อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 4 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 4 ต.ค. 57

เวลาต่อมา ทีมถ่ายรายการ กำลังถ่าย สอง พิธีกรที่ยืนข้างจอทีวียักษ์ที่จะกลายเป็นที่รายงานคะแนนต่อไปในอนาคตจนถึงรอบสุดท้าย ตอนนี้ทีวีจอยักษ์เป็นโลโก้รายการก่อน มีเก้าอี้เรียงรายให้สื่อมวลชน และคนดูมานั่งชมการรายงานผลคะแนนต่อไป
พิธีกร1 บอก

"สวัสดีค่ะท่านผู้ชม ขอต้อนรับเข้าสู่รายการสี่แยกนักฝัน เดอะซุปเปอร์สตาร์ซีซั่นสอง"
พิธีกร 2บอก
"วันนี้เป็นวันสำคัญมาก ตื่นเต้น ๆ วันนี้ ผู้เข้าประกวดที่ผ่านรอบแรก 30 คน จะเข้ามาร้องสดๆ ออกอากาศ เพื่อขอคะแนนโหวตจากกรรมการ"


พิธีกร 1บอก
"จับตาให้ดีนะคะ ที่จอภาพแห่งนี้ และที่เว็บไซต์เดอะซุปเปอร์สตาร์ คะแนนจะออนไลน์สด โดยผู้ชมจะเป็นผู้ตัดสิน ... 5 คน เพียง 5 คนจากสามสิบคน ที่จะได้รับคะแนนโหวตสูงสุด จะเป็นผู้เข้ารอบต่อไปค่ะ"

"ท่านผู้ชมคะ รักใครชอบใครโหวตได้ตั้งแต่ตอนนี้ จนถึงเวลา สี่โมงเย็น วันนี้เท่านั้นนะคะ สี่โมงเย็นวันนี้เราจะประกาศผู้เข้ารอบสดๆ ณ ที่แห่งนี้ค่ะ"
สามสาวกำลังแต่งหน้าเสร็จพอดี

ช่างบอก
"โอเค สวยละ เปลี่ยนชุดแล้วรอห้องนี้นะคะ"
ช่างหันไปแต่งให้คนอื่น ที่อยู่ห่างกันไปคนละมุม
ทองทาบอก
"ฟังนะ ตอนนี้ความรู้เรื่องการร้องเพลง พวกเธอเรียนมามากพอแล้ว ตอนนี้ขอให้ลืมไปให้หมด ต่อไปนี้ ใช้หัวใจร้องเพลง อย่าใช้สมองร้องเพลง"
การะเกดตื่นเต้น เครียด
"เฮ้อ อยากจะอ้วก"
"กินน้ำๆ" อธิบอก
"ฟังพี่นะ วันนี้สิ่งสำคัญคืออะไรการะเกด"
"ลืมว่านี่คือการแสดง ลืมว่านี่คือการแข่งขัน"
"หนูมาลี"
"จำไว้แค่ว่า การร้องเพลงคือการสื่อสาร ร้องออกมา กลั่นมันออกมาราวกับว่า นี่เป็นเสียงสุดท้ายของชีวิตเรา"
"เยี่ยม" ทองทาบอก
"เยี่ยมตรงไหนวะ แกต้องบ้าแน่ๆ จู่ๆก็เปลี่ยนเพลง"
"อย่าลืม พลังงานแอบแฝง ที่จะสร้างปาฏิหาริย์"
"แปลว่าอะไรวะ"
"แกไม่ต้องรู้ เพราะแกไม่ต้องแข่ง"
อธิค้อน
"ฉันก็มีโว้ย พลังงานแอบแฝง"
อธิเอาสายสิญจน์แบบเชือกถักออกมาใส่ให้สามสาว
"หลวงพ่อดัง วัดบ้านโคก ปลุกเสกก่อน"
"งมงายอ่ะ" ชงโคบอกแล้วเปลี่ยนท่าทางทันที พุ่งเข้าหา "คาถามีไหม หนูท่องเอง"
"นี่ๆ มายืนด้วยกัน มาๆ มารวมกัน พี่จะท่องให้ เอามือมาจับกัน ไอ้ทองทามานี่"
อธิท่องพึมพำ แล้วตีหน้าผากทั้งสามคน
"เปรี้ยงๆๆ ดัง ดัง ดัง ! เอาล่ะ ใส่ไว้ทั้งสามคน"
ทั้งหมดรับเชือกถักไปใส่ข้อมือ
สต๊าฟเดินเข้ามา
"เอาล่ะค่ะ ขอเชิญพ่อแม่ คุณครูไปรอที่ห้องโถงนะคะ ขอให้ห้องนี้เหลือแต่ผู้แข่งขันนะคะ ผู้แข่งขันเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยค่ะ"
ทองทากับอธิ เดินออกไปเหลือสามสาวกับผ็แข่งขันคนอื่น

ทองทาและอธิเดินมาตามทางมาเจอกับโยทะกา
"เอ้าทองทา"
"ท่าทางวุ่นเชียวครับ"
"มาทำไมนี่"
"เอ้อ ชวนอธิมาหาพี่ มาเยี่ยม" ทองทาโกหก
"วันนี้วันประกวด พี่ยุ่งมากเลย ยายเบลก่อเรื่องแล้ว"
"ทำไมหรือครับ"
"เขาหนีไปเที่ยวที่เกาหลีตั้งแต่วันก่อน"

"เอ้าไหนว่าตั้งใจนักหนา"
โยทะกาเล่าเหตุการณ์เมื่อ 3-4 วันเก่า บุษบาบัณกำลังวอร์มเสียง ยาหยี นีน่าเล่นมือถืออยู่

ยาหยีกรีดเสียง "แอร๊ย"
นีน่าถาม "อะไร"
ยาหยีชี้ไปที่อินสตาแกรม
"นังเขียวหวาน คู่แข่งเรามันขึ้น ไอจี พวกมันไปถึงเกาหลีแล้ว"
"มันเอาชุดมาอวดด้วย คอนเสิร์ตพรุ่งนี้มันคุยว่ามันจัดเต็ม" นีน่าว่า
"ยายเขียวหวานหรือ ไหนดูซิ"
บุษบาบัณรีบกดมือถือตัวเองดู แค้นมาก
"เบล เรายอมแพ้มันไม่ได้นะ ถ้าเราไม่ไปดูคอนเสิร์ต พรุ่งนี้ นังเขียวหวาน มันต้องกลายเป็นแฟนคลับไทยเบอร์หนึ่งพี่มินโฮ แน่นอน" ยาหยีบอก
"ไหนจะคนอื่นๆอีก มันต้องถามแน่ว่าทำไมเราไม่ไป เราต้อง เอาท์สุดๆ ฮือ" นีน่าว่า
เรื่องนี้เองทำให้บุษบาบัณโมโห ขยำผ้าเช็ดหน้าด้วยความโกรธ
"คืนนี้ฉันจะหนี พวกเราไปเจอกันที่สนามบิน อย่าบอกยาย อย่าบอกใครๆนะ"
สองสาวยิ้มดีใจสุดๆ รีบพยักหน้า ครูดินเข้ามา
"เอ้า มาค่ะ เริ่มซ้อมกันเลย"
บุษบาบัณแกล้งทำเป็นเด็กดีรีบมาซ้อม นีน่า ยาหยียิ้มกันไป ได้ไปเกาหลีเสียที

"บินไปเกาหลีหรือครับ"
"ตามกำหนด คุณเบลจะบินกลับมาเมื่อเช้า ทันขึ้นร้องเพลง แต่เกิดพายุเข้า สนามบินที่นั่นปิด เขาบินไม่ได้ จนตอนนี้ยังออกจากสนามบินไม่ได้เลย แล้วทีนี้จะเข้าประกวดยังไง"
"เย้ !"
โยทะกามองหน้าว่าดีใจอะไร อธิรีบไปหยิบหนังสือพิมพ์กีฬาแถวนั้นมาชี้
"ข่าวบอลครับ ตรงนี้ครับ เต็งหนึ่งหลุดโผ โอกาสชนะอยู่ที่ทีมรอง"
โยทะกาไม่เอะใจ รีบไปต่อ
" วันนี้คงไม่เหมาะ ไว้ไปกินกันข้าวกันวันอื่นนะอธิ แล้วโทร.คุยกันทองทา"
โยทะการีบเดินหนีไป ทองทาคิดๆ อธิยิ้มแย้ม
"ตัดตัวเต็งหนึ่งออกไป โอกาสของเราเยอะขึ้น ...สุดยอด"

ยาหยี นีน่า นั่งจ๋อยอยู่ในโรงแรมของสนามบิน บุษบาบัณเครียดเดินไปเดินมา เลยหันมาตีๆ นีน่า
"โฮ้ย ฉันไม่น่าเชื่อพวกเธอเลย นี่แน่ะ เพื่อนบ้าๆ
"โอ๊ย นีน่าเจ็บนะ ใครมันจะไปรู้ล่ะคะ ว่าจะมีพายุเข้าวันนี้"
ยายหยีหันไปรับโทรศัพท์ที่ดังขึ้น มาจากบุณฑริก
"คุณยาย ....เรายังอยู่โรงแรมใกล้ๆสนามบินนี่แหล่ะค่ะ ทางสนามบินเขาแจ้งว่า ฟ้าเปิด ฝนหยุดเมื่อไหร่จะให้เราบินกลับเที่ยวแรกทันที"

โยทะกาเดินเข้ามา ขณะเมืองแมนกับ บุณฑริกนั่งเครียด
" เธอสองคนนะ พาหลานสาวฉันหนี กลับมา ฉันจะยึดกระเป๋า ยึดนาฬิกา จะเก็บเงินค่าเครื่องบินจากพ่อแม่เธอ คอยดู"
"ตรวจสอบสภาพอากาศแล้ว อย่างเร็วก็อีกชั่วโมงหนึ่งค่ะ บินกลับเที่ยวแรกยังไงก็ไม่ทัน บินมากรุงเทพต้องใช้เวลาตั้งหลายชั่วโมง ยังไงก็เข้าแข่งไม่ได้"
"ซ้อมมาตั้งสามเดือน หมดเงินไปเท่าไหร่ หมดๆกัน"
"ฉันไม่ยอมแพ้หรอก ! เบลต้องเข้ารอบ" เมืองแมนบอก
"คุณเมืองแมน"
"เห็นทีต้องทำอะไรบางอย่างแล้ว"
เมืองแมนกดโทรศัพท์ออกไปหาเลขาฯหน้าห้อง
" โทรหามิสเตอร์ปาร์ค เพื่อนฉันที่เกาหลี"

โยทะกากลุ้ม ไม่เห็นหนทาง
อธิ ทองทาเดินเข้ามานั่งในห้องโถง ที่มีสื่อมวลชนและญาติหลายคน พิธีกร ถ่ายรายการต่อไป หน้ากล้อง อธิและทองทามองดู

พิธีกร 1บอก
"ที่ห้องโถงแห่งนี้ จอภาพจากเว็บไซต์ ผลโหวต จะส่งตรงเข้ามาออนไลน์ ...ภาพมาแล้วนะคะ ตอนนี้คะแนนทุกคนยังเป็น ศูนย์นะคะ"
ที่จอยักษ์ กราฟแท่งพร้อมรูปภาพ แสดงคะแนนโหวตของคนทั้งสามสิบคน เป็นภาพกราฟฟิก ปรากฏขึ้น
พิธีกร 2 บอก
"ทันทีที่นักร้องคนแรกเริ่มร้อง ท่านผู้ชมก็กดโหวตได้ทันที ตามหมายเลขข้างหน้าจอทีวีของท่านนะคะ"
พิธีกร 1 บอก
"ณ ขณะนี้ สื่อมวลชนและญาติผู้เข้าแข่งขันจะรอเป็นสักขีพยาน อยู่ตรงนี้ เพื่อให้มั่นใจได้ว่า การแข่งขันครั้งนี้ขาวสะอาด"

เมืองแมนคุยโทรศัพท์อยู่ บุณฑริกและโยทะการอฟังผล
" โอเค แทงกิ้ว ๆ" เมืองแมนวางหู เดินยิ้มออกมา "ผมติดต่อเพื่อนที่เกาหลีแล้ว ทางโน้นจะจัดการทุกอย่างให้"
โยทะการู้แผนการแล้ว ไม่พอใจนัก
"คุณทำแบบนี้ ก็เท่ากับโกง"
บุณฑริกบอก
"โยทะกา เบลเป็นลูกสาวเจ้าของสถานีนะ"
"แค่เข้าแข่ง คนก็ครหาแล้ว ดิฉันย้ำนักหนาให้รักษากติกา หนูเบลก็ยังทิ้งงานไปเที่ยว ถ้าไม่มีความรับผิดชอบก็เป็นศิลปินไม่ได้"
"ก็ตอนมันหนีไป ไม่บอกฉันสักคำ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง"
"คุณเมืองแมน คุณเป็นคนกลาง เป็นคนรักษากฎ คุณต้องยุติธรรมนะคะ"
"กฎมีเอาไว้แหก... ไม่มีความยุติธรรมในโลกนี้หรอก"
โยทะกาอึ้ง ถอนใจ เดินออกไปทำงาน เมืองแมนยิ้มร้าย แผนการสำเร็จแน่

วันนี้ร้านปิดเป็นวันหยุด บุญมาเข้ามาที่ทีวี ภูมิกำลังร้องเพลง
"เฮ้ย โรส สมศรี คนแรกเริ่มร้องแล้วโว้ย"
โรส สมศรี เดินเข้ามาดู ตื่นเต้นเหมือนกัน

ในสตูดิโอ กล้องที่ถ่ายภูมิออกอากาศอยู่ บรมและแซนดี้ นั่งสวยงามอยู่ในตำแหน่งคอมเมนเตเตอร์ ตั้งใจฟังภูมิ
กลับมาที่ร้านเซอร์ไพร์ส
"ร้องดีมาก เฮ้อ" โรสบอก
"เป็นแค่เด็กเสิร์ฟ จะมีคนกดโหวตให้มันหรือวะ"

ในตลาด เปิดดูรายการนี้สองสามเจ้า พ่อค้าแม่ค้า ขายของไป ดูไป ให้ความสนใจอยู่

ในห้างสรรพสินค้า บริเวณศูนย์อาหาร คนกินข้าวหลายคน นั่งดูรายการทีวี ฟังเพลงของภูมิด้วยความสนใจ

คนขับมอเซอร์ไซค์นั่งดูรายการที่วิน

ภูมิร้องจนจบ กล้องตัดไปที่บรมและแซนดี้
บรมบอก
"เข้าใจแล้วว่าทำไมภูมิถึงเข้ารอบมาด้วยคะแนนที่ 1 จากคณะกรรมการ และได้โอกาสร้องเป็นคนแรก ร้องดีมากครับ ไม่มีอะไรติ"
บริเวณโถง ญาติของภูมิดีใจ
แต่แซนดี้บอกว่า
"เทคนิคเยอะเกินไป ขาดอารมณ์ เหมือนความเป็นระเบียบที่ไร้ทิศทาง"
ภูมิหน้าเสีย บรมค้อนๆแซนดี้ ชอบคิดไม่เหมือนกัน
"ก็ให้คนดูเป็นคนตัดสินนะครับ เราสองคนได้แค่แสดงความเห็น ขอให้น้องภูมิโชคดี ได้รับคะแนนโหวตมากๆครับ"

ภูมิยกมือไหว้ขอบคุณ
อธิกระซิบให้ข้อมูลทองทา

"นายบรมเป็นโปรดิวเซอร์ ชอบคนเด่นๆ หล่อๆสวยๆ พวกที่ทำเรตติ้งให้รายการ ครูแซนดี้เป็นนักร้องเก่า ให้คะแนนคนที่คุณภาพมากกว่าหน้าตา เป็นขาโหดของวงการ"
ทองทาพยักหน้ารับรู้
ทีมถ่ายรายการให้สัญญาณสองสาว สองสาวเริ่มพูดออกอากาศ
พิธีกร1 บอก
"มาแล้วนะคะ จบเพลงแล้ว ตอนนี้มาดูตัวเลขคะแนนโหวตจากผู้ชมทางบ้านกันค่ะ"
ที่จอยักษ์ กราฟแท่งของภูมิแสดงตัวเลข ที่กำลังวิ่งเข้ามา
ทุกคนปรบมือ
ทองทามองไปรอบๆ แต่ละคนยุ่งกับมือถือที่กดโหวตอยู่ อธิก็เช่นเดียวกัน
พิธีกร2 บอก
"คะแนนสูงทีเดียว ท่านผู้ชมยังโหวตเข้ามาได้เรื่อยๆนะคะ"
ตัวเลขบนจอของภูมิ ยังพุ่งไปเรื่อยๆ ทองทา อธิชักเครียด

ภายในห้องแต่งตัว สต๊าฟกำลังตกลงกับสามสาวที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว สามสาว ถือซีดีแบ็คกิ้งแทร็คอยู่
"ก็ไหนบอกว่า สามคนจะร้องเพลงเดียวกัน เราเตรียมทุกอย่างไว้แล้วนะ"
มาลีบอก
"พวกเราขอโทษจริงๆค่ะ มีการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน"
"นี่ค่ะแบ็คกิ้งแทร็คของพวกเรา"
"จากทีมเดียวแบ่งเป็นสามทีม แบบนี้เราจะตอบคนดูทางบ้านว่ายังไง ไม่รู้ล่ะ ถ้าไม่ร้องเพลงเดิม พี่ขออนุญาตตัดสิทธิ์"
"ฮือ ปาฎิหารย์ ช่วยลูกด้วย"
ชงโคแทบอยากร้องไห้ออกมา จับสายสิญจน์ แล้วยกมือไหว้
โยทะกาเดินเข้ามา เพราะถูกตาม มาลีพุ่งเข้าไปหาทันที
"คุณคะ คุณเป็นผู้อำนวยการโครงการนี้ใช่ไหมคะ ช่วยพวกเราด้วยค่ะ เรามีเรื่องขอความช่วยเหลือ"
ทั้งหมดคุยกันต่อไป

ทองทา อธิ นั่งดูทีวีจอเล็กในห้องโถง
ที่จอยักษ์ กราฟแท่งของนักร้องประมาณ 10 คนที่ร้องไปแล้ว ตัวเลขพุ่งต่อเนื่องไปเรื่อยๆ
ตลาด วินมอไซค์ แต่ละคนเริ่มหยิบมือถือมาโหวตนักร้องที่ตนชอบ
ที่ทีวีจอเล็ก กำลังออกอากาศ สกู๊ปของน้อยหน่า ตามด้วยคำบรรยาย
"น้อยหน่าเป็นนางงามภูไท เป็นชาวสกลนครโดยกำเนิด ถนัดร้องเพลง เต้นรำ ทุกประเภท รอบแรกทำคะแนนดีมาก จนได้เข้ารอบและร้องเพลงเป็นอันดับที่ 5"
น้อยหน่าร้องเพลง บรม แซนดี้ จดคอมเมนต์
โยทะการู้ความต้องการของมาลีแล้ว
"คุณเป็นคนต่างจังหวัดหรือเปล่าคะ"
"อะไรนะ เอ้อ เปล่า"
สต๊าฟบอก
"คุณโยทะกา เธอเป็นอดีตนางงาม เกิดและโตที่กรุงเทพ ใครๆก็รู้กันทั้งประเทศ"
โยทะกาหลบตา เพราะเป็นเรื่องโกหกที่สร้างขึ้นมาสมัยเป็นนางงาม
"คุณมาจากครอบครัวที่ดีมีโอกาสเยอะแยะใช่ไหมคะ ลองนึกถึงคนที่ไม่มีโอกาส ดูสิคะ เราสามคนเป็นแบบนั้น ช่วยเราด้วยนะคะ"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 4/4 วันที่ 4 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ