อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 5 วันที่ 31 ต.ค. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 5 วันที่ 31 ต.ค. 57

เทพออกไปก็ไม่เห็นเมษาแล้ว ขณะเขากวาดตามองหาก็ถูกเมษาเอาปืนจ่อหน้า ถามว่าตามตนมาทำไม เทพทำไก๋พูดเยาะยั่วให้โมโหว่าอย่าหลงตัวเองเกินไป หรือคิดว่าตนแอบชอบเธอ ไม่มีทาง เพราะตนไม่ชอบผู้หญิงแนวนี้

“อย่ามาบ่ายเบี่ยงพูดเรื่องอื่น ไม่ตามฉันแล้วมาที่นี่ทำไม” เทพบอกว่ามาเช่าพระ ควักพระพร้อมใบเสร็จออกมาให้ดู

ระหว่างโต้เถียงกันนั้น เมษาเห็นคนเล็งปืนยาวมาที่เขา เธอโผกอดเขาล้มไปด้วยกัน บอกว่ามีคนจะยิงเขาจากด้านหลัง เทพม้วนตัวชักปืนยิงไปอีกฝั่งบอกเมษาให้ยิงโต้ไว้ตนจะอ้อมไปด้านหลัง พอเทพวิ่งไปชายคนนั้นก็ขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปแล้ว


พอเทพกลับมารู้ว่าเมษาถูกกระสุนเฉี่ยวที่ขา เขาอุ้มเธอพาไปโรงพยาบาล เมษาดิ้นไม่ยอมไป บอกให้ปล่อยตนเดี๋ยวนี้

“ปล่อยคุณก็ตกน่ะสิ ไม่ต้องกลัวหรอก ผมไม่ได้ชอบคุณ ที่ทำเนี่ยไม่อยากให้คุณตายเท่านั้น”

ถึงเทพจะพูดเช่นนั้น แต่เมษาก็อดประหม่าไม่ได้ที่ตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม

ooooooo

หมอทำแผลให้เมษาเสร็จกำชับว่าอย่าให้แผลโดนน้ำ วันสองวันนี้อย่าเพิ่งเดินเกรงแผลจะอักเสบ เดี๋ยวจะบอกให้แฟนเธอมารับ เมษารีบบอกว่าเขาไม่ใช่แฟนตน

“แต่เมื่อกี๊เขาบอกพยาบาลว่าคุณเป็นแฟนเขานะ แล้วตกลงคุณสองคนเป็นแฟนกันไหมครับ” เมษาตอบทันทีว่าไม่ได้เป็น “ถ้าอย่างนั้นเขาคงต้องแอบชอบคุณแล้วล่ะ”

เมษานึกเคืองว่าตาบ้านี่เที่ยวบอกใครๆว่าเป็นแฟนเรา พอเทพเข้ามาเธอถามว่าเข้ามาทำไม เทพบอกว่าหมอไม่ให้เธอเดินเลยจะมาอุ้มไปที่รถ เมษาไม่ยอมให้อุ้มเดี๋ยวจะให้พยาบาลเข็นวีลแชร์ไปส่ง เทพอาสาจะเข็นให้ก็ถูกตวาดว่าไม่ต้อง เขาจะขับรถไปส่งก็ไม่เอา จะนั่งแท็กซี่ไปเอง

“ผมว่าคุณอย่าทำให้เรื่องมันยุ่งเลย ไปเถอะน่า ไม่ต้องพูดมาก” พูดแล้วเข็นรถออกจากห้อง ถามว่าหิวไหมเธอตอบห้วนๆว่าไม่! “แต่ผมหิวมากนะ ตั้งแต่เที่ยงยังไม่ได้กินอะไรเลย นี่สองโมงกว่าแล้วผมว่าแวะกินอะไรรองท้องก่อนดีไหม”

ระหว่างที่ยังเคลียร์กันไม่ลงตัว ชายชาติก็เดินเข้ามาอย่างรีบร้อนตรงมาถามเมษาว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า เทพถามทันทีว่ารู้ได้ยังไงว่าผู้กองเมษาถูกยิง เมษาเห็นด้วยถามว่า “นั่นสิ ทำไมพี่ชายถึงรู้เรื่องนี้”

“อ๋อ...พี่มีเพื่อนเป็นหมออยู่ที่นี่ เขาบอกเห็นน้องเมโดนยิงแล้วมารักษาที่นี่ พี่ก็เลยรีบมา ขอบใจมากนะเทพที่ช่วยดูแลน้องเม เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง”

เทพปล่อยให้ชายชาติไปส่ง บอกเมษาว่าตนอยากคุยกับเธอเรื่องที่เราถูกลอบยิงวันนี้ เมษารับปากว่าจะโทร.หาเขาเอง

พอชายชาติเข็นรถพาเมษาแยกไป เทพก็โทร.ถึงมีมี่ทันที บอกให้คนของเราไปที่ลานจอดรถริเวอร์ซิตี้ ขอเทปกล้องวงจรปิดวันนี้หน่อย

ooooooo

ชายชาติพาเมษากลับถึงห้องพัก เอาชาร้อนมาให้ดื่ม หว่านล้อมให้เธอกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่บ้านดีกว่าท่านจะได้ดูแลเวลาเจ็บป่วย เธอปฏิเสธและห้ามเล่าเรื่องนี้ให้ท่านฟังไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง

“จ้ะ...แล้วน้องเมไปทำอะไรที่นั่นกับไอ้เทพ”

“เมบังเอิญเจอกับเขาที่นั่น พี่ชายพอจะรู้ไหมคะว่าผู้กองเทพมีเรื่องอะไรกับใคร ทำไมถึงมีคนพยายามตามฆ่าเขา”

“ว่าไม่ได้ ไอ้เทพมันก็ไม่ใช่คนดีนะ มันคงจะไปขัดแย้งอะไรกับใครเขา พี่ว่าน้องเมพยายามอยู่ห่างๆ มันไว้ดีกว่าจะได้ไม่โดนลูกหลง” แต่พอเมษาถามว่าเทพมีเรื่องอะไรเล่าให้ฟังได้ไหม ชายชาติก็ปฏิเสธว่า “พี่ไม่รู้อะไรมาก แต่ได้ยินพรรคพวกคุยกันว่า ไอ้เทพมันไปร่วมมือกับพวกลักลอบค้าโบราณวัตถุ แล้วคงหักหลังกันเรื่องเงิน”

แม้เมษาจะติงว่าเทพไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้น ชายชาติก็ยังยืนยันขอให้เธออยู่ห่างๆเขาไว้ดีกว่า ก็พอดีมีสายเข้ามือถือ เขาขอตัวไปรับสายเป็นสายจากผู้การสถิตย์ ย้ำว่าเขาพลาดเป็นครั้งที่สองแล้ว เขาต้องรับผิดชอบและหวังว่าครั้งที่สามจะไม่พลาดอีก

“ครับ...ผมรับรอง” พอกลับมา เมษาเห็นเขาหน้าเครียดถามว่ามีเรื่องอะไรหรือ

“ไม่มีอะไร พี่ต้องกลับไปที่หน่วยก่อนนะ พอดีมีงานสำคัญเข้ามา น้องเมอยากได้อะไรไหม เย็นๆพี่จะซื้อเข้ามาให้ แล้วจะให้พี่อยู่เป็นเพื่อนไหม” เมษาบอกไม่ต้องตนอยู่ได้ พอชายชาติออกไป เมษาคิด “ทำไมพี่ชายดูเครียดๆ”

ooooooo

เทพกลับถึงบ้านได้ยินไมค์โวยวายกับตัวเองว่าทำไมคิดถึงแต่เรื่องหนูปึก ต้องลืม...ลืมไปเลย พอเทพถามว่าโวยวายอะไร ไมค์บอกว่าพยายามจะลืมบางเรื่องออกไปจากสมอง ย้อนถามว่าแล้วเทพไปไหนมาทั้งวัน

เทพบอกว่ามีคนพยายามฆ่าตน ไมค์ถามว่าฝีมือน้องสวยเสมอใช่ไหม

“ไม่ใช่ เธอช่วยชีวิตฉัน ถ้าไม่ได้เธอ วันนี้ฉันไม่ได้กลับมาเจอหน้านายแล้ว” ไมค์ถามว่าแล้วตกลงใครที่จะฆ่าเขา พอเทพบอกว่ายังไม่รู้ ไมค์ขอปืนตนสักกระบอกได้ไหม จะเอาไว้ป้องกันตัว เพราะมันพยายามฆ่าผู้กองสองครั้งไม่สำเร็จมันต้องมีครั้งที่สามแน่ ไมค์ยอมรับว่าตนกลัวตาย เทพจึงเอาปืนสั้นที่เหน็บซ่อนไว้ที่ขาให้ ถามว่าใช้เป็นนะ

“สบายมาก” ไมค์รับไปควงเล่น ปืนลั่นเปรี้ยง

ทั้งสองสะดุ้งเฮือก “ขอโทษ...ขอโทษ...ไม่คิดว่าไกมันจะอ่อน ขนาดนี้” ไมค์ควงปืนทำเท่พูดอย่างกระหยิ่ม“เที่ยวนี้ล่ะ ได้บู๊เต็มที่หน่อย”

เทพพาไมค์ไปที่มูลนิธิ อ.คึกฤทธิ์บอกไมค์ว่าเรามาที่นี่เพราะไม่ต้องการให้ใครรู้ว่ามาเจอใคร

พอเจอดาบยิ้มที่มารออยู่ก่อนแล้วเทพถามทันทีว่า ที่บอกว่ามีข่าวดีคืออะไร

ดาบยิ้มรายงานว่าหลวงพ่อคำเกลี้ยงอยู่ที่เสี่ยเล็กจริงๆตนยังไม่ได้ของมาแต่เสนอราคาไปแล้วให้สิบห้าล้าน เทพถามว่ามันสนใจไหม ดาบคาดว่าสนใจแต่ดึงเวลาไว้ตามฟอร์ม อีกสองวันจะให้คำตอบ

“แต่ดาบยิ้มต้องระวังตัว อย่าให้มันจับได้นะครั้งที่แล้วฉันกับผู้กองเทพเกือบไม่รอด” ไมค์เตือน

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมเข้าไปทางสายน้องเมียมัน แล้วตอนนี้มันก็เชื่อว่าผมเป็นเสี่ยมาจากกรุงเทพฯ”

“ถ้ามันเซย์เยสเมื่อไหร่ ดาบรายงานฉันทันทีนะ” กำชับแล้วเทพกับไมค์ออกจากมูลนิธิอย่างระแวดระวัง

ooooooo

เมื่อถึงเวลานัดหมาย วัฒนาและประไพพรรณพาปึกที่ถูกจับแต่งโป๊นิดๆ จนปึกกระดากถามว่า ชุดสั้นไปไหม

“ไม่หรอก ฉันว่าแกใส่แล้วสวย ใช่ไหมจ๊ะ”

ประไพพรรณหันไปถามวัฒนา เห็นสายตาที่วัฒนามองปึกแล้วหึงขึ้นมา ตัดบทบอกว่าปึกแต่งแล้วสวยชวนรีบไปกันเดี๋ยวจะสาย

“เจ้าประคู้ณ...ขอให้บักสีดาเห็นข้อยแล้วปิ๊งข้อยทีเทอะ...” ปึกภาวนาในใจ

เมื่อไปถึงบ้านเควินสมิธ พอเขาเห็นปึกก็มองอย่างเจ้าชู้ ยิ้มพอใจ ในขณะที่ปึกตื่นเต้นประหม่ามาก

เมื่อไปนั่งกันที่โต๊ะอาหาร เควินยกแก้วชู “ดื่มให้กับว่าที่เจ้าสาวของผม” ทั้งวัฒนาและประไพพรรณยกแก้วชู ปึกยังนั่งนิ่งจนประไพพรรณบอกให้ชนแก้วกันหน่อย ปึกบอกว่าตนอาย

“ไม่ต้องอาย เดี๋ยวเราก็จะได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว” เควินบอก

จังหวะหนึ่งประไพพรรณถามเควินว่าชอบของขวัญชิ้นนี้ไหม เควินยิ้มกริ่มบอกว่าชอบมาก วัฒนาอวยพรขอให้คืนนี้มีความสุขแล้วหัวเราะกันอย่างครื้นเครง ในขณะที่ปึกใจคอไม่ดี ทั้งกลัว ทั้งอาย

เวลาเดียวกัน ไมค์กลับมาถึงบ้านก็หยิบมือถือลูบๆคลำๆ นึกถึงเมื่อเช้าที่ปึกโทร.มาบอกว่าวันนี้ตนจะไปเป็นเมียฝรั่งแล้วอวยพรให้ตนหน่อย ไมค์อวยพรไปว่า “ขอให้เจ้าโชคดี ได้เงินแสนอย่างที่หวัง” คิดแล้วไมค์เครียดถามตัวเองว่าทำไมไม่ทัดทานปึกแต่แรกทุบโต๊ะอย่างขัดใจตัวเอง เทพมาเห็นพอดีถามว่าเป็นอะไร

“เปล่า...ฉันจะออกไปขับรถเล่นหน่อยนะผู้กอง” พอเทพพยักหน้าไมค์ก็เดินงุดๆออกไปเลย เทพมองสงสัยว่า

“เป็นอะไรของมันวะ”

ooooooo

วัฒนากับประไพพรรณส่งปึกมาให้เควินสมิธแล้วพาปึกที่ท่าทางประหม่ากังวลลุกไป คุณนายบอกว่าไม่ต้องตื่นเต้นตกใจ ถ้าทำให้เควินรักและมีความสุขเขาก็จะให้เงินทองมามากมายจะได้มีเงินไปไถ่ที่นาให้พ่อแม่

ปึกบอกว่าตนอาย คุณนายแนะนำให้บอกเควินปิดไฟก่อน บอกปึกให้ไปที่ห้องสุดท้ายอาบน้ำแล้วไปนอนรอเขาเลย คุณนายย้ำก่อนไปว่า “จำไว้นะ ห้ามขัดใจเขา เข้าใจรึเปล่า”

พอปึกเดินขึ้นข้างบน คุณนายก็ได้รับโทรศัพท์จากเมษาว่าพรุ่งนี้อยากให้ปึกมาทำความสะอาดที่ห้องให้หน่อย ประไพพรรณบอกว่าปึกลาออกไปแล้ว ปึกได้งานใหม่เจอผู้ชายก็ไปเลย

“ทำไมปึกไม่บอกเราว่าจะลาออก” เมษาสงสัย

วัฒนากับประไพพรรณมาที่โต๊ะอาหารบอกเควินว่าส่งปึกขึ้นไปที่ห้องนอนแล้ว เควินขอบคุณที่ทั้งสองเอาใจใส่ตนดีมาก

“อย่าพูดอย่างนี้เลยครับ ของเล็กๆน้อยๆ เราเองก็ทำธุรกิจกันมานาน ขอให้คุณเควินพอใจและซื้อสินค้าจากเราคนเดียวก็พอ”

“มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว ผมเองก็ไม่ได้ซื้อของจากใครนอกจากคุณวัฒนากับคุณพรรณ”

ทั้งสองขอบคุณและขอตัวกลับ เควินย้ำก่อนแยกกันว่า “อย่าลืมเรื่องหลวงพ่อคำเกลี้ยงล่ะ ผมซีเรียส” วัฒนาบอกไม่ลืม สองวันนี้ได้เรื่องแน่

ooooooo

ปึกว้าวุ่นทั้งประหม่าทั้งกลัวถามตัวเองว่าหวังว่าคงตัดสินใจถูกที่ยอมเป็นเมียฝรั่งเพื่อพ่อกับแม่

อึดใจเดียวเควินก็เปิดประตูเข้ามา ปึกขยับถอยกลัวๆ เควินบอกไม่ต้องกลัวตนไม่ทำอะไรเธอหรอก แต่เคลื่อนตัวเข้าไปจะจูบ ปึกยกมือจับหน้าเขาไว้

“เอ่อ...เดี๋ยวค่ะ...คุณนายบอกว่าคุณเควินรวยมากใช่ไหมคะ” เควินถามว่าเธอต้องการเงินหรือต้องการเท่าไหร่ พอปึกบอกห้าแสน เควินหัวเราะถามว่าเธอพูดจริงหรือพูดเล่น “หนูไม่ได้ล้อเล่นค่ะ หนูจะเอาเงินไปไถ่นาให้พ่อแม่ค่ะ”

เควินหัวเราะหึๆ ปึกถามว่าไม่เชื่อหรือ เควินบอกไม่ใช่ไม่เชื่อแต่หัวเราะขำความซื่อของเธอ เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนขอเงินตนมากขนาดนี้ ปึกใจไม่ดีถามว่าเขาจะไม่ให้ใช่ไหม เควินย้อนถามว่า “ถ้าฉันบอกว่า ไม่ให้ล่ะ”

“ถ้าคุณไม่ให้หนูปึกจะกลับ” ปึกลุกขึ้นทันที เควินคว้ามือไว้ถามว่าจะรีบไปไหนเรายังคุยกันไม่จบ บอกว่าตกลง ตนจะให้เงินปึกห้าแสนแต่มีข้อแม้ คือเธอจะต้องอยู่กับตนตลอดชีวิต ปึกคิดหนักแต่อยากได้เงิน บอกเขาว่า “แต่คุณต้องให้เงินปึกก่อนนะคะ ปึกถึงจะยอมเป็นเมียคุณ”

“ก็ได้...” เควินหยิบเงินออกมาทีละปึก...ทีละปึก จนครบห้าปึก เอาเงินทั้งหมดวางที่ตักปึก “นี่เงินของเธอ เอาล่ะ คราวนี้ถึงเวลาที่เธอจะต้องตอบแทนฉันแล้ว เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปอาบน้ำ”

ทีแรกปึกดีใจที่จะได้เงินไปไถ่ที่นาให้พ่อกับแม่ แต่พอนึกถึงคำพูดของไมค์ที่ว่าให้หาช่องทางทำงานให้ได้เงินดีกว่า...เรามีสองมือสองตีนออกไปทำกินอย่าให้คนเขาดูถูกว่าเอาความสาวเข้าไปแลกกับเงิน คิดแล้วปึกก็ลังเล แต่พอดีเควินกลับเข้ามา ตรงมาหอมปึกที่เตียง ปึกกลัวจนตัวสั่นบอกเควินให้ดับไฟก่อน

เควินกำลังหื่นก้มจะจูบปึกอีก ปึกตกใจผลักเขาตกเตียง ลุกขึ้นถอยหนี เควินโมโหถามว่าเธอเป็นอะไร

“หนู...หนูทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ...หนูขอโทษ...”เควินถามว่าเงินห้าแสนนี่ไม่อยากได้แล้วหรือ ปึกก็เฝ้าแต่บอกว่า “หนูทำไม่ได้จริงๆ หนูขอโทษ...” แล้ววิ่งออกจากห้องไป

“เฮ้ยเดี๋ยว!!” เควินอารมณ์ค้าง วิ่งตามออกไปเจอการ์ดที่เฝ้าอยู่ในบ้านถามว่าจะให้ตนจับตัวไหม

“ไม่ต้อง เกิดบ้าอะไรขึ้นมาวะเนี่ย” เควินมองตามปึกไปอย่างหัวเสีย

ooooooo

ปึกหนีออกจากบ้านเควินแล้วเดินเคว้งคว้างไม่รู้จะไปทางไหนจะโทรศัพท์ก็ไม่มีเงินสักบาท

เควินโทร.บอกวัฒนาว่าปึกหนีไปแล้ว วัฒนาถามว่าเกิดเรื่องอะไรหรือ เควินบอกตนก็ไม่รู้อยู่ๆปึกก็ผลักตนตกเตียงแล้ววิ่งหนีไป วัฒนาสงสัยเด็กจะตื่นเต้น ขอโทษเขาแล้วจะจัดคนใหม่ไปให้ เควินบอกไม่ต้องคืนนี้ตนไม่มีอารมณ์แล้ว

วางสายจากเควินแล้ว วัฒนาถามประไพพรรณว่าไหนว่าคุยกับปึกรู้เรื่องแล้ว

“ก็คุยแล้วน่ะสิคะ ถึงได้กล้าพามันไป นังนี่ถ้ากลับมาจะไล่มันออกเลย หน็อย! ทำเราเสียงาน”

ปึกเคว้งคว้างไม่รู้จะไปทางไหน เดินน้ำตาไหลไป ตามถนน จะกลับไปบ้านคุณนายก็คงถูกด่าไม่ให้อยู่อีกแล้ว พลันปึกก็ตกใจเมื่อจู่ๆก็มีรถเข้ามาจอด ปึกวิ่งหนีจนได้ยินเสียงไมค์เรียก “หนูปึก นี่พี่ไมค์”

ปึกหยุดวิ่ง พอเห็นไมค์ลงจากรถ ปึกก็โผกอดดีใจเหมือนรอดตาย หอมแก้มซ้ายขวา ขอบคุณไม่ขาดปาก จนไมค์ยืนมึนงง ถามว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งหรือถึงได้ดีใจขนาดนี้

หลังจากฟังปึกเล่าแล้ว ไมค์พาปึกไปบ้านเทพให้ปึกนอนที่ห้องตนก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

“ขอบคุณอ้ายคักๆเด้อ อ้ายดีกับข้อย ข้อยบ่ฮู้สิตอบแทนอ้ายได้จังได๋”

ไมค์บอกว่าไม่ต้องคิดมาก ขึ้นไปอาบน้ำนอนเสีย พอปึกจะขึ้นไป ไมค์เรียกไว้บอกว่า

“อีหล้า...อ้ายดีใจเด้อที่เอ็งยอมทิ้งเงินห้าแสน”

“แต่ข้อยก็เสียดายเด้อ บ่ฮู้ว่าชาตินี้ข้อยสิมีปัญญาหาเงินแสนได้บ่”

“ถ้าอ้ายบ่ตายเสียก่อน อ้ายสิช่วยเจ้าหาเงินไป ไถ่นา”

ปึกขอบใจไมค์ ซึ้งใจที่ไมค์ดีกับตนเหลือเกิน ไมค์มองตามปึกไป ยิ้มกับตัวเอง รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกกับการที่ปึกตัดสินใจกลับมา...

ooooooo

เช้านี้ พอเทพเดินลงมาได้ยินเสียงในครัว เดินเข้าไปทัก

“เมื่อคืนเมาหนักรึไงไมค์ ถึงนอนข้างล่าง” แต่พอเดินเข้าครัวก็ร้องอ้าว เพราะกลายเป็นปึกกำลังจัดอาหารใส่จานอยู่ถามว่ามาทำอะไรแต่เช้า

“เมื่อคืนหนูปึกค้างที่นี่ค่ะ”

เทพร้องอ้าว พอดีไมค์เข้ามาบอกว่าตนพาน้องมานอนที่นี่เอง เทพฉุนกึกถามว่า

“ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าห้ามพาผู้หญิงมานอน”

ไมค์ขอให้ฟังตนก่อนอย่าเพิ่งโวยวาย ปึกบอกว่าเมื่อคืนตนมีเรื่องแล้วเจอไมค์โดยบังเอิญ “อ้ายไมค์ก็เลยให้มานอนค้างที่นี่” เทพถามว่าไมค์ไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม แล้วมีเรื่องอะไรถึงต้องมาค้างที่นี่

“นี่แหละเรื่องสำคัญที่ฉันจะบอกให้นายฟัง เมื่อคืนหนูปึกเขาไปเจอไอ้เควินสมิธ” เทพถามว่าแล้วเกี่ยวอะไรกับปึก

หลังจากฟังไมค์กับปึกเล่าแล้ว เทพถามว่าเจ้านายของปึกเป็นใคร

“คุณผู้ชายชื่อคุณวัฒนา ส่วนคุณนายชื่อคุณพรรณค่ะ” เทพถามว่าเขามีอาชีพอะไร “หนูก็ไม่รู้ค่ะ แต่เห็นมีคนเข้าออกที่บ้านบ่อยๆ อ้อ...นึกออกแล้วค่ะหนูเคยได้ยินคุณนายพูดว่าเขามีบริษัทส่งสินค้าออกไปต่างประเทศ น่ะค่ะ”

ไมค์ฉุกคิดได้ถามเทพว่าหรือจะเป็นคนที่เรากำลังตามหาอยู่ ปึกถามว่าตามหาอะไรหรือ ไมค์ทำท่าจะโม้ ถูกเทพเบรกว่า

“นายไม่ต้องเล่ารายละเอียดหรอก” แล้วบอก

ปึกว่า “ไม่มีอะไรมาก ฉันกำลังตามจับผู้ร้าย แล้วเธอจะเอายังไง จะกลับไปบ้านนอกหรือจะกลับไปบ้านเจ้านายเก่า”

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 5 วันที่ 31 ต.ค. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ