อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 19 พ.ย. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 19 พ.ย. 57

ไมค์ โจ๊กเกอร์ เดินเข้าไปดูในห้องน้ำ ไม่มี เดินกลับออกมามองใต้เตียงก็ไม่เห็น เขากลับไปรื้อดูในตู้เสื้อผ้า ดึงเสื้อออกมาโยน ขั้นเทพเปิดประตูห้องเข้ามา ไมค์ โจ๊กเกอร์ หันมาตกใจ
“นี่นายทำอะไร”

“เอ่อ คือ คือ”
“ทำไมเสื้อผ้าฉันเละเทะอย่างงั้น”
“คือ คือฉันแค่จะขอยืมเสื้อนายใส่สักตัว”
“แล้วทำไมต้องรื้อซะเละขนาดนี้”
“เดี๋ยวฉันจะเก็บให้ คือฉันจะยืมตัวนี้น่ะ”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ ยกเสื้อที่ถือในมือให้ขั้นเทพดู ขั้นเทพมองแปลกใจ


“อ้าว แล้วนายกลับมาทำไม ไหนว่าจะออกไปกินข้าว”
“คุณเมเขากลัวว่านายจะคิดมากเรื่องหนูปึกแล้วทำอะไรบ้า ๆ ลงไป เลยให้ฉันมาบอกนายว่าเดี๋ยวเขาจะพยายามโทรหาหนูปึกแล้วคุยเคลียร์ให้ นายอย่าคิดอะไรมาก เข้าใจรึเปล่า”
“อืม เข้าใจ”
ขั้นเทพมองไมค์ โจ๊กเกอร์ แล้วส่ายหน้าจะเดินออกไป
“เอ่อ ผู้กอง”
“อะไร”
“ผู้กองเก็บเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงไว้ที่ไหนหรือ”
“อ๋อ ฉันเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัย”
“ที่ไหน”
“นายไม่ต้องห่วง ฉันเก็บไว้อย่างดีแล้ว”
“บอกฉันหน่อยไม่ได้หรือ”
“นายจะรู้ไปทำไม พรุ่งนี้เราก็เอาไปคืนแล้ว”
“แต่ฉันอยากรู้ว่านายเอาไปไว้ที่ไหน”
“นายอย่ารู้เลย เกิดไอ้สถิตย์ยุทธมันคิดอยากได้เศียรพระขึ้นมาแล้วจับตัวนายไปขู่ นายอาจจะบอกมันก็ได้”
“ไม่มีทาง ฉันไม่บอกมันหรอก นะ บอกฉันหน่อยว่าเก็บไว้ที่ไหน”
“งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วจะกลับมาบอก”
ขั้นเทพขยับจะไป ไมค์ โจ๊กเกอร์เข้ามาขวาง
“เฮ้ย เดี๋ยวสิผู้กอง”
“เออ เดี๋ยวกลับมาแล้วจะบอก”
ขั้นเทพเดินออกไป ไมค์ โจ๊กเกอร์ เครียด ก่อนจะลงมือหาตามห้องต่างๆ ต่อไป แต่ก็ไม่เจอ เขาเดินออกไปในสนาม
“ผู้กองเอาเศียรไปไว้ที่ไหนวะ นี่เราก็หาจนทั่วแล้วนะ”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ ถอนใจ มองไปในบ่อปลา เห็นห่อเศียรพระอยู่ในน้ำ
“หลวงพ่อคำเกลี้ยงอยู่นี่เอง”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ล้วงลงไปในบ่อคว้าห่อเศียรพระขึ้นมา
“ไชโย ในที่สุดเราก็หาเศียรหลวงพ่อเจอ หนูปึกรอพี่ด้วย พี่หาเจอแล้ว พี่จะเอาตัวหนูปึกกลับมาให้ได้”

ไมค์ โจ๊กเกอร์อุ้มเศียรพระวิ่งออกไป
ขั้นเทพกับเมษาเดินเข้ามาในบ้าน ถือถุงก๋วยเตี๋ยวเข้ามาด้วย

“ไมค์ ฉันซื้อก๋วยเตี๋ยวต้มยำมาฝากแก”
ทั้งสองเดินเข้ามาในห้องรับแขก มองหาไมค์ โจ๊กเกอร์
“ไมค์ ไอ้ไมค์ ไมค์ “
“นอนอยู่ข้างบนรึเปล่า”
ขั้นเทพเดินขึ้นไปดูที่ชั้นบน เมษาเดินไปดูในห้องทำงาน ขั้นเทพเดินลงมา
“ไม่มี”
“คงจะออกไปข้างนอกมั้ง”
“ไอ้นี่มันบ้าจริง ๆ คงจะรักหนูปึกจนเสียสติไปแล้ว”
ขั้นเทพเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำกิน เมษาเดินออกไปที่ระเบียงหลังบ้าน ชะงักไป เมื่อเห็นใบบัวหลุดออกมาจากบ่อ ที่พื้นมีคราบน้ำเปียก เธอรีบเดินไปดูที่บ่อบัว
“ขั้นเทพ”
“ว่าไง”
เมษาแหวกใบบัวดูในน้ำ ไม่เห็นเศียรพระ ขั้นเทพเดินเข้ามาหา
“เกิดเรื่องแล้ว”
“มีอะไร”
“หลวงพ่อคำเกลี้ยงหายไป”
“หา คุณดูดีแล้วหรือ”
“ดีแล้ว เศียรพระไม่อยู่ในบ่อปลา”
ขั้นเทพคิดๆ
“ไอ้ไมค์”
“คุณว่าอะไรนะ”
“ต้องเป็นไอ้ไมค์แน่ที่เอาเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงไป”
“นายไมค์น่ะหรือเอาไป”
“ตอนที่ผมกลับเข้ามาบอกมันเรื่องหนูปึก มันกำลังค้นห้องผมแล้วบอกว่าจะมายืมเสื้อ แล้วก็เซ้าซี้ถามว่าผมเก็บเศียรพระไว้ที่ไหน”
“แล้วเขาจะเอาเศียรพระไปทำไม”
“หรือว่า”

ขั้นเทพชะงักมองหน้าเมษา
ไมค์ โจ๊กเกอร์ นั่งอยู่ในรถ โทรศัพท์หาสถิตย์ยุทธ

“ว่าไง มิสเตอร์ไมค์”
“ฉันได้เศียรพระหลวงพ่อคำเกลี้ยงมาแล้ว”
“พูดจริงหรือพูดเล่น”
“จริงสิ ตอนนี้เศียรพระอยู่กับฉันแล้ว”
“งั้นแกก็เอามาให้ฉัน”
“คุณสัญญานะว่าคุณจะปล่อยตัวหนูปึก”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ฉันเป็นคนรักษาสัญญา แต่จำไว้ให้ดีนะ ถ้ามีไอ้ขั้นเทพหรือมีใครมากับแกด้วยล่ะก็ ฉันจะฆ่านังหนูปึกทิ้งซะ”
“ฉันรับรอง ไม่มีใครรู้เรื่องนี้”
“งั้นตกลงตามนี้ พรุ่งนี้ฉันจะโทรบอกแกว่าไปเจอกันที่ไหน”
สถิตย์ยุทธปิดโทรศัพท์ ไมค์ โจ๊กเกอร์ปิดโทรศัพท์ หันมองเศียรพระ ยกมือไหว้
“หลวงพ่อ ยกโทษให้ผมด้วย ที่ผมต้องทำอย่างนี้ก็เพื่อแลกกับชีวิตของหนูปึก”
ไมค์ โจ๊กเกอร์สตาร์ทรถขับออก

ขั้นเทพกับเมษาปรึกษากันถึงสาเหตุที่ทำให้ไมค์ โจ๊กเกอร์ ต้องนำเศียรพระไป
“ต้องเป็นเควิน สมิธ กับผู้การสถิตย์ยุทธแน่ที่เอาตัวหนูปึกไป”
“คุณจะบอกว่าพวกมันบีบบังคับนายไมค์ให้เอาเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงไปแลกตัวหนูปึกงั้นหรือ”
“ผมว่าต้องใช่แน่ ๆ คุณคิดดูนะตอนแรกไอ้ไมค์บอกเราว่าอยู่ ๆ หนูปึกก็หายตัวไปจากห้องน้ำในห้าง แต่หลังจากที่มันรับโทรศัพท์มันกลับบอกเราว่าหนูปึกไปมีแฟนใหม่ แล้วคุณเองก็บอกไม่ใช่หรือว่าไม่น่าเชื่อที่หนูปึกจะทำอย่างงั้น”
“ก็อาจจะจริงของคุณ”
“ไม่ใช่อาจจะ ต้องเป็นเรื่องนี้แน่ ไอ้ไมค์ต้องเอาเศียรพระไปให้พวกมันเพื่อแลกตัวหนูปึก”
“ถ้างั้นฉันว่าเราต้องรีบหาตัวนายไมค์ให้เจอก่อนที่เขาจะเอาเศียรพระไปให้พวกนั้นนะ เพราะไม่งั้นล่ะก็พวกมันต้องฆ่าหนูปึกกับนายไมค์แน่”
ขั้นเทพพยักหน้าเห็นด้วย

ไมค์ โจ๊กเกอร์ ขับรถอยู่ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เขาหยิบมาดูเห็นเป็นเบอร์ขั้นเทพ จึงวางโทรศัพท์ลงไม่รับสาย
“ผู้กอง อย่าโกรธฉันเลยนะ ฉันจำเป็นจริง ๆ”

เสียงโทรศัพท์ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง
ขั้นเทพกดปิดโทรศัพท์หันมาบอกเมษา

“มันไม่ยอมรับโทรศัพท์”
“ทำไมเขาถึงไม่บอกเรานะ ทำแบบนี้มันไม่ได้ประโยชน์อะไร”
“สถิตยุทธคงขู่ว่าถ้าบอกเรามันจะฆ่าหนูปึก”
“แล้วเราจะทำยังไง ถ้าเราหาตัวเขาไม่เจอเขากับหนูปึกไม่รอดแน่”
เสียงโทรศัพท์มือถือขั้นเทพดัง เขาหยิบมาดูชะงัก เมษามองว่าใครโทรมา
“ไอ้ฟู เพื่อนไอ้ไมค์ ฮัลโหล”
“ผู้กองหรือครับ”
“เออ มีอะไร”
“พี่บุญเลิศเขาโทรหาผม”
ขั้นเทพชะงักมองเมษา
“เขาบอกให้ผมช่วยหาปืนให้เขาสักกระบอก ผมถามว่าจะเอาไปทำอะไร เขาบอกมีเรื่องต้องใช้”
“แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน”
“เขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจะมาหาผมที่ทำงาน”
ขั้นเทพมองเมษา
“ผมถามเขาว่าทำไมไม่ยืมปืนจากผู้กอง แต่เขากลับบอกผมว่าไม่ให้บอกผู้กองเรื่องนี้ ผมก็เลยสงสัยว่าผู้กองกับพี่บุญเลิศมีเรื่องอะไรกันรึเปล่า”
“นี่นายทำงานอยู่ที่ไหน”
“ผมอยู่ที่หอศิลป์ ตึก สสส.น่ะครับ”
“เอาอย่างนี้นะฟู เดี๋ยวฉันจะไปหานาย ถ้าไอ้บุญเลิศมันมา นายพยายามถ่วงเวลามันไว้ให้เจอฉัน”
“มีเรื่องอะไรกันหรือครับ”
“ไม่มีอะไร ทำตามที่ฉันบอก พยายามถ่วงเวลามันไว้อย่าให้มันไปไหน เข้าใจรึเปล่า”
“ครับ ได้ครับ”
ขั้นเทพกดปิดโทรศัพท์
“มีอะไรคะ”
“ไอ้ไมค์มันกำลังจะไปหาเพื่อน เรารีบไปดักล็อคตัวมันไว้ก่อน”

เมษาพยักหน้า
ไมค์ โจ๊กเกอร์เดินเข้ามาในพิพิธภัณฑ์ ถามหาฟูกับพนักงาน พนักงานชี้ให้ลงไปชั้นล่าง เมื่อเดินลงบันไดไป ก็เห็นฟูกำลังยืนอธิบายงานแสดงให้คนที่จะเข้าชมพิพิธภัณฑ์

“ไอ้ฟู”
“เดี๋ยวนะพี่เลิศ”
ฟูหันไปอธิบายกับนักท่องเที่ยวต่อ ไมค์ โจ๊กเกอร์ ยืนมองอย่างหงุดหงิด กระวนกระวายใจ

เมษานั่งอยู่ในรถกับขั้นเทพ เธอมองเขาด้วยความกังวลและร้อนใจ
“หวังว่านายไมค์จะไม่หนีเราไปก่อนนะ”
“ไอ้นี่มันบ้าจริง ๆ จะตายฟรีไม่รู้ตัว”
ขั้นเทพกับเมษามองสบตากัน เครียด

ฟูผละจากกลุ่มนักท่องเที่ยวเดินมาหาไมค์ โจ๊กเกอร์
“ได้ปืนรึเปล่า”
“เอ่อ”
“ได้รึเปล่า”
“ได้”
“อยู่ไหน”
“แล้วพี่เลิศจะเอาปืนไปทำอะไร”
“เรื่องมันยาว เอ็งอย่ารู้เลย เอาปืนมา”
“พี่ต้องบอกมาก่อนว่าจะเอาปืนไปทำอะไร”
“มีคนจับตัวแฟนข้าไป ถ้าข้าไม่ไปช่วย แฟนข้าต้องตาย เข้าใจมั้ย”
“แล้วทำไมไม่บอกตำรวจล่ะ บอกผู้กองขั้นเทพก็ได้”
“ไม่ได้โว้ย ขืนข้าบอกตำรวจหรือผู้กอง มันก็จะฆ่าแฟนข้าสิ เอ็งอย่าพูดมาก ปืนอยู่ไหน เอามาเร็ว”
“อีกชั่วโมงเพื่อนมันจะเอามาให้”
“ไอ้บ้าเอ๊ย ไหนบอกว่าได้แล้วไง”
“มันไม่ใช่ของฉัน มันเป็นของเพื่อน”
“ปัทโธ่เว้ย เอ็งนี่มัน”
“นี่พี่เลิศ ฉันว่าพี่นั่งสงบสติอารมณ์ก่อนดีกว่า รออีกชั่วโมง เดี๋ยวเพื่อนฉันก็มาแล้วนะ รอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฉันไปซื้อกาแฟเย็นมาให้”
ไมค์ โจ๊กเกอร์มองหน้าฟูอย่างหงุดหงิด

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 19 พ.ย. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ