อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนอวสาน[2] วันที่ 23 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนอวสาน[2] วันที่ 23 ต.ค. 57

เบลยิ้มในหน้า ดีใจที่ผู้เป็นพ่อเดินเข้าสู่แผนการของตนอย่างง่ายๆ
เมืองแมนดีใจสุดๆ ลุกขึ้นยืน “เยสๆๆๆ”
เบลหันไปบอกสองสาว “เรียบร้อย นังหนูมาลี แกไม่มีวันได้ขึ้นแข่งวันนี้แน่”
“ทำไมล่ะคะ” ยาหยีและนีน่าพร้อมใจถามขึ้น

“ไม่รู้ มันไปขึ้นสวรรค์แทนล่ะมั้ง”
สองสาวงง ไม่เข้าใจว่าเบลพูดอะไร เบลมีสีหน้าที่มีมีความสุขที่สุด

หน้าห้องทำงานเมืองแมน จ๋าเพิ่งมาถึงเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะตัวเองในห้อง สวนกับเมืองแมนที่เดินออกมา กำลังจะออกไปข้างนอก “มาซะสาย ถ้าไม่อยากมาทำงานแล้ว พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมา”


จ๋าเศร้า “คุณจะไปไหนคะ วันนี้ไม่ได้มีนัดข้างนอกนี่คะ”
“ออกไปหาความสุขสดชื่น” เมืองแมนดี๊ด๊าหน้าระรื่น รีบออกไปหาหนูมาลี
จ๋ามองเมืองแมนด้วยความเจ็บปวด
ในรถของเมืองแมน เมืองแมนนั่งในรถ มีคนขับขับให้ กำลังพยายามกดสายโทรออก แต่ปลายทางไม่ยอมรับสาย
เมืองแมนงงๆ รำคาญ ๆ เปลี่ยนมาพิมพ์ถามไปว่า “ใจคอจะพิมพ์คุยกันอย่างเดียวหรือ ทำไมไม่รับสาย” หน้าจอมือถือเปลี่ยนเป็นรูปสติ๊กเกอร์เขินอาย เมืองแมนยิ้มๆ เอ็นดู พิมพ์ต่อ “หนูอยู่ไหน เดี๋ยวฉันไปรับนะ รับสายฉันด้วย”
ในรถยาหยี เบลยิ้มร้าย พิมพ์ตอบกลับไป “หนูไม่ชอบฟังเสียงคุณ ไม่อยากคุย มันเสียอารมณ์”
“หือออ....” เมืองแมนนิ่วหน้างงว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร
“หนูชอบเซอร์ไพรส์ ชอบอะไรที่ไม่ธรรมดา ชอบออกกำลัง ชอบให้เราต่อสู้เล็กๆ น้อยๆ ก่อนที่จะ....” เบลพิมพ์ข้อความหยุดไว้แค่นั้น
“หา....” เมืองแมนตกใจเล็กน้อย พอคิดได้ก็หัวเราะเสียงดัง ชักสนุกไปด้วย นึกไปว่าหนูมาลีมีรสนิยมประหลาด เมืองแมนพูดออกมาอย่างย่ามใจ “เออๆ สนุกดีโว้ย”

ที่คอนโดของเมืองแมน ชายร่างยักษ์วางหนูมาลี ไว้บนเตียงแล้วออกไป มือถือหนูมาลี ดังขึ้นแต่ไม่มีคนรับ หน้าจอมีรูปทองทาเป็นคนโทรมา
ทองทาแต่งตัวเสร็จแล้ว นั่งอยู่ในห้องประชุม เลยมีเวลาโทรหาหนูมาลีก่อนจะเริ่มงาน “ทำไมไม่รับสายนะ”
“จะบรีฟงานวันนี้ให้ฟังนะคะ” สต๊าฟเดินเข้ามาหาทองทา
ทองทาจำต้องวางสายแล้วหันกลับไปทำงาน

อีกด้านหนึ่ง โรสอาเจียนอกมา อาการหนักขึ้นเรื่อยๆ เริ่มเหมือนคนป่วยนอนบนเตียงขึ้นทุกที เพราะอยู่ในระยะการให้เคมี บอยคอยดูแลลูบหลังให้ “ไหวไหมพี่ ช้าๆพี่ ช้าๆ” ทั้งสองเลยไม่รู้เรื่องหนูมาลี

จ๋าโทรมาร้องไห้ฟูมฟายให้โยทะกาฟัง “ฮือ คุณเมืองแมน เบื่อหนูแล้ว”
“แล้วเธอจะโทรบอกฉันทำไม”
“เขาไล่หนูออกไปจากคอนโด เขาจะเอาผู้หญิงคนอื่นไปนอนแทน”
“ฉันก็เคยนอนคอนโดนั้นก่อนเธอ ข้าวของของฉันก็ยังอยู่ที่นั่น เธอแกล้งทำเป็นไม่เห็นเองต่างหาก”
“หนูสวยกว่าคุณ สวยกว่าหนูมาลี สักวันคุณเมืองแมนต้องกลับมาหาหนู” จ๋าเอ่ยออกมาอย่างไม่ยอมแพ้
“หา....เธอพูดว่าอะไรนะ ......หนูมาลีหรือ” โยทะกาตกใจมาก
“นั่งเด็กนั่น นัดคุณเมืองแมนออกไป เพราะหวังที่จะชนะการแข่งขันคืนนี้ ผู้หญิงพวกนี้ มันก็ต้องการแค่นั้นแหละ” จ๋าเอ่ยอย่างดูถูก โยทะกาวางสายวิ่งออกไปทันที
“ยังอยู่ไหมคะ คุณโย คุณโย” จ๋างง

ระหว่างขึ้นรถไปที่คอนโดของเมืองแมน โยทะกากดโทรศัพท์ติดต่อกับทองทา “โอ ขอบคุณที่รับสาย .... เกิดเรื่องแล้วทองทา” โยทะกาโล่งอก ก่อนขับออกไปอย่างเร่งรีบ
“มีอะไรครับพี่โย” ทองทารับสายถามขึ้น
“พ่อเธอหลอกหนูมาลี ไปที่คอนโด”
“อะไรนะ...” ทองทาลุกขึ้นโวย แล้วตัดสินใจวิ่งออกไปทันที ไม่สนใจสต๊าฟที่ถามตามหลังมา
“คุณจะไปไหนคะ เดี๋ยวคุณต้องขึ้นแสดงนะคะ”

ที่คอนโดของเมืองแมน เมืองแมนเปิดประตูเดินเข้ามาในห้อง หันมาเห็นหนูมาลีนอนบนเตียงก็ตกใจ สะดุ้งโหยง “เฮ้ย หนูมาลี มาได้ไงวะ” เมืองแมนงงๆ มองไปรอบๆ แล้วนึกถึงข้อความที่คุยแชตกันได้เมืองแมนยิ้มออกมา มองหนูมาลีที่นอนหลับอยู่บนเตียง
“หนูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ช่างจินตนาการนักนะ จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้” เมืองแมนก้มลงจะจูบ
หนูมาลีฟื้นขึ้นมาพอดี หน้าประจันหน้ากัน จึงส่งเสียงกรีดร้องออกมา “อร๊าย นี่คุณ อย่านะ ออกไป๊” หนูมาลีตกใจ พยายามดิ้นรนต่อสู้
“ชอบการต่อสู้หรือ ฉันจัดให้” เมืองแมนชกท้องหนูมาลี หนูมาลีเจ็บปวดหมดแรงสู้ชั่วขณะ เมืองแมนหัวเราะร่วน

อีกด้านหนึ่ง เบลเดินลงมาจากรถเพิ่งมาถึงสถานีจัดการแข่งขัน นีน่าและยาหยีเอาเสื้อผ้า กระเป๋าลงเดินตามไป มีนักข่าวคนหนึ่งเดินมาสัมภาษณ์ “คะแนนตอนนี้คุณกลายเป็นที่สาม คุณมั่นใจไหมคะว่าจะชนะ”
เบลคิดในใจกับตัวเองว่ายังไงฉันก็ชนะ ฉันเป็นที่หนึ่ง เบลต้องเป็นที่หนึ่งเท่านั้น แต่ภายนอก เบลวางสีหน้าเรียบร้อยแสนดี ตอบนักข่าวไปตรงกันข้ามกับที่ใจคิด “หน้าที่ของเบลคือร้องให้ดีที่สุด ส่วนผู้ชมจะโหวตยังไง เบลน้อมรับคำตัดสินค่ะ”

บริเวณทางเข้าคอนโดเมืองแมน ชายร่างยักษ์ถือกระดาษมีที่รูปทองทา และโรสอยู่ เมื่อทองทาเดินเข้าใส ชายร่างยักษ์ไม่รอช้ารีบเข้าไปหาทันที “จะไปไหน”
“เกี่ยวอะไรกับคุณ” ทองทาถามย้อนกลับไม่สนใจ
ชายร่างยักษ์ต่อยทองทาจนทรุดลงไปกองที่พื้นทันที “นายจ้างฉันจ้างมา ถ้าเจอแกสองคนจัดการได้เลย”
ทองทามองกระดาษที่ตกอยู่ข้างๆ ที่มีรูปตน ชายหนุ่มเอาเท้ายันชายร่างยักษ์ออกไป แล้วต่อยชายร่างยักษ์ แต่มันแค่หน้าหันไปนิดเดียว กลับมาหัวเราะใหม่ “ฮะฮะฮะ มีแรงแค่นี้หรือไอ้หนู” ชายร่างยักษ์หัวเราะเยาะ ต่อยทองทาเซไปอีก กำลังจะตามไปซ้ำ ทองทาชักปืนออกมาจ่อไปที่อีกฝ่าย
ชายร่างยักษ์ตกใจมาก “เฮ้ย เล่นของหนักเลยหรือ”
“เมื่อก่อนก็ไม่มีหรอก แต่หมู่นี้ มันจำเป็นโว้ย” ทองทาเอ่ยจบก็อาศัยจังหวะนั้น เอาปืนซัดหน้าอีกฝ่ายจนเซไป ทองทาเป็นฝ่ายรุก ต่อยที่ท้องชายครั้งสองครั้งแล้วกดลงที่พื้น จับมือไพล่หลัง เอาปืนจ่อ ฝ่ายตรงข้ามจึงสงบลงได้
“ทองทา...” โยทะกาเพิ่งมาถึง วิ่งมาพอดี
“ไปช่วยหนูมาลี ทางนี้ผมจัดการเอง”
โยทะกาพยักหน้า รีบเข้าคอนโดไป
“เมื่อกี้แกพูดถึงนาย นายแกเป็นใคร นายเมืองแมนหรือ” ทองทาถาม ชายร่างยักษ์ส่ายหน้าไม่ยอมบอก “ถ้าไม่บอกแกตาย” ทองทากดปืนลงไปอีก
“อย่า...อย่า กลัวแล้วๆ ไม่ใช่เมืองแมน เบลต่างหาก คุณเบล !”
ทองทาอึ้งไป งงกับสิ่งที่ได้ยิน ทองทากดมือถือตามตัวอธิ “อธิ ฉันจับคนร้ายได้ แกมาช่วยที”
ภายในห้อง เมืองแมนพยายามปล้ำจูบหนูมาลีไม่หยุด หนูมาลีแรงต่อสู้น้อยลงเพราะเจ็บที่ถูกต่อยท้อง
“ปล่อย ปล่อย” หนูมาลีร้องโวยวายไม่ยอมง่ายๆ
“นานๆ ทีเจอแบบนี้ ที่จริงฉันชอบนะ” เมืองแมนเอ่ยอย่างชอบใจ
“ปล่อยฉันไปเถอะ คุณทำแบบนี้ทำไม เราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ”
“โอ้โห นี่คือ เล่นละครให้ฉันดูใช่ไหมเนี่ย ได้ เดี๋ยวฉันหาละครให้เล่น ได้เลย ได้ มานี่” เมืองแมนหัวเราะ ปล้ำจูบต่อไป
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย”
โยทะกาเข้ามาในห้อง วิ่งไปเอาปืนในลิ้นชักมาจ่อที่เมืองแมนทันที “ไอ้บ้ากาม แกจะหยุดหรือไม่หยุด!”
เมืองแมนหันมาเจอปืนเข้าก็ร้องตกใจมาก “คุณโย!”
หนูมาลีมีแรงขึ้นมาบ้าง วิ่งไปหลบหลังโยทะกา “คุณโย ช่วยหนูด้วย เขาหลอกหนูมา เขาหลอกหนูมา หนูไม่รู้เรื่อง”
“นี่อย่าบ้านะ วางปืนลง คุณโดนนังเด็กนี่หลอกแล้ว เด็กคนนี้เป็นคนนัดฉันมา”
“ทองทาขอให้ฉันตัดใจจากคุณ หลังจากสิ่งนี้ เขาจะรู้ว่าฉันตัดใจได้แล้วจริงๆ” โยทะกาเอ่ยเสียงจริงจัง ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว หญิงสาวปลดเซฟปืน หมายจะยิงที่หัว แต่แล้วเปลี่ยนใจหันไปยิงที่เท้าของเมืองแมน เปรี้ยง ! เลือดพุ่งออกมา เมืองแมนร้องโอ๊ยลงไปนอน
“มาเร็ว มากับฉัน” โยทะกาลากหนูมาลีออกไป
โยทะกาพาหนูมาลีวิ่งออกมาตามทางเดิน พอทองทาเจอเข้าก็โผเข้ากอดกัน
“พี่ทองทา” หนูมาลีเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างดีใจ
“เป็นอะไรหรือเปล่า”
“ไม่ค่ะ ไม่เป็นอะไร คุณโยมาช่วยทันเวลา”
“นายเมืองแมน !” ทองทาทำท่าจะบุกเข้าไปในห้อง
โยทะกาห้ามไว้ “อย่าไป พี่ยิงเขา”
“หา..” ทองทาตกใจคาดไม่ถึง
“ยังไงเขาก็เป็นพ่อเธอ เธอต้องใจเย็นๆ นะ ตอนนี้ รีบพาหนูมาลีไปที่สถานีเถอะ ทางนี้พี่จัดการเอง” ทองทาสับสนมองนาฬิกา โยทะกาพยักหน้าเร่ง “ไปเถอะ พี่จะโทรหารถพยาบาลเอง รีบไปซะ”
ทองทาพาหนูมาลีวิ่งออกไป

ที่สถานีโทรทัศน์ ผู้เข้าแข่งขันต่างเตรียมตัวรอขึ้นเวทีอยู่ในห้องแต่งตัว ภูมิ ทิมมี่แต่งตัวอยู่
“หนูมาลี ยังไม่มาอีกหรือคะ” สต๊าฟเดินเข้ามามองมองนาฬิกาอย่างกังวลๆ

ทองทากับหนูมาลีมาถึงหน้าสถานี ระหว่างนั้นก็คุยกันไปด้วย
“ผู้ชายคนที่หลอกหนูมาลีมา พี่ให้ รปภ. คุมตัวไว้ ป่านนี้อธิมาเอาตัวไปแล้ว แต่มันบอกพี่บางอย่าง”
“บอกอะไรคะ”
“มันบอกว่า เบลเป็นคนจ้างมันมา”
“คุณเบลหรือคะ”
“ที่พี่สงสัยคือ ทำไมต้องเกิดเรื่องขึ้นวันนี้ พ่ออาจจะร่วมมือกับเบลก็ได้ พี่ถึงอยากให้เธอตั้งใจร้องเพลงให้ดีที่สุด”
“เฮ้อ การแข่งขันครั้งนี้มีแต่เรื่องสกปรก ทั้งพ่อทั้งลูกสาว” หนูมาลีสังเวชใจ
“เพราะอย่างนี้ไง หนูถึงต้องแข่งให้มันรู้กันไป ว่ามันจะสกปรกถึงไหนไปขึ้นเวทีร้องเพลงให้ดีที่สุด ใครก็ตามที่มันอยากให้หนูแพ้ มันจะได้สำนึก”
หนูมาลีพยักหน้า รีบเดินต่อไปกับทองทา

ที่หน้าคอนโดเมืองแมน ชายร่างยักษ์ถูกอธิพาเข้ารถตำรวจ ชายร่างยักษ์คอตก มีกุญแจใส่ที่มืออยู่ มีผู้ช่วยดูแล “ผู้ชายตัวเบ้อเร่อ ทำร้ายผู้หญิงนะ มันน่าจริงจริ๊ง เข้าไปเลย”
“ฉันยิงนายเมืองแมน ปกป้องลูกสาวของฉัน ทำหน้าที่ของแม่! ด้วยปืนกระบอกนี้ ด้วยความภูมิใจ! ถ้าอยากจับฉันจัดการได้เลย” โยทะกาเดินมาหากล่าวอย่างภูมิใจอย่างยิ่ง ยื่นมือให้ใส่กุญแจมือ
อธิพอจะรู้จากทองทาแล้ว ไม่ใส่กุญแจ เพราะโยทะกาไม่มีท่าทีหลบหนี “ผมจะขับรถพาพี่ไปสถานีตำรวจ ใจเย็นๆ นะครับ กฎหมายมีความยุติธรรมเสมอ ผมจะดูแลพี่เองครับ”
อธิมองอย่างเข้าใจ เห็นใจ พาตัวไปที่รถของโยทะกา

ที่ห้องแต่งตัว สต๊าฟเร่งฝีเท้าพาหนูมาลีเข้ามานั่ง ให้ช่างจัดการ มีทองทาตามมาด้วย
“มาค่ะ รีบเลยค่ะ มาสายแบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ” สต๊าฟตำหนิ
เบลที่แต่งตัวอยู่อีกมุมหนึ่ง มองหนูมาลีอย่างตกใจ “นังหนูมาลี แกมาได้ยังไง”
“ทำไมฉันถึงมาไม่ได้ ทำไมคะ” หนูมาลีส่งสายตาสู้กลับไม่ยอมแพ้
“คนของเธอ ฉันจับตัวได้แล้ว ยายตัวร้าย เธอไม่รอดแน่” ทองทาเอ่ยขึ้น
“เชอะ มีเงินซะอย่าง ไม่มีใครเอาผิดฉันได้หรอก ไอ้พี่ทรยศ” เบลหันหนีไปนั่ง ไม่กลัว
หนูมาลีเริ่มแต่งตัว ทองทานั่งข้างๆ ให้กำลังใจ หนูมาลีชักปลง “นี่สินะ เวทียิ่งใหญ่ที่ฉันดิ้นรนมาหา ฉันลำบากลำบนมาถึงที่นี่ทำไมกัน”
แซนดี้ที่วันนี้แต่งตัวห้องนี้อยู่ห่างออกไป ได้ยินเข้า แสดงความเห็นออกมา “อย่ายอมแพ้ ถ้าเธอไม่แน่ใจว่า การแข่งขันจะขาวสะอาด เธอต้องร้องเพลงให้ดีที่สุด ให้เสียงร้อง มันบอกเอง”
“ครูแซนดี้ คุณพูดอะไร คุณจะอยู่ข้างมันหรือ อยากถูกไล่ออกหรือไง” เบลขู่
แซนดี้ยักไหล่ “ไม่ต้องมาไล่ คนอย่างฉันไม่รอให้ไล่ ถึงเวลาฉันลาออกแน่...หนูมาลีผลคะแนนจะออกมายังไงไม่สำคัญ แต่เสียงร้องเพลงของเธอจะบอกทุกอย่าง”
แซนดี้เอาจริง ทองทาสะใจ เบลหงุดหงิดไม่พอใจมาก

บนเวที พิธีกรกล่าวเปิดรายการ “สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมทุกท่าน รายการเดอะซูเปอร์สตาร์ ซีซั่นสอง ได้เดินทางมาถึงรอบชิงชนะเลิศในวันนี้แล้วนะคะ”
พิธีกรคนที่สองกล่าวเสริม “ตื่นเต้นๆ..... วันนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสี่ท่านจะร้องเพลงคนละเพลง เพื่อรอเสียงโหวตจากท่านผู้ชม ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุด จะได้รับเงินรางวัลหนึ่งล้านบาท และจะกลายเป็นเดอะซูเปอร์สตาร์คนใหม่ของสถานีเอ็มเอ็มแชนนัลแห่งนี้”
พิธีกรคนแรกสำทับ “คนที่ได้คะแนนโหวตเป็นอันดับถัดมา ก็จะได้รางวัลที่ 2 3 และชมเชยตามลำดับ....เสียงโหวตของท่านผู้ชมเท่านั้นนะคะจะเป็นตัวตัดสิน”
พิธีกรคนที่สองสรุปคะแนนปัจจุบันให้ท่านผู้ชมทราบ “มาดูคะแนนตอนนี้กันค่ะ ที่หนึ่งก็ยังเป็นภูมิ ถัดมาคือหนูมาลี ส่วนที่สามคือเบล และที่สี่คือทิมมี่ ต้องถือว่าคะแนนของสามอันดับแรกสูสีกันมากทีเดียว เดอะซูเปอร์สตาร์ จะเป็นภูมิ หนูมาลี หรือเบล หรือจะพลิกล็อกมาอยู่ในมือทิมมี่ อยู่ที่เสียงโหวตของท่านผู้ชมแล้วค่ะ”
“และนาทีนี้ ขอเชิญพบกับ ทิมมี่ ธีระพลค่ะ” สิ้นเสียงพิธีกร การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น
อีกครั้ง ขณะที่ทิมมี่แสดงบนเวที เหล่าผู้ชมและแฟนคลับที่นั่งรอดุรายการ ต่างร่วมลุ้นและกดโหวตเพื่อเชียร์คนของตัวเอง

ถึงรอบของเบลที่ขึ้นไปร้องบนเวที ทองทาเดินเข้ามากระซิบถามแซนดี้ที่ยืนอยู่ “เป็นไงบ้างครับ”
“ทิมมี่ กับเบล ร้องเสมอตัว แค่พอใช้ แต่ไม่มีอารมณ์ร่วมเลย”
“สองคนนี้ เอาแต่กลัวแพ้ สุดท้ายจะแพ้จริงๆ”
“วันนี้หนูมาลีจับฉลากได้ร้องเพลงคนสุดท้าย จะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าก็ไม่รู้” แซนดี้เอ่ยอย่างกังวล

ที่ร้านเซอร์ไพรส์ วันนี้ร้านปิด เพราะทุกคนนั่งลุ้นหน้าจอทีวี โรสเอนตัวนอนดูอยุ่ในสภาพคนป่วย แต่แววตาสดใส มีความสุข “นังไฮโซหน้าหนอน ร้องเพลงก็งั้นๆ ชิส์” โรสเอ่ยอย่างหมั่นไส้เบล
“จริง! เจ้าประคู้น ถ้าหนูมาลีชนะ ฉันจะถวายหัวหมูนะคะ” แคที่ยกมือไหว้เจ้าที่
“หัวหนู ดีๆ ตอนตัดหัวแกฉันทำเอง” บุญมาแกล้งฟังผิด
“หัวหมูโว้ย” แคที่เอ่ยย้ำ ทุกคนหัวเราะกัน

บนเวทีถึงรอบของภูมิร้องเพลง ซึ่งภูมิยังคงทำหน้าที่ได้ดีเช่นเดิม แซนดี้กับทองทา ยืนดู วิจารณ์กันสองคน
“ร้องได้ดีตั้งแต่รอบแรกจนรอบสุดท้าย ถ้าเขาแพ้ ก็คงเพราะคนดูเทคะแนนสงสารไปให้หนูมาลี” แซนดี้เอ่ยขึ้น ทองทาพยักหน้า

บนเวที พิธีกรยังคงร่วมลุ้นไปกับผลคะแนนของผุ้เข้าแข่งขัน
พิธีกรคนแรกหันไปถามพิธีกรร่วม “ภูมิร้องดีแบบนี้ คะแนนภูมิจะยังไงเนี่ย”
“โห คะแนนมาเร็วมาก สูสี ผลัดกันแพ้ชนะกับหนูมาลี ส่วนคุณเบลยังอยู่ที่สาม”
พิธีกรคนแรกบิ้วท์ “โฮ้ย ตื่นเต้นๆ”

ที่บ้านหลังเขา ปู่เชื้อย่าหงส์ นั่งหน้าทีวีรอดู
“นึกถึงวันที่มันขอเราไปแข่งเนอะ” ย่าหงส์เอ่ยขึ้น
“วันที่มันไปแข่ง วันไหนวะ อ๋อ วัน...”ปู่เชื้อเอ่ยยังไม่ทันจบ
ย่าหงส์ตวาด “ไม่ใช่วันสงกรานต์...พอแล้ว กูเบื่อ ไม่ต้องพูดมาก ดูๆ ส่งใจไปช่วย..นั่นๆ นังหนูมาแล้ว”

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนอวสาน[2] วันที่ 23 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ