อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 9 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 9 ต.ค. 57

"แหกตาดูสิ ฉันใส่ชุดเด็กเสิร์ฟ ไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นนะ"
ชาย 1 บอก "นี่มึงกล้าสาดน้ำใส่กูเหรอ"
บอยพุ่งเข้ามาจัดการ อ่อนน้อมต่อแขก

"เอ้อ พี่ครับ ผมขอโทษ เดี๋ยวมื้อนี้ทางร้านเรา เลี้ยงเองนะครับ"
โรสเข้ามาดึงหนูมาลีไป ให้บอยจัดการ
"มานี่เลย มา"
ห่างไป การะเกดมองเศร้ารู้จักนิสัยหนูมาลี ดี



โรสดึงหนูมาลีมานั่ง
"ไม่ต้องออกไปทำงานแล้ว นั่งอยู่นี่ อ่านหนังสือเรียนไป"
"มันมองก้นหนู มองหน้าอกหนู หนูอุตส่าห์ทน นี่มันเอามือสกปรกมาจับหนู ทำไมคนพวกนี้ถึงคิดแต่เรื่องนี้นะ"
"แกเลิกเป็นเด็กเสิร์ฟ ทำข้าวกล่องอย่างเดียวแล้วกัน"
"แล้วพี่จะไปหาที่ไหน เด็กเสิร์ฟเดี๋ยวนี้หายากจะตาย อีกอย่าง หนูอยากช่วยการะเกด หนูจะอดทนให้มากกว่านี้"
"แล้วแกจะไหวหรือ"
หนูมาลี เศร้า หงอย...
"พี่โรส พี่บอกว่าถ้าเราอยู่ใกล้ถังขยะ มากๆเข้า วันหนึ่งเราก็กลายเป็นขยะ....แล้วพวกเรา จะกลายเป็นขยะไหม จุดจบของหนูจะเป็นแบบเจ๊ซูซี่ไหม"
โรสกลุ้ม ไม่มีคำตอบ มาลีถอนหายใจหนึ่งฮึ้บแล้วเดินออกไปทำงานต่อ
ซูซี่ประกาศบนเวที
"และแล้วก็ถึงเวลาพิเศษที่ทุกท่านรอคอย ขอเชิญพบกับ เลดี้ชาร์ล็อต นัม
เบอร์ 22 หนูเชอร์เบ็ตค่ะ"
ชงโคในชุดเซ็กซี่ออกมาร้องเพลงเต้นเซ็กซี่แดนซ์ แขกผู้ชายเป่าปากสนุกสนาน เข้ามาล้อมเวที
มาลี หยุดมอง บอยเดินมาหามองชงโคด้วยกัน
"เมื่อก่อนมันใส่เสื้อผ้าราคาถูก ไม่แต่งหน้า พี่ว่ามันสวยกว่าตอนนี้นะ"
"สวยหรือไม่สวยไม่รู้ แต่มีค่าพอจะเป็นเมียเป็นแม่ใครสักคนมากกว่าตอนนี้แหล่ะ"

มาลีหน้าบึ้งยืนมอง
เวลาต่อมา ชงโคพยายามปลดตัวเองจากแขกผู้ชายเมา ที่พยายามจับเกาะแขนขา ตามอำเภอใจ ชงโคเดินมาที่เคาน์เตอร์

ชงโคบอกกับแขกผู้ชาย
"ขอพักก่อนค่ะพี่ ขอกินน้ำก่อน"
ชงโคเดินมา มาลีอยู่ตรงนั้นพอดี รินน้ำเปล่าให้
"ขอบใจจ้ะ"
"เพลงที่ร้อง มันไม่ได้เรียกว่าเพลง"
ชงโคชะงัก
"หมายความว่ายังไง"
"ดนตรีและศิลปะ ต้องฟังแล้วเกิดความรู้สึกดี มีความสุขมากขึ้น ได้คิดมากขึ้น แต่เพลงเมื่อกี๊ ท่าทางที่เต้น มันทำให้คนอยากไปทำอะไรอย่างว่า"
ชงโคโมโห วางแก้วเปรี้ยง ทะเลาะกับมาลี
"จะเอาอะไรกับฉันนักหนาล่ะ ฉันก็เป็นได้แค่นี้ ! ฉันไม่ใช่เด็กสอบได้ที่หนึ่ง มีพ่อดีอย่างเธอนี่"
"ฉันแค่เตือนดีๆ หน้าที่ของเพื่อน"
"ถ้าเธอสูงส่งนัก ฉันก็ขอให้เธอชนะ ป่านนี้ยังคะแนนบ๊วยกันอยู่เลย ยังมีหน้ามาพูดเรื่องศิลปะอีก"
"เธอเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เธอคือเชอร์เบ็ต ไม่ใช่ชงโคอีกแล้ว ขอให้โชคดีแล้วกันนะ"
มาลีเดินจากไป ชงโคยืนคิด ยังอารมณ์เสียอยู่อย่างเห็นได้ชัด

ชงโค เดินมาพร้อมกระเป๋าถือ กำลังจะกลับ การะเกดตามมา
"จะกลับแล้วหรือ ฉันเห็นโฆษณาซีดีเธอแล้วนะ ไว้เงินออกจะไปอุดหนุนขายดีไหมล่ะ"
ชงโคพยายามอ่อนลง ควบคุมความโกรธ
"ก็เรื่อยๆ แต่งานเยอะขึ้น ต้องไปโชว์ตัวตลอด"
"ดีใจด้วย เป็นนักร้องเต็มตัวแล้ว"
"เรื่องแม่ไม่สบายเป็นไงบ้าง"
"อาทิตย์หน้าจะเอาเงินเจ๊แคที่ไปจ่ายที่โรงพยาบาล พี่โรสจะช่วย จ่ายหนี้คืนให้เจ๊เขา" การะเกดมองซ้ายมองขวาไม่อยากให้ใครเห็น "ชงโค เธอว่าฉันเซ็นสัญญาดีไหม แค่ถ่ายแบบร้องเพลงเต้นแบบเธอ มันก็พอไหวนะ แต่ว่า คือฉันไม่ชอบเลยเรื่องไปกับผู้ชายน่ะ ฉันคงยอมตายดีกว่าทำแบบนั้น เธอต้องทำไหม"
ชงโคตัดสินใจจะพูดออกมา
"ไม่นี่ ... ถ้าเธอถามฉัน ฉันว่าเธอเซ็นไปเถอะ คนอย่างเราๆ ไม่มีโอกาสเลือกมานักหรอก !"
ชงโคพูดเสร็จสะบัดหน้าเดินออกไป การะเกดคิดหนัก

ชงโคเดินมาถึงที่รถ หันมองกลับไป ในที่สุดก็ต้องเป็นศัตรูกันกับพวกของหนูมาลี !
บุษบาบัณเล่นกับหมาอยู่ ยาหยี นีน่า ชี้ให้ดูมือถือที่จัดการอยู่

"จากการที่เราตามเฟซบุ๊ก อินสตาแกรมของทุกคน เราเจอจุดอ่อนของโกมินทร์ ภูมิ ทิมมี่ น้อยหน่า เจอหมดแล้ว อยากให้จัดการเมื่อไหร่ พร้อม"
"เรื่องสกัดดาวรุ่ง เรื่องเลวๆน่ะ ขอให้บอกเราสองคนเถอะ ฮิฮิ" นีน่าว่า
สองคนพูดพร้อมกัน
"สวยๆ ใสๆ ไร้สมอง แต่โคตรเลว ฮะฮะฮะ"
"แล้วหนูมาลีล่ะ" บุษบาบัณถาม
ยาหยีบอก
"เขาไม่เล่นโซเชียลอะไรเลย ไม่รู้จะสืบยังไง"
เธอครุ่นคิด
"จุดอ่อนของหนูมาลี ที่จริงฉันรู้นะ ถ้าเล่นมุกนี้ รับรองหนูมาลีกับการะเกด ร่วงแน่ "
บุษบาบัณยิ้มร้าย

เช้าวันเดียวกันที่สวนสาธารณะ มาลีกับทองทามาวิ่งออกกำลังกายด้วยกันเหมือนเคย มาลีดูซึมๆ หลบไปนั่งพักข้างๆ
"หยุดแล้วหรือ เป็นอะไรไป ดูเหนื่อยๆ งานหนักหรือ"
"เหนื่อยใจมั้ง"
"ปีเดียวเองนะ เราไม่ต้องทำงานแบบนี้ตลอดไปหรอกน่า อุ๊ย น่ารักเนอะ"
มาลีมองตามเห็นเด็กน่ารัก เล่นกับแม่
"ตอนเป็นเด็ก โลกสดใสไปหมด อีกหน่อยโตขึ้นหนูคงไม่ได้หัวเราะแบบนี้แล้ว"
"ไม่ใช่ชงโคที่เปลี่ยนไปคนเดียว เธอก็เริ่มเปลี่ยนไปนะ จำได้ไหมเมื่อก่อนเราสองคนมีอะไรที่ไม่เหมือนกัน"
"เดี๋ยวนี้พี่ทองทาสดใสขึ้น"
ทองทาจิ้มที่หน้าผาก
"เพราะเธอไง"
"แต่หนูกลับแย่ลง"
มาลีเอนหัวลงซบไหล่เหมือนที่เคยทำ ทองทาโอบ เอนพิงกัน
"เย็นนี้พี่จะทำกับข้าว มากินข้าวกับพี่นะ พี่มี เอ้อ เรื่อง อืม จะบอก"
ทองทาเขินขึ้นมา ตะกุกตะกัก หมายจะบอกรัก
"อื้อ… วันหยุดพอดีเดี๋ยวชวนเกด"
"เอ้อไม่ๆ.... หนูคนเดียว ชวนหนูคนเดียว"
มาลี มองหน้าทำไมปฎิเสธซะเสียงดัง สักพักก็อ๋อ
"ไม่แน่ใจว่าทำแล้ว กินได้หรือเปล่าใช่ไหมล่ะ จะเอาเรามาเป็นหนูทดลอง
อ่ะสิ"
ทองทายิ้มให้ จับแก้ม รักใคร่ แทบไม่ต่างจากคนที่เป็นแฟนกัน

ยาหยีกับนีน่ารุมดูมือถือของบุษบาบัณ ในบ้านของเมืองแมน
ยาหยีบอก
"ภาพพวกนี้น่ะหรือ จะทำให้หนูมาลีร้องเพลงแพ้ ก็ภาพถ่ายธรรมดา"
"คุณเบลเขาสั่งให้เธอส่งเข้ามือถือหนูมาลีน่ะ ทำๆไปเถอะ คุณเบลขึ้นไปแต่งตัวอยู่ ไม่รู้จะไปไหน เดี๋ยวฉันไปตามคนรถก่อน"นีน่าบอกแล้วออกไป
"อื้อ ฉันหาเบอร์มือถือยายเด็กเสริฟนั่นก่อน"

ยาหยีพยักหน้าวุ่นวายกับมือถือ
ฝ่ายทองทาวุ่นวายที่เตาอบ ทำหมูอบซอส

"ของพี่จะเสร็จแล้วนะ ของหวานเป็นไงบ้าง"
มาลีมองสตอรเบอรี่ที่หั่นเสร็จแล้วในถาด ทองทาตั้งใจจะทำสตรอเบอรี่วิปปิ้งครีม มาลี หยิบขวดวิบครีมออกมา งงๆว่าจะทำไงต่อดี
"พี่บอกให้ใส่วิปครีมลงในสตรอเบอรี่หรือจ๊ะ"
ทองทาเดินมาเขย่าขวดแล้วบีบออกมาที่มือตัวเอง
"เขย่าแล้วบีบแบบนี้"
ทองทาใช้นิ้วปาดวิปครีมแล้วมาปาดแก้มมาลี หนึ่งหย่อมเล็กๆ
"อี๊ เลอะหมด"
ทองทาหัวเราะเข้ามากอดข้างหลังมาลี รักใคร่ ดนตรีรัก ทองทาคลอเคลียกอดไว้
"เช็ดออกเลย"
ทองทา ประทับริมฝีปากลงที่วิปครีมบนแก้มพอดี จัดการเช็ดวิปครีมออกอย่างอ่อนโยน ด้วยการหอมแก้ม มาลียืนอึ้งตัวชา ด้วยความรู้สึกงงอย่างมาก รีบถอนตัวออกมามองหน้า นี่เพื่อนสาวทำกันแบบนี้หรือ ทั้งสองมองหน้ากันหลายวินาทีทองทาพยายามใช้กริยาบอกทุกอย่าง
"คือ...ถ้าพี่เป็นผู้ชายแท้ๆเนี่ย หนูมาลีหนาวเลยนะ"
"หนาวยังไง ที่จริงพี่อุ่นนะ .... อบอุ่น"
ทองทามีสายตามุ่งมาดที่จะบอกตอนนี้ เดินเข้าไปใกล้ ในทีท่าเวลานี้ มือถือมาลี ดังขึ้น เธอถึงกับสะดุ้ง
"แป๊บหนึ่ง เดี๋ยวค่อยมาคุยต่อ"
มาลีปลีกตัวออกไป ทองทาเซ็ง กำลังโอกาสเหมาะอยู่แล้วเชียว

มาลีกดรับสาย ในมือถือเป็นภาพทองทากับบุษบาบัณถ่ายกันบนดาดฟ้า ทั้งคู่แก้มแนบแก้มภาษาพี่น้องกัน มาลีงง เขาไปสนิทกันตอนไหน
"พี่ทองทากับคุณเบล"
"ฉันกับพี่ทองทาเราเป็นพี่น้องกัน"
บุษบาบัณเดินเข้ามา
"พี่น้อง"
"คนละแม่น่ะ เขาสอนฉันในสิ่งเดียวกับที่สอนเธอ ฉันเลยร้องเพลงชนะเธอเมื่อคราวที่แล้ว พี่ทองทาที่เป็นครูของเธอ เขาเป็นครูของเธอแค่ไม่กี่เดือน แต่เขาเป็นพี่ชายฉัน เป็นลูกของพ่อ เจ้าของสถานีเอ็มเอ็มแชนนัลเป็นมาตั้งแต่เกิด"
ทองทาเดินออกมาพร้อมถาดหมูอบ
"เบล !"
ทองทาทำถาดหมูอบแตกเพล้งลงพื้น ! ตกใจสุดที่เขาเจอกันแล้ว
"ที่เขาพูด เป็นความจริงหรือคะ"
ทองทาอึ้ง
"พี่ทองทา เป็นเรือลำเดียวที่พาคนไม่มีอะไรอย่างเธอไปถึงฝั่ง เรือลำนี้ เวลานี้ มันอาจจะพาเธอไป แต่ในเมื่อเรือมันเป็นของฉัน สักวันหนึ่งเธอคิดว่าเขาจะกลับมารับใคร แล้วจะทิ้งใครอยู่กลางทะเล"
"เบล ... พอเถอะ"
"อืม ....คราวที่แล้ว ฉันอยู่เกาหลี ไม่ได้เข้าประกวด คนที่ออกมาแก้ข่าวพวกนั้น พ่อฉันจ้างมา พี่ทองทาเองก็รู้ แล้วเขาบอกเธอไหมล่ะ ... พนันได้เลย.... เขาไม่มีวันบอก"
ทองทาปรามดุ
"เบล !"
"พอก็ได้ พูดหมดแล้ว นั่นหมูอบซอส ใช่ไหม เสียดายจัง ฉันคอนเฟิร์ม พี่ทองทาทำอร่อยมาก เพราะกินมาตั้งแต่เด็ก"
เบลเดินออกไป
มาลีช็อกมาก เดินถอยไปสองสามก้าวแล้วหันหน้าหนีออกไป ไร้คำพูด

" หนูมาลี หนูมาลี"
มาลีเดินออกมา ทองทาตามมาจับมือ

"ฟังพี่ก่อนนะหนูมาลี"
"ทำไมถึงไม่บอกตั้งแต่แรกว่าพี่เป็นใคร"
"เพราะพี่ไม่เคยอยากยุ่งกับพ่อ ไม่อยากยุ่งกับโครงการนี้ แล้วทำไมต้องบอกล่ะ"
"พี่สอนเขาไปพร้อมๆกับสอนหนู"
"เขาเพิ่งมาขอให้สอน เรายื่นมีดให้คน คนๆนั้นใช้มันเป็นหรือเปล่า จะใช้มันฆ่าใคร ขึ้นกับคนๆนั้น พี่ก็เป็นได้แค่คนสอน คนที่จะทำให้ชนะ ก็คือเจ้าตัวคนร้องเองต่างหาก พี่สอนเบล พี่ก็สอนหนูมาลีได้ ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 9 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ