อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 57

“ผมสงสัยหัวหน้าคุณ” เทพพูดตรงจนเมษามองหน้าขวับ “ผมสืบรู้มาว่าผู้การสถิตย์ยุทธทำธุรกิจลับในการส่งออกวัตถุโบราณไปต่างประเทศ”

เมษาโต้ว่าใครๆก็ทำธุรกิจสำรองได้ถ้าไม่เบียดบังเวลาราชการ เทพชี้ว่าธุรกิจของหัวหน้าเธอเกี่ยวกับการลักลอบตัดเศียรพระ เธอถามว่าเขามีหลักฐานหรือ เทพบอกว่าไม่มีไงถึงต้องมาขอความร่วมมือจากเธอ



“นี่คุณจะให้ฉันเป็นสายให้คุณเพื่อสืบเรื่องหัวหน้าตัวเองงั้นเหรอ คุณคิดว่าฉันโง่รู้ไม่ทันคุณรึไง คุณต่างหากที่อยู่ในขบวนการลักลอบตัดเศียรพระไปขาย” พอเทพถามว่าเธอพูดเรื่องอะไร เมษาจ้องหน้าจับผิด “คุณไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ ฉันบอกให้คุณรู้ก็ได้ที่ฉันตามสืบคุณก็เพราะจะจับคุณ”

เทพถามว่าเธอเอาเรื่องนี้มาจากไหน เมษาบอกว่าจากไหนไม่สำคัญแต่ตนจะจับเขาให้ได้

“อ้อ...ผมรู้แล้ว คนที่ใส่ความผมคือผู้การสถิตย์ยุทธใช่ไหม คุณเมษาคุณกำลังถูกหัวหน้าตัวเองหลอกใช้อยู่นะ”

“พอได้แล้วฉันขี้เกียจฟังนิยายของคุณ” พูดพลางจะลุก

“เดี๋ยวสิคุณเม ผมยังพูดไม่จบ หัวหน้าคุณกำลังซ้อนแผนผมอยู่ เขาอุปโลกน์เรื่องผมขึ้นมาเพื่อให้คุณมาสอดแนมผม เพื่อจะได้รู้ตัวว่าหน่วย ฉก.ของผมจะจับเขาเมื่อไหร่ คุณคิดให้ดีนะ ถ้าผมเป็นคนร้ายจริง ผมจะมาเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟังทำไม”

“เพราะคุณต้องการหลอกให้ฉันไขว้เขว”

“งั้นผมถามคุณหน่อย ตอนที่คุณตามผมไปร้อยเอ็ด คุณคือคนที่เข้ามาช่วยผมกับไอ้ไมค์ใช่ไหม”

เมษาบอกว่าตนไม่ได้ช่วยเขาแต่จะไปจับเขากับพวกเสี่ยเล็กต่างหาก เทพซักไซ้จนเมษายอมรับว่าตนเป็นคนโทร.รายงานหัวหน้าเอง

“มิน่า ไอ้เสี่ยเล็กถึงรู้ตัวว่าผมเป็นตำรวจ มันถึงจะฆ่าผม” เมษาถามว่าหมายความว่าหัวหน้าตนโทร.บอกเสี่ยเล็กหรือ “ถูกต้อง เพราะเสี่ยเล็กกำลังจะถูกผมจับอยู่แล้ว แต่อยู่ๆก็มีโทรศัพท์ลึกลับเข้ามา หลังจากนั้นมันก็ยิง เชื่อผม หัวหน้าคุณเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ทั้งหมด”

เมษานิ่งไป ทันใดนั้นเทพสะดุ้งเพราะหลังเขาถูกกระสุนสามนัดจนหงายตกน้ำไป เมษาตกใจมองไปทางต้นเสียงเห็นไอ้โม่งที่หน้าต่างเธอกระหน่ำยิงไปทันที ชายคนนั้นวิ่งหนี เธอไล่ตามไปจนถึงสวนสาธารณะ ถูกชายคนนั้นยิงสกัดที่พื้นไม่ให้เธอตาม

เมษาไล่ตามไอ้โม่งที่หนีไปหลบในห้องน้ำสวน สาธารณะ ต่อสู้กันจนถึงตัวเธอจับมือบิดทุบจนปืนร่วง เมษาพยายามจะถอดหมวกไอ้โม่งแต่ไม่สำเร็จ มันหนีขึ้นมอเตอร์ไซค์พุ่งออกไป พอคนร้ายหนีไปแล้ว เมษาคิดถึงเทพที่ถูกยิง เธอรีบกลับไปที่ร้านกาแฟเจอเทพนั่งตัวเปียกอยู่

ปรากฏว่าเทพไม่เป็นไรเพราะเขาใส่เสื้อเกราะ เมื่อพากันไปโรงพยาบาล หมอตรวจแล้วบอกเทพว่าซี่โครงไม่เป็นอะไรพักสักอาทิตย์ก็จะดีขึ้น ส่วนเมษาต้องใส่เฝือกอ่อนที่ข้อมือ

ใส่เฝือกอ่อนและทำแผลเสร็จ ต่างเดินออกมา เมษาจะแยกไป เทพเรียกไว้อ้อนให้ไปส่งตนหน่อยเพราะรถจอดอยู่ที่สวน พอเมษาบอกว่าให้เขานั่งแท็กซี่ไปเองก็ถูกตัดพ้อว่า

“คุณนี่สวยครบสูตรนะ คนสวยใจดำ ที่จะให้ไปส่งเนี่ยเพราะผมมีเรื่องจะคุย”

ooooooo

ชายชาติกลับไปรายงานสถิตย์ที่บ้าน สถิตย์ถามว่าผู้กองเมษาเห็นหน้าเขาหรือเปล่า เขาคาดว่าไม่เห็น สถิตย์ถามอีกว่ารู้ไหมว่าเมษาไปพบผู้กองเทพทำไม

“ไม่ทราบครับ แต่เท่าที่เห็นคุยกัน ผมว่าน่าจะเป็นเรื่องอะไรสักอย่างที่ดูซีเรียส”

สถิตย์บอกว่าเดี๋ยวตนจะถามเอง ชายชาติเสนอให้เมษาออกจากงานนี้ดีกว่าไหม ตนไม่อยากให้เธออยู่ใกล้ผู้กองเทพเพราะกลัวจะโดนลูกหลงเมื่อเราต้องจัดการเทพ

“ถ้าในสถานการณ์คับขันจริงๆ ฉันว่านายไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้อง” ชายชาติติงว่าเธอเป็นคนของหัวหน้า “อย่างที่ฉันบอกนาย ใครก็ไม่สำคัญเท่ากับความปลอดภัยของเรา แล้วคราวหน้านายรู้ว่าผู้กองเทพใส่เสื้อเกราะก็อย่ายิงที่ตัวมัน” ชายชาติชี้ที่หัวตัวเองแทนคำพูด ยืนยันว่าคราวหน้าเทพต้องตายแน่!

ooooooo

เมษายอมให้เทพนั่งรถมาด้วย แต่เขาหลับตลอดทาง พอมาถึงสวนสาธารณะที่เขาจอดรถไว้ก็บ่นว่ายังไม่ได้คุยกับเธอเลย เมษาเร่งว่าจะคุยอะไรก็ว่ามา

เทพยืนยันอีกครั้งว่ามีคนพยายามฆ่าตน เมษาถามประชดว่าเขาจะบอกว่าเป็นฝีมือหัวหน้าตนใช่ไหม เทพบอกว่าใช่ เมษาโต้ว่าเขาไม่มีหลักฐาน ตนก็จับมือปืนไม่ได้และตนก็ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรอยู่

“เอาล่ะ ผมจะบอกความจริงคุณก็ได้ หน่วย ฉก.911 ได้รับภารกิจให้ทลายล้างขบวนการโจรกรรมพระพุทธรูปและผมเองกำลังล่อซื้อเพื่อจับเควินสมิธเพื่อขยายผล

หาตัวผู้บงการที่เป็นคนไทย เควินสมิธนั้น หน้าฉากคือฝรั่งใจบุญ แต่หลังฉากมันคือมารร้ายทำลายศาสนาและวัฒนธรรมของเรา”

เทพยังเล่าว่า หัวหน้าเธอเกี่ยวโยงกับเควินสมิธเขาจึงส่งเธอมาสอดแนมตน เทพเคลียร์ตัวเองกับเธอว่า ตนไม่ใช่วายร้ายอย่างที่หัวหน้าเธอใส่ความ ถามว่าจากที่เธอได้พูดคุยกับตน เธอว่าตนเป็นคนเลวหรือเปล่า เมษาบอกว่าก็ไม่ได้ดีมาก เทพอยากให้เธอเชื่อตน เขาพยายามจะเผยความในใจแต่เมษาก็ปิดกั้นทำไขสือ เทพเลยถามว่าจริงๆแล้วเธอรู้สึกอย่างไรกับตน

เมษาตัดบทว่าเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วตนไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย แล้วแกล้งถอยรถจงใจชนปลายเท้าเขาจนเทพผงะถอยโวยวายว่าเธอถอยรถทับขาตน

“ฉันก็แค่อยากจะบอกให้คุณรู้ว่าที่คุณคิดน่ะผิดหมด” พูดแล้วขับรถเฉียดเทพไปจนเขาโดดหลบแทบไม่ทัน

“ร้ายจริงๆ ผู้หญิงคนนี้” เทพมองตามรถบ่นอุบอิบแล้วเดินไปที่รถตัวเอง

ooooooo

ระหว่างที่ปึกอยู่บ้านเทพนั้น เธอดูแลบ้านเรือนและอาหารการกินให้สองหนุ่มอย่างดี จนไมค์บอกว่านับแต่ปึกมาอยู่ด้วยทำให้ตนมีชีวิตชีวาจริงๆ

เทพกลับมาก็นอนซม จนไมค์เอาข้าวต้มมาให้ที่ห้องทักว่าท่าทางอาการหนัก พูดอย่างหวาดเสียวว่าไม่อยากคิดเลยว่าถ้าเขาไม่ใส่เสื้อเกราะจะเป็นยังไง เทพเชื่อว่ามันต้องเป็นฝีมือของคนที่ไม่ต้องการให้ตนเข้าใกล้สมิธ ไมค์เลยเล่าว่าปึกบอกว่าเคยเห็นคนเอาเศียรพระพุทธรูปมาที่บ้านเจ้านาย ไมค์ตั้งข้อสังเกตว่าเป็นไปได้ไหมที่เจ้านายปึกอาจจะทำธุรกิจกับเควินสมิธ

ไมค์อาสาจะสืบจากปึกให้อีก ส่วนเทพก็จะสืบจากเจ้านายของปึกดู

เมษาถูกสถิตย์เรียกไปพบ ถามว่าเธอรู้จักกับผู้กองเทพหรือ เห็นว่านัดเจอกันบ่อยๆใช่ไหม เมษารับว่าใช่

แต่เขาไม่ไว้ใจตน ไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับงานให้ฟังเลย สถิตย์ถามว่าเมื่อวานมีคนลอบยิงผู้กองเทพและเธอก็ตามมือปืนไปใช่ไหม เมษาเอะใจถามว่าผู้การรู้ด้วย

“อ้าว...ก็คุณเรียกกำลังเสริมจากหน่วยเราไปช่วยนี่ คราวหลังถ้าคุณอยู่กับผู้กองเทพแล้วเกิดอะไรที่ไม่เกี่ยวกับเรา ผมว่าคุณอย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงเลย เกิดถูกยิงขึ้นมามันจะไม่คุ้ม ที่ผมพูดนี่เพราะไม่อยากให้คุณพ่อคุณต้องเป็นห่วง อย่างน้อยท่านก็ฝากฝังให้คุณมาทำงานกับผม” เมษาขอบคุณแล้วขอตัว ผู้การเรียกไว้ถามอีก “คุณกับผู้กองเทพไม่มีอะไรกันใช่ไหม หมายถึงสนิทกันหรือชอบกัน”

“ไม่มีค่ะ”

พอเมษาออกมาเธอก็โทร.ถึงชายชาติถามว่าอยู่ไหน เขาบอกว่าวันนี้ไม่ค่อยสบายเลยลาพักอยู่ที่บ้าน เธอบอกว่ามีเรื่องอยากคุย ชายชาติขอเป็นพรุ่งนี้ เมษารับปาก แต่อึดใจต่อมาเธอก็ไปหาเขาที่ห้องพัก ชายชาติตั้งรับเกือบไม่ทันรีบคว้าเสื้อมาใส่

เมษาถามว่าเขาเคยบอกว่าผู้กองเทพเป็นคนไม่ดีใช่ไหม เขาบอกว่าเจ้าชู้ เธอเล่าว่าหัวหน้าบอกว่าผู้กองเทพอยู่ในขบวนการลักลอบค้าพระพุทธรูปผิดกฎหมาย ชายชาติบอกว่าตนก็ได้ยินมาเหมือนกัน ซ้ำยังเป็นพวกคอร์รัปชันรับใต้โต๊ะด้วย เมษาถามว่าแล้วผู้การหัวหน้าตนล่ะเป็นคนยังไง

“ผู้การเป็นคนดี” ชายชาติรับรองย้อนถามว่าเธอถามทำไม เธอคิดว่าผู้การเป็นอย่างไร เมษาบอกว่าเมื่อเขาบอกว่าเป็นคนดีตนก็เชื่อ แล้วขอตัวกลับ เอามือตบแขนเขาตรงที่ถูกยิง ชายชาติถึงกับสะดุ้ง พอถามว่าเป็นอะไร เขาบอกว่าโดนตะปูเกี่ยว

“แต่พี่ร้องอย่างกับถูกยิง” เมษาแซวขำๆ แล้วลากลับเตือนว่า “อย่าลืมล้างแผลล่ะเดี๋ยวเป็นบาดทะยัก”

ก่อนไปเมษานัดวันสองวันกินข้าวกันนะ พอเธอเดินออกไป ชายชาติปิดประตูแล้วแอบมองทางตาแมว คิดเข้าข้างตัวเองว่า “หวังว่าคงไม่สงสัยนะ”

ส่วนเมษา พอออกไปก็คิดปลอบใจตัวเองว่า “หวังว่า ไอ้มือปืนเมื่อวานคงไม่ใช่พี่ชายนะ”

ooooooo

วันนี้ เควินสมิธ โทร.หาไมค์ทวงถามเรื่องหลวงพ่อคำเกลี้ยงว่าไปถึงไหนแล้ว ไมค์คุยโวทันทีว่าดีที่เขาโทร.มาทันเวลาเพราะเมื่อเช้ามีลูกค้าโทร.มานัดว่าอีกวันสองวันจะมาเอา

เควินโวยว่าไมค์รับปากจะให้ตนแล้วทำไมจะเอาไปให้คนอื่นอีก ไมค์กะล่อนไปตามประสาว่าก็นานแล้วไม่เห็นโทร.มาก็คิดว่าเขาไม่เอาแล้ว เควินติงว่าเรานัดกันสิ้นเดือน ไม่ใช่เหรอ

“เอา...เอา...งั้นผมจะให้คุณเป็นคนแรก ถ้าคุณสู้ราคาผม” เควินถามว่าเท่าไหร่ ไมค์เอ่ยคำโตว่า “สิบเจ็ดล้าน” เควินติงว่าแพงไป ต่อรองกันไปมาลงตัวที่สิบหกล้านถ้วน ไมค์มีเงื่อนไขว่าต้องจ่ายเงินสด เควินบอกไม่มีปัญหาถามว่าจะเอาของได้เมื่อไหร่ ไมค์นัดไม่เกินอาทิตย์หน้า

พอไมค์ปิดมือถือ เทพดุว่าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าให้เรียกราคาไปสิบห้าล้าน ไมค์บอกว่าก็ต้องเผื่อให้เขาต่อ เทพกลัวเขาจะไม่เอา ถามว่าแล้วตกลงยังไง ไมค์โอ่ว่า

“เสียใจครับ ผู้กองขั้นเทพ ไอ้เควินสมิธมันตกลงที่สิบหกล้านครับ”

ปึกเอากาแฟเย็นมาให้พอดี ถามว่าเมื่อกี๊ได้ยินสองคนพูดถึงเควินสมิธมีอะไรหรือเปล่า ไมค์บอกว่ากำลังจะทำธุรกิจกัน ปึกขอร้องอย่าบอกเควินว่ารู้จักตน กลัวเขาจะมาตามกลับไป

“บ่ต้องกลัวอีหล้า ตราบใดที่อ้ายยังอยู่ อ้ายสิบ่ยอมให้ไผมาทำร้ายเจ้า”

ปึกทั้งซาบซึ้งทั้งเขินบิดไปมา เทพมองทั้งคู่แล้วส่ายหน้าทำนองว่า พอกัน...ถือถ้วยกาแฟเดินขึ้นข้างบนเอือมๆ

ooooooo

เมษากลับมาที่ห้องพัก เธอครุ่นคิดใคร่ครวญถึงการพูดคุยกับผู้การสถิตย์ยุทธที่เป็นหัวหน้า คุยกับเทพ และคุยกับชายชาติ

ผู้การสถิตย์บอกว่าเทพพัวพันกับขบวนการลักลอบค้าวัตถุโบราณ เทพบอกว่าผู้การทำธุรกิจลับในการส่งออกวัตถุโบราณไปต่างประเทศ ส่วนชายชาติรับรองว่าผู้การเป็นคนดี

คิดแล้วถอนใจถามตัวเองว่า “นี่เราจะเชื่อใครได้เนี่ย”

ปึกหนีจากเควินสมิธมาแล้วก็คิดถึงเมษาที่ตนออกจากบ้านมาไม่ได้บอกเธอ พอดีไมค์เอาชามข้าวต้มมาให้เอาไปล้าง ปึกเลยขอยืมมือถือโทร.ไปหาเมษา

“อ้าว...หนูปึก นี่เธออยู่ไหน เห็นคุณแม่บอกว่าเธอได้งานใหม่แล้ว” เมษาทัก ปึกบอกว่ายังไม่ได้งาน เธอจึงชวนให้กลับมาทำงานที่บ้านแม่อีก ปึกไม่กล้ากลับแต่ก็ไม่กล้าเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น บอกแต่ว่าคิดถึงคุณเมเลยโทร.มาบอกว่าไม่ต้องห่วงหนูปึกสบายและปลอดภัยดี เมษาถามว่าแล้วปึกอยู่กับใคร

“หนูปึกมาอาศัยอยู่กับพี่เขาชั่วคราวค่ะ เราเพิ่งรู้จักกันแต่เขาดีกับหนูปึกมาก”

พอเมษารู้ว่าคนที่ปึกมาอยู่ด้วยไม่ใช่พี่แท้ๆ และเป็นผู้ชายก็เป็นห่วงถามว่าบ้านอยู่ตรงไหนเดี๋ยวจะไปหา

“หนูปึกอยู่ที่ซอยต้นสนค่ะ คุณเมเข้าซอยมาแล้วเลี้ยวซ้ายบ้านหลังที่สามซ้ายมือค่ะ”

“โอเค...รอฉันนะ” เมษาขับรถไปตามที่ปึกบอก

ooooooo

หลังจากโทร.คุยกันไม่นาน เมษาก็มาถึงบ้าน เทพ ปึกรีบไปรับพามานั่งบอกว่าเดี๋ยวจะแนะนำพี่ชายที่แสนดีให้รู้จัก

ครู่เดียว ไมค์เดินถือแก้วน้ำออกมาถามปึกว่าใครมาหรือ พลางยกน้ำดื่ม พอเห็นเมษา ไมค์สะดุ้งอุทาน

“น้องสวยเสมอ!”

พอปึกแนะนำว่านี่คือพี่ชายที่แสนดีของตน เมษาก็รำพึงปลงๆว่า “นึกว่าใคร ที่แท้ก็นายเอง” บอกปึกว่า “ฉันว่าเธอไม่ควรอยู่กับเขานะ ไอ้หมอนี่มันอันตราย” แล้วถามปึกว่ามาอยู่กับเขาได้ยังไง รู้ไหมว่าหมอนี่เป็นพวกสิบแปดมงกุฎ มันทำอะไรเธอหรือเปล่า

ปึกรับรองว่าไมค์เป็นคนดีและตนก็ไม่ได้อยู่กันแค่สองคน พอดีเทพลงมาจากข้างบนร้องถามก่อนตัวมาถึงว่า

“เอะอะเสียงดังอะไรกันไอ้ไมค์” พอเดินมาเห็นเมษา เทพชะงักอุทาน “คุณเม...นี่คุณมาเยี่ยมผมหรือ ผมนึกแล้วว่าคุณต้องใจอ่อนมาเยี่ยมผม”

“น้อยๆหน่อย ฉันไม่ได้พิศวาสคุณถึงขั้นนั้น” เทพถามว่าแล้วมาบ้านตนทำไม ปึกไม่ได้สนใจอะไรเพราะมัวแต่ตื่นเต้นว่าทั้งสามคนรู้จักกันมาก่อน

จิกกันพอได้หายหมั่นไส้แล้ว เมษาถามปึกว่า พ่อกับแม่ตนพาเธอไปให้เควินสมิธจริงหรือ ปึกบอกว่าจริง คงเห็นว่าตนเคยบ่นว่าอยากมีผัวฝรั่ง แต่ก็ขอร้องเมษาว่าอย่าไปว่าคุณพ่อคุณแม่เลย ท่านคงเจตนาดีอยากให้ตนได้เงินไปไถ่นาให้พ่อแม่

“ผมว่าพ่อแม่คุณต้องสนิทกับเควินสมิธมาก ถึงได้เป็นธุระจัดการส่งผู้หญิงไปให้” เทพหยั่งเชิงสืบเสาะ

“คุณไม่ต้องมาวิจารณ์ นี่มันเรื่องส่วนตัวพ่อแม่ฉัน” เสียงเข้มใส่เทพแล้วบอกปึกว่า “เอาล่ะหนูปึก ถ้าเธออยากจะอยู่ที่นี่ฉันก็ไม่ว่าอะไรแต่ใจฉันอยากให้เธอไปอยู่กับฉันมากกว่า” ปึกอึกอักนึกว่าจะให้กลับไปอยู่กับพ่อแม่เธอ เมษารู้ใจบอกว่า “ฉันหมายถึงไปอยู่กับฉันที่คอนโดน่ะ”

เทพเห็นด้วยทันที ปึกเองก็อยากไป เมษาบอกงั้นก็ไปเก็บของเลย ตนจะไปรอที่รถ

เมษาเดินกลับมาที่รถ เข้าไปนั่งทุบพวงมาลัยบ่นอย่างอัดอั้นว่า “พ่อกับแม่ไม่น่าทำเรื่องนี้เลย ใครรู้อายเขาแย่”

“คราวนี้เชื่อผมรึยังว่าเควินสมิธไม่ใช่นักบุญ” เทพเดินตามมาย้ำ เธอบอกว่าอาจจะจริงของเขา “ไม่อาจจะหรอกนะ ผมว่าไอ้หมอนี่อาจจะค้าผู้หญิงด้วยก็ได้”

เมษาปรามว่าไม่มีหลักฐานก็อย่าเพิ่งปรักปรำ เทพย้อนถามว่าที่เธอพยายามไม่เชื่อเพราะไม่อยากคิดว่าตนเป็นคนดีใช่ไหม ถูกสวนมาว่าเขาจะดีหรือเลวไม่เกี่ยวกับตน

“ผมว่าเกี่ยวนะ ก็ถ้าผมเป็นคนดีคุณก็จะห้ามใจไม่ให้ชอบผมไม่ได้”

“ฉันว่าคุณบ้าไปแล้ว ฉันไม่มีทางชอบผู้ชายอย่างคุณแน่” เธอจ้องหน้าเขา แต่พอเจอสายตาปิ๊งๆของเทพเธอก็เมินไปทางอื่น เทพกลั้นหัวเราะขำๆที่ยั่วเธอได้

ปึกไปลาไมค์แล้วถามว่าถ้าว่างจะมาเยี่ยมอ้ายไมค์ได้บ่ ไมค์บอกได้ ถ้าปึกมีโทรศัพท์ก็โทร.บอกด้วยว่าไปอยู่ที่ไหน ปึกชะโงกไปหอมอำลา ทำเอาไมค์อึ้ง พอปึกเดินไปไมค์แปลกใจตัวเองว่าทำไมรู้สึกหวิวๆ

ทั้งเทพและไมค์ต่างมองกันอย่างจับผิดเมื่อปึกกับเมษาพากันขึ้นรถจากไป

ooooooo

เมษาขับรถไปจอดหน้าบ้านพ่อกับแม่บอกปึกให้นั่งรอในรถ เธอเข้าไปถามพ่อกับแม่ว่าส่งปึกไปให้เควินสมิธหรือ ทั้งสองยอมรับว่าใช่แต่คิดว่าไม่เสียหายอะไร เพราะเควินสมิธเป็นคนรวย ปึกจะได้มีเงินไปใช้หนี้ไถ่นาให้พ่อแม่

“เอาล่ะค่ะ ถ้าพ่อกับแม่มีเจตนาดีหนูก็ขอโทษ แต่หนูขอร้องนะคะขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย”

พอเมษาไปแล้ว วัฒนากับประไพพรรณมองหน้ากันอย่างเหนื่อยใจ วัฒนาบ่นว่า

“ลูกเรานี่มันเป๊ะจริงๆ ผิดอะไรนิดอะไรหน่อยไม่ได้” “ฉันถึงบอกไงว่าถ้าวันนึงยัยเมรู้เรื่องธุรกิจของเรา แกต้องจับคุณเข้าคุกแน่”

“เป็นไปได้ยังไง ลูกจะกล้าจับพ่อ” วัฒนามั่นใจมาก แต่ประไพพรรณยังอดหวั่นใจไม่ได้

พอเมษากลับออกมา ปึกถามอย่างกังวลว่าคุณนายด่าตนไหมที่ไม่กลับมาที่นี่ เมษาตอบสั้นๆว่า

“ฉันว่าดีแล้วที่เธอไม่กลับมา”

ooooooo

คืนนี้ ไมค์กับเทพมีนัดกับดาบยิ้มที่ผับแห่งหนึ่งพอทั้งสองเดินเข้าไป พวกสาวๆที่นั่งดริ๊งก์คุยกันอยู่ก็จ้องตา เป็นมันแย่งกันจอง คนโน้นจองคนสูงคนนี้จองคนเตี้ย

ไมค์มาเจอบรรยากาศเก่าๆก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที จนเทพต้องปรามว่าเรามาเรื่องงานไม่ได้มาเที่ยว

พอสาวๆพากันมาทักทายจะพาไปที่โต๊ะ เทพบอกว่าไม่ต้องเพราะนัดเพื่อนไว้ ก็พอดีดาบยิ้มยกมือทัก พวกสาวๆก็เกาะแขนจะไปด้วย จนเทพต้องบอกว่า

“พี่จะขอคุยเรื่องงานส่วนตัวนิดนึง เดี๋ยวคุยจบแล้วค่อยมานั่งนะ” พวกสาวๆจึงยอมถอย แต่ย้ำว่าอย่าลืมเรียกนะ

ดาบยิ้มบอกเทพว่า นัดเสี่ยเล็กว่าสองทุ่มจะโทร.ไปหา ไมค์หวังว่าเราจะไม่ถูกหักหลังนะ

“ไม่น่านะครับ เพราะผมคุยกับน้องเมียมัน น้องเมียมันบอกว่าไอ้เสี่ยเล็กมันปฏิเสธเจ้าอื่นไปหมดแล้ว”

ไมค์ถามเทพว่าเรามีเงินสิบห้าล้านให้มันหรือ เงินสิบห้าล้านไม่ใช่น้อยเลย

“มีสิ... นายไม่เคยเห็นเงินในหนังหรือ” ไมค์เลยนึกออกว่า อ๋อ...เงินยัดไส้ ก็พอดีมือถือของดาบยิ้มมีสายเข้า พอยกดูดาบบอกว่าเสี่ยเล็กโทร.เข้ามาแล้ว ดาบยิ้มเสียบหูฟังส่งให้เทพได้ฟังการสนทนาด้วย ไมค์จ้องตาเป๋งเงี่ยหูฟังด้วย

ดาบยิ้มบอกเสี่ยเล็กว่าตนชื่อกำพล ทักทายกันแล้วดาบถามว่าตนนัดจะโทร.หาเสี่ยตอนสองทุ่มไม่ใช่หรือ

“ใช่ แต่เผอิญมีลูกค้าคนหนึ่งเขาโทร.มาหาผมเขาให้ราคาเท่ากับเฮียกำพล ผมก็เลยอยากจะรู้ว่าเฮียกำพลจะเอาของผมแน่รึเปล่า เพราะถ้าไม่เอา ผมจะได้ปล่อยให้เจ้าอื่น”

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ