อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 5 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 5 ต.ค. 57

เลขายิ้มแห้งยอมถอย ทองทาเดินเข้าไปโวยเมืองแมนและบุณฑริกที่นั่งอยู่ จนสองคนตั้งรับแทบไม่ทัน
"เบล ยังอยู่เกาหลี เขาไม่ได้อยู่บนเวทีจริงๆ"
ทุกคนช็อก
"คุณรู้ได้ยังไง"
"ผมเห็นกับตา"

ทุกคนอึ้งไป
"แล้วไง ... แกจะเอาไงกับฉัน" เมืองแมนถาม
"ตามหลัก เท่ากับเขาไม่ได้แข่งขัน เขาไม่มีคะแนน"
"เบลเป็นน้องสาวแก เขาใช้ความพยายามมาสามเดือน เหมือนคนอื่น วันนี้ถ้าไม่มีพายุ ไม่มีฝนตก เขาก็กลับมาร้องทัน"
"ถ้าเขาเห็นว่ามันสำคัญจริงๆ เขาต้องไม่ไปตั้งแต่แรก แต่นี่ เขายังห่วงความสบาย ห่วงความสนุก"


เมืองแมนตบโต๊ะชี้หน้าด่า
"ได้ ถ้าแกอยากทำลายฉัน ทำลายน้อง ทำลายที่นี่ แกก็ออกไปบอกนักข่าวเลย ฉันจะได้รู้ ว่าแกมันอกตัญญู !"
"คุณทองทา ยังมีโอกาสข้างหน้า เบลได้ตำแหน่งสุดท้าย คราวหน้าก็คงหลุด ที่สำคัญคะแนนพวกนั้นเป็นคะแนนดิบที่เราไม่ได้แทรกแซง มันเป็นคะแนนของเขาจริงๆ"
"คนทั่วไปแสวงหาโอกาสแทบตาย แต่คนที่มีอยู่แล้วกลับไม่เห็นค่า ไม่รู้ว่าตัวเองเกิดมาโชคดีแค่ไหน ยังทำเป็นเล่นกับชีวิตอยู่ได้ !"
ทองทาออกไป
"มันจะบอกนักข่าวไหม ถ้าบอกขึ้นมา...เราเสร็จเลยนะ" บุณฑริกว่า
เมืองแมนเครียดขึ้นมาทันที
"คุณโย ตามไปดูเร็ว"
โยทะการีบออกไป

บรรดาสาวเสิร์ฟถูกนักข่าวถ่ายรูป อธิยืนมอง ทองทาเดินมาหา สีหน้าเครียดจัด
"มีอะไรไหมวะ"
ทองทามุ่งหน้าเดินไปหานักข่าว เหมือนมีอะไรจะบอก โยทะกาเดินตามมา แล้วหยุดห่างๆ มองดู ไม่กล้ากระโตกกระตาก
นักข่าวหันมาหาทองทา
"มีอะไรคะ"
โยทะกาสบตา ลุ้นว่าทองทาจะทำยังไง ทั้งคู่ต่างหยุดไปสองวิ แล้วในที่สุด
"เปล่าครับ"
โยทะกาโล่งใจเบาๆ ทองทาแค้นใจตัวเองที่ใจอ่อน นักข่าวถ่ายรูปต่อไป

ร้านเซอร์ไพร์ส ตอนกลางคืน วันเดียวกัน โรส นั่งยิ้มไม่หุบ บุญมา สมศรีเอาอาหารออกมา เตรียมกินเลี้ยงเล็กๆ
ทองทาและอธิพาการะเกด และชงโคกลับมา ทั้งหมดร้องเย้ เข้ามาหากัน
"เฮ้ดีใจด้วย นี่มันยิ่งกว่าถูกหวยอีกนะ" ปลาบอก
บุญมาบอก "พวกเราดูแกทุกคน ข้าโหวตไปตั้งหลายร้อย"
"ข้าทำกับข้าวเลี้ยงพวกเอ็งไว้เพียบ ป่วนไว้เยอะ ชนะแบบนี้ค่อยคุ้มหน่อย" สมศรีบอก โรสเดินไปหาทองทา
"ฝีมือคุณแท้ๆ คนที่เก่งคือคุณ วันนี้ทั้งสามคนร้องเพลงเหมือนเป็นคนละคน"
"ขอบคุณครับพี่"
"แล้วหนูมาลี ล่ะ" บุญมา ถาม
"เขาบอกว่ามีธุระค่ะ" การะเกดบอก
"ค่ำมืดดึกดื่นแล้ว ธุระอะไรของมัน"
ทองทา การะเกด ชงโค ยิ้มให้กัน

บอยทำสายไฟอยู่ในสตูดิโอ แคที่พามาลีเดินมา
"บอย มีคนมาหา"
บอยตกใจ
"หนูมาลี"
"พี่กลับไปอยู่ที่บ้านพี่โรสเหมือนเดิมได้ไหม"
"ทำไมล่ะ"
"หนูมาลีรู้ความจริงแล้ว หนูขอโทษ"
บอยยิ้ม
แคที่ร้องไห้กระซิกๆ
"แล้วพี่จะร้องไห้ทำไมเนี่ย"
"ซาบซึ้ง ความรัก ชนะทุกอย่าง ซาบซึ้งๆ"

บอยยิ้มให้หนูมาลี โล่งใจที่เข้าใจเสียที
พวกโรส ทานข้าวฉลองกันอยู่

บุญมาบอก
"ฉลองโว้ย"
ทั้งหมดชนแก้ว
ทุกคนพร้อมกัน "สาวเสริฟเซอร์ไพร์ส จงเจริญ เย้"
บุญมาถาม
"โอ๊ะ โอ๋ ตากูฝาดหรือเปล่า"
แคที่ มาลีและบอยเดินมาด้วยกัน
โรสนึกไม่ถึง "บอย"
ทุกคนอึ้ง มาลีพูดกับโรสทำลายความงุนงง
" ป้าสมศรีบอก ด่าพ่อแม่ตายไปจะกลายเป็นเปรต แล้วถ้าหนูอยู่บ้านนั้น หนูคงทะเลาะกับพี่ทุกวัน"
"นี่หมายความว่า"
"หนูไปตามพี่เขากลับมา"
ทุกคนตกใจ ว่ามาลี ทำได้
"อย่าไล่ผมไปอีกเลยนะ ผมอยากอยู่กับพี่"
แคที่กระซิกๆ อีก
"แล้วแกจะร้องไห้ทำไมวะแคที่" สมศรีถาม
"ฉันร้องมาตลอดทางนั่นแหล่ะ"
ชงโคบอก
"ความรักของพ่อลูก ใครๆก็ซาบซึ้ง"
แคที่ส่ายหน้า ไม่ใช่อย่างนั้น
"ถ้ามีเวลาอีกหน่อย ไอ้บอยเสร็จแน่ !"
ทุกคนร้องโฮ้ยออกมาพร้อมกัน !
ทองทากับอธิ หัวเราะ
"สองคนนี้หัวเราะอะไรฉัน ไปอยู่กับฉันไหมล่ะ ขำทั้งคืนเลยนะ"
แคที่กระแซะทองทากับอธิ สองคนล่าถอย ยกมือว่า...ไม่ต้องครับ มาลีดึงกุหลาบขาวดอกนั้นออกมา เดินไปหาโรส
"หนูชนะเพราะพี่"
โรสรับกุหลาบ ทุกคนยิ้ม
"วันนี้แกร้องเพลงดีนะ"
อธิกับทองทากระซิบกัน
"ได้ดูฉากซึ้งแล้ว กอดไหม กอดไหม" อธิลุ้น
"เสียดายแต่ชุด จืดสนิท ไม่ได้เรื่อง"
ป่อย... ทุกคนอึ้ง
มาลีต่อปากต่อคำทันที ยืดยาว ทันกัน ซัดไปมารวดเร็ว
"หนูไม่ใช่นางโชว์ พวกหนูผู้หญิงแท้" มาลีเชิดใส่นิดๆ "จะโบ๊ะบึ้มไปทำไม ไม่จำเป็น"
"ไม่มีรสนิยมมากกว่า"
"ทำไมจะไม่มี ที่ไม่มีจริงๆคือ ไม่มีตังค์ จะให้ไหมล่ะ"
"ไม่ให้ จะหักพวกแกด้วย เดือนนี้หยุดเกินกำหนด"
"ก็หักไปสิ กลัวที่ไหน"
"ไม่กลัว แล้วอยู่ทำไม"
"ไม่รู้ ไม่ไป ไล่ไงก็ไม่ไป มีอะไรไหม"
มาลียั่วไปยิ้มไป แล้วตักข้าวกินทันที
โรสค้อน แต่แววตามีความสุข
"นี่ต่างหากโรส กับหนูมาลี ของแท้" ทองทาว่า
"นี่แหล่ะ ครอบครัว" อธิว่า
"มากินข้าวกัน เดี๋ยวเกดตักข้าวให้" การะเกดว่า

การะเกดไปดึงบอยกับแคที่มา ทุกคนอยู่ในบรรยากาศแห่งความสุข
เวลาต่อเนื่องมา มาลีเก็บของในห้องของตนเองย้ายออกไป บอยยืนดูอยู่

"พี่นอนที่บ้านพักได้"
"ไม่ พี่นอนที่นี่เถอะ เสียงกรนเขา ทนได้ยังไง"
โรสเดินตามมาด่า
"น้อยๆหน่อย บอยมันกรนดังกว่าฉันอีก"
มาลีเดินมาเยาะโรส
"กลับห้องเราสบ๊ายสบาย ไม่เห็นอยากนอนด้วยเลย"
โรสหมั่นไส้ หันขวับมาจะกดหัว มาลี หลบหมับได้ทันที
"คิดจะจับชะนี ยากหน่อยนะ เก้ง กวางน่ะยังไงก็วิ่งสู้ชะนีไม่ได้"
โรสยังวิ่งตามจะตี ปากยังดุ
"นี่ ว่าใครเป็นเก้งเป็นกวางชักเอาใหญ่นะ"
มาลีวิ่งหนีไปยืนบนเก้าอี้ยาว ทำท่าลิง
"ผัวๆๆ"
"ขาสกปรก ไปเหยียบเก้าอี้ได้ไง ลงมา"
มาลีหัวเราะร่า กระโดดวิ่งหนีหัวเราะไป
"ฮะฮะ ไปล่ะน้า"
โรสยิ้มมีความสุข มองตามไป
"เขาเหมือนจะยอมรับได้แล้วนะ จู่ๆก็ยอมรับขึ้นมา เป็นเด็กที่แปลกจริงๆ ทำเรื่องที่คาดไม่ถึงอยู่เรื่อย"
"ประสบความสำเร็จในวันนี้ แต่วันข้างหน้า มันไม่ง่ายหรอกบอย"
บอยหันไปกอดโรส โรสกอดตอบ
"ขอบใจนะบอย ที่อดทนกันมาขนาดนี้"
ทั้งสองยืนกอดกัน ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความสุข

วันใหม่ บรมและแซนดี้ในชุดเดิมมาบันทึกเทป บนฉากที่เหมือนเมื่อวานเปี๊ยบ
บุษบาบัณในชุดสวยก็เช่นกัน ยืนเตรียมตัวบนเวที
บรมบอกแซนดี้
"คุณกับผมต้องนั่งประกอบฉากให้เหมือนเราดูเขาอยู่"
โยทะกา บอก
"เราจะใช้ภาพนี้ตัดต่อเข้ากับเทปที่เราถ่ายคุณสองคนวันนั้น ตอนนี้นักข่าวเริ่มคนสงสัยเรื่องคุณเบล เขาเริ่มถามว่า ปัญหาอยู่ที่การออกอากาศ แต่เทปที่อัดไว้ของเราต้องมีสิ เขาจะขอดูเทปนั้น เพื่อยืนยันว่าเบลมาร้องจริงๆ"
บรมถามทีมงาน
"เมื่อวานผมใส่นาฬิกาไหม พวกรายละเอียด ทีมงานเช็คที ต้องเหมือนเปี๊ยบเลยนะ เปิดเทปวันนั้น เช็คเราทั้งสองคนเลย"
ทีมงานยกมือว่าโอเค ทำงานต่อไป
"เริ่มโกหกครั้งที่ 1 ก็ต้องมีครั้งต่อไปสินะ"
แซนดี้เซ็ง เดินไปนั่ง ข้างๆบรม
"ทีมภาพนิ่งก็ถ่ายในลักษณะร่วมเฟรมไว้นะ บันทึกเสร็จเราจะรีบเอาออกสื่อ ออกอากาศทันที เพื่อยืนยันว่า คุณเบลมาเข้าแข่งจริงๆ"
"แน่ใจนะว่ามีคนรู้ไม่มาก" เมืองแมนถาม
"ไม่เกิน 20 คนค่ะ เอ แล้วที่สนามบิน"
"ยายเบลใช้ ทางเข้าออกวีไอพีทั้งสนามบินที่โน่นและที่กรุงเทพ คนเห็นน้อยมาก"
โยทะกาพยักหน้า
"ร้องลิปซิงค์ให้เหมือนเลยนะลูก" บุณฑริกบอก
นีน่า ยาหยียืนวิจารณ์กัน เบาๆสองคน
ดนตรีขึ้น บุษบาบัณเริ่มร้องเพลง บรม แซนดี้นั่งฟัง
นีน่าบอก
"ใช้การตัดต่อ มายากลทางโทรทัศน์ หลอกคนได้ทั้งประเทศ"

"วาสนาคนไม่เท่ากัน มีเงิน มีอำนาจ ทำได้ทุกอย่าง" ยาหยีว่า
วันใหม่ บุษบาบัณกับบุณฑริกนั่งแถลงข่าว มีนักข่าวล้อมเต็ม

"มีคนตั้งข้อสงสัยว่า ทำไมวันนั้น ต้องเจาะจงมีปัญหาที่คุณเบลคนเดียว"
"เบลไม่ทราบเลยค่ะ เห็นเขาบอกระบบการถ่ายทอดดาวเทียมมันรวนน่ะค่ะ เห็นพี่ๆเขาบอก"
"คือถ้าสัญญาณออกอากาศจะเสียก็เสียทั้งภาพ ทั้งเสียงแต่นี่เสียงกลับใช้ได้"
"วันนี้ทั้งวันทางสถานี ฉายให้ดูแล้วนี่คะ ว่าจริงๆแล้ว อัดเทปเก็บไว้ด้วย กล้องสำรอง นี่ไงคะ ภาพนี้ มีคุณบรม ครูแซนดี้อยู่ด้วย"
บุณฑริกช่วยโชว์ภาพด้วยไอแพด
"แล้วเรื่องคะแนนที่เท่ากัน"
"ผู้ที่คำนวณคะแนน เป็นกรรมกลางกลางด้านคอมพิวเตอร์ ท่านออกมาชี้แจงแล้วนี่คะ ว่านั่นเป็นคะแนนดิบ ไม่มีการแทรกแซงใดๆทั้งสิ้น"
"แต่โอกาสที่จะเท่ากันเป๊ะๆขนาดนั้น มันเป็นไปได้ยังไง"
บุษบาบัณทำเป็นก้มหน้าร้องไห้ พูดไม่ออก เหมือนน้อยใจสุดๆ
"ให้ความยุติธรรมกับเบลบ้างนะคะ"
"ไม่ต้องร้องไห้ลูก"
"ถ้าเบลอยากจะโกง ขอคะแนนที่ 1 ไม่ดีหรือคะ นี่เบลซ้อมร้องเพลง เหนื่อยมาก ตลอดสามเดือน ลำบากที่สุดในชีวิต เบลก็ยอม เพื่อให้ทุกคนเห็นใจ เห็นความสามารถของเบลจริงๆ"

ทองทาดูทีวีอยู่ที่บ้าน เห็นน้องสาวต่างแม่ร้องไห้ต่อหน้าสื่อ จนบุณฑริกต้องกอดไว้
เขานั่งดูอย่างเซ็งมาก รู้สึกผิดตลอดเวลา อยากเอาเรื่อง แต่ก็เกรงใจพ่อบังเกิดเกล้า !!

คืนวันเดียวกัน สามสาวทำงานเสิร์ฟอาหารตามปรกติ ลูกค้าทักทายชงโค
"เมื่อวานพี่ดูรายการ พี่เลยแวะมา ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ"
ชงโคยิ้มแย้มถ่ายรูปด้วย
"ร้องเพลงเยี่ยมมากเลย สู้ๆนะ"
ห่างไป มาลีและการะเกดก็ถ่ายรูปอยู่ที่มุมหนึ่ง
"ลูกค้าเพิ่มสองเท่า กลายเป็นคนดังไปเลย" บอยบอก
"ดูหน้ามันสามคน บานยิ่งกว่าถาดนี่อีก" โรสบอกพลางค้อนใส่
"เอาน่ะ กำไรทั้งนั้นเลย ค่อยยังชั่ว นังหนูป่วนมันหาเรื่องเสียเงินเยอะแล้ว คราวนี้ เอาคืนได้เสียที"
เกรซกับมี่มาถึง

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 5/2 วันที่ 5 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ