อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 พ.ย. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 พ.ย. 57

“ระหว่างเรายังมีเรื่องอะไรต้องปิดบังกันอีกเหรอคะ” นับดาวไม่พอใจวางเอกสารลงตรงหน้า จ้องภพธรอย่างค้นหาความจริง “เมื่อเดือนที่แล้วพี่ธรโอนเงินหลายแสน ไปที่ชลบุรี”

ภพธรอึกอักนิดหน่อยก่อนจะโต้ว่ามันแปลกตรงไหน นับดาวถามโอนไปทำไม เขาอ้างว่าเพื่อนเก่าเดือดร้อนขอความช่วยเหลือ นับดาวแย้ง เช็กแล้วเขาโอนไปที่โรงพยาบาล

“ใช่...ก็เค้าป่วย”


“ดาวไม่เคยได้ยินว่าพี่ธรมีเพื่อนที่ชลบุรี”

“เธอต้องรู้จักเพื่อนพี่ทุกคนเหรอ ทำไม...คิดว่าอะไรนับดาว เธอต้องรู้จักให้เกียรติกันมากกว่านี้นะถ้าต้องการจะคบกันต่อไป”...นับดาวชะงักจ้องภพธรอย่างจับผิด...

ในขณะที่น้ำรินยังเฝ้ามองเหยี่ยวค้นรายชื่อว่ามีชื่อย่อ PN บ้างหรือยัง เหยี่ยวตอบว่า

“ในเขตปริมณฑลผมได้รายชื่อผู้ประสบอุบัติเหตุเป็นผู้หญิงมา 3 ราย ทั้ง 3 ยังไม่ฟื้น” น้ำรินตื่นเต้นถามทำอย่างไรต่อ “ตามไปที่โรงพยาบาลสิ ดูกันให้จะๆไปเลยว่าร่างคุณอยู่ไหนกันแน่”

“หมายความว่าวันนี้ฉันจะได้เจอร่างตัวเอง เข้าร่างได้แล้วใช่ไหม”

“มีความเป็นไปได้สูง”

น้ำรินกระโดดไชโยดีใจ โผเข้ากอดเหยี่ยวแต่กลับทะลุร่างเขาไป ต่างคนต่างเขิน เหยี่ยวตัดบทบอกให้รีบไปแล้วเดินนำไปก่อน แม่บ้านเดินผ่านงงที่เห็นเหยี่ยวคุยคนเดียว...น้ำรินยังตื่นเต้นดีใจที่ตัวเองจะได้กลับเข้าร่าง เหยี่ยวเตือน “อย่าเพิ่งมโน ผมบอกแค่มีโอกาส”

“น่า ตราบใดที่เรายังมีชีวิต เราก็ยังมีความหวังไม่ใช่เหรอ แล้วเราจะไปกันยังไง”

“ไปแค่จันทบุรี ระยอง ชลบุรี ผมบอกให้จ่านกน้อยไปเอากุญแจรถส่วนกลางมาแล้ว”

นกน้อยเดินควงกุญแจออกมาจากสำนักงาน บอกเหยี่ยวว่าเรียบร้อยมีรถว่างพอดี เหยี่ยวพอใจมากถามขอรถมอเตอร์ไซค์มาคนละคันเลยใช่ไหม นกน้อยตอบว่า

“มอเตอร์ไซค์ไม่ว่างครับหมวด มีแต่รถยนต์” เหยี่ยวหน้าเปลี่ยนสี “น่า...อย่าวิตกไปเลย เดี๋ยวผมขับให้เรียบนิ่งสุดฤทธิ์เลย ไปไกลแค่ไหนหมวดก็ไม่รู้สึกอึดอัดหรอก เชื่อผมเหอะ”

น้ำรินมองอาการของเหยี่ยวพอจะเดาออกว่าเขากลัวแค่ไหน พอนั่งในรถ เหยี่ยวพิงเบาะหน้าหลับตาทำสมาธิน้ำรินชะโงกหน้าจากเบาะหลังมาถามเขาไหวไหม เขาพยักหน้าหงึกๆ

“คุณกลัวการนั่งรถทางไกลขนาดนี้เลยเหรอ”

“ไม่เป็นอะไรมากหรอก มากกว่านี้ก็เคยเจอมาแล้ว” เหยี่ยวส่งรายชื่อโรงพยาบาลและชื่อคนไข้ให้นกน้อย “ไปโรงพยาบาลตามรายชื่อนี้เลยนะจ่า เริ่มจากไกลสุดก่อน”

นกน้อยเห็นว่าจันทบุรีก็ร้อง “โอ้โฮ ไกลโขอยู่นะ หมวด คราวที่แล้วไปทำคดีแค่นครปฐม หมวดยังเครียดจนอ้วกแล้วอ้วกอีก”

“เอาน่า...ผมกำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ผมรับปากกับเขาไว้แล้ว ต้องทำให้สำเร็จ”

น้ำรินยิ้มปลื้มอยู่ข้างหลัง...ระหว่างทาง เหยี่ยวนั่งพะอืดพะอม น้ำรินถามอย่างห่วงใยว่าไหวแน่หรือเขาพยักหน้า แต่แล้วนกน้อยต้องจอดรถให้เหยี่ยวลงไป

อ้วกหลายรอบ บางครั้งไม่ทัน เขาชะโงกหน้าออกไปเอง นกน้อยคอยลูบหลังให้ น้ำรินเห็นอาการเขาแล้วสงสาร

เหยี่ยวอ่อนเพลียผล็อยหลับ แต่เขาก็ฝันถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับครอบครัวที่ติดตาเขามาตลอด เขาผวาขึ้นสุดตัวหายใจถี่หอบ นกน้อยเหลียวมองปลอบว่า

“เที่ยวนี้เราเดินทางไกลมากไปหน่อย ใกล้จะถึงแล้ว อดทนอีกนิดนะหมวด ผู้หญิงคนนั้นคงสำคัญกับหมวดมากสินะ ถึงยอมทนขนาดนี้น่ะ”

“มันเป็นสัญญา...ผมต้องทำตามสัญญา” ...น้ำรินยิ่งปลาบปลื้มในตัวเหยี่ยว

มาถึงโรงพยาบาลจันทบุรี เหยี่ยวเข้าติดต่อเจ้าหน้าที่ ค้นข้อมูลผู้หญิงที่ได้รับอุบัติเหตุเมื่อไม่กี่วัน พยาบาลบอกว่าคนไข้ชื่อปวีณา นัฐสิริกร ได้ฟื้นแล้วญาติเพิ่งรับตัวกลับไปเมื่อเช้า เหยี่ยวกับน้ำรินผิดหวังที่ไม่ใช่ร่างของน้ำริน แต่ยังเหลืออีกสองราย จ่านกน้อยไม่รู้เรื่อง ให้ตามไปดูที่บ้าน เหยี่ยวกลับบอกไม่เป็นไรให้ไปอีกสองแห่งก่อนจะค่ำ น้ำรินคิดอะไรได้ บอกเหยี่ยว

“เดี๋ยวก่อน หมวดน่าจะขอตัวช่วยจากนางพยาบาลก่อนดีกว่าค่ะ...”...เหยี่ยวทำหน้าฉงน

ระหว่างรถแล่นต่อไป เหยี่ยวนั่งดมยาดมที่ขอจากพยาบาล ทำให้อาการวิงเวียนดีขึ้นแต่ยังพะอืดพะอมอยู่ พอมาถึงโรงพยาบาลระยอง น้ำรินหวังว่าจะพบร่างตัวเอง แต่ต้องผิดหวังอีกเพราะหญิงที่ได้รับอุบัติเหตุได้ฟื้นแล้วเช่นกัน...จ่านกน้อยขับรถต่อมายังโรงพยาบาลชลบุรี พยาบาลบอกว่าคนไข้ที่ได้รับอุบัติเหตุยังไม่ฟื้น แต่ญาติเพิ่งขอย้ายผู้ป่วยเข้ากรุงเทพฯเมื่อเช้า เหยี่ยวรีบขอชื่อโรงพยาบาล น้ำรินยิ้มอย่างมีความหวังอีกครั้ง

ในวันเดียวกัน สงครามมาเยี่ยมธาราอีกและนำดอกแก้ววางที่โต๊ะข้างเตียงเช่นเดิม เขามองเธอนึกถึงภาพในอดีต สมัยธาราเป็นนักศึกษา ตัวเขาเป็นนักเรียนนายร้อย ทั้งสองมักจะเดินกลับบ้านด้วยกัน ผ่านต้นแก้ว

ข้างทาง ธาราจะเก็บดอกแก้วทุกครั้ง และเลือกเก็บช่อที่สวยไม่ช้ำแม้มันจะอยู่สูงเพียงใด เขาจึงเป็นคนเก็บให้เพราะรู้ว่าเธอต้องพยายามเก็บมันให้ได้...แววตาสงครามบ่งบอกถึงความรักและห่วงใยที่ยังมีต่อเธอ แต่พอเขา

คล้อยหลังกลับ ธาราค่อยๆรู้สึกตัว เห็นเบื้องหลังเขาเดินออกไป

ระหว่างนั้น เหยี่ยว น้ำรินและจ่านกน้อยเดินมาจากอีกทาง จึงไม่เห็นสงคราม นกน้อยเดินนำหน้าจึงไม่ได้ยินเหยี่ยวคุยกับน้ำริน เธอถามอาการเหยี่ยวเป็นอย่างไรบ้าง

“ยังสบายดีอยู่ อย่างน้อยผมก็มาถึงจุดหมายปลายทางโดยปลอดภัยนะ”

“ขอบคุณมากนะคะ”

“ไม่เป็นไร ผมแค่รักษาสัญญา”

“ไม่แค่นั้นหรอก” น้ำรินดักคอ เขาจึงออกตัว

“เพราะผมเป็นตำรวจมั้ง ก็เลยชอบคิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง ผมคิดเสมอว่า คนที่มีชีวิตเพื่อคนอื่น คือคนที่มีคุณค่าแก่การมีชีวิต”

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อฉัน” น้ำรินยิ้มประทับใจ

เหยี่ยวหันมามองรู้สึกอึ้งๆสบตาเธออย่างผูกพัน “ผมทำด้วยความเต็มใจ”

ooooooo

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 27 พ.ย. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ