อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 22 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 22 ต.ค. 57

“เอ้า เห็นนั่งยิ้มอยู่ ปวดท้องหรือคะ เอายาไหมคะ” สตาฟฟ์เอ่ยอย่างเอื้อเฟื้อ
“ผมทานแล้ว”
“ท่าทางจะภูมิใจในตัวลูกมากๆ”
“ชีวิตผมอยู่ตรงนั้น” โรสชี้หนูมาลี “...ไม่ใช่ตรงนี้ครับ” สต๊าฟยิ้มให้เดินจากไป

หนูมาลีซึ่งรอถ่ายอยู่โบกมือมาหาโรสอย่างสดใส โรสโบกมือตอบ
ซีโร่กับพิสมัยเดินเข้ามาแอบดู
“นั่นไง อยู่นั่นไง แต่คงถ่ายรูปทำข่าวไม่ได้หรอก นายทองทาอยู่นั่น” พิสมัยเอ่ยขึ้น
“เดี๋ยวมันต้องไปถ่ายที่สวนต่อคนเดียว แค่รอเท่านั้นเอง” ซีโร่ไม่ยอมเลิกรา พิสมัยเบื่อความเอาแต่ใจของซีโร่



สต๊าฟเดินมาส่งหนูมาลีหน้าห้องแต่งตัว “หมดคิวแล้วค่ะ เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ แล้วออกมาทานข้าว คุณพ่อรออยู่”
หนูมาลีเดินเข้าไป ซีโร่กับพิสมัยตามมาบอกสต๊าฟ ที่กำลังจะล็อกห้อง “เอ้อ ไม่ต้องล็อค ผมจะคุยกับหนูมาลี” สต๊าฟพยักหน้าเดินออกไป
“แล้วพี่ต้องทำยังไง” พิสมัยหันมาถาม
“ถ่ายรูปไง”
“แต่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่” พิสมัยยังลังเล ไม่เห็นด้วย
“นั่นแหละที่ผมต้องการ รูปที่มีเสื้อผ้าน้อยๆ แบบนี้ ถึงจะเป็นข่าวใหญ่ คนโหลดดูเยอะๆ ดูบ่อยๆ มาเร็วเข้า” ซีโร่กับพิสมัยเข้าไปในห้อง พิสมัยไม่ค่อยเต็มใจนักแต่จำใจตามไป

ในห้องแต่งตัว ขณะที่หนูมาลีถอดเสื้อชั้นนอกออก ซีโร่กับพิสมัยย่องเข้ามา หนูมาลีอยู่ข้างใน ไม่เห็นสองคนที่เข้ามา ซีโร่ล็อกประตู แล้วทำสัญลักษณ์ให้พิสมัยแอบหลังหลืบ ส่วนตนเดินเข้าไปด้านในคนเดียว
หนูมาลีที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเหลือแต่เสื้อผ้าชั้นในหันมาเห็นซีโร่ก็ตกใจ เอาเสื้อบังตัวเองไว้ “พี่ซีโร่ เข้ามาทำไมคะ”
“คิดถึงจังเลย” ซีโร่เข้าไปกอดหนูมาลีที่หลบไม่ทัน จึงอยู่ในภาวะจำยอม
พิสมัยที่อยู่ในหลืบยื่นมือยาวๆ ออกไปแอบถ่ายซีโร่กอดหนูมาลีจนสำเร็จ
“พี่ซีโร่ ออกไปก่อนค่ะ หนูขอแต่งตัวก่อน”
“ทำไมไล่พี่แบบนั้นล่ะ พี่ไม่ใช่หรือ คนที่หนูเคยฝันถึง วันนี้พี่อยู่ตรงหน้านี้แล้ว พี่พร้อมจะเป็นผู้ชายในชีวิตจริงของหนูมาลีแล้วไง” ซีโร่ก้มลงหอมแก้ม ต่อด้วยปล้ำจูบอีกฝ่ายทันที โดยที่พิสมัยยังถ่ายวิดีโอต่อเนื่อง
“พี่หยุดค่ะ ออกไป๊ ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” หนูมาลีพยายามดิ้นหนี ร้องห้ามอีกฝ่ายตะโกนลั่นขอความช่วยเหลือขึ้น

หน้าห้องแต่งตัว โรสเดินมาพอดีได้ยินเสียงหนูมาลีร้องออกมา
“หนูมาลีๆ โธ่โว้ย” โรสรีบเปิดประตู แต่เปิดไม่ออกหงุดหงิด ใช้ตัวกระแทก สองสามที จากนั้นเตะเข้าไปข้างในจนสำเร็จ
พิสมัยตกใจร้องกรี๊ด เพราะประตูเปิดปัง โรสโผล่เข้ามาเห็นแล้วว่าพิสมัยกำลังถ่ายรูป“ทำบ้าอะไรกัน” โรสเข้าไปลากคอซีโร่ออกมาจากตัวหนูมาลี “ไอ้ซีโร่มึง....”
“โฮ้ยๆ ผมไม่ได้ทำจริงๆ แค่จะถ่ายรูป ให้พี่ไหมถ่ายรูป นี่ไง พี่ไหมอยู่ด้วย”
“นั่นแหล่ะที่ต้องโดน” โรสเอ่ยอย่างแค้นๆ ว่าแล้วก็ต่อยหน้าซีโร่เต็มๆ จนล้มลงไปกองมึนอยู่ที่พื้น “บ้าทำข่าวนักใช่ไหม” โรสหยิบมือถือจากมือของพิสมัยมาเขวี้ยงทิ้งลงพื้น แล้วเหยียบๆ
“อร๊าย โทรศัพท์ฉัน” พิสมัยร้อง
“พี่เป็นบ้าไปแล้ว หนูน่าจะเชื่อพ่อ พี่เป็นแค่ภาพมายาที่ทีมงานสร้างให้ แล้วหนูนี่แหละที่มาสร้างจินตนาการต่อ อยากเป็นข่าวนักใช่ไหม ได้...หนูจะทำให้ภาพมายาของพี่สมบูรณ์แบบเลยล่ะ” หนูมาลีรีบเดินออกมาหน้าห้อง ตะโกนดังลั่น ไม่กลัวใคร “นักข่าว นักข่าวอยู่ไหน มานี่เร็ว มีข่าวใหญ่ พี่ซีโร่ลวนลามหนู พี่ซีโร่ก็แค่ศิลปินหลอกลวง นักข่าวอยู่ไหน มาทำข่าวนี่เร็ว”

ที่ห้องโถงสถานีเอ็มเอ็ม แชนแนล นักข่าวหลายคนรุมสัมภาษณ์หนูมาลี และโรสอยู่กลุ่มหนึ่ง และสัมภาษณ์ซีโร่กับพิสมัยอีกกลุ่มหนึ่ง
แซนดี้ และสต๊าฟสองสามคนยืนห่างๆ มองดูอยู่ ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน
ทองทาวิ่งมาหาแซนดี้เอ่ยกระซิบถาม “เกิดอะไรขึ้นครับพี่ หนูมาลีเป็นอะไร” แซนดี้ชี้ให้ดูซีโร่เป็นคำตอบ
“ไม่จริงนะครับ ผมไม่ได้ทำ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ซีโร่แก้ตัวกับนักข่าว
หนูมาลีตะโกนข้ามไปหาซีโร่ “คุณพิสมัย มือถือ และพ่อหนู จะเป็นพยานทุกอย่าง คุณโกหกต่อไปไม่ได้หรอก”
“ไอ้ชั่ว ถ้าฉันไม่อยู่ ลูกฉันจะเป็นยังไง” โรสโมโห
“ผมบอกแล้วไง ว่าผมไม่ได้จะทำอะไรหนูมาลี ผมแค่ต้องการสร้างข่าวกับหนูมาลีแค่นั้นเอง”
“อร๊าย ซีโร่” พิสมัยตีแขนซีโร่ว่าพูดออกไปทำไม
“ผมหมายถึง...ล้อเล่นน่ะครับ แค่ล้อเล่นไม่ได้ลวนลามอะไรทั้งนั้น” ซีโรงพยายามแถข้างๆ คูๆ
“ที่ว่าสร้างข่าว คือเรียกร้องความสนใจใช่ไหมคะ” นักข่าวไม่ปล่อยผ่าน
“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ ลบตรงนี้ออกไปเลย ลบๆ” พิสมัยร้องปฏิเสธ ซีโร่เครียดทันทีที่ทำพลาดไปแล้ว
โรสยิ้มสะใจ “สมใจแล้วมึง มาเลยมาขึ้นหน้าหนึ่งด้วยกันสามคนเลยมา แกไม่ใช่ซุปตาร์หรอก แกมันภัยสังคม !”
“ไอ้ซีโร่” ทองทาพุ่งจะเข้าไปหาซีโร่
แซนดี้ขวางไว้ “ไม่ต้องออกไป ...ทองทา แค่นี้ซีโร่ก็หมดอนาคตแล้ว” ทองทาพยายามสงบสติอารมณ์ “สถานีเราเลือกเขามา อยากให้เขาเป็นศิลปินให้ความสุขกับผู้คน ที่เขาเป็นได้ก็แค่ตัวปลอม จบแล้ว เดอะซุปตาร์ซีซั่น 1 ที่ฉันสร้างมา” แซนดี้เอ่ยอย่างผิดหวังมองซีโร่ที่ว้าวุ่นอยู่หน้านักข่าว

หนูมาลีเดินนำสองหนุ่มเข้ามาเก็บของ หลังจากเสร็จการให้ข่าวไปแล้ว
“เรื่องนี้มันบ้าจริงๆ พรุ่งนี้ต้องกลายเป็นข่าวใหญ่แน่” ทองทาปวดหัว
“ปล่อยให้มันเป็นไป หนูไม่แคร์ หนูอยากสั่งสอนให้คนพวกนี้หลาบจำ” หนูมาลีไม่แคร์สื่อ
“จริง เฮ้อ เหนื่อยชะมัด กูอยากจะเป็นลม ยิ่งปวดท้องอยู่ ต้องมาบู๊กับไอ้บ้านั่น ไป กลับกันเถอะ” โรสหิ้วของเดินออกไป
“พี่เสร็จงานแล้ว พี่จะขับไปส่ง” ทองทาอาสา ทางด้านหลังของทั้งคู่ จู่ๆ โรสก็เซๆ แล้วหมดสติล้มลงที่พื้นเฉยเลยเหมือนถอดจุกออกไป ทองทาและหนูมาลีได้ยินเสียงโครม หันมาร้องลั่น
“พี่โรส...เป็นอะไรไป” ทองทาตกใจ
“พ่อ !” หนูมาลีตะโกนเรียก

ที่โรงพยาบาล บอยวิ่งเข้ามา หนูมาลี และทองทานั่งรอหมออยู่ “พี่โรสเป็นไงบ้าง”
“หมอบอกว่า แกปวดท้องจนหมดสติน่ะครับ” ทองทาตอบ
“ตอนนี้ยังไม่ได้สติเลยพี่บอย พ่อเป็นอะไร พ่อเป็นอะไรกันแน่” หนูมาลีถาม
“เขาไม่ใช่แค่ปวดท้องหรอก ต้องมีอะไรมากกว่านั้น ต้องมีแน่ๆ” บอยเอ่ยออกมาอย่างระแวง

เวลาผ่านไป คุณหมอเดินออกมา ทั้งสามคนช็อก ค่อยๆ ฟังคุณหมออธิบายอย่างตะลึง หนูมาลีลีร้องไห้ออกมากอดกับทองทาไว้ บอยหน้าซีด

ในห้องพักคนไข้ ทองทานั่งประคองไว้หนูมาลีไว้
โรสฟื้นขึ้น งงๆ มาได้ไง “โรงพยาบาล?”
“มะเร็งขั้นสุดท้าย อยู่ได้ไม่ถึงปี...ทำไม ทำไมไม่บอกผม ทำไม” บอยร้องไห้
“หมอบอกความจริงกับเรา เพราะพี่ดูแลตัวเองแย่มาก ยา การรักษาอะไรๆ พี่ก็ไม่ยอมทำสักอย่าง” ทองทาเอ่ยขึ้นบ้าง
“บอย พี่ไม่เป็นอะไรหรอกนะ” โรสเอ่ยปลอบ แต่บอยส่ายหน้าว่าไม่จริง โรสหันไปหาหนูมาลี “หนูมาลี เข้าใจพ่อหน่อยนะ”
หนูมาลีเดินช้าเข้ามาจับมือโรส “หมอบอกว่าพ่อไม่ยอมรักษา เพราะต้องการเก็บเงินไว้ให้ลูกกับลูกน้อง พ่อเคยหาว่าหนูหัวดื้อหัวแข็ง พ่อรู้หรือยังว่าหนูเอามาจากใคร”
“พ่อโอเค พ่ออยู่มาได้ตั้งหลายปี พ่อทนได้”
“ไม่ พ่อคิดผิดแล้ว พ่อไม่รู้หรอกว่าพ่อสำคัญกับเราแค่ไหน หนูกับพี่บอย เราจะอยู่ยังไง พ่อใจร้าย พ่อใจร้ายที่สุด ปล่อยมันไว้อย่างนี้ได้ยังไงมาตั้งหลายปี” หนูมาลี ร้องไห้ออกมาอีก โรสน้ำตาคลอ “พี่เป็นทุกอย่างของหนู หนูจะอยู่ยังไง จะอยู่ยังไง ”

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องประชุม บรมชี้ให้ดูหนังสือพิมพ์ที่พาดหัวข่าว ‘ซีโร่เล่นสกปรกแอบถ่ายรูปโป๊หนูมาลีหวังสร้างข่าว’
“ข่าวลงทุกฉบับ สถานีต้องการให้เธอรับผิดชอบ” บรมเอ่ยกับซีโร่
“ผม ผม ก็เพราะสถานีนี่แหล่ะหยุดส่งเสริมผม ผมถึงต้องทำแบบนี้” ซีโร่แก้ตัว
“ประกาศลาออกซะ” แซนดี้เสนอทางเลือกให้
“อะไรนะ” ซีโร่ร้องตกใจ
“ไม่อย่างนั้น ทางเราจะประกาศเอง เราคงร่วมงานกับเธอต่อไปไม่ได้” บรมยื่นคำขาด
ซีโร่ช็อก
“ฮือ จบ .... จบแล้ว” พิสมัยร้องออกมาอย่างสิ้นหวัง
ซีโร่ยอมอ่อนลง “แล้วชีวิตผมจะเป็นยังไงต่อไป”
“คำว่าซูเปอร์สตาร์ มีความสามารถอย่างเดียวไม่พอ ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเด็กๆ ด้วย” แซนดี้สอน
“ครู...ผมขอโทษ ผมบ้าไปเอง” ซีโร่กำลังจะร้องไห้
“ขอโทษเราแล้ว ขอโทษประชาชนซะ มีทางเดียว จากนั้นจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอยังมีความสามารถ ถอยมาทำเบื้องหลังก็ได้” แซนดี้ให้คำแนะนำ
“ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ” ซีโร่น้ำตาคลอ เศร้าลง จ๋อยลงอย่างเห็นได้ชัด

อีกด้านหนึ่ง ทองทากลับมาหาโยทะกาที่บ้านเมืองแมน หญิงสาวนอนอยู่บนเตียง มีแผลเขียวช้ำที่มุมปาก
ทองทาเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา “แผลนั่น เพราะอะไร” โยทะกาหลบตา “เพราะเขาหรือ”
โยทะกาพยักหน้า ทองทากำหมัดอย่างแค้นมาก “โธ่โว้ย ....มาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าพี่ยังไม่ตัดใจ มันจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ออกไปจากตรงนี้ซะเถอะ”
โยทะกาถอนใจถามขึ้น ยังขี้เกียจคิด “มาที่นี่...มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“พี่โรสเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เขาเหลือเวลาอีกไม่นาน”
โยทะกาช็อกไปสองนาที คิดใคร่ครวญถึงสิ่งที่โรสพาตนเข้าไปหาลูก จู่ๆ โยทะกามีแววตาความกล้าหาญและการตัดสินใจเกิดขึ้นมา โยทะกาลุกขึ้นจากเตียงยืดตัวขึ้น เปลี่ยนเป็นคนละคน โยทะกาเดินไปสองสามก้าว
“พี่จะไปไหน”
“อาบน้ำ กินข้าว”
“หา...” ทองทางงที่อีกฝ่ายจู่ๆ ก็กระฉับกระเฉงขึ้นมา
“พี่ต้องลุกขึ้นแล้ว นี่คือสิ่งที่เรืองต้องการ”
“พี่โรสต้องการหรือครับ”
“เขาเป็นคนบอกหนูมาลีเรื่องพี่ เพราะเขาต้องการให้พี่อยู่ดูแลหนูมาลีแทนเขา...นี่ไงที่ทองทาบอกพี่ หาเป้าหมายในชีวิต พี่เจอแล้ว!” หญิงสาวลุกไปที่ตู้เสื้อผ้า เริ่มแต่งตัว ทองทาใจชื้นขึ้น

ที่บ้านคุณหญิงบุณฑริก เบลนั่งยิ้มๆ กดข้อความส่งถึงพ่อตนเอง
ในห้องทำงานของเมืองแมน ชายหนุ่มนั่งอ่านข้อความยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่
“ไม่รู้ทำไมจู่ๆ หนูมาลีก็คิดถึงคุณ”
เมืองแมนพิมพ์ข้อความตอบ “ผมไปรับหนูมาทานข้าวนะ”
เบลพิมพ์ข้อความตอบ “ยังค่ะ ไม่ใช่วันนี้”
เมืองแมนงง บ่นออกมาอย่างหงุดหงิด “อะไรวะ”.
ขณะนั้นเองเลขาจ๋าเอากาแฟมาเสิร์ฟ เมืองแมนบอกจ๋าอย่างเย็นชา “วันนี้คุณไปย้ายของออกจากคอนโดผมด้วยนะ”
“แล้วจะให้ฉันไปอยู่ไหน” จ๋าเอ่ยถาม
“เงินเดือนที่ผมให้คุณตั้งเยอะ เลือกดูสิ”
จ๋าหน้าเสียจะร้องไห้ “คุณเบื่อจ๋าแล้ว”
“อย่าร้องไห้นะ ไม่งั้นพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมาทำงาน บ่ายนี้กลับบ้านไปเลย ทำให้เสร็จวันนี้เลย ย้ายของออกให้หมด” เมืองแมนขู่ เอ่ยเสียงแข็ง จ๋าจ๋อย ทำอะไรไม่ได้

ที่ร้านเซอร์ไพรส์ โรสนั่งมองหน้าทุกคนในร้าน ทุกคนเพิ่งรู้เรื่อง อยู่ในอาการช็อกไม่มีคำพูด มีแต่ความอึ้ง
“พวกแกจะซึมทำพระแสงของ้าวอะไรกัน....กูยังไม่ตาย! โรสด่า
บอยน้ำตาไหลออกมา แคที่ร้องไห้โฮออกมาทันที จนชงโคต้องเข้าไปกอด ทุกคนยิ่งสะเทือนใจ โรสยิ่งเซ็งไม่ชอบบรรยากาศดราม่าแบบนี้เลย เพราะมันคือความอึมครึม ที่ไร้คำพูด
สักครู่หนึ่งการะเกดเดินนำอธิเข้ามา
“พี่โรส ผมเพิ่งทราบเรื่องจากเกด ตกใจหมดเลย” อธิถามขึ้นอย่างเป็นห่วง
“มาอีกคนแล้ว บอกแล้วไงไม่เป็นไร ยังไม่ตาย เข้าใจกันหน่อย ยังไม่ตาย ยังเป็นคนนี่” โรสตีมือตัวเองเผียะๆ “นี่ๆ ทำตัวให้เป็นปกติกันหน่อยได้ไหม ขอร้อง”
“ทำไม่ได้ เป็นคนโว้ย ไม่ใช่พระอิฐพระปูน” แคที่โวย
“ทุกคนเขารักแก เขาก็อดห่วงไม่ได้ จะพูดจะจาอะไร คิดถึงใจคนอื่นเขาบ้าง” สมศรีด่ากลับ
บอยมองโรส โกรธ....ลุกหนีไป โรสมองตามอย่างเป็นห่วง
“คิดอะไรสั้นๆ กับอีแค่เงินค่ารักษา ดูถูกน้ำใจกันเกินไปแล้ว ฉันกับนังสมศรี จะทำงานที่ร้านนี้ จะช่วยแกหาเงิน ยังไงแกก็ต้องรักษาต่อ” บุญมาเอ่ยขึ้น
“แกก็รู้ฉันเคยแอบรักแก ถึงวันนี้ก็ยังรักอยู่ ค่าเคมีบำบัดอะไรนั่น มันจะสักกี่ตังค์” แคที่เอ่ยออกมาบ้าง
โยทะกาเดินเข้ามา ตามด้วยทองทา มาถึงก็วางนามบัตรให้ “นี่ชื่อหมอที่ทำเคมีบำบัดเก่งที่สุด จัดการซะ ค่าใช้จ่ายฉันออกเอง”
“ช่วยไปโชว์รวยกันที่อื่น ฉันไม่ใช่ขอทาน ยืมเงินทุกคนเพื่อให้หนูมาลีเป็นหนี้ต่อ ไม่ใช่ฉัน” โรสยั้งดื้อ
“ฉันเป็นแม่หนูมาลี! ฉันไม่ยอมให้เขาเป็นหนี้หรอก”
ทุกคนช็อก เพราะมีแต่ทองทาและบอยเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้
“อะไรนะ” แคที่ตกใจ
“จริงหรือ” ชงโคถามหนูมาลี หนูมาลีพยักหน้า คนยิ่งงงว่าเขารู้กันตั้งแต่เมื่อไหร่
“เธอช่วยเลี้ยงลูกให้ฉัน เพราะทำหน้าที่แทนฉันอยู่คนเดียว เธอถึงลำบากมาตลอด เพราะฉะนั้น เงินนี่เธอต้องรับ ต้องทำเคมีบำบัด”
หนูมาลีร้องไห้ออกมาจับมือโรสไว้ เอ่ยขอร้อง “พ่อขา….”
“พี่โรส อย่าห่วงพวกเราอีกเลยนะคะ ระหว่างพี่รักษา พวกเราจะดูแลร้านอย่างดีที่สุด เราสัญญา” การะเกดเอ่ยขึ้นบ้าง
“เออๆๆๆ ก็ได้ๆ พอใจกันหรือยัง” โรสโดนทุกคนคะยั้นคะยอจนต้องยอมรับการเข้ารักษา
ทุกคนมีสีหน้าดีขึ้น

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 17/5 วันที่ 22 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ