อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

ซูซี่จ๋อย กลัวโรส ยอมลดมือลง
"หนูไม่เป็นไรค่ะพี่โรส คนพรรค์นี้ กู่ไม่กลับแล้ว แต่คนที่หนูสนใจคือเพื่อนหนูต่างหาก ...ชงโค อย่าเป็นแบบเจ๊ซูซี่นะ อย่ายอม...รับปากสิ"
ชงโคได้แต่สบตามาลี แล้วพยักหน้า

"ได้เงินแล้วก็ถอยออกมาซะ ถอยห่างจากคนๆนี้ด้วย อย่าทำให้พวกเราเสียใจนะชงโค"
ซูซี่ ค้อนและแค้นหนูมาลี ชงโคคิดหนัก ไม่ได้มีความสุขเลยเพราะกลัวใจตนเอ'เหมือนกัน


วันใหม่ มาลีเริ่มเรียนหนังสือ แล้วเลยนั่งอ่านหนังสือ ขณะนั่งเล่นกับทองทาที่ง่วนกับการพับดาว
"พอไหวไหม"
"ตอนไปฟังเล็คเชอร์ก็งงๆหน่อย นั่งรถไกลมาก ลงไปอ้วกสองรอบ"
ทองทาคุยไปพับดาวไป
"อีกหน่อยก็ชินน่า"
"พวกรุ่นพี่เขาบอกว่า สำคัญคืออ่านเล็คเชอร์พวกนี้"
ทองทานั่งพับจนได้หนึ่งพันดาว แล้วก็ตะโกนออกมา
"ดวงที่ หนึ่งพัน .... โฮ้ย จบเสียที เบื่อๆ"
ทองทาแทบเตะโถใส่ดาวทิ้งไป ก่อนจะนอนลงแผ่หลา หลังขดหลังแข็งมานาน
มาลีตกใจ คาดไม่ถึง
"พันหนึ่งแล้วหรือ จริงหรือพี่ ไม่ได้หลอกแน่นะ ขอบคุณค่ะพี่ทองทา"
มาลีเข้าไปกอดทองทาไว้ ทองทาอึ้ง พอจะยกมือกอดตอบ มาลีก็ปล่อยตัวออกไป ทองทาจำต้องปล่อยตามด้วยความเสียดาย
มาลีรีบหยิบโถดาวขึ้นมา
"จะไปไหน"
"เอาไปให้พี่ซีโร่ไง"
"นี่ อ่านหนังสือไปเลย อ่านหนังสืออีกหนึ่งชั่วโมง เดี๋ยวต้องซ้อมร้องเพลงต่ออีก เห็นว่างานเยอะหรอกนะถึงทำให้น่ะ"
"อ่ะๆ โอเค"
"ว่าแต่เราจะร้องเพลงอะไรดีล่ะรอบนี้"
มาลีซึมไปเมื่อคิดถึงชงโค
"ร้องอะไรก็ได้ ตอนนี้ข่าวออกไปแล้ว หนังสือเล่มนั้นวางขายแล้ว เขารู้กันหมดแล้วว่า รอบนี้ชงโคต้องเป็นคนออกไป เพราะทำผิดกฎไปเซ็นสัญากับค่ายอื่น"
"เราก็ต้องตั้งใจร้องอยู่ดีแหล่ะ เก็บคะแนนไว้ไง อยากร้องเพลงอะไรหรือ"
"มีเพลงอะไร ร้องไห้ชงโคไหม"
"ทำไมต้องร้องให้ชงโค"
"ไม่รู้สิคะ เขาไม่เหมือนเดิม"

ทองทางงๆ มาลีก็บอกความรู้สึกที่ชัดเจนไม่ได้
กลางคืน วันเดียวกัน ชงโคร้องเพลงไปเต้นไป คนส่งแก้วเหล้าให้ ชงโคยิ้มรับมาดื่มตลอด ผู้ชายมองเธออย่างหื่นกระหาย ด้วยความเมา ชงโคเต้นแบบยั่วยวนมากขึ้นเริ่มเหมือนสาวโคโยตี้ กระโดดขึ้นไปเต้นบนโต๊ะยั่วยวนลูกค้า

ลูกค้าชายเฮฮาร้อง "ถอดเลย ถอดเลย"
ลูกค้าส่งแก้วเหล้าให้อีก ชงโคดื่มเข้าไป เริ่มชินและสนุกกับการยั่วยวน เธอถอดนิดๆหน่อยๆ โยนไป ผู้ชายร้องดังขึ้นอีก
"ถอดเลย ถอดๆๆ"
ชงโคเริ่มคุ้นชินกับการร้องเพลง ยั่วผู้ชายมากขึ้นเรื่อยๆสนุกขึ้นเรื่อยๆ เพราะต้องทำทุกวัน

ในหอพัก ชงโคงัวเงียตื่นขึ้น ในชุดเดิม
"ปวดหัว"
"เรื่องเล็ก ต้องถอน สักกรึ้บสองกรึ้บ อยู่ในตู้นั่นน่ะ"
ชงโคเดินไปหยิบแก้วกับขวดเหล้าออกมา
ซูซี่เปิดสมุดบัญชีดู
"มีงานทุกวันเงินเข้าทุกวัน ดูสิ เกิดมาแกเคยเห็นเงินขนาดนี้หรือวะ นังชงโค"
"เราต้องออกงานแบบนี้ไปอีกเท่าไหร่ คุณวานิช เขาเคยบอกว่า จะออกอัลบั้มให้ฉันไง ฉันอยากเป็นนักร้อง"
ชงโควางแก้วที่ดื่มแล้วลง
"จะปั้นนักร้องสักคนต้องใช้เงินลงทุนเยอะ คุณวานิชเขาคงขอคิดดูก่อน"
"เจ๊คุยกับคุณวานิชให้หน่อยสิ"
"เคยคุยกันแล้ว"
"เหรอๆ เขาว่าไง"
"เขาต้องการของแลกเปลี่ยน"
"ของแปลกเปลี่ยนอะไร"
ซูซี่ยิ้มร้าย

วันใหม่ บุษบาบัณร้องเพลงท่อนสุดท้ายจนจบ มีครูสอนร้องเพลงดูแลอยู่
"อืม...ดีมาก เอาล่ะค่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน"
"ไม่ ยังไม่ดีพอ"
"วันนี้คุณซ้อมมาหลายชั่วโมงแล้ว พรุ่งนี้ต้องขึ้นคอนเสิรต์ คุณต้องพักแล้วนะคะ ถ้าซ้อมต่อ เส้นเสียงเป็นอะไรไป หรือไม่สบายไป ทุกอย่างจะพังหมด"
บุษบาบัณเอาเอกสารเขวี้ยงข้างๆครู จนครูต้องหลบเพราะเกือบโดนหน้า เธอโวยใส่ครู
"แหกตาดูสิ คะแนนของฉันสู้นังหนูมาลีไม่ได้ จะเป็นที่โหล่อยู่แล้ว"
นีน่าบอก
"แต่วันพรุ่งนี้ เขาต้องประกาศให้ชงโคออก ยังไงคุณเบลก็รอดอยู่แล้ว"
"แล้วรอบหน้าล่ะ แค่เดือนเดียว ฉันไม่ยอมอยู่อันดับบ๊วยแบบนี้ไปตลอด
หรอกนะ เอาเถอะ ถ้าคุณทำให้ฉันร้องดีกว่านี้ไม่ได้ ฉันก็จะไปหาครูคนอื่น"

เบลหิ้วกระเป๋าเดินออกไป ครูถอนใจส่ายหน้าให้
วันเดียวกัน มาลีเอาเสื้อทองทามาจากร้านซักรีด หิ้วเข้ามา

"เสื้อมาแล้วจ้ะ"
ทองทาเดินออกจากห้องมาเจอ
"บอกแล้วไงไม่ต้องไปเอา พรุ่งนี้จะขึ้นคอนเสิร์ตแล้ว มีสมาธิหน่อยสิ"
"คนส่งเขาไม่ว่าง ชุดไม่มีใส่แล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก เดี๋ยวเอาไปเก็บในห้องให้ก่อน"
มาลีเดินหายไปในห้อง
บุษบาบัณสีหน้าเครียดเดินเข้ามา ทองทาสะดุ้ง
"เบล ! มาได้ยังไง"
"สอนยังไงคะ เมื่อคราวที่แล้วทำยังไง สาวเสิร์ฟพวกนั้นถึงร้องเพลงได้ขนาดนั้น"
ทองทามองไปในห้อง เห็นมาลีง่วนกับการเอาเสื้อเข้าตู้ ทองทาดึงประตูปิดเข้ามา
"เอ่อ ...จะให้พี่สอนน้องหรือ"
ทองทาพยายามคิดหาวิธีเอาตัวรอดไม่ให้สองคนเจอกัน
"พรุ่งนี้เบลต้องชนะ ต้องร้องให้ดีที่สุด"
"ได้ ได้ พี่จะสอนให้ แต่ไม่ใช่ที่นี่ มา ไปกับพี่"
ทองทาดึงน้องสาวออกไป พารีบเดินหายไป
มาลี เปิดประตูออกมา
"เออพี่ เรื่องเพลงที่จะร้องพรุ่งนี้ เอ้า หายไปไหนแล้ว พี่ทองทา... พี่ทองทา"
หนูมาลี มองหาไม่เจอ

บุษบาบัณมองไปรอบๆ ดาดฟ้าแห่งนี้ด้วยความมึนงง
"พี่สอนพวกเขาร้องเพลงที่นี่หรือ ฉันไม่เชื่อหรอก"
"ไม่เชื่อก็ดีแล้ว งั้นกลับกันเถอะ"
ทองทาหันหลังจะกลับ บุษบาบัณพูดขึ้น
"พี่ต้องสอนเบล ให้เก่งกว่าพวกนั้น"
"ครูเป็นได้แค่แม่พิมพ์ ของชิ้นนั้นจะดีหรือไม่ดี ขึ้นกับสิ่งที่หล่อลงไปในพิมพ์ เอาน้ำปูนเท ก็หล่อเป็นคอนกรีต เอาน้ำหวานเท ก็หล่อเป็นได้แค่วุ้นกินเล่น"
เบลครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพยักหน้า
"เบลพร้อมแล้ว เริ่มเลย ...วันนั้น วันที่เขาร้องเพลง พี่สอนอะไรพวกเขา สอนเบลให้หมดทุกอย่าง"
"หลับตา ... ยื่นมือออกไป"
เธอทำตาม
"อย่าใช้ความรู้ร้องเพลง จงใช้ความรู้สึกร้อง สัมผัสได้ไหม ในโลกนี้มีพลังงานแฝงบางอย่าง พลังที่จะสร้างปาฎิหาริย์ … พลังความรัก"
เธอหลับตาสักพักทำตาม แล้วพูดออกมาทั้งที่หลับตา
"พี่ ... เบลมองไม่เห็นพลังความรัก เบลเห็นอย่างอื่น"
ทองทางง สีหน้าสงสัย เจ้าหล่อนเห็นอะไร

คืนเดียวกัน ทีมงานออกอากาศกำลังเตรียมงาน ถ่ายทอดคอนเสิร์ต
พิธีกร 1บอก
"วันนี้เป็นวันขึ้นคอนเสิร์ตทุกต้นเดือนนะคะ ทุกๆคนจะต้องมาโชว์ร้องเพลงต่อหน้ากรรมการ"
"และเมื่อทุกคนร้องเสร็จเราจะมาดูคะแนนออนไลน์ที่จอนี้ ท่านผู้ชมต้องรีบโหวตเข้ามานะคะ พอคนสุดท้ายร้องจบ เราก็จะตัดสินจากคะแนนโหวต คนที่คะแนนน้อยที่สุดต้องออกไปค่ะ"
โกมินทร์ร้องเพลง

การะเกดร้องเพลงที่เปลี่ยนแนวไป
อธิ ทองทา ดูทีวีที่กลางบ้านอย่างตั้งใจ

อธินั่งดูการะเกดที่ร้องเพลงอยู่
"เฮ้อ น่ารักจัง"
ทองทาดูไป คิดไป
"เบลขึ้นร้องต่อจากนี่ใช่ไหม"
"เอ๊ะ แกถามถึงเบลหรือ ทำไมวะ ทุกทีไม่เห็นสนใจ"
ทองทาตั้งใจดูทีวีต่อไป

ข้างเวที บุษบาบัณกำลังเตรียมตัวขึ้นร้อง เธอตื่นเต้นและตั้งใจมาก ยกมือข้างหนึ่งออกไป พยายามทำสมาธิ และสร้างจินตนาการ ตามแบบที่ทองทาสอน
เธอคิดถึง มาลี เพราะ มาลี คือแรงบันดาลใจของเธอ
เสียงพิธีกรแทรกเข้ามา
"ขอเชิญพบกับผู้เข้ารอบคนต่อไป คุณบุษบาบัณ หรือคุณเบลนั่นเองค่ะ"
เธอร้องเพลงโชว์พลังเสียง ร้องดีมากจนทุกคนตะลึง
แซนดี้ถึงกับตะลึงหันไปมองหน้ากับบรม บรมทำหน้าทำมือตอบว่า เจ๋งมาก!!

ทองทาและอธิ ตะลึง
"เฮ้ย ทำไมวันนี้ร้องเพราะขนาดนี้ แบบนี้คะแนนโหวตพุ่งแน่" อธิว่า

พิธีกรชี้ไปที่คะแนน
"โอ้โห คะแนนของคุณเบลขึ้นเร็วมาก ท่านผู้ชมโหวตให้เพลงนี้ของคุณเบลท่วมท้นจริงๆ"
บุษบาบัณเดินเข้ามาพัก ยิ้มสะใจ ยกมือถือขึ้นโทร.ออก

เสียงมือถือดัง ทองทารับสาย
"ขอบคุณนะคะ ที่สอนเรื่องพลังงานแฝงให้เบล"
"ร้องได้ดีจริงๆ เยี่ยมมาก"
"เบลไม่รู้จักหรอกนะคะพลังแฝงที่ชื่อความรักน่ะ เบลรู้จักแต่พลังแฝงที่ชื่อความเกลียด !"
ทองทาตกใจ
"อะไรนะ"
"จู่ๆมันก็ผุดขึ้นมาเองเวลานึกถึงหน้ายายนั่น"
ในคราวที่บุษบาบัณปะทะกับมาลี
"นับจากนี้ไป ฉันจะไม่ดูถูกตัวเองอีกแล้ว ใช่ ฉันเป็นเด็กบ้านนอก ใช่ ฉันเป็นเด็กเสิร์ฟ แต่เด็กที่ไม่มีอะไรอย่างฉันจะสู้กับคุณ ต่อไปนี้เวลาคุณพูด คุณต้องมองหน้าฉัน ในฐานะเป็นคนคนหนึ่งคนที่พร้อมชนะคุณ ด้วยมือเปล่า"
เบลยิ้มร้ายเลือดเย็น แบบคนที่รู้จักความโกรธความเกลียดยิ่งกว่าใครในโลก
"คนเป็นล้านๆในโลกใบนี้ ไม่ได้ประสบความสำเร็จเพราะความรักทั้งหมดหรอก ความโกรธเกลียดก็เป็นพลังที่สำคัญเหมือนกัน"
ทองทาอึ้ง บุษบาบัณร้ายกว่าที่คิดมาก

ผู้เข้าประกวดทุกคนพักอีกห้อง ทีวีกำลังโฆษณา ทุกคนกำลังวิตกเรื่องบุษบาบัณ ที่กลายเป็นม้ามืด
"จู่ๆคุณเบลร้องเพลงเพราะขึ้นมาอย่างกับเป็นคนละคน"
ภูมิกดสมาร์ทโฟนดู
"ผลโหวตออนไลน์ ขึ้นมาเท่ากับ น้อยหน่า แซงหน้าเธอสองคนไปแล้ว"
น้อยหน่ารีบกดของตัวเองดูบ้าง

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8 วันที่ 8 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ