อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

หนานไตรกับเนื้อนางกำลังเล่นน้ำอย่างสดชื่น เนื้อนางว่ายหนี หนานไตรก็พุ่งตัวไปรวบมากอดไว้ เนื้อนางดิ้น หนานไตรไม่ยอมปล่อย หนานไตรช้อนดอกไม้มาเหน็บผมให้ แล้วก้มลงกระซิบคำรัก ก่อนจะหอมแก้มนวล เนื้อนางอาย หนานไตรโอบเนื้อนางไว้ สองร่างหมุนวนปล่อยกายปล่อยใจภายใต้สายน้ำเย็นฉ่ำ

หนานไตรโอบร่างบางไว้ ก่อนจะดึงเนื้อนางไปทางม่านน้ำตก เนื้อนางมองสายตาวิบวับของหนานไตรแล้วต้องหลบตาด้วยความวาบหวิว หนานไตรอุ้มเนื้อนางขึ้น เดินผ่านม่านน้ำตกที่บดบังสองร่างไว้มิดชิดจากสายตาภายนอกทั้งมวล


ดาวเด่นมีผ้าคลุมไหล่ยืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่แล้ว ธรรพ์เดินเข้ามายืนใกล้
“ที่นี่สวย สงบ จนดาวไม่อยากกลับบ้าน”
“อยู่ซะที่นี่สิครับ อีกหน่อยคุณแขก็ต้องแต่งงานกับพี่ไตร เป็นเจ้าของหิมวัตทั้งหมด”
“เฮ้อ ..ไม่อยากจะฝัน .. จะมีวันนั้นจริงๆเหรอ พี่ธรรพ์”
“เราก็ต้องช่วยกันให้คุณแขได้แต่งงานกับพี่ไตรสิครับ”
ดาวเด่นฟังแล้วถามขึ้นตรงๆอย่างเด็กขี้สงสัย “ถามจริงๆ นะคะ พี่ธรรพ์คิดว่าพี่แขเหมาะกับพี่ณไตรจริงๆเหรอ
ธรรพ์มองไปไกล ยิ้มบดบังความเศร้าเหมือนทุกครั้ง “คุณแขรักพี่ไตรมาก เหตุผลแค่นี้ก็พอแล้วล่ะครับ ที่เราต้องช่วยให้คุณแขสมหวัง”
ที่เรือนหอต้นไม้ หนานไตรกอดเนื้อนางที่อยู่บนตัก จูบลงที่ผม เนื้อนางแนบหน้าลงในอกหนานไตร
“ผมอยากหยุดทุกอย่างไว้ที่นี่ แค่ตอนนี้” หนานไตรกอดกระชับเนื้อนางไว้แนบแน่น “อยากให้โลกนี้มีแค่คุณกับผม”
“แต่เนื้อนางอยากให้เรามีคนอื่นๆ ด้วย มีตา มีพี่คำฝาย แล้วก็แม่ของหนานไตร”
“เนื้อนาง..ผมอยากจะบอกบางอย่างกับคุณ .. อยากให้คุณรู้ก่อนทุกคน” หนานไตรที่คิดจะบอกเรื่องเป็นทายาทหิมวัต แต่พอเห็นแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ของเนื้อนาง ก็ยิ่งลำบากใจ
เนื้อนางยิ้ม “บอกสิ หนานไตร เนื้อนางอยากรู้”
“สัญญาได้มั้ยครับว่าจะไม่โกรธ ไม่เกลียดผม”
เนื้อนางกุมมือหนานไตรอย่างให้กำลังใจ “เนื้อนางจะโกรธคนที่รักที่สุดได้ยังไง”
หนานไตรตื่นเต้น “คุณรักผม .. คุณบอกแล้วว่ารักผม” เนื้อนางอาย หนานไตรลูบใบหน้าเนื้อนางอย่างสุดปลื้ม “พูดอีกครั้งได้มั้ยครับ ว่ารักแค่ไหน”
“ไหนว่ามีเรื่องจะบอก”
“เรื่องนั้นเอาไว้วันหลัง .. ตอนนี้ผมอยากฟังคุณบอกว่ารัก” หนานไตรเลื่อนหน้าไปใกล้แก้มเนื้อนาง กระซิบแผ่วเบา “นะครับ บอกผมอีกที เนื้อนางรักหนานไตรแค่ไหน”
เนื้อนางขยับไปกระซิบใกล้ๆ หู หนานไตรฟังแล้วกอดเนื้อนางแน่นกว่าเดิม หนานไตรกุมมือเนื้อนางวางลงที่หัวใจ สองคนมองไปไกล แววตามีความสุขสมหวังในความรักที่เป็นของกันและกันหมดทั้งกายและใจ

รัญจวนสับหมูแรงอย่างมีอารมณ์เคืองแค้นเนื้อนาง “ฉันล่ะอยากเห็นหน้าคุณแขไข ตอนรู้ว่าหนานไตรแต่งงานกับเนื้อนาง”
กำปุ้งถาม “ทำไมละคะ คุณพี่ ยังไงคุณแขเค้าก็ไม่เลือกเจ้าบ่าวจนๆ อย่างผู้จัดการหนานไตร”
“แกนี่สมองกลวงโบ๋ มีแต่ขี้เลื่อยไปสุมกันอยู่จริงๆ ถึงไม่ได้แต่งงานกับหนานไตร แต่คุณแขไขกับแม่นายเค้าเกลียดเนื้อนาง ไม่อยากเห็นเนื้อนางมันมีความสุข”
กำปุ้งออกความคิด “ก็ต้องแล่นไปฟ้องถึงบ้านแม่นาย”
“รู้เหรอว่าบ้านแม่นายอยู่ไหน” สร้อยฟ้าถาม
“อย่าง่าวนักสิวะ แม่นายเป็นคนรวย บ้านช่องต้องใหญ่โต ถามใครก็ต้องรู้จัก” รัญจวนอวด
กำปุ้งหวั่น “แต่เรื่องนี้ถ้าหนานไตรรู้ มีหวังคอขาด กระเด็นเด้งๆๆๆ ออกไปจากปางเลยนะคร๊า”
“ก็ถ้ามันไม่มีใครตรงนี้ ปากสว่างคาบข่าวไปบอก หนานไตรก็ไม่มีทางรู้ หรือพวกแกจะยอมเห็นนังเนื้อนางมันได้ดีกว่าพวกเรา” แววตารัญจวนอิจฉา ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
หนานไตรกับเนื้อนางกำลังเดินเล่นในทุ่งหญ้าสวย หนานไตรเด็ดดอกไม้ป่า แล้วแกล้งยื่นสองมือให้เนื้อนางทาย ว่าดอกไม้อยู่ที่มือไหน เนื้อนางชี้มือซ้าย หนานไตรแบออกไม่เห็นอะไร เนื้อนางแบมือขวาของหนานไตรออก ไม่เห็นมีอะไรอีก เนื้อนางตีอกหนานไตรเบาๆ ว่าหนานไตรขี้โกง
หนานไตรเบี่ยงตัวไปมา เนื้อนางจับคลำตามตัวหนานไตร หมุนหาว่าหนานไตรซ่อนดอกไม้ไว้ที่ไหน หนานไตรเอี้ยวหลบแล้วเอามืออ้อมไปลูบผมเนื้อนาง เห็นดอกไม้ติดอยู่ที่ผมเนื้อนาง เนื้อนางตื่นเต้น เขย่าแขนให้หนานไตรบอกความลับ หนานไตรไม่ยอม แกล้งถอยหนี เนื้อนางวิ่งตาม สองคนวิ่งหยอกล้อกันในทุ่งหญ้า
หนานไตรอุ้มเนื้อนางกางแขน หมุนไปรอบๆ ด้วยสีหน้ามีแต่ความสุข

ที่ระเบียงผา หนานไตรให้เนื้อนางนั่งในตัก เนื้อนางอ่านหนังสือภาษาอังกฤษให้ฟัง หนานไตรซบลงที่ไหล่เนื้อนางฟังเพลิน
“ฮาโหล ฮาโหล” เนื้อนาง หนานไตรหันไปมอง คำฝายเดินมากับม่อนดอย
“สวีทหวีวี่วีกันเหลือเกิน”
ม่อนดอยเสริม “มดถึงวิ่งเรี่ยราดทั้งปาง”
“มีอะไรกัน”
“จะมาขออนุญาตผู้จัดการปางและศรีภรรยาออกไปนอกปางหน่อย จะไปซื้อผ้าห่มมาให้คนงาน”
“เนื้อนางไปด้วยสิ”
“ไม่ต้องหรอก คำฝายไปคนเดียวก็ได้ เนื้อนางยังอ่านหนังสือให้ผมฟังไม่จบเลย”
“เชิญอ่านกันไปเลยจ้ะ ฉันจะออกไปกันประสาสาวๆ ไอ้ม่อนดอยไม่ต้องตามไป อยู่ทำงานสอดส่องแทนทั่นผู้จัดการที่นี่แหละดีแล้ว ช่วงนี้ทั่นไม่ค่อยว่าง”
“ต้องคอยเอาใจเมีย” คำฝาย ม่อนดอยหัวเราะคิกคัก
หนานไตรเอาหินก้อนเล็กขว้างไปที่ม่อนดอย “จะไปไหนก็ไป คนจะอยู่กับเมีย”
เนื้อนางตีแขนหนานไตรอายๆ
คำฝายแกล้งทำท่าตีแขนม่อนดอยล้อเลียน “ไปกันเถอะตั๋ว เดี๋ยวมดทั้งรังจะรุมกัดเราตาย” คำฝายควงแขนม่อนดอยออกไป
เนื้อนางมองหนานไตร หนานไตรไม่สนกอดเนื้อนาง “อ่านต่อสิครับ ผมอยากฟังเสียงเนื้อนาง”
เนื้อนางอ่านหนังสือต่อ หนานไตรซบลงอิงแอบเนื้อนางอย่างไม่เหลือที่ว่างระหว่างคนสองคน

ในเมือง คำฝายเดินซื้อของในตลาดมากับคนงานหญิงวัยรุ่น 2 คน “เดี๋ยวมาเจอกันตรงนี้นะ”
คนงานหญิงแยกไปอีกร้าน คำฝายเดินมาที่ร้านขายผ้า ยืนมองชุดสวยในตู้ คำฝายมองผ่านกระจกสะท้อนในร้าน เห็นรัญจวนกำลังลงจากรถรับจ้าง
“อีป้ารัญจวน ออกจากปางมาทำอะไรถึงนี่” คำฝายหาที่หลบซุ่มมอง
รัญจวนยืนที่ถนนแล้วยกมือพนม “พุทโธ ธัมโม สังโฆ ขอให้หาทางไปบ้านแม่นายได้ทีเถิ้ด”
คำฝายมองสงสัยรัญจวนที่ยกมือท่วมหัว รัญจวนหันไปมองหารถรับจ้าง สายตารัญจวนมองไปฝั่งตรงข้าม
ที่หน้าร้านขายผ้าธรรพ์กำลังถือถุงกระดาษที่แขไขซื้อของหลายอย่างเดินออกมา
รัญจวนแหกปาก “พระเข้าข้างรัญจวนแล้ว คุณแข” รัญจวนยังไม่ทันเรียกจนสุดเสียง คำฝายโดดเข้ามาปิดปาก ลากรัญจวนที่ดิ้นไปทางซอยด้านหลัง
แขไขรู้สึกได้ยินเสียงเรียก หันมามอง ไม่เห็นใคร
“มีอะไรหรือครับ”
“แขได้ยิน เหมือนคนเรียก”
ธรรพ์มองหา “ไม่มีนี่ครับ”
แขไขหน้าตายังสงสัย มองไปที่ซอยริมถนน

คำฝายเหวี่ยงหมัดเข้าท้องแล้วถีบรัญจวนเต็มแรง “อีรัญจวน อยากตายนักใช่มั้ย”
“เออ กูยอมตาย แต่กูไม่ยอมให้เนื้อนางมันได้ดีกว่ากู”
คำฝายโมโห ถีบรัญจวนแล้วเข้าล็อคคอ “งั้นวันนี้ กูจะสงเคราะห์ให้มึงไปเฝ้ายมบาลเร็วๆ เนื้อนางจะได้มีความสุขสักที”
รัญจวนดิ้น หายใจไม่ออก
“ปล่อยรัญจวนเดี๋ยวนี้นะ” คำฝายหันขวับ เห็นแขไขที่วิ่งมา “ชั้นสั่งให้ปล่อยรัญจวน” แขไขเข้าไปเอากระเป๋าฟาดๆๆ ลงที่คำฝายจนต้องปล่อยมือจากรัญจวน
รัญจวนรีบคลานมากอดขาแขไข “รัญจวนกำลังจะไปหาคุณแขไข จะไปบอกข่าวสำคัญ”
“หยุดนะ อีป้าปากนรก”
รัญจวนรีบบอก “เนื้อนางมันแต่งงานแล้วค่ะ”
“เนื้อนางแต่งงาน แต่งกับใคร” แขไขถาม
คำฝายปรี่เข้าหา รัญจวนกอดขาแขไข แหกปากลั่น “เนื้อนางมันแต่งงานกับหนานไตร”
คำฝายคว้ากระชากขารัญจวน รัญจวนถีบคำฝายหงาย แขไขยืนตะลึงตัวชา

ที่เรือนผู้จัดการ หนานไตรเก็บแฟ้มปิด
ม่อนดอยมองแล้วแซว “ตั้งแต่มีเมียนี่ ทำงานเสร็จเร็ว กลับบ้านไวเลยนะ”
“แกก็มีสิวะ จะได้รู้ว่ามีเมียแล้วดียังไง คำฝายไงล่ะ ไม่สนใจจะจีบเหรอ”
“คำฝายมันก็หน้าตาพอไปวัดไปวาตอนมืดๆ ได้น่ะนะ ไม่ได้ขี้เหร่อะไร แต่ไอ้ที่กลัวน่ะ .. ปากมัน กลัวมันด่าสามวันไม่ซ้ำ แถมด้วยเรียกใช้ไม่หยุด” ม่อนดอยทำเสียงล้อ “ไอ้ม่อนดอย ซักผ้า หุงข้าว ถูเรือน เลี้ยงลูก!!!”
ม่อนดอยทำหน้าตาสยอง หนานไตรมองแล้วเดินหัวเราะออกไป

เนื้อนางกำลังจัดบนเรือน เสียงขึ้นบันไดมา เนื้อนางถามขึ้น “หนานไตรกลับมาเร็วจัง”
เนื้อนางหันไป เห็นจันตาก้าวมาจิกหัวเนื้อนาง เนื้อนางร้อง “ปล่อยฉันนะ”
“มาเลย .. ลงไปออดอ้อนออเซาะผัวข้างล่าง” จันตากระชากลากเนื้อนางออกไปอย่างแรง

เนื้อนางถูกจันตาทึ้งผมลากลงบันไดมา พอถึงพื้น จันตาเหวี่ยงเนื้อนางล้มกลิ้งไปหยุดหน้าปลายเท้า
เนื้อนางเงยมองเห็นแม่นาย กับแขไขที่ยืนอยู่ด้วยกัน “แม่นาย คุณแขไข ฉันทำอะไรผิดนักหนา ถึงจองเวร อาฆาตฉันแบบนี้”
จันตากระชากเนื้อนางให้ยืนขึ้น
“นี่แกยังไม่รู้อีกเหรอว่าความผิดของแกมันให้อภัยไม่ได้” แม่นายตบหน้าเนื้อนางดังฉาด เนื้อนางตะลึง
“ใครให้แกแต่งงานกับหนานไตร” แขไขไม่พอใจ
“หนานไตรขอฉันกับตา”
แขไขตบหน้าเนื้อนางอีกฉาดด้วยความเกลียด “หนานไตรไม่ใช่ของแก ได้ยินมั้ย หนานไตรเป็นของชั้น”
เนื้อนางตกใจนึกไม่ถึง

หนานไตรกำลังปั่นจักรยานมาตามทางเดินในปาง รถธรรพ์พุ่งเข้ามา หนานไตรรีบหลบข้างทาง
ธรรพ์พอเห็นพี่ชายก็หยุดรถ โดดลงมาถาม “ผมเห็นแม่นายออกมากับคุณแขไข จันตา ท่าทางรีบมาก”
“ดาวถาม พี่แขก็ไม่ยอมบอกว่าไปไหน” ดาวเด่นที่นั่งรถมาด้วยพูดขึ้น
“ผมคิดว่าต้องเกี่ยวกับที่นี่”
“เนื้อนาง” หนานไตรทิ้งจักรยาน โดดขึ้นรถที่นั่งคนขับ ธรรพ์รีบขึ้นนั่งข้าง หนานไตรพุ่งรถเร็วออกไปทันที

เนื้อนางมองแขไขที่จ้องอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ “ฉันไม่รู้ว่าคุณชอบหนานไตร”
“แกไม่รู้ หรือแกจงใจจะแย่งของฉัน”
“หนานไตรเป็นของคุณ หมายความว่าอะไร คุณแขไข คุณเป็นคนของแม่นาย ทำไมถึงมาชอบผู้จัดการปางอย่างหนานไตร”
“ผู้จัดการปาง” แม่นายเดินเข้าหา จันตาล็อคแขนเนื้อนางแน่น “แกคิดว่าลูกชายฉันเป็นแค่ผู้จัดการปางอย่างงั้นเหรอ นังขี้ข้า”
เนื้อนางตกใจ “ลูกชาย”
รถธรรพ์มาจอด หนานไตรโดดลงจากรถทันที ธรรพ์ ดาวเด่นตามลงมา
“ปล่อยเนื้อนาง” หนานไตรพุ่งเข้ามาปัดจันตาออกจากเนื้อนาง หนานไตรมองแม่กับแขไขด้วยความโกรธ “ผมเคยขอแล้ว อย่าทำร้ายเนื้อนางอีก เค้าไม่เกี่ยวอะไรด้วย”
“มันต้องเกี่ยว เพราะมันใช้มารยาดึงแกไว้ที่นี่”
“พวกคุณพูดเรื่องอะไรกัน” เนื้อนางมองไปทางแม่นาย แขไข ธรรพ์ ดาวเด่น แล้วมาหยุดสายตาที่หนานไตร “คุณแขไขบอกว่าคุณเป็นของเค้า”
“ไม่จริง” หนานไตรปฏิเสธ
“ไม่จริงแล้วเค้าจะมาตบตีหึงหวงฉันทำไม”
“เนื้อนางฟังผมก่อน”
“บอกมันไปสิคะ บอกความจริงมันไป” แขไขโวยวาย
ดาวเด่นดึงแขนรั้งพี่ แขไขปัดแรงอย่างไม่ยอม
“ความจริงอะไร หนานไตร คุณกับคุณแขไขเป็นคนรักกันใช่มั้ย”
“ไม่ใช่ เนื้อนาง ฟังผมก่อน”
“ก็บอกมันไปสิ ณไตร บอกว่ามันโง่ที่หลงเชื่อว่าแกเป็นแค่ผู้จัดการปาง” นายแม่สั่ง
เนื้อนางมองแม่นาย แล้วมองหนานไตร
“แม่ครับ ผมขอร้อง ขอให้ผมบอกเนื้อนางเอง”
“มันสายไปแล้ว ฉันบอกความจริงไปหมดแล้ว เพราะแกกล้าแต่งงานกับผู้หญิงที่ฉันเกลียด คนที่ฉันไม่ได้เลือกให้” เนื้อนางมองแม่นาย น้ำตาคลอ
“แกกล้าขัดคำสั่งแม่”
“แม่” เนื้อนางเอ่ยทวน
“เนื้อนาง ... ผม...”
“รู้ไว้นะ เนื้อนาง ผู้ชายที่ยืนตรงหน้าแกคือ ณไตร ลูกชายคนโตของชั้น ไม่ใช่แค่ผู้จัดการปาง แต่เค้าคือพ่อเลี้ยงณไตรทายาทของอาณาจักรหิมวัต”
เนื้อนางมองหนานไตร น้ำตาร่วงพรูด้วยความผิดหวังที่ถูกปิดบังความจริง
“แม่ครับ พอเถอะครับ ปล่อยให้พี่ไตรคุยกับเนื้อนางเอง”
“ออกไปให้หมด” หนานไตรตวาด
“ทีนี้แกรู้หรือยัง ผู้หญิงอย่างแกไม่เหมาะกับตำแหน่งเมียพี่ณไตรเลยสักนิด เค้าไม่ใช่ของแก พี่ณไตรเป็นของชั้น” แขไขไม่ยอมหยุด
“หุบปาก แล้วออกไป แขไข ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน”
ดาวเด่นกระชากแขไขแรงๆ ธรรพ์แตะดึงแขนแม่นาย แม่นายสะบัด มองหยามเนื้อนาง เนื้อนางน้ำตาร่วงพรู หนานไตรมองสงสาร แม่นายเดินเชิดออกไปกับแขไข จันตาตามติด
ดาวเด่นกับธรรพ์มองสงสารเนื้อนางกับหนานไตรแล้วเดินออกไป
หนานไตรมองเนื้อนางที่น้ำตาอาบแก้มด้วยความปวดร้าวใจ

คำฝายวิ่งเร็วมา เจอม่อนดอยที่มาจากอีกทาง
“คำฝาย มีเรื่องอะไรกัน ฉันเห็นพวกแม่นายกลับมาที่นี่อีกแล้ว”
“มันเกิดเรื่องเพราะปากคน” คำฝายหน้าตาโกรธจัด

หนานไตรสีหน้าลำบากใจ เดินมาแตะมือเนื้อนาง “เนื้อนาง ฟังผมก่อน” เนื้อนางมองหนานไตรที่กุมมือขึ้นมา “ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณ”
เนื้อนางสะบัดมือหลุดจากมือหนานไตร แล้วตบผัวะเข้าหน้าหนานไตร “แล้วคุณจะตั้งใจทำอะไรกับฉัน คุณปิดบังฉันทำไม คุณไม่ใช่หนานไตร ไม่ใช่ผู้จัดการปาง”
หนานไตรโผเข้าโอบ แต่เนื้อนาง สะบัดแรง ถอยห่าง มองหนานไตรด้วยความรังเกียจ
“ใช่สิ ผมเป็นหนานไตร เป็นผู้จัดการปางที่นี่ ผมอยากรู้จัก อยากให้ทุกคนยอมรับที่งานที่ความสามารถของผม ผมไม่ต้องการมาอย่างนายชี้นิ้วสั่ง ผมต้องการเป็นเพื่อน”
“เพื่อนที่ปั้นหน้า หลอกเราทุกคนว่าเป็นแค่ผู้จัดการ รับใช้แม่นาย ทั้งๆ ที่คุณคือลูกชาย คือเจ้าของปาง” เนื้อนางสะอื้น หนานไตรมองขอความเห็นใจ “พวกคุณหลอกเรา เห็นคนในปางเป็นตัวอะไร จะล้อเล่น จะหัวเราะเยาะลับหลังยังไงก็ได้ใช่มั้ย”
“ผมผิดเอง ผมบังคับทุกคนให้เรียกผมว่าหนานไตร”
“เพราะจริงๆ คุณไม่ใช่หนานไตร คุณแขไขถึงจ้องเกลียดฉัน”
“เนื้อนาง ผมไม่เคยรักแขไข ไม่เคยเลยสักนิด เรื่องนี้ผมไม่ได้ปิดบัง ไม่ได้หลอกคุณ”
“จะให้ฉันเชื่ออะไรคุณได้อีก คุณแต่งงานกับฉัน สนุกมากมั้ย ได้ปั่นหัวผู้หญิงโง่ๆ ที่หลงเชื่อคุณหมดใจ”
“เนื้อนาง ผมแต่งงานเพราะผมรักคุณ”
“ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่อยากฟังอะไรจากคุณอีกแล้ว” เนื้อนางจะวิ่งหนีออกไป หนานไตรรวบตัวไว้ เนื้อนางดิ้น
“เนื้อนาง ฟังก่อน”
“ไม่ ฉันเกลียดคุณ” เนื้อนางผลักอกหนานไตรสุดแรง แล้ววิ่งออกไป
หนานไตรหันไปมอง แววตาเศร้า เจ็บปวด ความสุขพังทลายลงในชั่วพริบตา

รัญจวนกำลังหัวเราะสะใจอยู่กับกำปุ้ง สร้อยฟ้า “ป่านนี้เนื้อนางมันคงโดนแม่นายตบซ้าย คุณแขไขตบขวา โทษฐานสะเออะแต่งงาน”
“แต่ปากสาระแนเห่าหอนอย่างแก มันต้องตบด้วยไอ้นี่”
รัญจวนกับพวกหันไป เห็นคำฝายถือไม้จังก้า ม่อนดอยอยู่ด้านหลัง คำฝายโดดเข้าตบรัญจวน ล้มลงบนกองข้าวของ กาละมัง เสียงดังลั่น
“อ๊าย อีคำฝาย” กำปุ้งเข้าไปช่วย คำฝายเสยด้วยไม้ กำปุ้งเห็นดาว เซมา ม่อนดอยชกแล้วถีบซ้ำ
กำปุ้งหงายลงไปชักสองสามทีแล้วสลบ คำฝายหันไปทางสร้อยฟ้า สร้อยฟ้ายกมือไหว้ “ฉันไม่เกี่ยว”
คำฝายจะฟาด สร้อยฟ้าวิ่งหลบวูบออกไป คำฝายหันมาทางรัญจวน รัญจวนคว้าสาก ลุกขึ้นมา เหวี่ยงสากปลิวหวังให้โดน แต่คำฝายหลบ เอาท่อนไม้ฟาดลงแขนรัญจวน รัญจวนเจ็บจนร้องลั่น
“บอกแล้วว่าปากหมาอย่างแก มันต้องเจอหมาบ้าอย่างฉัน” คำฝายฟาดไม้เข้าหน้ารัญจวนหงาย ทีเดียวล้มคว่ำไปนอนสลบเหมือด คำฝายมองสภาพรัญจวนที่นอนหมดสติท่ามกลางข้าวของระเนะระนาด ด้วยสายตาแค้นสุดๆ

เนื้อนางเดินสะอื้นมา
หมื่นหล้าก้าวออกมาจากในเรือน มองเห็นหลานสาวร้องไห้ก็รีบเข้ามาประคอง “เนื้อนาง ใครทำอะไรเจ้า”
เนื้อนางมองหน้าตาแล้วยิ่งช้ำ “ตาจ๋า”
“ไอ้หนานไตรรึเปล่า มันทำอะไรให้เจ้าร้องไห้”
เนื้อนางเหมือนถูกจี้จุด ร้องไห้โฮ “เนื้อนางผิดเองที่ไม่เชื่อตา ตาจ๋า ... หนานไตร”

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ