อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 19 พ.ย. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 19 พ.ย. 57

“ท่านรองอดุลย์ ท่านอยากให้เราสองคนไปพบท่านวันนี้”
“มีเรื่องอะไรคะ”
“ท่านไม่ได้บอก บอกแต่ว่าเป็นเรื่องสำคัญ”
ทั้งสองมองหน้ากัน

ไมค์ โจ๊กเกอร์ ขับรถมาจอดที่อู่ต่อเรือ หยิบปืนข้างตัวขึ้นมาเหน็บเอวมองซ้ายขวา แล้วก้าวลงจากรถ
ขั้นเทพกับเมษาเดินไปที่ห้องประชุมของหน่วยฉก.911 อดุลย์รออยู่



“เชิญนั่ง”
“ไม่ทราบว่าท่านรองมีธุระอะไรกับเราสองคนหรือครับ”
“จากการสอบสวน เราเจอหลักฐานสำคัญว่าผู้การเสวีถูกฆาตกรรมและเสียชีวิตแล้ว”
ขั้นเทพและเมษาอึ้งไป แม้จะเดาได้ว่าเสวีตายแล้ว
“ศพถูกเผาอยู่ในป่าชานเมือง และเราคิดว่าเป็นฝีมือผู้การสถิตย์ยุทธ”
ขั้นเทพกับเมษามองสบตากัน
“แต่เราไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดเขา ผมจึงอยากให้คุณสองคนสืบสวนเพื่อจับผู้การสถิตย์ยุทธ”
“ทำไมถึงเป็นเราคะ”
“เพราะก่อนตายผู้การเสวีกำลังทำเรื่องถึงปปช.เพื่อสอบสวนสถิตย์ยุทธและคุณสองคนเคยร่วมทีมติดตามคดีเศียรพระ”
“แต่ตอนนี้เราสองคนออกจากราชการแล้วนะครับ เราไม่มีอำนาจสอบสวนหรือจับกุม”
อดุลย์เปิดแฟ้มหยิบเอกสารส่งให้ทั้งสองคน
“นี่เป็นใบแต่งตั้งให้คุณสองคนกลับเข้ารับราชการเหมือนเดิม”
ทั้งสองรับเอกสารมาดู มองหน้ากันอย่างดีใจ
“ขอบคุณท่านมากครับ”
“ขอบคุณท่านมากค่ะ”
“ผมให้สัญญาครับว่าผู้การเสวีจะไม่ตายฟรี”
“ดี กระชากหน้ากากผู้การสถิตยุทธออกมาให้ได้”
ทั้งสองรับคำ ลุกขึ้นก้มคำนับแล้วเดินออกไป

สถิตย์ยุทธเดินออกมาบนเคบินเรือ ไมค์ โจ๊กเกอร์ ยืนอยู่ด้านล่าง เงยหน้ามอง
“เอาของขึ้นมาบนนี้”
“แล้วหนูปึกล่ะ หนูปึกอยู่ไหน”
สถิตย์ยุทธกระชากปึกออกมา
“อยู่นี่”
“อ้ายไมค์ เอาหลวงพ่อคำเกลี้ยงกลับไป”
“ไม่ พี่ทำอย่างงั้นไม่ได้ พี่ปล่อยให้หนูปึกตายไม่ได้”
“ไม่นะ อ้ายไมค์ กลับไป”
“หุบปาก ขึ้นมาเลย ถ้าแกอยากได้แฟนแก แกก็เอาเศียรพระขึ้นมา”
“ได้”

ไมค์ โจ๊กเกอร์ เปิดประตูรถอุ้มเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงออกมา แล้วเดินขึ้นไปบนเรือ
ไมค์ โจ๊กเกอร์ เปิดประตูเข้ามาในห้องเคบิน ปึกนั่งอยู่มุมหนึ่ง สถิตย์ยุทธและเควิน สมิธอยู่ในห้อง

“พี่ไมค์”
ปึกขยับตัวจะโผเข้าหา สถิตย์ยุทธดึงไว้
“อยู่เฉย ๆ เอาพระวางไว้บนโต๊ะ”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ เอาเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงวางบนโต๊ะ ลูกน้องเดินไปหยิบมาให้ สถิตย์ยุทธเปิดผ้าออกดู เห็นเศียรพระหลวงพ่อคำเกลี้ยง เขามองสบตาเควิน สมิธ ยิ้มให้กัน
“คราวนี้แกก็ปล่อยแฟนฉันได้แล้ว”
“เรื่องอะไรจะปล่อย ฉันยังไม่ได้แฟนแกเป็นเมียเลย”
“เฮ้ย แกพูดบ้าอะไรของแก”
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”
“ผู้การ ไหนแกบอกจะปล่อยหนูปึกไง”
“เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว แกต้องไปตกลงกับเควิน สมิธ เอง”
“เฮ้ย พวกแกทำแบบนี้ไม่ได้นะ”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ กระชากปืนออกมา สถิตย์ยุทธยิงใส่ไมค์ โจ๊กเกอร์ เขาผงะ
“อ้ายไมค์”
สถิตย์ยุทธยิงซ้ำใส่ไมค์ โจ๊กเกอร์ อีกหนึ่งนัด ไมค์ โจ๊กเกอร์กระเด็น ล้มลงคว่ำหน้า
ปึกหวีดร้อง
“อ้ายไมค์”
“ขอบคุณมากผู้การ ไป”
เควิน สมิธ กระชากแขนปึก ปึกหวีดร้องขัดขืน
“ไม่นะ อ้ายไมค์ ปล่อยฉันไอ้บ้า ปล่อยฉัน”
“เอาทำไมไอ้ตลกคาเฟ่ ไปอยู่กับฉันดีกว่า”
สถิตย์ยุทธเดินนำออกไป
“เอาตัวเธอไป”
ลูกน้องเข้ามาล็อคตัวปึก เควิน สมิธ เดินตามสถิตย์ยุทธออกไป ปึกหวีดร้อง
“อ้ายไมค์ ไม่นะ ปล่อยฉัน”

ลูกน้องกระชากปึกเดินผ่านไมค์ โจ๊กเกอร์ ที่นอนคว่ำหน้า
สถิตย์ยุทธเดินลงบันไดไปที่รถ เควิน สมิธ เดินตามลงบันไดมา ลูกน้องหิ้วปึกตามหลัง

“ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน”
ปึกได้จังหวะถีบหลังเควิน สมิธ จนเซตกบันได แล้วกระทุ้งท้องลูกน้อง ลูกน้องชะงัก จะต่อยปึก ปึกหลบ จับมือลูกน้องเหวี่ยงลง แล้ววิ่งกลับขึ้นไปหาไมค์ โจ๊กเกอร์ ลูกน้องที่ยืนด้านล่างยิงปืนใส่ ปึกหลบเข้าไปในห้องเคบิน ปิดประตู เควิน สมิธ โกรธมาก จะตามขึ้นไป
“นังนี่นี่”
“ไปเถอะ เควิน”
“แล้วนังผู้หญิงล่ะ”
“มันไปไหนไม่รอดหรอก เดี๋ยวคนของผมขึ้นไปจัดการมันเอง เฮ้ย ฆ่าทิ้งซะ”
“ครับ”
ลูกน้องวิ่งตามปึกขึ้นไป เควิน สมิธ เดินขึ้นรถไปกับสถิตย์ยุทธ

ลูกน้องวิ่งมาหน้าประตูเคบิน
“เอ็งอ้อมไปดักด้านนู้น”
ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งอ้อมออกไปอีกทาง อีกคนเตรียมบุกเข้า

ภายในรถ สถิตย์ยุทธมองเศียรพระหลวงพ่อคำเกลี้ยงอย่างพอใจ เควิน สมิธ ยังไม่หายหงุดหงิด
“นังบ้านี่ดันถีบเราได้”
“คุณนี่มันบ้าผู้หญิงจริง ๆ”
“แค่โกรธน่ะ”
“ตอนนี้เราได้พระมาแล้วนะ”
“เอามาให้ผมสิ”
“เมื่อไหร่ที่คุณจ่ายเงิน คุณถึงเอาไปได้”
“ไม่เชื่อใจผมหรือ”
“ผมบอกแล้วไง บิสสิเนสก็คือบิสสิเนส ทางที่ดีคุณรีบจ่ายเงินแล้วเอาพระออกไปจากเมืองไทยให้เร็วที่สุด”
“ผมรู้น่ะ ผมจะเอาไปส่งลูกค้ามะรืนนี้”
สถิตย์ยุทธพยักหน้ารับรู้อย่างพอใจ

ปึกวิ่งมาดูไมค์ โจ๊กเกอร์ เห็นนอนตาย เธอหยิบปืนของเขาที่ตกข้างตัวขึ้นมา เขย่าเรียก
“อ้ายไมค์ อ้ายไมค์ ได้ยินหนูปึกบ่”
ลูกน้องเปิดประตูเข้ามา ปึกยิงสวนออกไป สองฝ่ายยิงตอบโต้กัน จนปืนของปึกกระสุนหมด ลูกน้องเดินเข้าหา ปึกขว้างปืนใส่
“เสียดาย สวย ๆ ไม่น่าตายเลย”
ลูกน้องยกปืนจะยิง ปึกหลับตา เสียงปืนดัง ลูกน้องผงะ ชะงัก หันมองด้านหลัง เห็นไมค์ โจ๊กเกอร์ โผล่ขึ้นมา
“แก”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ ยกปืน กลั้นใจยิงซ้ำไปอีกนัด ลูกน้องล้มลง ปึกวิ่งเข้าไปหา
“อ้ายไมค์”
“หนูปึก”
“อ้ายเป็นจั๊งใด๋”
“อ้าย ฮัก เจ้า เด้อ ลา ก่อน”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ หลับตาหมดสติไป ปึกหวีดร้อง

“อ้ายไมค์ ไม่นะ อ้ายต้องบ่ตายนะ อ้ายไมค์ ตื่นมาก่อน อ้ายไมค์ ได้ยินหนูปึกบ่ อ้ายไมค์”
ขั้นเทพกับเมษารีบตามมาที่โรงพยาบาล ปึกนั่งอยู่ข้างเตียงไมค์ โจ๊กเกอร์ เธอหันมาเห็นเมษา รีบวิ่งเข้าไปกอด

“คุณเม”
“หนูปึก เป็นไงบ้าง”
“หนูปึกไม่เป็นไรค่ะ”
“แล้วนายไมค์ล่ะ”
“พี่ไมค์ถูกผู้การสถิตย์ยุทธยิงเข้าที่หัวใจสองนัดค่ะ แต่โชคดีจริง ๆ ไม่รู้ว่าเขาไปเอาเสื้อเกราะใครมาใส่”
“ของฉันน่ะสิ นับว่ามันยิ่งฉลาด นึกว่ามันจะตายฟรีไปแล้ว”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ ลืมตาตื่น ขยับตัว
“นี่ผู้กองอยากให้ผมตายจริง ๆ หรือ”
“อ้ายไมค์ อ้ายไมค์ ฟื้นแล้ว เจ็บตรงไหนบ้าง”
“ตรงหัวใจ”
“หึ เจ็บหัวใจ นี่เจ็บจริงหรืออ้อนผู้หญิง”
“ดูสิครับคุณเม ผู้กองเนี่ยดีแต่ซ้ำเติม”
“แกกับฉันยังมีเรื่องต้องสะสางกันนะ”
“เรื่องอะไรหรือคะ”
“ก็เรื่องที่นายไมค์ ขโมยเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงไปแลกตัวเธอไง”
“โธ่ คุณเม ผมจำเป็นจริง ๆ ไม่งั้นหนูปึกก็ต้องตายนะครับ”
“หนูปึกบอกแล้วไงว่าหนูปึกยอมตาย อ้ายไมค์ไม่น่าทำแบบนี้เลย”
ไมค์ โจ๊กเกอร์ หน้าจ๋อย
“พี่ขอโทษ พี่ทำไปก็เพราะรักหนูปึกนะ”
ปึกมองค้อนหันมาถามขั้นเทพกับเมษา
“แล้วเราจะทำยังไงดีคะ ไอ้เควินกับผู้การสถิตยุทธมันได้เศียรหลวงพ่อไปแล้วด้วย”
เมษามองหน้าขั้นเทพ
“ฉันว่าเราต้องรีบหาทางสกัดไม่ให้มันเอาออกนอกประเทศนะ”
“เดี๋ยวผมจะโทรแจ้งท่านรองอดุลย์ให้ท่านสั่งไปทางตม. ถ้าเจอเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงให้อายัดไว้ก่อน”
“ดีค่ะ”
ขั้นเทพเดินออกไป ปึกหันมาต่อว่าไมค์ โจ๊กเกอร์
“เป็นเพราะอ้ายไมค์คนเดียวเลย”
“ก็พี่บอกแล้วไงว่าขอโทษ ที่พี่ทำไปก็เพราะรักหนูปึก อย่าว่าพี่เลยนะ”
“แต่อ้ายไมค์ก็ควรจะปรึกษาคุณเมกับผู้กองขั้นเทพก่อน”
เมษามองทั้งสองแล้วถอนใจเดินออกไป ไมค์ โจ๊กเกอร์ อ้อนต่อ
“อย่าโกรธพี่เลยนะ ถ้าพี่บอกคุณเมกับผู้กอง แล้วพวกมันรู้ พวกมันก็ต้องฆ่าหนูปึกนะ นะจ๊ะ คนดี อย่าโกรธพี่เลยนะ”
ปึกมอง ไมค์ โจ๊กเกอร์ ทำหน้าน่าสงสาร ก็พยักหน้าให้
“มา ให้พี่กอดที”
ปึกเดินเข้าไปกอดไมค์ โจ๊กเกอร์

ขั้นเทพเดินออกมาด้านนอก พูดโทรศัพท์กับอดุลย์
“ครับท่าน ผมอยากให้ท่านสั่งไปทางตม. ให้ตรวจเช็คว่าถ้ามีใครพบเศียรหลวงพ่อคำเกลี้ยงให้อายัดไว้ก่อนได้มั้ยครับ”
“ได้ เดี๋ยวผมจะโทรสั่งไปทางตม.ให้”
“ขอบคุณครับ”
ขั้นเทพปิดโทรศัพท์ หันมาบอกเมษา
“เรียบร้อย ท่านรองจะสั่งการไปที่ตม.ให้”
“หวังว่าไอ้เควินมันจะยังไม่เอาพระออกไปนะคะ”
“ผมก็หวังอย่างงั้น”

ทั้งสองมองหน้ากัน
ภายในโกดัง เควิน สมิธ และสถิตย์ยุทธยืนดูลูกน้องจัดเศียรพระใส่กล่องโฟมหลายกล่อง

“รีบแพคเลยนะพวกเรา ฉันมีเวลาไม่มาก เสร็จแล้วขนขึ้นรถได้เลย”
“เที่ยวนี้คุณกวาดของไปเกือบหมดประเทศไทยเลยนะ”
“ผู้การก็พูดเกินไป หมดนี่ยังไม่ถึงร้อยล้านเลย”
“แต่ไปถึงต่างประเทศมันก็สองร้อยล้านแล้ว”
“ผมก็ต้องขอบคุณผู้การ ถ้าไม่ได้ผู้การเป็นคนหาของให้ ผมจะทำอะไรได้”
“ยังไงก็อย่าลืมของฝากให้ผมบ้างแล้วกัน”
“อยากได้อะไร เที่ยวหน้าผมมา ผมจะเอาติดมือมาให้”
“ผมไม่อยากได้อะไร นอกจากแบงค์ดอลลาร์”
“ผู้การนี่หายใจเข้าออกเป็นเงินนะ จะเอาไปทำไมเยอะแยะลูกเมียก็ไม่มี”

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 19 พ.ย. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ