อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 2 วันที่ 21 พ.ย. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 2 วันที่ 21 พ.ย. 57

ห้องควบคุมตัว ยอดชัดกำลังคุยกับทนายความท่าทางเอาเรื่อง เพราะทนายบอกว่าเรื่องนี้คงลำบาก ตำรวจมีหลักฐานครบ แต่ยอดชัดไม่ยอมพังคนเดียว “ไปบอกมัน ฉันไม่ยอมพังแทนใคร มันต้องช่วยฉันออกไปจากที่นี่...ออกไปอย่างสง่าผ่าเผย”

ขณะเดียวกัน คงคาได้รับคำสั่งพร้อมส่งขวดยาเล็กๆมาให้ เขาถึงกับอึ้ง เพราะยอดชัดทำงานด้วยกันมานานแต่ไม่สามารถแย้งอะไรได้


ในวันเดียวกัน เหยี่ยวจอดจักรยานเดินเข้าบ้าน น้ำรินเดินตามทวงสัญญาที่จะช่วยสืบเรื่องของตนจริงๆจังๆ เหยี่ยวหันมาบอกว่าตนได้มอบหมายให้จ่านกน้อยตามเรื่องยอดชัดต่อแล้วเพื่อตนจะได้มีเวลาสืบเรื่องเธอ น้ำริน ยิ้มขอบคุณ เหยี่ยวเห็นความน่ารักของเธอ ก็แกล้งประชด

“ด้วยความยินดีและเต็มใจขอรับเจ้านาย พรุ่งนี้กระหม่อมจะค้นฟ้าล้างดินดูทุกหลืบทุกช่อง จะตามหาประวัติและร่างของเจ้านายให้จงได้”

น้ำรินหัวเราะมีความหวัง ทันใด แนนเดินเข้ามา มองงงๆที่เห็นเหยี่ยวคุยคนเดียว เขาตกใจถามเธอมาได้อย่างไร ยายนวลเดินตามมา แนนเข้าประคอง ยายนวล ตอบแทนว่า แนนมาช่วยเก็บกวาดซักเสื้อผ้าให้เขา ไม่อย่างนั้นคงรกเหมือนรังสุนัข ว่าแล้วก็ชวนเข้าไปทานอาหารฝีมือแนน น้ำรินชำเลืองมองเหยี่ยวอย่างหมั่นไส้ แอบเหน็บ

“อ๋อ ที่ไปสืบวันนี้ไม่ได้ เพราะมีนัดกับแฟนนี่เอง ตามสบายนะ” น้ำรินสะบัดหน้าเดินไป

เหยี่ยวได้แต่มองตามทำหน้าปกติ แนนเห็นถามมีอะไรหรือเปล่า เขาปฏิเสธ ยายนวลเอ่ยขึ้นให้แนนช่วยเข้าครัวเตรียมเครื่องทำแกงจืด ตนจะไปเก็บตำลึงข้างรั้ว แนนรับคำเดินเข้าไป

ยายนวลหันมาเอ็ด “เอ็งนี่มันน่าเขกกะบาลจริงๆ หนูแนนหายไปเรียนต่อ ยายก็คิดว่าเอ็งกับหนูแนนเคลียร์กันแล้ว ถึงได้พาผู้หญิงคนใหม่เข้าบ้าน แต่ที่ไหนได้ เอ็งคิดจะควงควบเหรอไอ้เหยี่ยว”

เหยี่ยวปฏิเสธ ยายนวลดักคออย่ามาทำเสียงไร้เดียงสา ตนเจอน้ำรินแล้ว คราวนี้เหยี่ยวตกใจแก้ตัวยายเข้าใจผิด ยายนวลให้บอกความจริง เหยี่ยวอึกอักคิดหาทางออก “เอ้อ...คือ น้ำเขาเป็นพยานในคดีร้ายแรงคดีหนึ่งครับ ผมจำเป็นต้องให้เขามาอาศัยที่นี่เป็นเซฟเฮ้าส์”

“แล้วทำไมต้องนอนห้องเดียวกัน”

“เอ้อ...เพื่อความปลอดภัยขั้นสูงสุดครับ”

ยายนวลถามย้ำจริงหรือ เขารับว่าจริง ยายจึงถามตอนนี้เธออยู่ไหน เหยี่ยวมองหาด้วยใจเป็นห่วงเธอไม่น้อย พอเหยี่ยวประคองยายนวลเข้าบ้าน ก็ต้องชะงัก เห็นน้ำรินนั่งหน้างออยู่ที่โต๊ะอาหาร ยายนวลถามมีอะไร เหยี่ยวตอบไม่มีอะไรตกใจจิ้งจกตาโปน น้ำรินค้อนขวับกระซิบ

“ก็ไม่ได้อยากมาหรอกนะ แต่ฉันไปไหนไม่ได้ ไม่รู้เวรกรรมอะไรต้องติดกับคุณเท่านั้น”

เหยี่ยวยิ้มทะเล้นให้ แนนเดินออกมาจากครัวแปลกใจถามหาตำลึง ยายนวลแถว่าตำลึงมีแต่ยอดแก่ๆเลยไม่อยากทานแล้ว เรียกแนนให้นั่งทานข้าวกันดีกว่า แนนลงนั่งที่ที่น้ำรินนั่งอยู่ น้ำรินวีน ไม่มีมารยาท เหยี่ยวขำเผลอพูดออกไป ว่าแนนไม่เห็นเธอ แนนงงว่าเหยี่ยวพูดอะไร

“เอ่อ...ใช่...เราบอกว่ารีบนั่งสิ เราหิวแล้ว” เหยี่ยวแถ...น้ำรินลุกไปนั่งอีกที่อย่างโกรธๆ

เสร็จจากทานอาหาร เหยี่ยวเดินออกมาส่งแนนหน้าบ้าน เอ่ยขอบใจที่ช่วยยายทำความสะอาดบ้าน แนนยิ้มภูมิใจ เสียงน้ำรินแขวะ...ช่วยยายหรือเอาใจหลานชายกันแน่ เหยี่ยวลืมตัวเอ็ด ที่แอบฟังคนคุยกัน พอเห็นสายตาแนนที่มองงงๆ ก็แก้ตัวว่า

“คนข้างบ้านไง ชอบแอบฟังคนอื่นคุยกันแล้วไปเม้าท์ คนพวกนี้นิสัยแย่ ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น พวกปากปลาร้า”น้ำรินโวยเขาว่าใคร เหยี่ยวขำไม่สนใจ กล่าวลาแนนพรุ่งนี้เจอกัน

“เราดีใจนะที่ได้กลับมาทำงานร่วมทีมเดียวกันเหมือนเมื่อก่อน” แนนจับไหล่เหยี่ยว

เหยี่ยวมองมือแนนอึ้งๆ น้ำรินหมั่นไส้ที่ทั้งสองถูกเนื้อต้องตัวกัน แนนเดินไป น้ำรินเผลอวีน “หมดธุระแล้วใช่ไหม ต่อไปคุณคงช่วยฉันได้ซะที คงไม่มีข้ออ้างอีกนะ”

พอดียายนวลตะโกนออกมาจากบ้าน “ไอ้เหยี่ยว พาหนูน้ำมานอนได้แล้ว ดึกดื่นค่ำคืน อันตราย”

เหยี่ยวทำหน้าได้ที ทำเสียงเสียดาย “ว้า...ผมว่าจะช่วยคุณแล้วเชียว แต่ยายสั่งให้อาบน้ำกินนมนอนแล้วอ่ะ” น้ำรินจะโวย เหยี่ยวชี้หน้า “คุณจะมาวีนผมไม่ได้นะ เพราะเป็นคำสั่งของยาย เข้าบ้านเร็ว ขืนช้าเดี๋ยวโดนยายตีก้นนะ” เหยี่ยวหัวเราะทะเล้นๆเดินไป

ooooooo

น้ำรินหน้างอเดินตามเหยี่ยวเข้าบ้าน ยายนวลคุมเหยี่ยวจัดห้องเพื่อให้น้ำรินอยู่ด้วยอย่างไม่น่าเกลียด มีการแบ่งห้องให้นอนคนละฟาก เหยี่ยวแย็บ นอนเตียงเดียวกันก็ปลอดภัย

“อ๊ะ ไม่ได้หรอก ของพรรค์นี้จะไว้ใจได้ยังไงหนุ่มสาวสมัยนี้...พักผ่อนให้สบายนะลูก ถ้าเกิดอะไรไม่ชอบมาพากลร้องดังๆเลยนะ ยายจะเข้ามาตีหัวไอ้เหยี่ยวให้เอง” ยายนวลบอกน้ำริน

“ยาย...ยายรักผมมากเลยนะครับ” เหยี่ยวประชด น้ำรินบอกยายขำๆ คงไม่เกิดอะไรขึ้น

เหยี่ยวเดินออกมาส่งยายนวล ยายถามย้ำไม่ได้หลอกตนเรื่องน้ำรินใช่ไหม เขาไม่ได้โกหกเพียงบอกไม่หมดว่าเธอไม่มีที่ไปจริงๆ และรับรองไม่มีเรื่องเสื่อมเสียแน่ ยายนวลเชื่อใจหลานและขอให้เขาเมตตาน้ำรินมากๆ ตนรู้สึกถูกชะตากับเธอ เหยี่ยวกอดยายอย่างรักและเคารพ

เหยี่ยวกลับเข้ามาในห้อง น้ำรินเดินสำรวจห้องแล้วเหน็บ ห้องเขารกมากจริงๆ ขนาดแนนมาเก็บกวาดให้ยังรก โคมไฟก็ไม่เช็ด ตะกร้าผ้าราขึ้น ที่นอนเต็มไปด้วยไรฝุ่น นอนเข้าไปได้อย่างไร ตนเป็นภูมิแพ้เหยี่ยวปราม “เยอะ...พอเหอะแม่นางเยอะ วิญญาณอะไรแพ้อากาศ”

น้ำรินชะงัก นึกได้ว่าตัวเองเป็นเพียงดวงจิต เหยี่ยว ยิ้มปลอบอย่าคิดมาก ปัญหามีไว้แก้ โรงหนังยังมีทางออก น้ำรินขำคำเปรียบเปรยของเขา เหยี่ยวให้นอนพักเสีย เธอย้อนถาม ดวงจิตต้องนอนด้วยหรือ เหยี่ยวจึงบอกให้นอนแล้วหลับตา ไม่ยากเลย น้ำรินลองทำตามที่เหยี่ยวทำ รู้สึกสบายใจที่ได้อยู่ใกล้เขาอย่างประหลาด

กลางดึก น้ำรินมองแสงจันทร์สาดส่องเข้ามา หันไปดูเหยี่ยวนอนหลับสนิท เธอครุ่นคิดเรื่องตัวเอง ภาพยอดชัดแว่บเข้ามาอย่างปะติดปะต่อ หญิงสาวที่ยืนคุยกับยอดชัดหันหลังให้ น้ำรินเห็นแต่ข้อมือใส่นาฬิกา

ยอดชัดทัก “อาชื่อยอดชัด กำลังจะทำธุรกิจร่วมกับคุณแม่ของน้ำ อาจะเปิดเดอะชลาธาร ถ้าว่างลองแวะไปสิ วัยรุ่นอย่างน้ำน่าจะชอบ” ยอดชัดส่งนามบัตรให้

น้ำรินมองนามบัตร เหยี่ยวลืมตามาเห็นน้ำรินกระสับกระส่ายก็ชะโงกหน้ามอง น้ำรินเห็นรีบล้มตัวนอนเหมือนไม่มีอะไร แต่ในใจหวาดหวั่นว่าครอบครัวตัวเองเกี่ยวข้องหรือเปล่า

เช้าวันใหม่ เหยี่ยวถือปิ่นโตเดินไปวัด น้ำรินเดินตามถามตื่นทำไมแต่เช้า เขาตอบ “เมื่อวานเห็นคุณไม่ค่อยสบายใจ การมาทำบุญอาจจะทำให้จิตใจคุณดีขึ้นก็ได้”

น้ำรินอึ้งไม่คิดว่าเหยี่ยวจะมีมุมนี้ ตัดสินใจเล่าเรื่องเมื่อคืนให้ฟัง เหยี่ยวเข้าใจปลอบอย่าคิดฟุ้งซ่าน ทำบุญให้สบายใจก่อน...เดินมาถึงประตูวัด เหยี่ยวนึกได้ถามน้ำรินเข้าวัดจะร้อนไหม หญิงสาวว่าเขาดูหนังมากไป ตนเป็นดวงจิตที่ดี ตั้งใจมาทำบุญกุศลทำไมจะเข้าวัดไม่ได้ น้ำรินเดินผ่านเข้าไปในวัดได้อย่างสบาย เหยี่ยวมองตามยิ้มๆ แต่พอมาถึงกุฏิหลวงตาเคี้ยงก็นึกได้อีก

“อย่าขึ้นไปบนกุฏิเลย ถ้าหลวงตาเคี้ยงรู้ว่าคุณมากับผม กุฏิกระเจิงแน่”

น้ำรินขำที่พระกลัวผี เหยี่ยวขอให้เธอเดินเล่นแถวนี้ หญิงสาวแย้งว่าตนก็กลัวผีในวัด ชายหนุ่มหัวเราะบ้างที่ผีกลัวผี น้ำรินค้อนขวับที่มาหาว่าตนเป็นผี พอเหยี่ยวขึ้นมากราบ หลวงตาเคี้ยงมองอย่างระแวดระวัง เหยี่ยวถามมองอะไร ท่านถามถึงวิญญาณมาด้วยไหม เขาพยักหน้า หลวงตาร้องเฮ้ย...เหยี่ยวรีบบอกให้ใจเย็น ตนให้รออยู่ข้างล่างเกรงหลวงตากลัว

“ความจริงก็ไม่กลัวหรอกนะ แหะๆ แค่หวาดๆ”

“เธอบอกว่าติดต่อกับผมได้อยู่คนเดียว ตามติดผมไปทุกที่จนบางทีผมอึดอัดเลยนะครับ”

“คงจะเคยทำบุญสร้างกุศลร่วมกันมา หมวดอาจจะเป็นคนเดียวที่ปลดห่วงเขาได้”

เหยี่ยวถามว่าเมื่อไหร่ หลวงตาตอบว่า เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น สายตาหลวงตามองไปรอบๆอย่างหวาดๆ เหยี่ยวรับรองว่าเธอไม่ขึ้นมาแน่

น้ำรินเดินเล่นมาถึงเมรุเผาศพ เห็นพ่อแม่นั่งร้องไห้เผาศพลูกน้อย ก็รู้สึกเศร้าใจไปด้วย น้ำรินเห็นวิญญาณเด็กน้อยยืนอยู่ข้างๆ สักพักเหมือนมีแสงเรืองรองลงมาจากฟ้า วิญญาณเด็กน้อยกราบลาก่อนจะลอยขึ้นไป ...น้ำรินเดินต่อมาถึงศาลาริมน้ำ เห็นป้าคนหนึ่งนั่งเหงามองสายน้ำ จึงเข้ามาชวนคุย ป้าแกนั่งนิ่งไม่ตอบ พอน้ำรินปลอบใจให้ปลงกับชีวิต ก็หันขวับตวาด

“มึงเป็นใคร! เข้ามาที่ของกูได้ยังไง กูจะทำลายวิญญาณทุกตนที่เข้ามาบุกรุก ออกไปเดี๋ยวนี้” ลมพายุพัดกระหน่ำ ข้าวของแถวนั้นล้มระเนระนาด ฟ้าผ่าเปรี้ยงๆ

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 2 วันที่ 21 พ.ย. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ