อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 26 พ.ย. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 26 พ.ย. 57

แต่แล้วคืนนั้น แก้วตาก็เอาเรื่องนี้ไปบอกเจ๊หวานเพราะอยากเอาหน้า ไม่คิดว่าจะทำให้นกยูงถูกฆ่าตาย... จ่านกน้อยมองแก้วตาด้วยแววตาเจ็บปวด เหยี่ยวกล่าว แสดงว่านกยูงไม่ได้ตายเพราะเสพยา แก้วตารับรองว่านกยูงไม่เคยแตะต้องยาเลย นกน้อยร้องไห้โฮที่ลูกตายเพราะยอดชัด เหยี่ยวขอกล้องมาเป็นหลักฐาน แก้วตาบอกว่าได้เก็บมันไว้ที่ห้องไม่มีใครรู้...

พอคิดได้ว่าตัวเองไล่นกยูงออกทำให้เธอต้องตาย น้ำรินรู้สึกเสียใจเดินครุ่นคิดอยู่ในสวนว่านกยูงตายเพราะตน ทันใด มีเสียงโพล่งขึ้นว่า “กูต่างหากที่ต้องตายเพราะมึง!”


น้ำรินสะดุ้งหันมอง เห็นชลชาติคู่กรณีที่แข่งรถกันจนเกิดอุบัติเหตุ วิญญาณชลชาติโผล่มาบีบคอน้ำริน ฉุดลากร่างเธอไปทางสวนหลังบ้าน น้ำรินร้องให้คนช่วย ชลชาติพยายามจะดูดกลืนกินวิญญาณน้ำริน เธอร้องกรี๊ดดิ้นทุรนทุราย ทันใด เสียงปริกดังลั่น

“บังอาจมายุ่งกับเพื่อนฉันเหรอ” ปริกลอยมาถีบชลชาติกระเด็นไป

“กูจะสลายวิญญาณมัน มันเป็นคนฆ่ากู” ชลชาติกราดเกรี้ยวเมื่อลุกขึ้นได้

ปริกโวยกลับจะมาสลายวิญญาณเพื่อนตน ตนจะสลายวิญญาณเขาก่อน ทั้งสองตั้งท่าต่อสู้กัน แรกๆปริกสู้แรงชลชาติไม่ไหว แต่แล้วปริกร่ายมนต์ให้สายสิญจน์พันร่างชลชาติ เขาสั่นสะท้านหายวับไป สายสิญจน์ร่วงหล่นลงพื้น ปริกหายตัวตามชลชาติไป น้ำรินมองงงๆ...

ด้านจ่านกน้อยและเหยี่ยว พาแก้วตากลับมาที่อพาร์ตเมนต์ แก้วตาให้ทั้งสองรอข้างล่าง ตนจะขึ้นไปเอากล้องบนห้อง แต่แล้วพอแก้วตาหยิบกล้องที่ซ่อนไว้ใต้เตียงมาเปิดดูว่าภาพถ่ายยังอยู่ รู้สึกผิดกล่าวขอโทษนกยูง สัญญาจะเอาคนบงการรับโทษให้ได้ ทันใด มีเสียงเคาะประตู เธอนึกว่านกน้อยขึ้นมาตาม เปิดประตูผางต้องตกตะลึง คงคาตบแก้วตาล้มกองกับพื้นกล้องกระเด็นไปข้างเตียง...

สักพักเหยี่ยวกับนกน้อยได้ยินเสียงเจ๊แดงร้องกรี๊ด จึงรีบวิ่งขึ้นไป เห็นเจ๊แดงสีหน้าตกใจอยู่หน้าห้องแก้วตา ร่างแก้วตานอนตายตาเหลือก ในมือมีเข็มฉีดยา ทั้งสองรีบถามเจ๊แดงเห็นคนแปลกหน้าบ้างไหม เจ๊แดงบอกว่าเห็นผู้ชายผมสั้น ใส่ชุดดำ แว่นตาดำ เดินลงบันไดหนีไฟไป

เหยี่ยวกับจ่านกน้อยรีบวิ่งลงทางบันไดหนีไฟ เห็นชายชุดดำไวๆจึงรีบตามไปจนตะครุบตัวได้ ปรากฏว่าผิดตัว คงคาได้ขับรถผ่านไปด้วยสีหน้าเยาะเย้ย เหยี่ยวเรียกเจ้าหน้าที่มาชันสูตรศพแก้วตา และเก็บกล้องได้ เปิดดูไม่มีเมมการ์ดในนั้นแล้ว...คงคาโทรศัพท์รายงานผู้บงการ

“ไม่มีใครเห็นบอสแน่นอนครับ”

ในห้องทำงาน ภพธรสีหน้าสะใจในมือกำโทรศัพท์มือถือ...

ooooooo

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์กล่าวไว้ว่า “มีเพียงชีวิตผู้อื่นเท่านั้น ที่มีคุณค่าแก่การมีชีวิต”

จ่านกน้อยยืนเศร้าอยู่หน้าที่เก็บกระดูกภรรยาและลูกสาว สักครู่ก็ยิ้มกล่าวลอยๆ “อยู่กันสองคนแม่ลูก ครึกครื้นกันเลยล่ะสิ พ่อเผาเงินเผารถไปให้ ก็อย่าเอาไปช็อปปิ้งเพลินล่ะ คราวหน้าพ่อจะเผาไอโฟนห้าเอสไปให้ แต่ถึงพ่อไม่เผาให้ สตีฟจ๊อบ ก็เปิดขายที่โน่นอยู่แล้วเนอะ”

นกน้อยพยายามหัวเราะ ก่อนจะสลดลง “นกยูง... พ่อรู้แล้วว่าลูกไม่ได้ตายเพราะหลงผิดคิดเสพยา หนูตายเพื่อเกียรติและศักดิ์ศรีของลูกตำรวจ พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ” นกน้อยร้องไห้อยู่หน้าโกศด้วยความโหยหาลูกเมีย

เช้านี้ เหยี่ยวถือถังสังฆทานมากับน้ำริน เธอเร่งให้เขารีบไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรของเธอ และย้ำอย่าลืมกรวดน้ำแทนเธอด้วย เหยี่ยวถามจะให้เอ่ยชื่ออะไร ชื่อน้ำมีเป็นล้านๆคน บุญแค่นี้จะเผื่อแผ่ถึงเธอหรือ น้ำรินจึงวีน

“เป็นเพราะคุณ คุณไม่ยอมสืบประวัติฉัน ฉันถึงไม่รู้สักทีว่าฉันเป็นใคร”

“แหม...คุณก็เห็นว่าผมไม่ได้หยุดเลย”

“นั่นแหละ ยังไงวันนี้คุณต้องไปสืบประวัติฉันให้ได้ ฉันอยากรู้ว่าตัวฉันเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงได้พัวพันทั้งกับยอดชัด ทั้งนกยูง”

เหยี่ยวรีบถามว่าเธอรู้จักนกยูงด้วยหรือ มีอะไรไม่ได้บอกตนหรือเปล่า น้ำรินอึกอักๆไม่รู้จะบอกอย่างไรจึงปัดว่าไม่มีอะไรให้เขารีบไปถวายของพระ เธอจะรอศาลาริมน้ำ...น้ำรินนั่งครุ่นคิดเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ทำไมชลชาติถึงจะมาเอาชีวิตตน ตนไปทำอะไรเขา เสียงปริกดังขึ้น

“หล่อนมีส่วนทำให้มันตาย”

น้ำรินสะดุ้งถามล้อเล่นใช่ไหม ปริกหัวเราะก่อนจะตอบว่าจริง...น้ำรินขอให้เล่าเรื่อง ปริกย้อน “หล่อนยังจำเรื่องตัวเองไม่ได้ แล้วฉันจะไปรู้เรื่องหล่อนเรอะ” น้ำรินแย้งเมื่อกี้พูดเหมือนรู้ “ฉันพูดไปตามสัจธรรม กรรมเป็นผลของการกระทำ ผลทุกอย่างย่อมมาจากเหตุทั้งสิ้น มันเป็นเหมือนบ่วงที่ต้องแก้ไข...อ๊ะๆๆ งงล่ะสิ”

“ป้าปริกหมายความว่า ทุกสิ่งที่ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย มันเป็นเรื่องของกรรมงั้นเหรอ”

“มั้ง...เอาน่า วันหนึ่งหล่อนจะรู้ด้วยตัวเอง อีกไม่นาน”

น้ำรินยังคงงงกับคำพูดของปริก...ตกกลางคืน น้ำรินยืนครุ่นคิดอยู่ริมหน้าต่างห้อง เหยี่ยวนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง น้ำรินคิดว่าตนทำกรรมไว้กับนกยูง จึงต้องมาชดใช้ให้กับจ่านกน้อย จู่ๆเธอก็นึกถึงสร้อยตัวอักษร PN ขึ้นมาได้ ไม่รู้มันอยู่ที่ไหน เป็นชื่อใคร

ขณะเดียวกัน มือถือสลักชื่อ PN ด้านหลังเคสของภพธร วางคว่ำอยู่บนโต๊ะทำงาน ภพธรซึ่งนั่งอ่านแฟ้มงานอยู่ มองไปเห็นทำให้คิดถึงน้ำรินขึ้นมา หยิบรูปเธอในลิ้นชักออกมาดูเศร้าๆภาพอดีตที่ธาราเรียกเขาเข้าไปพบ เพื่อบอกเขาว่า เธอเลี้ยงเขามาสิบกว่าปี

“ไม่น่าเชื่อว่าเด็กชายเมื่อสิบกว่าปีก่อน จะก้าวมาทำงานในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ เครือโรงแรมอันดับหนึ่งของเมืองไทยได้”

“ถ้าไม่ได้คุณอา ผมคงไม่ได้เป็นอย่างทุกวันนี้”

“คนฉลาดอย่างธรน่าจะรู้ว่าควรทำตัวยังไง ชีวิตของอาห่วงแต่น้ำรินคนเดียว อยากให้มีคนที่อาไว้ใจ ดูแลลูกสาวไปตลอดชีวิต...ธรควรจะเป็นมากกว่าพี่ชายของน้ำริน...”

ภพธรมีสีหน้าอึดอัดใจ ยิ่งพอธาราบอกว่าต้องการให้เขาแต่งงานกับน้ำริน พอดีน้ำรินถือถุงช็อปปิ้งมากมายเดินเข้ามา ถามคุยอะไรกันอยู่ดูซีเรียส ไม่ทันจะตอบน้ำรินก็บอกว่า วันนี้ขอควงภพธรไปงานปาร์ตี้ ท่าทางเธอไม่สนใจอะไรนอกจากเที่ยวสนุกไปวันๆ

ภพธรมองรูปน้ำริน รู้สึกสับสนกับการกระทำของตัวเอง พลันนับดาวเปิดประตูเข้ามา เขารีบเก็บรูป นับดาวเห็นถามซ่อนอะไรตน ว่าแล้วก็มาเปิดลิ้นชักดู พอเห็นรูปน้ำรินก็โวย

“เอารูปน้ำรินขึ้นมาดูทำไมคะ คิดถึงมันมากเหรอ”

“เปล่า...ผมแค่คิดว่าจะทำยังไงกับแม่เขาต่างหาก”

นับดาวนั่งตักภพธรท่าทางยั่วยวน บอกเขาไม่เห็นต้องคิดมาก เพราะสภาพธาราก็เหมือนตายทั้งเป็นอยู่แล้ว ปล่อยให้ตายช้าๆอย่างทรมานดีกว่า

จากที่เหยี่ยวนั่งฟังน้ำรินเล่าถึงสร้อยตัวอักษร PN ก็คาดคะเนว่าอาจเป็นตัวย่อชื่อกับนามสกุลของเธอ น้ำรินจึงให้เขาเสิร์ชหาจากคอมพิวเตอร์ เขาแย้งว่าคงมีเป็นพันๆ น้ำรินให้ลองกลับตัวอักษรดูด้วย เหยี่ยวลุกไปค้นกองเอกสารที่ได้รับจากแฟกซ์โต๊ะข้างๆ น้ำรินหงุดหงิด

“หาจากคอมพิวเตอร์ง่ายกว่าไหม” น้ำรินชี้ที่เครื่องคอม

เหยี่ยวไม่สนใจยังคงค้นเอกสารต่อไป น้ำรินโมโหพยายามจะกดแป้นคอมเอง แต่ไม่สำเร็จ จึงกระแทกมือทั้งสองข้างลงอย่างแรง โดนคีย์บอร์ดอย่างจัง เครื่องดับวูบลง ทั้งสองตกใจ น้ำรินยกมือตัวเองมองที่สัมผัสสิ่งของได้ เหยี่ยวก็ประหลาดใจ กลับมากดเปิดคอมเท่าไหร่ก็ไม่ติด

“คุณทำได้แล้ว แต่ดูสิ่งที่คุณทำสิ เปิดไม่ติดเลย แล้วสำนวนคดีเก่าๆของผมจะทำยังไงเนี่ย” น้ำรินจ๋อยที่ตัวเองสร้างเรื่องอีกแล้ว พลันเครื่องก็ติดขึ้นมา เธอดีใจชี้นิ้ว

“ติดแล้ว...ฉันไม่ได้ทำพังแล้ว ไชโย...”

เหยี่ยวมองแบบไม่สบอารมณ์ กลับไปค้นเอกสารตามเดิม น้ำรินถามไม่ใช้เครื่องคอมค้นจริงๆหรือ เขาไม่สนใจจะตอบ ก้มหน้าค้นเอกสารต่อไปแล้วจดลงสมุดบันทึก น้ำรินชักรำคาญถามไม่คิดจะบอกกันบ้างหรือว่าเจออะไรบ้าง เหยี่ยวอธิบายว่า นี่เป็นรายชื่อผู้ป่วยอุบัติเหตุของโรงพยาบาลในต่างจังหวัด บางแห่งที่ส่งออนไลน์มา แต่ข้อมูลอาจไม่ครบต้องเทียบกับคอมก่อน

ooooooo

ในห้องทำงาน ภพธรนั่งเซ็นเอกสารอยู่ นับดาวเปิดประตูผางเข้ามาพร้อมเอกสารฉบับหนึ่ง สีหน้าไม่สู้ดีนัก ภพธรตำหนิทำไมไม่เคาะประตูก่อน เธอบอกมีเรื่องด่วน

“ด่วนแค่ไหนคุณก็ต้องเคาะประตู”

“ระหว่างเรายังมีเรื่องอะไรต้องปิดบังกันอีกเหรอคะ” นับดาวไม่พอใจวางเอกสารลงตรงหน้า จ้องภพธรอย่างค้นหาความจริง “เมื่อเดือนที่แล้วพี่ธรโอนเงินหลายแสน ไปที่ชลบุรี”

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 26 พ.ย. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ