉันจะพาหนูไปถึงสวรรค์...เอ๊ยถึงฝันเอง” เมืองแมนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข
ที่บ้านพักโรส โรสหน้าซีด เหงื่อแตก นั่งปวดท้องอยู่ดูทุกข์ทรมาน สักพักวิ่งไปอาเจียน
หนูมาลีโผล่เข้ามาเรียก “พ่อ พ่อคะ”
โรสรีบเช็ดหน้าเช็ดตา ทำสีหน้าให้เป็นปกติเดินออกมาหา “เอ้า ว่าไง”
“วันนี้หนูจะไปถ่ายเอ็มวี”
“ยอมไปที่สถานีนั่นแล้วหรือ”
“แค่ทำงานหาเงิน ถ้าเจอผู้หญิงคนนั้น หนูมาลีจะหนี ไม่คุยด้วย”
“เฮ้อ... ไอ้เด็กหัวดื้อ” โรสอ่อนใจ
“แค่จะมาบอกว่า หนูจะกลับดึกค่ะ”
“พ่อไปด้วย”
“ทำไมคะ”
“วันนี้วันหยุดร้าน ถ้าฉันอยู่บ้าน ก็มีแต่นั่งปวดท้อง อยู่กับแกเท่านั้น ทำให้พ่อหายป่วย”
“เพี้ยนละ อยู่กับหมอต่างหาก ถึงหาย...ไปหาหมอดีกว่าไหมพ่อ” หนูมาลีเป็นห่วงถามขึ้น
“ไว้แกมีลูก แกจะเข้าใจ ไม่มียาอะไร ทำให้เราหายป่วยเท่ากับความรัก” โรสเอ่ยเสียงเข้ม
“ฮิ้ววววววว....” หนูมาลีรู้มุขร้องออกมาพร้อมกันกับโรส พร้อมทำมือทำไม้ ยกขึ้นสูงตามเสียงพร้อมกัน ทั้งสองคนหัวเราะให้กันกับมุกที่สอดรับกันอย่างรู้ใจ
โรสเข้าไปกอดลูก สดชื่นขึ้นทันที “ไป ถ้าเขาแต่งตัวแกเสร่อๆ แต่งหน้าเอาท์ๆ ฉันจะเหวี่ยงมันให้ติดข้างฝาเลย“
หนูมาลี หัวเราะกอดพ่อออกเดินไปด้วยกัน “ไป๊ ไปเลย”

ที่บ้านของเมืองแมน โยทะกาเดินมาหาเมืองแมนที่นั่งทานข้าวเช้าอยู่ เอาเอกสารมาวาง สีหน้าขรึม “เซ็นรับให้ด้วย”
“อะไร”
“ฉันให้ทนายฟ้องหย่าคุณ”
เมืองแมนตบโต๊ะทันทีเสียงดังมาก “บ้าไปกันใหญ่แล้ว กล้าดียังไงฟ้องหย่าผม!”:
“ฉันไม่เอาสินสมรส คุณเซ็นซะเถอะ มันจะได้จบ”
“ไม่ ...รอชาติหน้าเถอะ” เมืองแมนเดินหนี
โยทะกาจับเมืองแมนไว้ไม่ให้ไป “เราไม่ได้รักกันแล้ว ทำไมไม่ปล่อยฉันไป”
“โธ่โว้ย” เมืองแมนสะบัดจากโยทะกา บันดาลโทสะ ตบโยทะกาเซไป คนใช้เดินเข้ามาร้องกรี๊ด โยทะกาตกใจจับปาก ที่ตอนนี้มีเลือดกลบปาก
“คุณวอนเองนะ คุณเป็นสมบัติของผม คนอย่างคุณไม่มีผม คุณไปไม่รอดหรอก เพราะฉะนั้นอย่าหาเรื่อง เลิกทำบ้าๆ นี่ แล้วกลับไปทำงานซะ ไม่งั้น จะไม่ใช่แค่ปากฉีกคอยดู!”เมืองแมนหยิบเอกกสารมาฉีก
คนใช้เข้าไปจับประคองโยทะกา หญิงสาวร้องไห้ตกใจไม่หาย ไม่เคยโดนเมืองแมนทำร้ายร่างกายมาก่อน

ที่บ้านซีโร่ ซีโร่เดินไปมาเครียด พิสมัยเดินมาหา “นี่นี่ ...พี่ได้ตารางเรียนเต้นมาแล้ว”
“ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่เรียน ไปเรียนเต้นตั้งสี่ห้าเดือน คนลืมผมหมดพอดี” ซีโร่เอ่ยไม่พอใจ
“แล้วทุกวันนี้เขาไม่ลืมหรือไง”
“พี่ไหม!”
“ตารางงานทั้งเดือนมีแต่งานการกุศล ถ้าเธอไม่พัฒนาตัวเอง ไม่เพิ่มความสามารถใหม่ๆ เธอจะเอาอะไรไปขายคนฟังล่ะ”
“ผมต้องสร้างข่าวขึ้นมาสักชิ้น” ซีโร่เอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้
“เราทำไปหมดแล้ว...ข่าวหนูมาลี ข่าวกับเบล มันก็ยังไม่เวิร์ค” พิสมัยเอ่ยย้ำเตือนอีกฝ่าย
“เพราะข่าวมันไม่แรงพอต่างหาก หนูมาลีกำลังดังลงข่าวกับพ่อแทบทุกวัน นาทีนี้แหละ มีข่าวกับหนูมาลี ตอนนี้เวิร์คที่สุด พี่เช็คคิวทีหนูมาลีอยู่ไหน”
พิสมัยเริ่มเบื่อกับวิธีเดิมๆ ของซีโร่

ที่ห้องแต่งตัว หนูมาลีกำลังแต่งหน้าทำผม
ทองทาเพิ่งมาถึง เดินเข้ามาในห้อง “หนูมาลีเองหรือ เป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอของพี่”
“หนูมาลี ก็เพิ่งรู้ตอนมาถึงนี่แหละค่ะ”
“ดีจัง มีกำลังใจทำงานขึ้นเยอะเลย ว่าแต่ใครติดต่อมาน่ะ”
“คุณเมืองแมน พ่อพี่น่ะค่ะ”
“หา”
“หนูเจอเขาโดยบังเอิญ ท่าทางเขาโกรธเรื่องคุณเบล เขายังบอกอีกนะว่าจะไม่ให้มีการโกงในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ”
“เขาเนี่ยนะ”
“ทำไมหรือคะ”
“เขาไม่เคยทำงานในรายละเอียดแบบนี้ หรือว่าเพราะพี่โยไม่ยอมมาทำงาน พี่โยอยากลาออกน่ะ”
หนูมาลีเมินหน้าหนีไป ไม่อยากได้ยินเรื่องโยทะกา

ทองทากับหนูมาลี ถ่ายเอ็มวีในสตูดิโอในชุดแต่งงาน เหมือนเข้าพิธีแต่งงานแสดงความรักต่อกันอยู่ โรสนั่งมองสองคน ยิ้มมีความสุข สายตาภาคภูมิใจในตัวลูกสาวกับแฟนของเขา
“ทานข้าวได้แล้วค่ะ เชิญห้องอาหารค่ะ” สต๊าฟเชิญ
“ผมปวดท้อง ไม่ทานดีกว่าครับ” โรสปฏิเสธ
“เอ้า เห็นนั่งยิ้มอยู่ ปวดท้องหรือคะ เอายาไหมคะ” สตาฟฟ์เอ่ยอย่างเอื้อเฟื้อ
“ผมทานแล้ว”
“ท่าทางจะภูมิใจในตัวลูกมากๆ”

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 22 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ