อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนอวสาน[2] วันที่ 20 พ.ย. 57

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนอวสาน[2] วันที่ 20 พ.ย. 57

“นี่เราจะไม่มีทางรอดแล้วจริง ๆ หรือ”
ขั้นเทพ เมษา ไมค์ โจ๊กเกอร์ และปึก เดินออกมาจากห้องที่เควิน สมิธ นอนรักษาตัว พลางคุยกันมา ปึกหันมาถาม
“ผู้กองกับคุณเมว่ามันจะยอมสารภาพมั้ย”

“ฉันว่าไม่น่าเกินชั่วโมง”
“ใช่ เราขู่มันขนาดนี้มันต้องกลัวตายบ้างล่ะ”
“แต่ถึงมันไม่สารภาพมันก็ไม่รอดอยู่ดี เพราะหลักฐานที่เราได้คราวนี้มัดตัวมันแน่นหนา”


“แล้วผู้การสถิตย์ยุทธล่ะคะ เราจะไปหาตัวมันได้ที่ไหน ไม่ใช่ว่าป่านนี้มันหนีออกไปนอกประเทศแล้วนะ”
“คงไม่ง่ายหรอก เพราะเราแจ้งสกัดจับไปตามหน่วยต่าง ๆ แล้ว” ขั้นเทพบอก
“หวังว่ามันจะไม่ฆ่าผู้หญิงที่เป็นตัวประกันนะผู้กอง”
ขั้นเทพกับเมษามองหน้ากันอย่างกังวล

รถคันหนึ่งวิ่งเข้ามาจอดริมถนน สักพักก็เคลื่อนออกไป เหลือแต่ศพของใบเฟิร์นถูกทิ้งอยู่ข้างทาง
ตอนเช้า มีการนำเสนอข่าวทางโทรทัศน์ เรื่องใบเฟิร์นตาย
“เมื่อคืนนี้เวลาตีสอง ตำรวจพบศพหญิงสาวชื่อใบเฟิร์นที่ถูกผู้การสถิตย์ยุทธจับเป็นตัวประกัน ถูกทิ้งอยู่ที่ริมทางถนนสายเอเซีย ขณะนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังออกตามหาตัวผู้การสถิตย์ยุทธ เพื่อนำตัวมาสอบสวนและดำเนินคดี”
ขั้นเทพ เมษา ปึก และไมค์ โจ๊กเกอร์ ดูข่าวอยู่
“ในที่สุดมันก็ฆ่าผู้หญิงจริง ๆ” ไมค์ จ๊กเกอร์ แค้น
“มันเหี้ยมโหดเกินมนุษย์ไปแล้ว” ปึกโมโห
“ไอ้สถิตย์ยุทธ ฉันต้องเอาตัวแกมาลงโทษให้ได้” เมษาแค้นเช่นกัน
เสียงโทรศัพท์มือถือของขั้นเทพดังขึ้น เขากดรับ
“ฮัลโหล แน่ใจนะ อย่าเพิ่งทำอะไรจนกว่าผมจะไปถึง” ขั้นเทพปิดโทรศัพท์
“มีอะไรคะ”
“สายของเรารายงานมาว่า มีคนเห็นผู้การสถิตย์ยุทธอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งแถวปราจีนบุรี”
“งั้นเราก็รีบไปเถอะค่ะ”
ขั้นเทพพยักหน้าเดินออกไป ทั้งหมดตามออกไปอย่างรวดเร็ว

ตำรวจยกกำลังมาล้อมบ้านกลางป่า ซึ่งเป็นบ้านที่สถิตย์ยุทธซ่อนตัวอยู่ ขั้นเทพ เมษา ไมค์ โจ๊กเกอร์กับปึกตามเข้ามา เมษาส่องกล้อง เห็นเงาคนเดินในบ้าน
“มีคนอยู่ในบ้าน”
ขั้นเทพยกกล้องขึ้นส่องมอง เห็นเงาคนในบ้านเดินมาที่ประตู
“เตรียมพร้อมนะ มีคนกำลังจะออกมา”
เมษาขยับชักปืนออกมารอ ขั้นเทพส่องกล้องเห็นชายคนหนึ่งใส่เสื้อม่อฮ่อม ถือจาน เอาเศษอาหารออกมาเททิ้ง แล้วมองซ้ายขวา ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน
“ไม่ใช่ สถิตย์ยุทธ”
“มันต้องอยู่ในบ้านแน่”
“เอาไงดีคะ จู่โจมเลยมั้ย”
“ใช่ เราต้องจู่โจมเลย ขืนชักช้าถ้ามันรู้ตัว อาจมีการปะทะกัน”
“ดีค่ะ เข้าไปจับมันเลย”
“ไมค์ นายกับหนูปึกรออยู่ข้างนอกนี่นะ”
“อ้าวทำไมล่ะ”
“นายคอยแบคอัพอยู่ข้างนอก ถ้ามันหนีออกมาทางนี้นายกับหนูปึกก็จัดการมันได้เลย”
“จะให้จับเป็นหรือจับตาย”
“ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากให้จับเป็น”
“โอเค ไม่ต้องห่วง”
“ระวังตัวล่ะหนูปึก”
“รับรองค่ะ ไว้ใจเราได้”
ขั้นเทพหันมาพูดวิทยุสั่งการ
“ทุกหน่วยโปรดทราบ เราจะทำการจู่โจม ขอให้ทุกคนระมัดระวัง ผู้ต้องสงสัยมีอาวุธ”
ตำรวจทั้งสี่รับทราบ แล้วคืบคลานเข้าไป เมษาส่องกล้องมองไปที่บ้านอีกครั้ง เห็นว่าไม่มีใคร
“ไปได้ค่ะ”
ขั้นเทพวิ่งหลบเข้าไปที่รถกระบะที่จอดหน้าบ้าน เมษากับตำรวจอีกนายวิ่งตามไป ขั้นเทพส่งสัญญาณให้ตำรวจจู่โจม ตำรวจถีบประตูบ้านเข้าไป ขั้นเทพกับเมษาพุ่งเข้าไปในบ้าน พร้อมยกปืนจ่อ
“หยุดนะนี่ตำรวจ”
ชายเสื้อม่อฮ่อมยกมือขึ้นอย่างตกใจ ชายอีกคนที่อยู่ในบ้านกระชากปืน
“ทิ้งปืน”
ชายคนนั้น ไม่ทิ้งปืน จะเหนี่ยวยิง ขั้นเทพยิงสวนเข้าไป ชายคนนั้นกระเด็น เมษาจู่โจมเข้าไปอีกห้อง ขั้นเทพตามเข้าไป ชายอีกคนในห้องจะคว้าปืน เมษาร้องบอก
“หยุดนะ ถ้าแกขยับฉันยิงจริง ๆ”
ชายคนนั้นยกมือขึ้นยอมแพ้ ขั้นเทพพยักหน้าให้ลูกน้องเข้าไปคุมตัว
“ผู้การสถิตย์ยุทธอยู่ไหน”
“ผมไม่รู้”
ขั้นเทพเอาด้ามปืนกระทุ้งท้อง
“ถ้าแกไม่บอกล่ะก็ แกจะเจ็บหนักกว่านี้นะ ผู้การสถิตย์ยุทธอยู่ไหน”

“เขาหนีไปแล้วครับ”
เวลาเดียวกันนั้น รถกระบะวิ่งผ่านออกไปด้านหลัง ปึกกับไมค์ โจ๊กเกอร์ กำลังมองเหตุการณ์ในบ้าน ปึกหันไปเห็น

“พี่ไมค์ ข้างหลัง มันกำลังจะหนีแล้ว”
ไมค์ โจ๊กเกอร์มองตาม เห็นรถเลี้ยวออกไป
“ตามมันไปเร็ว”
ไมค์ โจ๊กเกอร์กับปึกวิ่งออกไป

รถกระบะวิ่งพุ่งมาตามทาง ไมค์ โจ๊กเกอร์ขับรถพุ่งมาปาดขวางหน้า รถกระบะเบรค ไมค์ โจ๊กเกอร์กับปึกโดดลงจากรถพร้อมปืน
“หยุดนะไม่งั้นกูยิง”
“หยุดนะ”
ประตูรถกระบะเปิดออก แง้มให้เห็นเป็นชายคนหนึ่งยกมือเหนือหัว
“อย่า ผมยอมแล้ว ผมไม่รู้อะไรด้วย ผมเป็นคนเฝ้าบ้าน”
“ผู้การสถิตย์ยุทธอยู่ไหน”
“ท่านไปได้เกือบชั่วโมงแล้วครับ”
ปึกอึ้งหันมองหน้าไมค์ โจ๊กเกอร์
“มันคงรู้ตัวก่อนแล้ว”

สถิตย์ยุทธขับรถขึ้นมาจอดบนยอดเนินเขา ก้าวลงจากรถพร้อมกับพูดโทรศัพท์กับลูกน้องด้วยความโกรธ
“ว่าไงนะ”
“คนของเราถูกจับไปหมดหลังจากที่ท่านออกมาได้ไม่ถึงชั่วโมงครับ”
สถิตย์ยุทธปิดโทรศัพท์
“ไอ้ขั้นขั้นเทพ คิดหรือว่าแกจะจับฉันได้”

ขั้นเทพกับเมษาอยู่ที่หน่วยฉก.911 เดินมาหาไมค์ โจ๊กเกอร์กับปึกที่นั่งรออยู่
“ว่าไงผู้กอง ลูกน้องมันยอมสารภาพมั้ยว่าผู้การสถิตย์ยุทธอยู่ไหน”
ขั้นเทพส่ายหน้า
“พวกมันคงไม่รู้จริง ๆ ว่าไอ้สถิตย์ยุทธหนีไปอยู่ไหน”
“ฮึ่ย เสียดายจริง ๆ พวกเราเกือบจะได้ตัวมันอยู่แล้วเชียว”
เมษาถอนใจ
“จากนี้ไปเราคงจะหาตัวมันลำบากแล้ว”
“ใช่ มันคงต้องซ่อนตัวหดหัว ไม่โผล่ออกมาให้เราจับง่าย ๆ”
“ฉันว่าตอนนี้มันอาจจะหนีออกไปชายแดนแล้วนะ”
“ยัง ท่านรองแจ้งไปที่ด่านแล้ว ถ้ามันคิดจะออกทางชายแดนล่ะก็ มันโดนรวบตัวแน่”
ทั้งสี่มองหน้ากันแล้วถอนใจ เครียด

สถิตย์ยุทธขับรถมาที่รีสอร์ตกลางป่า หยิบกระเป๋าลงจากรถแล้วเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์ของรีสอร์ต พนักงานนั่งดูโทรทัศน์อยู่ หันมาเห็นสถิตย์ยุทธ์ก็สะดุ้ง
“อุ้ย ขอโทษครับ”
“มีห้องว่างมั้ย”
“มีครับ กี่ห้องครับ”
“ห้องเดียว”
“จะอยู่กี่คืนครับ”
“ยังไม่รู้”
“งั้นขอบัตรประชาชนด้วยครับ”
“ฉันไม่ได้เอามา ห้องคืนละเท่าไหร่”
“ห้าร้อยครับ”
สถิตย์ยุทธหยิบเงินส่งให้
“เอา ฉันให้สองพัน จ่ายก่อนสามคืน ที่เหลือห้าร้อยให้แก”
“ได้เลยครับ งั้นผมจะลงชื่อพี่ว่าสมชายนะครับ มาครับ เดี๋ยวผมเดินไปส่ง”
“ไม่ต้อง บอกเบอร์ห้องมา”
“สามเอครับ เดินไปทางนี้เลี้ยวขวาห้องสุดท้ายครับ”
สถิตย์ยุทธเดินออกไป พนักงานอีกคนเดินสวนเข้ามาหันมองตาม
“แขกมาใหม่หรือ”
“อืม”
“แล้วเขาจะเอาอะไรมั้ย”
“ไม่เอา เขาให้ทิปข้าตั้งห้าร้อย”
“จริงหรือ แบ่งหน่อยสิ”
“ไม่ได้ เขาให้ข้าโว้ย”
สถิตย์เดินมาหยุดมองซ้ายขวาไขประตูเข้าห้องไป ดึงม่านปิด เปิดกระเป๋าเดินทางออก มีแท่ง
ระเบิดทีเอ็นทีบรรจุมาเต็มกระเป๋า และอาวุธปืนกล เขาหยิบระเบิดขึ้นมาดู
“ไอ้ขั้นเทพ มึงอยากจับกูนักใช่มั้ย พรุ่งนี้กูจะเรียกให้มึงมาจับกูถึงที่เลย”
สถิตย์ยุทธแสยะยิ้มวางระเบิดลง เสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาหยิบปืนกลเล็งไปที่ประตู
“ใคร”
พนักงานยืนอยู่หน้าห้อง
“ผมจะมาถามว่าท่านจะรับเครื่องดื่มหรืออาหารมั้ยครับ”
“ไม่”
“แล้วอยากได้เพื่อนคุยมั้ยครับ มีสาว ๆ นะครับ”
“ไม่ ฉันจะนอนแล้ว”
พนักงานถอนใจเซ็ง
“เซ็งเลย กะจะได้ทิปสักห้าร้อย”

สถิตย์ยุทธเงี่ยหูฟังจนแน่ใจว่าพนักงานไปแล้วจึงลดปืนลง เก็บปืนใส่กระเป๋า
ที่ห้องแถลงข่าวของโรงพยาบาล ขั้นเทพและเมษานั่งประกบเควิน สมิธ ซ้ายขวา มีไมค์ โจ๊กเกอร์นักข่าว เควิน สมิธ กำลังพูดให้การรับสารภาพ สถิตย์ยุทธนั่งดูการแถลงข่าวจากจากโทรทัศน์

“ไอ้เควิน สมิธ ฉันนึกแล้วว่าคนอย่างแกมันเชื่อไม่ได้ เอาไว้ให้ฉันจัดการพวกไอ้ขั้นเทพซะก่อน แกจะเป็นศพรายต่อไป”
นักช่าวรายงานข่าวพร้อมรูปภาพประกาศจับสถิตย์ยุทธปรากฏขึ้นในจอ
“ขณะนี้ทางการกำลังติดตามตัวผู้การสถิตย์ยุทธ หากผู้ใดพบเห็นชายคล้ายผู้ต้องสงสัยในภาพโปรดติดต่อเจ้าหน้าที่ด่วน มีรางวัลนำจับให้หนึ่งแสนบาท”
เวลาเดียวกันนั้น พนักงานรีสอร์ต นั่งดูข่าวอยู่เช่นกัน
“เฮ้ย ไอ้แดง คนในทีวีเหมือนคนที่มาเปิดห้องเมื่อคืนว่ะ”
“เอ็งพูดจริงหรือพูดเล่น”
“จริงสิ ข้าจะพูดเล่นทำไม”
“งั้นเรารีบไปแจ้งตำรวจเลยจะได้รางวัลนำจับ”
“แต่ข้าว่าไปดูให้แน่ใจก่อนดีกว่า เมื่อคืนข้าไม่ทันตั้งใจมอง”
“งั้นไปเลย เฮ้ย แต่ถ้าได้รางวัลนำจับต้องแบ่งคนละครึ่งนะ”
“เออ”
ทั้งสองเดินไปหน้าห้องพักของสถิตย์ยุทธ แล้วเคาะประตู สถิตย์ยุทธนั่งกินกาแฟ ชะงัก
“ใคร”
“พนักงานครับท่าน”
“มีอะไร”
“จะขออนุญาตทำห้องครับ”
“เข้ามาได้เลย”
พนักงานทั้งสองตีมือกัน
“เสร็จเรา”
พนักงานไขประตูเปิดเข้าไป แล้วตะลึง
“มีอะไรหรือ เห็นหน้าฉันทำท่าตกใจ ยังกะเห็นผี”
“อ๋อ เปล่าครับ”
“เดี๋ยวพวกเรามานะครับ เราลืมเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดมา”
สถิตย์ยุทธพยักหน้าให้ ทั้งสองหันเดินออกไป
“เดี๋ยว”

อ่านละคร สวยร้ายสายลับ ตอนอวสาน[2] วันที่ 20 พ.ย. 57

ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทประพันธ์โดย มีนมีนา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ กำกับการแสดงโดย บัวรัตนา (รัตนา แซ่ตั่น)
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ ผลิตโดย บริษัท ยูม่า99 จำกัด
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับโดยผู้จัด : ยุวดี ไทยหิรัญ ดำเนินงาน : วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่องสวยร้ายสายลับ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557
ที่มา ไทยรัฐ