อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 ต.ค. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 ต.ค. 57

“ไอ้บุญเลิศ!” เฮียฮงร้องเรียก ไมค์ทำหูทวนลมเดินต่อ “หยุดนะไอ้บุญเลิศ ถ้าคิดจะหนีละก็ กูยิงมึงจริงๆ”

พอได้ยินว่าจะยิง ไมค์ก็กะล่อนไม่ออก หันมายกมือไหว้ เฮียฮงทักว่าไม่เจอกันเสียนานแต่งตัวหล่อ แสดงว่ารวยแล้ว ไมค์อึกอักไปไม่เป็นเพราะเมษาจ้องอยู่อย่างสนใจ ตอบอ้อมแอ้มว่าก็พอมีพอกิน

“ถ้าพอมีพอกินเอ็งก็ควรจะใช้หนี้ข้านะ” ไมค์ขอเวลาอีกสักเดือนได้ไหม “เมื่อคราวที่แล้วเอ็งก็หลบหน้าข้า ถ้าเด็กที่ผับไม่โทร.บอก ข้าคงไม่เจอเอ็ง”

ไมค์ออดอ้อนว่าตนไม่คิดจะเบี้ยว ถ้ามีก็จะให้ทันที เฮียฮงมองเมษาถามว่า


“ถ้างั้นข้าขอเอาเด็กเอ็งไปขัดดอกสักคืนได้ไหม”

ไมค์อ้างว่าไม่ใช่เด็กของตน เราเพิ่งรู้จักกัน เฮียฮงไม่เชื่อสั่งนุกับสอนให้พาเมษาไปที่รถ ไมค์ทำท่าจะขวางถูกเฮียฮงชักปืนออกมาขู่

“มึงอยู่เฉยๆ ถ้ามึงไม่อยากตาย!”

นุกับสอนตรงไปหาเมษาชวนไปเที่ยวกับเสี่ยสักคืน แล้วคว้ามือหมับ เมษาสั่งให้ปล่อย มันทำล้อว่าดุเสียด้วย

“ถ้าฉันนับถึงสามแล้วพวกแกไม่ปล่อยเจอดีแน่” มันสองคนยิ่งคะนองทำท่ากลัวจนตัวสั่น ถูกเมษาเอาส้นเท้ากระแทกเข้าที่หน้าแข้งมันทั้งสองแล้วตามศอกที่ท้องนุ ต่อยท้องสอนที่เข้ามาช่วย นุวิ่งเข้ามาจะสับคอ ถูกเธอจับทุ่มลงกลางโต๊ะ สอนวิ่งมารวบล็อกตัวไว้ ก็ถูกเธอสับศอกแล้วจับทุ่มใส่นุที่กองอยู่บนโต๊ะอีกคน เฮียฮงชักปืนออกมาจะยิง

“ก็ลองดูว่าใครไวกว่ากัน” เมษาท้า สั่ง “ทิ้งปืน ถ้าฉันนับถึงสามแล้วแกยังไม่ทิ้งปืน ตาแกทะลุแน่” พอเมษานับถึงสองเฮียฮงก็รีบยอม “ถ้าฉันเห็นแกมาขู่คุณไมค์อีกละก็ แกได้เจอดีแน่ ไปซะอย่าให้ฉันเห็นหน้าแกอีก”

ไมค์โผเข้าหาเมษาชมว่าไม่คิดว่าเธอจะเป็นยูโด เธอบอกว่าตนเรียนตั้งแต่เด็กแล้ว ส่วนปืนก็ต้องพกไว้ป้องกันตัว

“เฮ้ยน้อง เคลียร์โต๊ะใหม่ซิ” ไมค์กร่างขึ้นมาทันที

ooooooo

สั่งพนักงานเคลียร์โต๊ะแล้ว ไมค์กับเมษานั่งที่โต๊ะเดิม กินดื่มกันอย่างสบายใจ ไมค์ขอบคุณเมษาที่ช่วยตนไว้ ไม่อย่างนั้นมีหวังตนถูกอัดน่วมแน่

เมษาถามว่าเขามีเรื่องอะไรกับพวกนั้น ไมค์บอกว่าน้องชายตนเคยยืมเงินเสี่ยแต่ก็ใช้คืนหมดแล้ว อยู่ๆเสี่ยก็บอกว่าน้องชายตนยังไม่ได้คืน เมษาถามว่าแล้วบุญเลิศเป็นใคร

“อ๋อ...น้องชายฝาแฝดผมครับ มันคงจำผิดคิดว่าผมเป็นน้องชาย” เมษาพึมพำว่าเรื่องพัลวันจัง “อย่าไปพูดถึงมันเลยครับ มาพูดเรื่องของเราดีกว่า” ไมค์ทิ้งจังหวะตั้งหลักแล้วถาม “คุณสวยยังไม่ตอบผมเลยว่าจะไปค้างกับผมรึเปล่า”

มือถือไมค์ดังขึ้น เขาหยิบดูแล้วกดทิ้ง รบเร้าขอคำตอบจากเมษา มือถือก็ดังขึ้นอีกไมค์ดูแล้วกดทิ้งอีก จนครั้งที่สามเมษาจึงบอกให้เขารับเถอะ

เป็นสายจากเทพโทร.มาถามอาการของแม่ ไมค์บอกว่ายังไม่ดีขึ้นคืนนี้ตนคงไม่ได้กลับบ้าน เทพถามว่าอยู่โรงพยาบาลไหนเผื่อจะแวะไปดูแม่เขาหน่อย ไมค์รีบบอกว่าไม่ต้อง ครั้นเทพถามว่าโรงพยาบาลอะไรทำไมเสียงเพลงดังจัง

“อ๋อ...นางพยาบาลเขาเปิดทีวีน่ะ แค่นี้ก่อนนะ หมอเขาเรียกบอกว่าแม่ชัก” พูดแล้วปิดมือถือเลย เทพนิ่งไปอย่างแปลกใจ ส่วนไมค์ปิดมือถือแล้วกะล่อนกับเมษาว่า “เพื่อนน่ะครับ มันชวนไปลงอ่าง ผมไม่ชอบเที่ยวพวกนี้ แต่ก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงเลยต้องอ้างเรื่องนี้ครับ”

ไมค์ทวงคำตอบจากเมษาอีก เธอขอเป็นวันอื่นได้ไหมเพราะพรุ่งนี้ตนมีงานแต่เช้า ไมค์ตื๊ออีกว่า

“เช้ากี่โมงครับ ผมตื่นมาปลุกคุณสวยได้นะครับ ปกติผมต้องตื่นมาใส่บาตรตอนตีห้าทุกวัน” เมื่อเมษายืนยันขอเป็นวันอื่น ไมค์โอเคตีขลุมว่า “ตกลงเราเป็นแฟนกันแล้วนะครับ”

“ค่ะ” เมษาตอบ ยื่นนิ้วก้อยไปให้ไมค์เกี่ยว พอไมค์จะเกี่ยวก็ดึงหลบซะงั้น

ooooooo

ปึกรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เห็นเทพนั่งทำงานอยู่หน้าคอมฯก็คิดว่าเป็นคนที่จะข่มขืนตน

พอดีเทพหันมาเห็นปึกตื่นแล้ว เขาบอกว่าไม่ต้องกลัว ตนเป็นตำรวจ ปึกถามว่าแล้วตนมาที่นี่ได้ยังไง พอเทพบอกว่าเธอวิ่งออกมาชนรถเพื่อนตน เขาเลยพาเธอมาที่นี่ ปึกนึกออกจำได้ว่าฝรั่งที่มูลนิธิเควินโฮปจะข่มขืนตน พอเทพถามว่าเธอไปที่นั่นทำไม ปึกไม่กล้าบอกความจริงปดว่าไปหางานทำ พอเทพจะพาไปแจ้งความก็ตกใจ

“โอย...บ่ค่ะคุณตำรวจ ปึกบ่อยากมีเรื่องค่ะ เขายังไม่ได้ทำอิหยังค่ะ แล้วที่สำคัญปึกกลัวเจ้านายรู้ค่ะ ถ้าคุณนายรู้เรื่องละก็ ปึกจะลำบาก”

เทพจึงบอกให้ไปล้างหน้าล้างตาเสีย เดี๋ยวจะพาไปส่ง เตือนว่าต่อไปอย่าไว้ใจใครง่ายๆ ตัวเองเป็นผู้หญิงและสวยเสียด้วย ถามว่าพักที่ไหนเดี๋ยวจะไปส่ง ปึกบอกว่าตนทำงานที่บ้านคุณนายประไพพรรณ อยู่สุขุมวิท 40

พอเทพพาไปส่งที่บ้านวัฒนาทักว่าบ้านใหญ่โตนายจ้างเธอคงรวย ปึกรับรองรวยคักๆ ขอบคุณที่มาส่งแล้วขอชื่อกับเบอร์โทร.เผื่อวันไหนต้องขอความช่วยเหลืออีก เทพบอกชื่อ จดเบอร์โทร.ให้ แล้วกลับไป ปึกมองตามเคลิ้มๆ

“คนอะไรน๊อหล่อหลายๆ แถมเป็นคนดี ถ้าอีหนูปึกบ่ติดว่าจะต้องหาผัวฝรั่งละก็ สิขออ้ายทำผัวเด้อผู้กองเทพ”

แต่พอปึกโผล่หน้าเข้าบ้านก็ถูกคุณนายซักถามว่าไปไหนมาทั้งวัน นี่มันจะเที่ยงคืนอยู่แล้วเพิ่งกลับมา ปึกบอกว่าตนถูกคนมอมยา โชคดีที่หนีออกมาได้และมีคนมาช่วย คุณนายถามว่าที่ไหน ปึกบอกไม่ถูกเพราะตนหลงทาง

“โชคดีนะที่แกไม่โดนมันฆ่าตาย เอาล่ะ ไปอาบน้ำนอนเสีย พรุ่งนี้จะได้ทำงานแต่เช้า” พอปึกเดินไปคุณนายส่ายหน้าระอา “นังปึกนี่ บ้านนอกจริงๆ”

ooooooo

สายของเทพรายงานว่าวันนี้เควินสมิธจะไปดูมวย เทพเดินลงมาเจอไมค์เพิ่งกลับ มาถึงก็ถามหาของกิน เทพบอกว่าไม่มีเพราะตนไม่ได้ออกไป ถามว่าแม่เป็นยังไงบ้าง

ไมค์บอกว่าหายและกลับบ้านแล้ว เทพบอกดีแล้ววันนี้มีงานสำคัญให้ทำ เพราะเควินสมิธจะไปดูมวยที่สนามมวยราชดำเนิน ไมค์ต้องเข้าไปตีสนิทให้ได้ ไมค์ถามว่าแล้วแผนเป็นยังไง พอเทพบอกว่าไปถึงที่นั่นค่อยบอก ไมค์ก็บ่น...

“ทำไมนายต้องปิดบังฉันอยู่เรื่อย เราเป็นคู่หูกันนะ ฉันควรจะรู้เรื่องทุกอย่างที่นายรู้”

“ไม่ต้อง นายไม่ใช่คู่หูฉัน นายเป็นลูกน้องมีหน้าที่ทำตามฉันสั่ง ถ้านายทำไม่ได้ก็ออกไปได้เลย”

ไมค์บ่นว่า รู้ว่าตนไม่มีที่ไปใช่ไหมเลยข่มเอ๊าข่มเอา เทพไล่ให้ไปกินกาแฟเสียจะได้ไปทำงานกัน ไม่ทันที่ไมค์จะขยับไปไหน มือถือก็ดังขึ้น พอรับสาย เสียงหวานๆของเมษาก็ทักมา...

“ว่าไงคะดาหลิง” ไมค์ตัวแทบลอยดีใจที่เมษายอมรับตนเป็นดาหลิง เมษาถามว่าวันนี้ว่างไหม ไมค์บอกว่าวันนี้ไม่ได้ตนมีลูกค้ามาจากเมืองนอก เขาอยากดูมวยตนเลยต้องพาไปดูที่ราชดำเนิน เมษาซักถามจนรู้เวลาสถานที่ที่ไมค์จะไปแล้วทำเป็นบ่น “เสียดายจัง เราเลยไม่ได้เจอกัน” ไมค์ไม่ยอมพลาดโอกาสขอเลื่อนนัดเป็นวันถัดไป

“ก็ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ รักนะจุ๊บๆ”

“โอ๊ว...ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ยินคำนี้จากคุณ รักเช่นกันครับ จูบุ๊จูบุ๊” ไมค์จุ๊บโทรศัพท์ทำท่าเคลิ้ม...

พอวางสาย เมษาก็พึมพำ... “ดูมวยงั้นหรือ...”

ooooooo

ที่สนามมวยราชดำเนิน เทพกับไมค์นั่งอยู่อัฒจันทร์อีกด้านหนึ่งที่มองเห็นเควินสมิธชัดเจน ไมค์สนุกกับการดูมวยจนเทพต้องเตือนว่า ให้มาดูเควินสมิธไม่ได้ให้มาดูมวย

เมษานั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง เธอส่องกล้องมายังไมค์กับเทพ เห็นเทพคอยสะกิดบอกอะไรไมค์อยู่บ่อยๆ ดูท่าทางเหมือนเทพสั่งอะไรไมค์ เธอส่องกล้องตามสายตาของทั้งสองไปจึงพบว่าทั้งสองจับตาดูเควินสมิธอยู่

พอมวยเลิก เทพเร่งไมค์ให้รีบไปเพราะเควิน สมิธลุกแล้ว เมษาส่องกล้องเห็นเทพกำลังลุกไปเหมือนตามใคร

เควินสมิธมีการ์ดเดินนำหน้าสองคนและระวังหลังสองคน สองคนหลังเห็นเทพเดินตามมาผิดสังเกตพอเลี้ยวโค้งมันชกท้องเทพจนตัวงอถามว่าตามมาทำไม เควินย้อนกลับมาคาดคั้นเทพว่าใครส่งเขามาและทำไมต้องพกปืนด้วย

“ผมเป็นคนขับรถให้คุณไมค์ครับ” เทพทำหงอ เควินถามว่าไมค์ไหน ก็พอดีไมค์เดินมาดเท่เข้ามาบอกว่า “ไมค์โจ๊กเกอร์ครับ” แล้วเข้าไปทักทายเควิน แนะนำตัวเองว่าเป็นนายหน้าค้าวัตถุโบราณมีสินค้ามาเสนอขาย บอกเควินว่าเทพเป็นคนขับรถของตน ปล่อยเขาได้แล้ว ชี้แจงว่าเขาพกปืนเพราะต้องคุ้มกันตน เทพจึงขอปืนคืน

เควินสมิธถามไมค์ว่ามีสินค้าอะไรขายให้ตน ไมค์คุยโวว่าเขาอยากได้อะไรตนหาได้ทุกอย่าง

“ผมอยากได้เศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยง” เห็นไมค์อึ้งถามว่า “ทำไมเงียบไป ไหนบอกว่าหาได้ทุกอย่าง”

ไมค์วางมาดมั่นใจบอกว่าแน่นอน เอานามบัตรให้นัดอีกเจ็ดวันโทร.คุยกับตนได้เลย ตนจะเอาเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงให้ เควินมองอย่างหยั่งเชิง บอกไมค์ว่าถ้าเขาทำได้อย่างที่ปากพูด เราก็ทำธุรกิจด้วยกันได้

ทันใดนั้นลูกน้องสมิธอีก 5-6 คนก็ลากเมษาเข้ามาบอกว่าเจอผู้หญิงคนนี้ทำลับๆล่อๆอยู่แถวนี้เหมือนแอบฟังพวกเควินคุยกัน เมษาโวยวายว่าตนจะไปเข้าห้องน้ำต่างหาก ไมค์ถามอย่างคนรักกันว่ามาที่นี่ทำไม เธอบอกว่า

“ฉันจะมาเซอร์ไพรส์คุณน่ะสิคะ ที่รัก”

“รู้จักเธอด้วยหรือ” เควินถาม ไมค์บอกว่าเป็นเกิร์ลเฟรนด์ เควินสั่งลูกน้องให้ปล่อยเธอ บอกไมค์ว่า “แล้วเจอกัน”

พอเควินสมิธกับลูกน้องแยกไปแล้ว เทพถามเมษาว่าตามพวกตนมาทำไม เธอสวนไปว่าไม่ได้ตามเขาแต่ตามแฟนตนต่างหาก ไมค์แสดงความเป็นสุภาพบุรุษปกป้องเมษา สั่งให้เทพปล่อยแฟนตนเดี๋ยวนี้ เมษาอ้อนไมค์ว่าตนมาเซอร์ไพรส์เขาแล้วเข้าควงแขนไมค์ ชวนไปหาอะไรทานกันดีกว่า

เทพหัวเสียแต่พูดตรงๆไม่ได้ เลยอ้างว่าแม่ของไมค์ไม่สบายเราต้องไปโรงพยาบาลกันเพราะตอนดูมวย ทางโรงพยาบาลแจ้งมาว่าแม่เขาเป็นตายเท่ากัน เมษาจะขอไปด้วย เทพตัดบทอย่างอดกลั้นเต็มที่ว่า

“ไม่ได้ครับ ผมว่าคุณกลับไปก่อนเถอะนี่เป็นเรื่องในครอบครัว เชิญครับคุณไมค์” เทพดึงแขนไมค์ไป ไมค์ละล้าละลังบอกเมษาว่าเดี๋ยวตนโทร.หาแล้วกัน พอเทพลากไมค์ไปแล้ว เมษามองตามพึมพำอย่างมั่นใจว่า

“ฉันว่านายไม่ใช่คนขับรถธรรมดาแล้วนายเคน”

ooooooo

เทพลากไมค์ออกไปแล้ว ปรามไมค์ให้รู้ว่าเมษากำลังติดตามเราอยู่ ย้ำเตือนว่าผู้หญิงสวยอย่างเมษาไม่มีวันจะมาสนใจคนหน้าตาอย่างเขา เชื่อว่าเธอเข้าหาไมค์เพราะมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง

“ก็บอกแล้วไงว่าเขาชอบฉัน” ไมค์ยืนยันเสียงแข็ง

“นายฟังฉันให้ดีนะ งานของฉันสำคัญมาก มันขึ้นอยู่กับความเป็นความตาย จากนี้ไปฉันสั่งห้ามนายยุ่งกับผู้หญิงคนนี้อีก แล้วถ้าเธอติดต่ออะไรมา นายต้องบอกฉันทุกอย่าง เข้าใจไหม” ไมค์จ้องหน้านิ่ง เทพย้ำ “ฉันถามว่าเข้าใจรึเปล่า?”

“เข้าใจแล้ว” ไมค์ตะโกนใส่หน้า พอเทพเดินออกไป ไมค์บ่นหัวเสีย “อะไรวะ อยู่ๆจะให้เลิกกับน้องสวย เรายังไม่ได้ฟันเธอเลยนะ” เทพหันมาถามว่าจะไปหรือเปล่า ไมค์นึกเถียงว่า “ทำไมต้องทำตามมันด้วยวะ” แต่ก็รีบวิ่งตามไป

ooooooo

รุ่งขึ้น เมษาเข้าไปรายงานผู้การสถิตย์ที่ห้องทำงานว่าไม่รู้ว่าไมค์ไปคุยอะไรกับเควินสมิธ ผู้การคาดว่าอาจไปขอเงินเพราะเควินเป็นเศรษฐี แต่เมษารู้สึกเหมือนกำลังตกลงอะไรกันมากกว่า

ผู้การติงว่าคิดมากไปหรือเปล่า เมษาคาดว่าไมค์อาจจะกำลังเสนอขายวัตถุโบราณให้เควิน ผู้การบอกให้เธอลองสืบดูอาจเป็นไปได้

พอเมษาออกไป ผู้การก็โทร.หาชายชาติบอกเขาว่า

“ฉันได้ข่าวว่าผู้กองเทพเข้าไปถึงตัวเควินสมิธแล้วนะ นายไปสืบซิว่าผู้กองเทพมีแผนอะไร”

เวลาเดียวกัน เทพก็ไปที่ทำงานถามมีมี่ว่าที่ให้เช็กประวัติผู้หญิงที่ชื่อสวยเสมอได้หรือยัง มีมี่บอกว่าได้แล้วและส่งเข้าเมลผู้กองแล้ว เทพจึงเข้าห้องทำงานเปิดดูประวัติของนางสาว สวยเสมอ สุดสวาท อายุ 25 ปี แจ้งรายละเอียดตามทะเบียนราษฎร รูปที่ปรากฏเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง เขาหยิบนามบัตรที่เมษาให้ไมค์ไว้ขึ้นมาเทียบ พึมพำ

“นี่เธอปลอมตัวมางั้นหรือ”

ไม่ทันทำอะไรต่อ ชายชาติก็เคาะประตูเข้ามาบอกว่าไปเที่ยววังน้ำเขียวเลยซื้อไวน์ที่เขาชอบมาฝาก แล้วถามว่า

“เป็นไงได้ข่าวว่านายเจอกับไอ้เควินสมิธแล้วหรือ” เทพถามว่ารู้ได้ยังไง ตนยังไม่ได้บอกใครเลย “อ้าว...ก็เควินสมิธมาเมืองไทยตั้งหลายวัน ฉันเดาว่านายคงต้องเข้าถึงตัวแล้ว” พอเทพบอกว่ายังไม่มีอะไรคืบหน้า ถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม เทพบอกว่าถ้ามีแล้วจะบอก

พอชายชาติจะไป เทพถามว่าแฟนเขาที่เจอกันวันนั้นชื่ออะไรหรือ ชายชาติบอกว่าชื่อสวยเสมอ พอชายชาติไปแล้ว เทพจ้องคอมฯพึมพำ “ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเธอปลอมตัวมาเพื่ออะไร แม่สวยเสมอ”

ooooooo

เพื่อจับเท็จสวยเสมอ เทพทำเป็นรู้สึกผิดที่ห้ามไมค์คบกับสวยเสมอ วันนี้เขาบอกไมค์ให้โทร.ไปนัดสวยเสมอทานข้าวกัน ตนอยากเลี้ยงขอโทษเธอ

ไมค์ดีใจรีบโทร.นัดพบกันที่ร้านอาหารเกาหลีที่สยามซอย 3 ไมค์นัดเสร็จเทพบอกให้เขาไปเล็มผมหน่อยเพราะดูยาวเกินไป ไมค์แปลกใจที่เทพทำดีกับตนมาก แต่ก็เชื่อที่เทพบอกว่าเขาสำนึกผิด พอไมค์จะออกไป เทพเรียกไว้บอกว่าตนเปลี่ยนใจไม่ไปกินข้าวด้วยดีกว่าเพราะไม่อยากเป็นก้างขวางคอ

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 ต.ค. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ