อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 10 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 10 ต.ค. 57

"สิ่งที่แกรู้สึกกับเขา แค่ภาพมายา หลงใหลดารานักแสดง ก็แค่จินตนาการ มันก็เหมือนขนมสวยๆในตู้ เห็นจากข้างนอกก็สีสดใส แต่พอเห็นใกล้ๆ อาจจะเห็นเนื้อหยาบ กินเข้าไป ก็ไม่จำเป็นต้องอร่อย"
"ก็ให้มันออกจากตู้มาให้หนูสัมผัสสักครั้งได้ไหมล่ะ ให้หนูสัมผัส ได้เห็นมันด้วยตาตัวเองก่อนได้ไหมล่ะ"
โรสอึ้ง มาลีตั้งท่าไม่ยอม เถียงแหลก

"ระริกระรี้ แบบนั้น มันจะคิดว่าแกง่าย"
มาลีโกรธโวย
"พี่โรส !"
"เอ้อ พี่ครับ ยังไงก็อยู่ในร้านเรา ไม่มีใครกล้าทำอะไรหรอก"


"หนูโตแล้ว ให้ชีวิตหนูแล้ว ต้องให้โอกาสหนูสัมผัสสิ่งต่างๆบ้าง หนูขอโอกาสที่จะใช้ชีวิตบ้างนะคะ"
โรสไม่ค่อยพอใจนัก หนูมาลี สะบัดหน้ากลับไป โรสตามต่อ ไม่ยอมหยุด
บอยบอก
"พี่ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย"
โรสสะบัด
"ปล่อยฉัน"

โรสไปจนได้ บอยเซ็ง
ปลาเอาน้ำเข้ามาเสิร์ฟ

"น้ำมาแล้วค่ะพี่ หล๊อหล่อ ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ"
พิสมัยขวาง ให้ปลาออกไป
"ขอเวลาส่วนตัวหน่อยนะน้อง อย่าบอกใครนะว่าซีโร่มา หนูมาลี มาแล้ว ออกไปค่ะ จะปิดประตู"
มาลีเดินเข้ามา
พิสมัยจะปิดประตูให้ตัวเองอยู่ข้างนอก ให้หนูมาลีอยู่เป็นส่วนตัวกับซีโร่ โรสดึงไว้ไม่ให้ปิด
"เปิดไว้ห้ามปิด ฉันจะนั่งเฝ้าแฟนคลับให้เอง จะดูแลแม้แต่แมลงสาบ แมลงวันจะไม่ให้มาตอมซุปตาร์ของคุณเลยเอ้า"
โรสเปิดประตูออกไป แล้วเอาเก้าอี้มานั่งขวางหน้าประตู
"เอ๊ะคุณนี่"
"ถ้าบริสุทธิ์ใจจะปิดทำไม หรือคิดจะทำอะไรกัน"
"คุณพูดอะไรให้เกียรติผมหน่อย" ซีโร่บอก
"งั้นคุณก็ต้องให้เกียรติผู้หญิงด้วย เปิดไว้ แล้วเชิญตามสบาย จะหมาก
เก็บหมากฮอส ผีถ้วยแก้ว เชิญตามสบาย ผมจะไม่ยุ่งอีกเลย"
"นี่ถามจริง คุณเป็นอะไรของคุณ มีปัญหาอะไรนักหนาเนี่ย" พิสมัยถาม
"พี่ไหม ตามใจเขา ผมให้เกียรติหนูมาลีอยู่แล้ว"
มาลี มองซีโร่ยิ้มแห้งๆ กับสภาพการคุย ที่มีโรสนั่งขวางหน้าประตู คอยเฝ้า พิสมัยเดินไปนั่งห่างออกไป

บุญมาเอาหนังสือพิมพ์บันเทิงมาวาง สมศรีรับมาอ่าน มีรูปซีโร่อยู่ในหน้าข่าวด้วย
"นี่ไงๆ ข่าวซุปตาร์ที่มาอยู่ในร้านเรา" บุญมาบอก
สมศรีอ่าน "ซีโร่กลุ้ม งานหด ออกเอ็มวีใหม่ ก็ยังไม่เปรี้ยง -- เอ้า ซุปตาร์ตกกระป๋องแล้วนี่"
ปลาเดินเข้ามาร่วมวงด้วย
"เพลงที่หนูมาลี มันเปิดทุกวัน ที่เราสองคนฟังจนเบื่อไง" บุญมาบอก
"ตกกระป๋องยังไง ก็ยังหล่อ ที่สำคัญ มาจีบหนูมาลีด้วย" ปลาบอก
พร้อมกันโพล่งพร้อมกัน "หา ..."
บุญมากับสมศรีอึ้งไป ปลาพยักหน้าว่าจริง

มาลีอายคุยกับซีโร่ที่มาจีบอย่างชัดเจนมาก
"อาทิตย์หน้าจะขึ้นคอนเสิร์ตอีกแล้ว เตรียมเพลงหรือยัง"
มาลีส่ายหน้า
"ทำไมล่ะ"
"ไม่ได้ไปเรียนร้องเพลงกับครูคนเดิมแล้ว รอบหน้าคงแพ้"
มาลีเศร้า
"คนสวยอย่าทำหน้าเศร้าสิ แบบนี้ไม่สวยเลย"
ซีโร่เอามือจะมาจับ โรสกระแอมไอ ยาวเหยียด จนซีโร่ชะงักมือมอง คุยต่อไม่ได้
"โอย เสมหะ แค่กๆๆ"
"ถ้าพี่โรสไม่หยุด หนูมาลีคงต้องขอปิดประตู"
โรสชะงัก ยอมหยุด คิดอะไรเล็กน้อย
"หยุดก็ได้"
โรสเดินออกไป พิสมัยที่นั่งห่างไป โผล่เข้ามายิ้ม
"ยอมไปแล้วค่ะ ทางสะดวก"

อธิเดินนำทองทามาที่รถของตัวเอง ทองทาแต่งตัวแล้ว ดูดีขึ้นเล็กน้อยแต่หน้าเศร้าอยู่
"ออกไปกับฉัน อยู่อย่างนี้ มันจะมีอะไรดีขึ้นมาวะ"
"แกจะพาฉันไปไหน"
"ไม่ต้องถาม ขึ้นรถ"

อธิขับรถพาทองทาออกไป
ภายในห้อง มาลีนั่งคุยกับซีโร่ พิสมัยไม่อยู่แล้ว

"ครูสำคัญก็จริง แต่ใจสำคัญกว่า เลิกเศร้าแล้วหันมาเลือกเพลงที่จะร้องดีไหม"
"ก็จริงค่ะ เหลือเวลาแค่อาทิตย์เดียวเอง ทั้งหนูมาลี ทั้งการะเกดกำลังแย่ทั้งคู่ ยังไม่เลือกเพลงทั้งคู่เลย"
"จำเอาไว้นะ พี่เป็นกำลังใจให้เสมอ"
ซีโร่จะวางมือลงบนมือหนูมาลีอีก แต่พอมองไปที่ประตูก็เห็นโรสมองจังก้าหน้าดุ ถืออีโต้ยืนอยู่หน้าประตู ราวกับฆาตกรโรคจิต ซีโร่สะดุ้งโหยง ร้องออกมา
"เฮ้ย คุณจะทำอะไร"
พิสมัยวิ่งเสียงหลงมา
"อ๊าย นี่คุณจะฆ่าใครหา เอามีดออกมาทำมั้ย"
โรสวางมีดลง ควักหินลับมีดออกมาวาง แล้วนั่งลงลับมีดหน้าตาเฉย
"หั่นอะไรก็ไม่คมหมู่นี้ แขกยิ่งเยอะอยู่ ทำงานไม่ทัน"
โรสนั่งลับมีดแกรกๆ สร้างความงุนงงให้ทุกคน
"แล้วทำไมต้องทำตรงนี้ด้วย ไปทำในครัวโน่นไป๊" พิสมัยว่า
"ตรงนี้ลมเย็น ชอบ..... หลีกๆ เดี๋ยวผีผลัก ถ้าไม่หลีกนะ มีดหลุดกระเด็น
ไปทางโน้น" โรสชี้ไปที่ซีโร่ที่หลบวืด "อย่ามาว่าผมนะ"
มาลี และซีโร่อึ้งไป

ห่างออกไป บุญมา บอยและสมศรี ยืนมองอยู่ วิพากษ์กันใหญ่ หน้าระรื่น
"เฮอะๆ ท่าทางโรสจะไม่ชอบมีลูกเขยเป็นซุปตาร์" บุญมาว่า
"เขาไม่ชอบใครทั้งนั้นแหล่ะ ถ้าหนูมาลี ขึ้นคานได้ เขาคงตายตาหลับ" บอยบอก
ทั้งหมดหัวเราะกันใหญ่
มาลีเดินมาหาโรส
"ถ้าพี่ยังอยู่แถวนี้ หนูมาลีจะออกไปกับพี่ซีโร่ ไปคุยที่อื่น"
โรสโวยกลับ
"นี่แกกล้าหรือ … เห็นผู้ชายดีกว่าฉันหรือ"
"พี่ซีโร่ ไปหาอะไรกินกันข้างนอกค่ะ"
มาลีเดินนำซีโร่กับพิสมัยไป โรสอ่อนลง เข้ามาขวางเปลี่ยนท่าทีทันที
"เออๆ ไม่ต้องๆ นั่งๆไปเหอะ ฉันไปเอง"
"แน่ใจนะ"
"เออ ไปก็ไปเด่ะ"
โรสวางมีด งอน พูดเสียงลอดไรฟัน
"เด็กผู้หญิงเดี๋ยวนี้ นอมันงอกออกมาก่อนนมเสียอีก ฮึ่ย"
โรสค้อนเดินจากไป ร่วมวงกับพวกบอยที่ยืนขำคิกๆอยู่
"ขำอะไรกัน ตลกตาย"

อธิพาทองทามาจอดรถหน้าร้านเซอร์ไพร์ส
"แกพาฉันมาที่นี่ทำไม"
"มีอะไรก็คุยกันซะ"
"ฉันโทร.หาเขาทุกวัน ข้อความขอโทษทุกชั่วโมง เขาไม่เคยรับสายฉันเลย เขาไม่คุยกับฉันหรอก"
"เอาน่า ลองอีกสักตั้ง ไปไป๊"
อธิพาทองทาเข้าไป

โรสกับบอยเดินออกมาเจอ อธิกับทองทาเดินมา
"ตัวช่วยมาแล้วโว้ย ทองทา แกไปจัดการลูกศิษย์แกให้ฉันเลย"
"มีอะไรหรือครับ" อธิถาม
"พอผู้ชายมาหา ริกๆๆชวนมันเข้าห้องคุยสองต่อสอง พอฉันไปห้ามมันก็ขู่ฉัน คอยดูนะ ฉันจะจับมันโกนหัวบวชชี ดูซิ จะมีใครสนมันไหม โฮ้ยเด็กสมัยนี้ ปวดหัว"
"ผู้ชายที่ไหน" ทองทาถาม
"ซีโร่ ... คนอะไรวะ เจอกันสองสามครั้ง ปากว่า มือถึง ไม่ต้องคุยเยอะก็รู้ว่ามันเจ้าชู้ ไม่รู้หลอกแฟนคลับไปนอนด้วยกี่คนแล้ว"
ทองทาหน้าเสียทันที
"พี่โรส พี่ก็พูดเกินไป" บอยบอก
"ไปเลยทองทา ไปจัดการให้พี่ที คุยกับหนูมาลี เข้าไปหาเรื่องคุย ไปขวางมันไว้เร็วเข้า เขาไม่เชื่อพี่ แต่เขาเชื่อทองทาแน่"

โรสรุนหลังทองทาเข้าไป
ซีโร่คุยกับมาลี ต่อเนื่อง พิสมัยอยู่ห่างไป

"เพลงของพี่ที่พี่แต่งให้หนูมาลี ได้ฟังบ้างไหม"
"ฟังทุกวันค่ะ พี่แต่งให้หนูมาลี จริงหรือคะ"
"จริงค่ะ พี่ชอบความมุ่งมั่นของหนูมาลี เห็นแล้ว อยากเอาใจช่วย เราน่าจะหาเวลาศึกษาเรียนรู้กันนะคะ"
มาลีตะลึง)
"ศึกษาเรียนรู้นี่แปลว่า"
ซีโร่มองหน้าหนูมาลี ค่อยๆเอามือมาจับ สำเร็จเสียทีคราวนี้ จีบชัดเจนมาก
ที่หน้าประตู โรส ทองทา บอย อธิ เดินเข้ามาเห็นเต็มๆตา ทั้งคู่นั่งมองกันตาเชื่อม มือจับกัน มาลีตกใจลุกขึ้นเมื่อเห็นทองทา
"พี่ทองทา"
ทองทาหันหลังจะกลับ
"เฮ้ย อย่าหนี สู้เขา" อธิจับทองทาหันไป
การะเกดเพิ่งมาถึง อธิมองหน้า แต่ปากพูดกับทองทา สิ่งที่อธิพูด จงใจบอกการะเกดด้วย
"ตราบใดที่เขาไม่ไล่แกเหมือนหมูเหมือนหมา ตราบใดที่เขายังไม่แต่งงาน แกยังมีสิทธิ์ คนเรามันต้องสู้เพื่อความรักโว้ย ฉันจะสู้ แกก็ต้องสู้เหมือนกัน"
การะเกดสบตาอธิครู่หนึ่ง เดินหนีดีกว่า
"พี่มาที่นี่ทำไม"
"แล้วเขาล่ะ.... มาทำไม"
"คุณคือ"
"พี่เขาเป็นครูสอนร้องเพลงของหนูมาลีค่ะ"
โรสรุนหลังทองทาให้จัดการให้หน่อย ส่งซิก ทองทาเลยทำให้
"ขอคุยด้วยหน่อย"
มาลียังโกรธอยู่
"คุยตรงนี้ได้ไหมคะ"
"เอ๊ะนังนี่เรื่องมากจริง เขาดีกับแกขนาดไหน แค่ขอคุยด้วย จะเรื่องมากไปทำไมหา"
"หนูมาลี ไม่มีอะไรจะคุยกับพี่เค้านี่"
ซีโร่บอก
"เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้าจะคุยกันเรื่องเพลง ผมจะเป็นครูสอนหนูมาลี แทนคุณเอง"
พิสมัยตกใจ นึกไม่ถึงว่า ซีโร่จะทุ่มเทขนาดนี้
"ซีโร่ !"
"พี่ซีโร่" มาลีดีใจซาบซึ้ง
"ผมไม่ทราบว่าพวกคุณมีปัญหาอะไรกัน ผมเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งที่หวังดีกับหนูมาลี และในเมื่อหนูมาลี กำลังมีความทุกข์ ผมก็ขอเป็นตัวเลือกหนึ่ง ในการขจัดความทุกข์ของหนูมาลี ฝากลองคิดดูนะคะ มีอะไรโทร.หาพี่"
ซีโร่มองตาเชื่อมแล้วเดินออกไป พิสมัยงงๆ รีบตาม โรสยิ่งแค้นหยิบปังตอแถวนั้นขึ้นมาโบก เกือบโดนพุงซีโร่กับพิสมัย
"กลับแล้วหรือ เชิญๆ"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 10 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ