อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 6 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 6 ต.ค. 57

ชงโคมองหนังสือเลดี้ชาร์ล็อตที่วางอยู่ ชั่งใจ ครุ่นคิด
"ต้องไปออกงานกับผู้ชาย ถ้าพวกนั้น อ้วนๆ แก่ๆ เฮ้อ ...จะอ้วก"
"แล้วไง ถ้าแข่งต่อ ชนะประกวดแกก็ได้แค่ล้านเดียวหารสาม เหลือแค่สามแสน ซื้อรถเก๋งยังไม่พอ"
"เมื่อเช้าเขาโทร.มา ให้เราสามคนแยกกัน รับคะแนนโหวต ทีละคน เพื่อความยุติธรรมกับคนอื่น"

"นั่นยิ่งแย่ ยอมรับเถอะ แกเข้ารอบมาได้เพราะสองคนนั้น หนูมาลีกับการะเกด มันร้องดี ไม่ใช่เพราะแกสักหน่อย"
ชงโคค้อนๆ เซ็งๆเดินหนีออกไปจากห้อง
"เป็นฉัน ฉันจะรีบๆเซ็น รีบๆรับเงินแสน"
ชงโคหยุดชะงักคิด แล้วเดินออกไป โทรศัพท์ดังขึ้น ซูซี่รับสาย


วานิชคุยโทรศัพท์กับซูซี่
"จัดการคุยกับสามสาวหรือยัง"
"คุยกับชงโคแล้ว"
"เอาพวกนั้นมาเซ็นสัญญาให้ได้ ฉันมีรางวัลให้เธอ"
"งานนี้ซูซี่ทำด้วยความเต็มใจ นังหนูมาลีตัวดี ทุกคืนมันมองซูซี่ อย่างกับเป็นอาชญากร ฮึ ทุกอย่างในโลกนี้มันก็ไอ้เรื่องพรรค์อย่างว่าทั้งนั้น อีกหน่อยมันจะรู้"
"มันยังเด็ก นังหนูมาลีเองก็เถอะ อีกหน่อยมันก็ติดใจ ยอมคลานขึ้นเตียงแลกเงินแค่ไม่กี่ร้อย มันก็จบลงตรงนี้เหมือนกันทุกคนแหล่ะวะ"
"จัดการนังชงโคก่อน ท่าทางจัดการง่ายที่สุด ได้นังชงโคเมื่อไหร่ เดี๋ยวนังสองคนนั้นก็ตามมา"
"เออ ฝากด้วยแล้วกัน"

ซูซี่ยิ้มร้าย กดวางหู
วันใหม่ เมืองแมนอ่านไอแพด อ่านข่าว ระหว่างทานอาหารเช้า โยทะกาเดินมาหา

"ทำไมนักข่าวยังเล่นเรื่องนี้อีก"
โยทะการับมาอ่าน ในเฟซบุ๊ก - ไอจี มีข้อความข่าวในเน็ตและภาพยาหยีนีน่า อยู่ที่เกาหลี เป็นพวกภาพที่ลงไอจีส่วนตัวของยาหยี นีน่า
โยทะกาอ่าน
“พบภาพไอจีของยาหยี นีน่า คนสนิทของเบลอยู่ที่คอนเสิร์ตในเกาหลี หรือว่า เบลจะอยู่ที่นั่นด้วย”.... ตายจริง ถ้าเขาเช็ค รายชื่อผู้โดยสาร เครื่องบิน
"ผมจัดการแล้ว ทางสนามบินลบชื่อยายเบลออกแล้ว"
"ค่อยยังชั่ว"
"ถ้าผมจะห่วง...ก็นายทองทา ไอ้คนนี้มันเหมือนเกิดมาเป็นศัตรูผม มันเป็นพยานในที่เกิดเหตุ ว่าเบลไม่ได้อยู่ที่นั่น มันอาจถ่ายรูปเอาไว้"
"คงไม่หรอกค่ะ"
"แต่เขาไม่ใช่พี่น้องแท้ๆกับเบล แม่ของบลคือคนที่ช้องนาง แม่ของทองทา เกลียดที่สุด แล้วถ้าช้องนางสอนทองทาให้เกลียดแม่ของเบล"
"เขาไม่เคยพูดเลยค่ะว่าเขาไม่ชอบเบล เขาแยกแยะออก"
"แต่ว่า..."
"เอาอย่างนี้ ถ้าคุณระแวงลูกชายคุณนักล่ะก็ คุณก็ควรให้เวลาที่จะทำความเข้าใจกับเขาหน่อย"
"ให้เวลาหรือ"
"พอคุณคบกับแม่ของเบล คุณก็ทะเลาะกับคุณช้องนาง คุณช้องนางเอาตัวทองทาไปเมืองนอกตั้งแต่เขายังเล็ก คุณกับเขาไม่ได้ใกล้ชิดกัน แต่ทองทาเป็นคนอ่อนโยน ถ้าคุณเปิดใจ คุณกับเขา จะเข้ากันได้ไม่ยาก"
เมืองแมนมีทีท่าคิดๆ
"เขาจะยอมรับผมได้จริงหรือ"
"อยู่ที่คุณแล้วค่ะ"
"ใจจริง ...ผมอยากได้เขามาช่วยงานที่นี่ ผมแก่ลงทุกวัน เบลเป็นผู้หญิงยังไงก็ไม่เหมือนทองทา อายุเขาก็พร้อมแล้วที่จะมาเรียนรู้กิจการของเรา"
"ถ้าอย่างนั้นจะรออะไรอยู่ล่ะคะ"
เมืองแมนคิด

รถเมืองแมนมาจอดหน้าบ้านทองทา จังหวะนั้น เมืองแมนเห็นทองทามาขึ้นรถตัวเองขับออกไป เมืองแมนเลยบอกคนขับรถของตัวเอง
"ตามไป"
รถเมืองแมนตามรถทองทาไป

ภายในโรงพยาบาลคนโรคจิต ช้องนางนั่งฟังเพลงกับหูฟังอยู่ ทองทาเดินมานั่งข้างๆ
"แม่ครับ"
"ทองทา"
"พักหลังคุณช้องนางจำชื่อคุณได้แม่นเลยนะคะ เมื่อเช้า ยังถามถึงคุณกับคุณหนูมาลี ไม่ถามถึง... เอ้อ อีกคนเลย"
ทองทายิ้มพอใจ
"วันนี้แม่จะเต้นสวอนเลค รอดูนะ แต่เดี๋ยว ขอเสริมสวยก่อน"
ช้องนางหยิบแป้งตลับที่มีกระจกขึ้นมาเสริมสวย เงาจากกระจกสะท้อน ภาพของเมืองแมนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ช้องนางทิ้งกระจกลงพื้นแล้วร้องกรี๊ดยาวออกมาเหมือนเห็นผี
"แอร๊ย ไอ้เมืองแมน แกมาทำไม ไอ้บ้า ฉันเกลียดแก แกนอกใจฉันไปหายายไฮโซลูกคุณหญิงนั่น ฉันจะฆ่าแก"
ช้องนางพุ่งเข้ามาตบตีเมืองแมน ทองทาและพยาบาลเข้ามาจับ

"อย่าครับแม่ อย่า ๆ"
ในเวลาต่อมา ช้องนางนอนหลับบนเตียงเพราะฤทธิ์ยา นางพยาบาลดูแล เมืองแมนกับทองทาอยู่ห่างออกมา คุยกัน ขณะมองช้องนางที่นอนอยู่

"อาการเขาหนักกว่าที่ฉันคิด"
"ช่วงแรกๆ แม่ต้องดูแลผม แม่แค่ติดยานอนหลับ ตอนหลังผมต้องไปอยู่ประจำ แม่เหงา ก็กินยามากขึ้น ยาพวกนั้นมันค่อยๆทำลายสมอง"
"แล้วไหนบอกมีแฟนเป็นฝรั่ง"
"จะมีกี่คนเขาก็ไม่ลืมคุณ คุณเป็นรักแรก เขาโทษว่าชีวิตเขาล่มจม เพราะคุณ"
"บ้า ...คนเราเลิกกัน ก็หาใหม่สิ เรื่องธรรมดาจะตาย คิดดู เขาแบ่งค่าเลี้ยงดูไปเท่าไหร่ เสวยสุขไม่ต้องทำงานไปทั้งชาติ แล้วจะเอาอะไรจากฉันอีก"
"เรากำลังพูดถึงความรัก มีใครพูดถึงเงินหรือครับ"
"แล้วแกอิ่มท้องเพราะความรักหรือเปล่าล่ะ"
"พ่อไม่เคยรู้จักความรักเลย ไม่เคยแม้แต่รักอาชีพ รักเกียรติยศของตัวเอง ยายเบลโกง คนด่าทั้งประเทศ ยังเฉยอยู่ได้"
"แกนี่มัน โฮ้ย แล้วไอ้รองเท้า เสื้อผ้า หรือแม้แต่ความสามารถแก มันไปขุดดินขึ้นมาหรือ มันก็ต้องใช้เงินซื้อ ทุกอย่างก็เงินทั้งนั้น อย่าโง่เหมือนแม่แกหน่อยเลย โฮ้ย คุยกับแกแล้วอารมณ์เสีย ฮึ่ย"
"ผมอ่ะ ไม่ใช่แค่อารมณ์เสีย แต่จิตตกเลยล่ะ... ผมขอร้อง ไหว้เลยก็ได้ ... อย่ามาที่นี่อีกเลย เราสองคนไม่ต้องเจอกันไปเลย ยิ่งดี !"
ทองทายกมือไหว้โวยใส่เมืองแมน ที่มีแต่ความเกลียดชังพ่อ

โยทะกายืนรอฟังข่าว เมืองแมนกลับมาถึงบ้าน
"เป็นไงคะ"
"ผมทำพลาด ตอนนี้เขาเกลียดผมยิ่งกว่าเดิม เกลียดพอที่จะทำลายผมและงานของผม เขาจะแฉนักข่าวเรื่องเบลเมื่อไหร่ก็ได้"
โยทะกากลุ้ม

ภายในห้องโถง สถานีเอ็มเอ็มแชนนัล สื่อต่างๆมาลงทะเบียน กล้องพร้อม พิธีกรเตรียมตัวอัดรายการ ยืนคุยกันกับสต๊าฟ ดนตรีคึกคัก

ผู้เข้ารอบทุกคนมายืนฟังรับบรีฟจากสต๊าฟ
"วันนี้ เป็นการแถลงข่าวเปิดตัวผู้เข้ารอบทั้งแปดคน หน้าที่ของทุกคนคือการถ่ายภาพ ให้สัมภาษณ์ แล้วก็ขอให้ท่านผู้ชมคอยติดตามรายการของเรา เพราะนับจากวันนี้เราจะเปิดโหวตอย่างเป็นทางการ"
สต๊าฟออกไป ผู้เข้ารอบหันมาคุยกันเอง
การะเกดบอก
"วันนี้เราเอาเนื้อจิ้มแจ่ว มาฝากทุกคนด้วยจ้ะ"
"เราแข่งขันกันก็จริงแต่อย่าเป็นศัตรูกันเลยนะคะ" มาลีว่า
"หลังแถลงข่าวเขาจะให้โหวตโดยไม่จำกัดเวลา เปิดโอกาสให้คนมีเงินมากกว่าเป็นคนชนะ คิดดูนะเวลาตั้งสี่เดือนกว่าจะถึงรอบสุดท้าย คนมีเงิน มีโอกาสกว่าเห็นๆ"
สามสาววิตกทันที ภูมิยิ้มเยาะ สะใจที่สามสาวสีหน้านอยด์ขึ้นมา
โกมินทร์บอก
"จริงด้วย ....คุณเบล รวยที่สุด นายเองก็ไม่มีปัญหา"
ภูมิยักไหล่
"อย่าไปเชื่อเขา คะแนนเสียงก็เป็นสิ่งสำคัญ ไม่งั้น เด็กจากเชียงใหม่ ที่เคยเป็นแค่เด็กชงกาแฟอย่างพี่ซีโร่จะชนะคราวที่แล้วได้ไง" ทิมมี่บอก
ภูมิเคืองมองทิมมี่
สามสาวยิ้มหน้าตาดีขึ้น ยิ้มให้ทิมมี่ที่ยักคิ้วโปรยเสน่ห์ตามนิสัย
การะเกดจะนั่ง น้อยหน่าดึงเก้าอี้มา การะเกด ก้นจ้ำเบ้า
"อ๊าย"
หนูมาลีรีบไปช่วย
"เกด เป็นอะไรไหม"
การะเกดส่ายหน้า ไม่เป็นอะไรมาก
"นี่ จะดึงอะไร ทำไมไม่ดู"
" อุ๊ย ขอโทษนะ การะเกด ฉันขาเป็นเหน็บขึ้นมา ไม่ทันมอง แต่เธอเป็นเด็กเสิร์ฟไม่ใช่หรือจ๊ะ ยืนไหวอยู่แล้วเนอะ ให้คนป่วยอย่างฉันเถอะนะ"
น้อยหน่าลงนั่งบีบขาตัวเอง สายตารังเกียจ ดูร้ายกาจ
สามสาวมองหน้ากัน กระซิบ

"แข่งกับเงินน่ะก็โหดอยู่แล้ว แต่ต้องมาแข่งกับคนที่ดูถูกพวกเราเนี่ย เฮ้อ" ชงโคบอก
พิสมัยบอกซีโร่ขณะจอดรถ

"ขึ้นไปที่ห้องวีไอพีนะ เดี๋ยวพี่ไปคุยงานที่ออฟฟิศก่อน เผื่อมีพรีเซนเตอร์ติดต่อมา ช่วงนี้ต้องขยันหาหน่อย"
พิสมัยแยกกันกับซีโร่

ซีโร่จับที่เปิดประตูที่มีป้ายติดว่า "ห้องวีไอพี" พร้อมกันกับบุษบาบัณ ทั้งสองตกใจหันมามองหน้ากัน
บุษบาบัณมีกระเป๋าหมาตัวน้อยตัวเดิมหิ้วมาด้วย
"ห้องวีไอพีไม่เห็นหรือ"
"เห็นครับ แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นห้องผม"
ซีโร่ถอดแว่นกันแดดออก ยิ้มให้ โชว์ความหล่อของตัวเองให้เห็นชัดๆ
"อ้อ คุณซีโร่ ฉันรู้จักคุณ แล้วคุณรู้จักฉันไหม"
บุษบาบัณเอาแว่นกันแดดของตนยกขึ้นบ้าง
"คุณเบล…"
"ระหว่างลูกสาวเจ้าของสถานีกับ ศิลปิน ใครจะวีไอพีกว่ากันเป็นคำถามที่น่าสนใจว่าไหม"
มือถือซีโร่มีเสียงข้อความ ซีโร่กดอ่าน
"ผู้จัดการผมส่งข้อความมาบอก เราต้องใช้ห้องแต่งตัวด้วยกัน"
"ใช้ด้วยกัน ! กับคุณเนี่ยนะ"
"ห้องเต็มน่ะ วันนี้คนเยอะ ถ้าไม่พอใจ ต้องให้พ่อคุณสร้างใหม่"
เธอโมโหกับท่าทางยะโสของซีโร่
"นี่ กล้าพูดอย่างนี้กับฉันหรือ ..อ๋อ เข้าใจละ เป็นแชมป์ซุปเปอร์สตาร์รุ่น 1 ก็เลยนึกว่าตัวเองเป็นซุปตาร์จริงๆ เป็นไงล่ะ ได้ข่าวว่างานหดเหลือเดือนหนึ่งไม่กี่วัน แล้วอีกหน่อยซุปตาร์รุ่นสองก็กำลังจะมา อีกหน่อยคนก็ลืม"
ซีโร่โกรธมาก ระงับสติ บุษบาบัณสะบัดบ๊อบใส่แล้วเข้าห้องไป ซีโร่จำใจตามไป

บุษบาบัณเดินเข้ามานั่งในห้องวีไอพี เอาหมาออกจากกระเป๋ามาเล่น ซีโร่จะนั่ง เธอโวย เหมือนสั่งคนใช้
"เดี๋ยว...ไปเอาน้ำมาให้ฉันแก้วหนึ่ง คนของฉันยังไม่มา"
ซีโร่หลับตา อดทน แล้วยืนขึ้นถาม เตรียมไปเอาให้
"น้ำอุ่นใช่ไหมครับ"
"น้ำให้หมา"
ซีโร่ยกเลิก นั่งลง
เธอหันมาเจอ
"เอ๊ะ"
"ผมจะทำให้เพราะเป็นหน้าที่ของสุภาพบุรุษ แต่สำหรับผู้หญิงหยาบคาย ผมไม่ต้องทำก็ได้"
"นี่...นายกล้าหรือ"
"ผมมายืนตรงนี้เพราะเสียงโหวตจากคนทั้งประเทศ ถ้าอำนาจเงินของคุณมันจะใหญ่กว่าเสียงมหาชน ก็ให้มันรู้ไป"
เธอยอมอ่อนลง
"เอาล่ะ ฉันไม่วางอำนาจกับคุณก็ได้ ฉันขอโทษแล้วกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันจะขอ"
"คุณต้องการอะไรจากผม"
"วันก่อนฉันดูเทป คุณเหมือนจะรู้สึกดีกับแก๊งค์สาวเสิร์ฟ นั่นเท่ากับยกคะแนนแฟนคลับของคุณให้พวกมัน คุณต้องเลิกทำแบบนั้น เพราะถ้าพวกมันเข้ารอบ คนตกรอบคือฉัน"
"แล้วถ้าผมไม่เชื่อ"
"ไล่คุณไม่ได้ไม่เป็นไร บางทีการอยู่สถานีแห่งนี้อย่างไม่มีความสุข อาจจะทำให้คุณอยากลาออกเอง"
บุษบาบัณมีสีหน้าดุคุกคาม แล้วเอาหมาไปวางบนตักซีโร่ หมาฉี่ออกมา ซีโร่รียยกหมาแล้วลุกขึ้น
"เฮ้ย... เปียกหมดเลย คุณนี่มันร้ายจริงๆ"
"หันมาสนับสนุนฉัน ไม่งั้น ชีวิตการทำงานคุณไม่สวยแน่ !"
ซีโร่เซ็ง

ภายในห้องแต่งตัว มาลีดึงชุดให้สูงๆ ปิดหน้าอกมากขึ้น
"เอาแบบมิดๆค่ะ คุณเห็นผู้หญิงเป็นสินค้าแบบนี้ไม่ได้นะคะ"

ช่างงง มองหน้ากัน เด็กคนนี้อะไรของมัน การะเกดขำ
ครูของบุษบาบัณเดินพามาตามทางไปยังห้องโถง สอนไปด้วย นีน่ากับยาหยีตามมาด้วย

"ความรู้สึกข้างในเป็นสิ่งสำคัญ ความรู้สึกดี ที่มีต่อทุกคน จะทำให้เราให้สัมภาษณ์ได้ดี คำถามนักข่าว ไม่ว่ารุนแรงแค่ไหน เราต้องไม่รำคาญที่จะตอบ"
บุษบาบัณยังว้าวุ่น ตื่นเต้น พยายามหายใจเพื่อบรรเทาอาการตื่นเต้น ครูเลยบอกให้หยุดเดิน
"หยุดก่อนค่ะ มองครูนะคะ ตื่นเต้นใช่ไหมคะ ยิ้มไว้ค่ะ ยิ้มไว้"
สามสาวในชุดแดงเปิดประตูห้องแต่งตัวตัวเองออกมา บุษบาบัณเห็นเข้า
"แอร๊ย"
สามสาวชะงัก หยุดมอง กลุ่มเบลยืนห่างไป
"อะไรคะ อะไร" นีน่าถาม
เธอชี้ แล้วพูด
"สีแดง ! แล้วทำไมฉันถึงใส่สีขาว"
ครูตอบเสียงเบา
"ทีมสไตล์ลิสต์ วาง theme ของคุณให้อ่อนหวานเป็นคนดี สีขาวเหมาะแล้วค่ะ"
"แต่สีแดง ถ่ายรูปขึ้นกว่า มันเด่นกว่า ….สามคน สามแดง ฉันจะเหลืออะไร"
กลุ่มของมาลีได้ยินไม่ถนัด เดาจากอาการ
"พวกคุณเบล เหมือนคุยเรื่องของพวกเรา" มาลีบอก
"ดูสายตา ไม่ใช่เรื่องดีแน่ กรี๊ดออกมาขนาดนั้น" ชงโคว่า
บุษบาบัณบอกว่า

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 6/3 วันที่ 6 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ