อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 2 วันที่ 24 ต.ค. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 2 วันที่ 24 ต.ค. 57

คืนนี้ ปึกนอนหลับสนิทอยู่ที่ห้องเช่าของแหล่ เพราะอ่อนเพลียจากการเดินทางไม่ทันดึก แหล่ก็ไขกุญแจห้องเข้ามา พอปึกตกใจตื่นถามว่าเข้ามาได้อย่างไร เข้ามาทำอะไรทำไมไม่เปิดไฟ แหล่บอกว่าตนมีกุญแจสำรองและเข้ามาเพื่อ “จะเอาเอ็งเป็นเมียไง!”

พอเผยโฉมหน้า แหล่ก็ใช้กำลังหมายข่มขื่นปึก เมื่อใช้กำลังไม่สำเร็จก็ชักมีดพกขู่จะฆ่าถ้าปึกไม่ยอม ปึกสู้สุดชีวิตถีบแหล่กระเด็นชนฝาแล้วเปิดประตูวิ่งออกไป แผดเสียงร้องขอความช่วยเหลือไปตลอดทาง แหล่ไล่ตามไปจนปึกสะดุดหกล้มก็เข้าไปคว้าตัวไว้


ทันใดนั้นเอง แสงไฟหน้ารถสาดเข้ามา เป็นทางที่เมษาขับรถกลับผ่านมาพอดี เมษาลงไปห้าม แหล่ตวาดอย่ายุ่ง นี่เป็นเรื่องของผัวเมีย ปึกตะโกนว่าไม่ใช่ ตนกำลังจะถูกข่มขืน เมษาแสดงตัวเป็นตำรวจจับแหล่ใส่กุญแจมือแล้ววอเรียกตำรวจมาเอาตัวแหล่ไป ถามปึกว่า บ้านอยู่ไหนจะพาไปส่ง ปึกบอกว่าตนไม่มีบ้านเพิ่งมาจากร้อยเอ็ดวันนี้เอง เมษาจึงพาไปนอนที่ห้องพักของตนก่อน บอกว่าพรุ่งนี้จะพาไปทำงานที่บ้านแม่

ปึกก้มกราบเมษาด้วยความซาบซึ้งใจที่ช่วยตนรอดพ้นจากความหื่นของแหล่ เมษาบอกไม่ต้องกราบหรอกเพราะนั่นเป็นหน้าที่ของตน บอกให้ไปอาบน้ำเสียเดี๋ยวจะหาเสื้อผ้าของตนให้ใส่ไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยหาทางแก้ปัญหากันต่อไป

ooooooo

เทพหงุดหงิดแต่เช้า เพราะนัดไมค์ไว้จนเลยเวลาไปนานแล้วยังไม่มา โทร.ไปก็ไม่รับสาย แต่หลังจากนั้นไม่นานไมค์ก็นั่งแท็กซี่มาถึง พร้อมกลิ่นเหล้าโชยกรุ่นมาทีเดียว

“อย่าบอกนะว่านายไปกินเหล้าถึงสว่าง” ไมค์บอกว่าใช่แค่เพลินไปหน่อยเพราะเป็นงานวันเกิดเพื่อน แต่ถึงยังไงก็มาแล้วไม่ได้เบี้ยว เร่งรีบขึ้นรถเถอะจะได้งีบ ในรถหน่อย แล้วเปิดรถขึ้นนั่งเลย เทพมองเซ็งๆ ขึ้นรถ ขับออกไป ไม่ถึงอึดใจมองเบาะหลังเห็นไมค์หลับเป็นตายก็คิดเซ็งๆ “เราจะทนกับไอ้นี่ไปได้อีกนานแค่ไหนวะ”

ขับรถไปได้ไม่นานมือถือของไมค์ก็ดังขึ้น ไมค์หลับไม่รู้เรื่อง เทพจึงเอื้อมไปรับแทน เป็นสายจากสวยเสมอ พอเธอรู้ว่าเป็นเทพรับสายก็ขอพูดกับไมค์

“คุณไมค์เขาไม่อยู่ครับ กำลังประชุม เดี๋ยวประชุมเสร็จผมจะบอกให้นะครับ” พูดแล้วกดปิดคิด “แม่นี่สงสัยจะเป็นเซลส์จริง ตื๊อไม่เลิก”

ขับรถไปถึงปั๊มต่างจังหวัดจึงแวะเข้าไป หันปลุกไมค์ให้ลุกมากินข้าว ไมค์งัวเงียขึ้นมาบ่นปวดหัวถามว่าเราอยู่ไหนเนี่ย เทพบอกว่าขอนแก่น ไมค์โวยวายว่ามาทำอะไรที่ขอนแก่น แล้วเราจะไปไหน เทพบอกว่า เราจะไปร้อยเอ็ด แล้วเดินนำไปที่ร้านอาหารเลย

“เวรกรรมของเราจริงๆ ที่ต้องมาทำงานกับไอ้ผู้กองบ้านี่” ไมค์บ่นงึมงำพลางเดินไปห้องน้ำ หยิบมือถือมากดดู เห็นเบอร์ของสวยเสมอโทร.มาก็ไม่พอใจหาว่าเทพสาระแนมารับสายแทนตน พาลระแวงว่าเทพกีดกันตนกับสวยเสมอ

ไมค์โทร.กลับทำเสียงหล่อถามว่า “เมื่อกี๊คุณสุดสวย โทร.หาผมหรือครับ” เมษาบอกว่านายเคนบอกว่าเขากำลังประชุมอยู่ “อ๋อ...ครับ ประชุมลับกับพวกต่างชาติน่ะครับ ประชุมเรื่องสั่งของน่ะครับ เรื่องแบบนี้ให้ใครรู้ไม่ได้หรอกครับ แล้วคุณสวยโทร.หาผมมีอะไรหรือเปล่าครับ”

เมษาชวนเย็นนี้ทานข้าวด้วยกันไหม ไมค์เสียดายรู้ว่าไปไม่ได้ บอกว่าตนติดธุระสำคัญต้องไปติดต่อดูของที่ร้อยเอ็ด ถูกเมษาดักคอว่าเมื่อกี๊ว่าประชุมอยู่ไม่ใช่หรือ

“อ๋อ...ใช่ครับ ผมประชุมอยู่บนเครื่องบินน่ะครับ” เมษาถามว่าแล้วจะกลับเมื่อไหร่ “ผมยังไม่ทราบเลยครับ เอาเป็นว่าถ้าผมถึงกรุงเทพฯเมื่อไหร่จะโทร.หาคุณทันทีเลย” แล้วตัดบทว่าเดี๋ยวต้องเข้าประชุมต่อแล้ว พอกดปิดเครื่องก็บ่น “เฮ่ย...เสียดายจริงๆ ไม่งั้นคืนนี้น้องสวยเสมอต้องเป็นของเราแน่ๆ”

เมษาฉุกคิดได้ว่าไมค์กำลังไปร้อยเอ็ด ก็รีบเดินออกไปทันที

ooooooo

ไมค์เดินไปร้านอาหารที่เทพนั่งรออยู่แล้ว สั่งอาหารจานเดียวมากินพลางถามเทพว่าเราต้องไปอยู่ที่ร้อยเอ็ดกี่วัน พอเทพบอกว่าจนกว่าจะได้เรื่องก็โวย

“แล้วเมื่อไหร่นายจะบอกเสียทีว่าเรื่องอะไรที่เราจะไปเนี่ย” เทพบอกว่าถึงร้อยเอ็ดแล้วจะบอก ไมค์เริ่มขุ่นมัวถามว่าแล้วจะปิดเรื่องนี้เป็นความลับทำไม “ก็เพราะนายเป็นคนปากสว่าง นายจะทำให้งานของเราเสียหาย ฉันจะเตือนนายอีกอย่าง งานที่เรากำลังทำมันอันตรายมาก นายกับฉันอาจจะตายพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ก็ได้ ไม่มีใครรู้ ฉะนั้น นายจะต้องฟัง แล้วต้องทำตามที่ฉันบอก เข้าใจรึเปล่า...รีบกินซะ ฉันจะไปรอที่รถ”

เทพหยิบแบงก์ร้อยวางให้สี่ใบแล้วลุกเดินออกไป ไมค์ยกน้ำดื่มมองตาขวางบ่น

“ทำมาเป็นขู่เรา นึกว่าเรากลัวตายงั้นสิ ฮี่โธ่...อย่าหวังเลยไอ้ผู้กอง มุกนี้ใช้กับคาเฟ่ไม่ได้โว้ย ต้องไปใช้ที่งานวัด” แล้วไมค์ก็หยิบไม้จิ้มฟันเดินจิ้มฟันออกไป

พอไปถึงรถเห็นเทพนั่งมองอยู่ก็ทำทะเล้นประชด “อู้ยยย...กลัวแล้วครับผู้กอง” แล้วทำตัวลีบหัวเราะร่าขึ้นรถ ไม่สนใจเทพที่มองตาเขียวตาขวาง

ooooooo
ปึกไปทำงานที่บ้านประไพพรรณ ถูกสอนให้ทำความสะอาดบรรดาของเก่าที่โชว์ในตู้ สั่งปัดกวาดเช็ดถูตรงนี้ ตรงนั้น ตรงโน้น กินข้าวแล้วไปเก็บใบไม้ในสนามต่อ

ระหว่างนั้น วัฒนาบอกประไพพรรณขอน้ำชาแก้วหนึ่ง ประไพพรรณสั่งปึกให้เอาน้ำชาใส่น้ำแข็งมาให้คุณผู้ชาย

พอประไพพรรณเดินออกไปและปึกไปเอาน้ำชา วัฒนาก็ได้รับโทรศัพท์จากเควินที่โทร.มาจากต่างประเทศ บอกว่าตนได้ข่าวเรื่องมีคนไปเอาเศียรพระจากจังหวัดแถวภาคอีสานมาถามว่าของอยู่ที่เขาแล้วหรือยัง

“ยังเลยครับ ผมกำลังให้คนหาข่าวอยู่ว่าของอยู่กับใคร” เควินบอกว่าตนสนใจและอยากได้ “ไม่มีปัญหาครับ ผมตั้งใจจะหาให้คุณอยู่แล้ว” เควินถามว่าหลวงพ่อนั้นชื่ออะไร

ปึกเอาน้ำชาใส่น้ำแข็งมาวางไว้แล้วเดินออกไป พอพ้นประตูก็ชะงักเมื่อได้ยินวัฒนาคุยโทรศัพท์ว่า

“เห็นว่า...ชื่อหลวงพ่อคำเกลี้ยงครับ”

ปึกคิดว่าตัวเองคิดเรื่องหลวงพ่อคำเกลี้ยงมากไปเลยหูฝาด ก็พอดีประไพพรรณเรียกไป แต่วัฒนายังคุยกับเควินอยู่

“ผมจะพยายามหาของให้ได้ก่อนที่คุณจะมาถึงเมืองไทย” แต่พอวางสายจากเควิน วัฒนาแสยะยิ้มพึมพำ “ไอเควินนี่ไวจริงๆ พระเพิ่งถูกตัดไม่กี่วันรู้เรื่องแล้ว อย่างนี้ต้องโขกราคาให้หนัก”

ooooooo

ที่แท้ของอยู่ที่เสี่ยเล็ก บัติลูกน้องคนสนิทสอพลอเสี่ยเล็กว่า องค์นี้เสี่ยต้องปล่อยได้ราคาเยอะแน่ ถูกเสี่ยเล็กถลึงตาดุ

“มึงอย่าทำรู้เยอะไอ้บัติ อยู่กับกูกูไม่ชอบคนรู้เยอะ”

มือถือเสี่ยเล็กดังพอดี เป็นสายจากวัฒนา ทักทายกันพอเป็นพิธีแล้ว วัฒนาถามว่าได้ข่าวว่าเสี่ยเล็กมีของมาใหม่หรือ เสี่ยเล็กชำเลืองมองเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงตรงหน้า บอกวัฒนาว่ายังเลย ยังไม่มีอะไรคืบหน้า

วัฒนาดักคอว่าที่ตนเช็กมาเขาบอกว่าคนของเสี่ยเล็กเอาของไป เสี่ยเล็กรับว่าใช่มันเป็นลูกน้องเก่าแต่ออกไปนานแล้ว วัฒนาตะล่อมอยู่นานเสี่ยเล็กก็ยังบอกว่าของไม่ได้อยู่กับตน วัฒนาบอกตรงๆว่าตนอยากได้

“ได้ครับ ถ้าได้เรื่องยังไงผมจะโทร.กลับท่านวัฒนาอีกที” พอวางสายจากวัฒนา บัติก็พูดอย่างลิงโลดว่าของมา

ยังไม่ถึงสองวันลูกค้าโทร.มาแล้ว “แต่องค์นี้พวกมึงต้องหุบปากไว้นะ อย่าเที่ยวบอกใครว่าของอยู่กับกู”

เสี่ยเล็กวางแผนจะเก็บของไว้สักพักเพื่ออัพราคา เพราะของดีใครๆก็อยากได้ แสยะยิ้มกับเงินก้อนโตที่จะได้

ooooooo

เมื่อมาถึงร้อยเอ็ด เทพกับไมค์ตรงไปที่วัด เห็นรอบองค์พระที่ไร้เศียรมีสายกั้นไว้ไม่ให้คนเข้าใกล้

ไมค์แค้นใจที่ของเก่าคู่บ้านคู่เมืองเป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านถูกตัดเศียร เทพชมว่าอย่างน้อยไมค์ก็ยังเป็นคนดีที่รู้สึกรักชาติหวงของแผ่นดิน จะได้มาช่วยกันจับพวกนั้นมาลงโทษ บอกไมค์ว่า

“เย็นนี้ฉันมีนัดกับคนที่จะพาเราไปหาคนที่ตัดเศียรพระ” ไมค์บอกดีตนจะได้ฆ่ามันด้วยมือตัวเอง เทพเตือนสติไมค์ว่า “นายต้องแสดงตัวเป็นนายหน้ามารับซื้อของเขา” ไมค์จึงสงบลง

ooooooo

วันนี้เอง เมษาก็มาถึงโรงแรมที่ร้อยเอ็ด เธอโทร.หาไมค์ทันที เป็นเวลาที่ไมค์นั่งอยู่ในรถที่เทพขับอยู่

เทพมองในกระจก เห็นไมค์คุยหวานกับเมษา เธอหวานกับเขาว่าคิดถึงจึงมาหา มาทานข้าวกัน ไมค์ ก็รำพันว่าคิดถึงเธอใจแทบขาดแต่ไปไม่ได้จริงๆ

“ทำไมไม่ได้ล่ะคะ ตอนนี้สวยอยู่ร้อยเอ็ด” ไมค์ตื่นเต้นถามว่าจริงหรืออย่าล้อตนเล่น “สวยไม่ได้ล้อเล่นค่ะสวยอยู่โรงแรมที่ร้อยเอ็ดจริงๆ ทุ่มนึงเจอกันที่ล็อบบี้โรงแรมนะคะ”

“ได้เลยครับ” ไมค์ตอบอย่างลิงโลด พอปิดมือถือไมค์ก็เย้ยเทพว่า “เป็นไงผู้กอง น้องสวยเสมอบินมาหาฉันถึงร้อยเอ็ดเลยนะ”

เทพเบรกรถทันทีกระชากคอเสื้อไมค์ตะคอกถาม “นายไปบอกผู้หญิงหรือว่านายอยู่ไหน”

ทั้งสองโต้เถียงกันอย่างรุนแรง เทพย้ำว่าเรากำลัง ทำงานลับ ในขณะที่ไมค์เชื่อมั่นว่าสวยเสมอรักตนต้องการตน

“นายอย่าหลงตัวเองให้มาก ผู้หญิงสวยขนาดนั้น เขาไม่น่ามาตามติดนาย ฉันว่าเธอต้องมีแผนอะไรสักอย่าง” เทพเตือนสติ ในขณะที่ไมค์หาว่าเทพตีกันตน สวยเสมอหลงใหลในความหล่อของตนต่างหาก

แล้วทั้งสองก็ขัดแย้งกันรุนแรง เมื่อเทพบอกว่าเรามาที่นี่เพื่อมาทำงานและเย็นนี้เราก็มีนัดสำคัญห้ามบอกใครทั้งนั้น ไมค์เสียงแข็งว่าตนก็มีนัดกับสวยเสมอ เทพสั่งให้โทร.ไปยกเลิกเสีย ให้อ้างว่าไม่สบาย ไมค์ทำท่าจะต่อต้านแต่พอถูกเทพขู่ว่าอยากติดคุกรึไง ไมค์ก็ฮึดฮัดยอมโทร.อย่างประชดประชัน

พอไมค์โทร.ไปยกเลิกนัด เมษานิ่งคิด วิเคราะห์ว่า

“แสดงว่าไอ้ไมค์โจ๊กเกอร์ ต้องมีนัดสำคัญแน่ ถึงไม่ยอมกินข้าวกับเรา ต้องสืบให้ได้!”

ส่วนไมค์ยังต่อรองกับเทพว่าหลังจากเสร็จธุระแล้วตนขอไปกินข้าวต้มรอบดึกกับสวยเสมอได้ไหม

“ไม่ได้ ตอนนี้นายห้ามพบกับใครทั้งนั้น และนายก็ควรจะอยู่ห่างๆกับเธอ เธออาจจะเป็นคนของใครสักคนที่กำลังสืบเรื่องของนาย แล้วถ้าเธอรู้ว่านายเป็นแค่ตลกคาเฟ่ นายอาจจะตายก็ได้” ไมค์ก็ยังหาว่าเทพคิดมากไป

พอดีมีสายเข้ามือถือของเทพ ดูเบอร์แล้วเขาสั่งไมค์ “หุบปาก!” แล้วกดรับสายจากบัติที่โทร.บอกว่ามาถึงโรงแรมแล้ว เทพบอกบัติว่าไม่เกินสิบนาทีเจอกัน แล้วกำชับไมค์สีหน้าจริงจังว่า

“ไอ้คนที่ฉันนัด มันโทร.มาแล้ว เดี๋ยวถึงโรงแรมนายวางมาดให้ดีแล้วเดินขึ้นห้องไป ฉันจะคุยกับมันเพื่อให้พา

เราไปหาหัวหน้ามัน จำไว้นะ ถ้าฉันไม่เรียกนายห้ามออกมาเปิดประตูรับใครทั้งนั้นเข้าใจไหม”

ooooooo

เมษาเข้ามาถามที่เคาน์เตอร์โรงแรมว่าไมค์เข้ามาหรือยัง พอรู้ว่ายังก็ไปนั่งที่ล็อบบี้ เป็นเวลาที่บัติกับลูกน้องก็มานั่งรอเทพที่ล็อบบี้เช่นกัน ต่างมองกันอย่างหนุ่มสาวเท่านั้น

เทพเข้ามาหาบัติแล้วพากันเดินออกไปทางหลังโรงแรม เมษามองอย่างสังเกตแล้วแอบตามไป

เทพกับบัติคุยกันไม่ลงตัวเพราะเทพต้องการคุยกับเจ้านายบัติ ในขณะที่บัติบอกว่านายตนไม่คุยด้วยถ้าเขาสนใจก็เปิดราคามาก่อน ถ้านายโอเคทุกอย่างก็จบ

“พี่บัติ ผมจะบอกให้นะ นายผมคนนี้เขาไม่ได้

ซื้อของแค่ชิ้นสองชิ้นนะ เขาเป็นพ่อค้าระดับชาติ เราไม่ได้มาหาซื้อปลาทูนะ ถ้าเจ้านายพี่ไม่สนใจก็ไม่เป็นไร”

บัติรับปากจะกลับไปคุยกับนายก่อนถ้านายยอมคุยด้วยก็จะโทร.มาบอก รอแค่ไม่เกินชั่วโมงก็รู้เรื่อง เทพ พยักหน้า

พอบัติกับลูกน้องเดินไป เทพก็เห็นพุ่มไม้ไหว เขาตรงไปดู เมษามัวแต่มองตามบัติไปอย่างสงสัย พอหันมาอีกทีเจอเทพยืนหน้าถมึงทึงอยู่ข้างหลังแล้ว

เมื่อตำรวจนักสืบมือฉมังสองคนมาเจอกันต่างมีชั้นเชิงที่ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน หลังจากซักถามจับพิรุธกันแล้ว เมษาถามว่าไมค์อยู่ไหนเห็นว่าไม่สบาย เทพบอกว่าอยู่บนห้องนอน เธอขอไปเยี่ยม เทพบอกไมค์สั่งห้ามรบกวน เธอเปลี่ยนเป็นขอคุยกับเขา อยากรู้เรื่องส่วนตัวของไมค์ เพราะตนชอบไมค์ เทพคว้ามือเธอไว้จ้องหน้าบอก

“ผมรู้ว่าคุณโกหก...คุณต้องการอะไรกันแน่ถึงมาตามติดคุณไมค์” เมษายืนยันว่าตนชอบไมค์ สั่งเทพให้ปล่อยตน เทพไม่ยอมปล่อยจนกว่าเธอจะตอบคำถามตน เมษาไม่ขอร้องอีกแต่สับเข้าที่มือเขาจนต้องปล่อย แล้วหมุนตัวสับเข้าที่เอวซ้ายขวาตามด้วยเตะซ้ายขวาอีก แต่เทพรับได้หลบได้ทุกดอก แล้วคว้าตัวเธอไปกอด ตะคอก “บอกผมมาซะดีๆว่าคุณเป็นใคร ถ้าไม่บอกผมจะจูบให้คุณเปิดปากพูด”

เมื่อเมษาไม่ยอมบอก เทพทำท่าจะจูบ ก็ถูกไมค์วิ่งเข้ามากระชากเทพออกตวาดว่าทำอะไร แล้วถามเมษาอย่างอ่อนโยนว่าเป็นยังไงบ้าง เมษาบอกว่าตนไม่เป็นอะไรแต่คนขับรถของเขาจะปล้ำตน ไมค์จะเล่นงานเทพ เทพบอกว่าตนไม่ได้ปล้ำแค่ถามว่าเธอมาที่นี่ทำไม จะมาทำมิดีมิร้ายเจ้านายตนหรือเปล่า

แต่พอเมษาบอกว่าตนชอบไมค์เท่านั้น ไมค์ก็จิตเตลิดมโนกระเจิง สั่งเทพให้หยุด จะไปไหนก็ไปเลย

“ผมคงไปไม่ได้หรอกครับ ผมได้รับคำสั่งจากท่านพ่อคุณให้ดูแลคุณตลอดเวลา อย่าให้ผมต้องรายงานท่านพ่อคุณเลยนะครับ” เจอไม้นี้ของเทพเข้า ไมค์ก็รู้ว่าขืนดึงดันไปจะเกิดอะไรขึ้น เขาขอโทษเมษาบอกว่านายเคนคนนี้ไม่ค่อยเต็ม วันนี้ตนก็ไม่ค่อยสบายคงต้องขอตัว พรุ่งนี้ค่อยคุยส่วนตัวกัน เมษาบอกให้ไมค์พักผ่อนเยอะๆ แล้วแยกไป

พอแยกออกมา ไมค์ทำท่าจะเอาเรื่องเทพ แต่พอเทพปรามว่า “ไม่ต้องพูดมาก ตามฉันขึ้นไปที่ห้อง” เท่านั้น ไมค์ก็หุบปาก บ่นอุบอิบขณะตามเทพขึ้นไปว่า

“ทำไมเราต้องมาเป็นลูกน้องมันด้วยวะ???”

ooooooo

ไมค์กับเทพนอกจากมีปัญหากันเรื่องการทำงานแล้ว ยังโต้เถียงกันบ่อยๆ เพราะไมค์ระแวงว่าเทพกีดกันตนกับสวยเสมอและแอบตีท้ายครัวตน

แต่เมื่องานมา ทั้งคู่ก็ร่วมมือกันทำงานได้ บัติโทร. บอกว่าเจ้านายตนยินดีพบไมค์คืนนี้สามทุ่มตรงเจอกันที่อุทยานประวัติศาสตร์ ย้ำว่า “มาแค่สองคนนะ”

เมษาที่กำลังติดตามการเคลื่อนไหวของเทพกับไมค์ โทร.รายงานสถิตย์ว่าสองคนนี้อาจเกี่ยวข้องกับเรื่องเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงที่เพิ่งถูกตัด

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี เราจะได้รู้ว่าตอนนี้เศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงอยู่กับใคร” เมษาบอกว่ามีข่าวคืบหน้าอย่างไรจะรายงานให้ทราบ “ดีมาก ระวังตัวด้วย”

ชายชาตินั่งอยู่กับผู้การสถิตย์ เขาชมว่าผู้การสุดยอดมากเพราะถ้าไมค์ตามไปเจอเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงจริงๆ เราก็ไม่ต้องออกแรงหาให้เสียเวลา

“นายก็อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกให้วัฒนารู้ล่ะ เพราะถ้าเราเจอหลวงพ่อคำเกลี้ยงก่อน เราก็จะขายให้กับไอ้เควินก่อน ไม่ต้องรอแบ่งเปอร์เซ็นต์จากวัฒนา” แล้วถามชายชาติว่ามีข่าวอะไรคืบหน้าบ้าง

ชายชาติบอกว่ายังไม่มี ถ้ามีจะรายงานท่านก่อน แล้วขอเบิกเงินล่วงหน้าสักก้อน สถิตย์พูดอย่างรู้ทันว่านึกแล้วเพราะถ้าเขามาหาต้องมาเรื่องนี้ แต่ก็ควักเงินให้ไปหนึ่งแสน เตือนว่าอย่าใช้ให้มากนักเก็บๆไว้บ้าง

“ขอบคุณมากครับ” ชายชาติรับคำยิ้มเต็มหน้า

ooooooo

วันนี้ ประไพพรรณเรียกปึกมาจะพาไปตลาดให้รู้จักร้านที่เป็นเจ้าประจำ ต่อไปจะได้ไปซื้อแทนตนได้

ระหว่างนั้น วัฒนาเรียกประไพพรรณถามว่าตอนนี้มีเงินสดที่ตัวเท่าไหร่ หกเจ็ดแสนถึงไหม คุณนายบอกว่ามี ย้อนถามว่าแล้วเงินสดของเขาเองล่ะ วัฒนาบอกว่าเพิ่งเอาเข้าแบงก์ไปเมื่อวาน ปึกยืนรออยู่มองเข้าไปในห้องเห็นชายคนหนึ่งกำลังดูเศียรพระ ปึกชะเง้อมอง พอดีคุณนายบอกปึกให้ไปรอข้างนอกก่อน ได้ยินวัฒนาสั่งคุณนายว่าให้เอาเงินมาให้ตนที่ห้องเพราะคุณวินัยรออยู่

ปึกไปยืนคิดถึงเศียรพระที่เห็นในห้อง แต่แล้วก็บอกตัวเองว่า

“ไม่ใช่หลวงพ่อคำเกลี้ยงนี่หว่า แล้วทำไมคุณผู้ชายถึงมีเศียรพระ?”

พอดีคุณนายมาเรียก ปึกนึกจะถามแต่ยั้งปากไว้ เดินตามคุณนายไป

ooooooo

สามทุ่มแล้ว เทพกับไมค์เข้ามาที่อุทยานประวัติศาสตร์ เทพย้ำกับไมค์อีกครั้งว่า ที่เราจะลงไปคุยนี้อันตรายมากต้องระมัดระวังคำพูดให้ดี แล้วเทพก็ลงจากรถเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้ไมค์แบบคนขับรถที่ดี

ไมค์กับเทพเดินไปหยุดรอที่หน้าน้ำพุเหลียวมองไม่พบใครเลย อึดใจเดียวเทพก็เห็นบัติ เขายกมือเรียก ถามบัติว่าเจ้านายเขาอยู่ไหน บัติบอกว่าอยู่ในรถ ไมค์บอกให้ไปเรียกมาตนมีเวลาคุยไม่มาก บัติยืนกรานว่าเจ้านายตนเชิญไปคุยที่รถ พอไมค์กับเทพจะไปก็ถูกบัติขวางไว้ขอค้นตัวก่อน ไมค์ทำท่าไม่พอใจ แต่เทพยอมให้ค้น เจอปืนที่เอว บัติยึดไว้ แล้วถึงคิวไมค์ บัติตบๆ ลูบๆลงมาด้านล่าง ไมค์เอามือตะปบเป้าไว้

“หวังว่านายคงไม่ตบเป้าฉันนะ เพราะฉันคงไม่ซ่อนปืนไว้ในเป้า” เทพมองลุ้น บัติมองหน้าไมค์อย่างชั่งใจแล้วให้ผ่าน เดินนำทั้งสองไป ไมค์หันยักคิ้วให้เทพทำนองถาม “เป็นไง??” เทพส่ายหน้ากับความกะล่อนของไมค์แล้วเดินตามไป

เมื่อไปคุยกับเสี่ยเล็กในรถตู้ เทพถูกกันไว้ข้างนอก เสี่ยเล็กถามไมค์ทันทีว่าอยากได้อะไร ไมค์ตอบทันทีเช่นกันว่าทุกอย่างที่เขามี เสี่ยเล็กชะงักถามอย่างไม่แน่ใจว่าจะซื้อของตนหมดเลยหรือ?

“มันก็ขึ้นอยู่กับว่าของของเสี่ยสวยและแท้พอที่ผมจะเอาไปให้ลูกค้าได้รึเปล่า”

“เรื่องสวยและแท้ไม่ต้องห่วง ของของผมระดับสองร้อยปีขึ้นทั้งนั้น” แล้วเสี่ยเล็กก็เปิดโน้ตบุ๊กให้ดูภาพเศียรพระ ทั้งสองจ้องที่หน้าจออย่างใจจดจ่อ

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 2 วันที่ 24 ต.ค. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ