อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 29 พ.ย. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 29 พ.ย. 57

เหยี่ยวถามว่าใคร น้ำรินมองเขาแล้วอมยิ้ม เดินเลี่ยงไป เหยี่ยวมองตามหัวใจพองโต...ระหว่างนั่งรถกลับ เหยี่ยวมักจะเหลียวมองน้ำรินที่เบาะหลัง จ่านกน้อยแปลกใจถามมีอะไรข้างหลังถึงชำเลืองมองบ่อย เหยี่ยวอ้างเหมือนมีคนแอบมอง นกน้อยตกใจรีบมองกระจกมองหลัง เหลียวซ้ายแลขวา เกรงเป็นพวกค้ายา เหยี่ยวยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ไม่ใช่พวกยาเสพติดหรอก แต่อาจจะเป็นพวกยาใจ...เมารถเหรอ” เหยี่ยวถามเมื่อเห็นน้ำรินทำท่าจะอ้วก แต่นกน้อยกลับตอบว่าเปล่าครับ เหยี่ยวทำหน้าเซ็งๆ


“เอียนพวกหลงตัวเอง ฉันมองคุณเพราะจะดูว่าคุณจะอ้วกรึเปล่า” น้ำรินเบ้ปาก

เหยี่ยวบ่น จะพูดอีกทำไมตนอุตส่าห์พยายามไม่นึกถึง นกน้อยงงบอกตนยังไม่ได้พูดอะไรเลย น้ำรินเป็นห่วงอาการเหยี่ยวจึงคิดหาทางช่วย ด้วยการชวนคุยเรื่องอื่น “นี่คุณๆ...หนังเรื่องอะไรนะ ที่นางเอกกับพระเอกเจอกันบนเรือ แล้วเรือชนภูเขาน้ำแข็งจนจมน่ะ”

เหยี่ยวตอบเรื่องไททานิค นกน้อยงงอีกหาว่าเหยี่ยวเมารถจนเห็นเรือไททานิค เหยี่ยวแก้ตัวว่าตนแค่คิดถึงชื่อหนังเพื่อให้ลืมอาการพะอืดพะอม นกน้อยหลงเชื่อ จากนั้นเหยี่ยวก็ลืมอาการของตัวเองเพราะคอยตอบคำถามของน้ำรินตลอดทาง

ooooooo

กลับถึงบ้าน เหยี่ยวจูงจักรยานเข้ามายังคงเล่นทายชื่อหนังกับน้ำริน แนนวิ่งออกมา น้ำรินเบ้ปากแขวะแฟนเก่ามารอ เหยี่ยวแกล้งถามรู้ได้อย่างไร ทำให้แนนงงเขาพูดอะไร เหยี่ยวรีบถามแนนมานานแล้วหรือ เธอบอกว่ามาทำก๋วยเตี๋ยวต้มยำหมูตุ๋นสูตรแม่ของเธอให้เขา เหยี่ยวยิ้ม

“รู้ใจจริงๆ กำลังอยากกินเลย” ว่าแล้วเหยี่ยวก็โอบไหล่แนนเดินเข้าบ้าน

น้ำรินมองตาเขียวปั้ด เข้ามาเห็นยายนวลนั่งทานอย่างเอร็ดอร่อย เหยี่ยวแซวยายทานไม่รอ ยายนวลติง หิวจนจะเป็นลมแล้ว วันนี้วันหยุดแล้วออกไปไหนมา เหยี่ยวหาข้อแก้ตัวว่าไปธุระกับจ่านกน้อย แล้วหันไปขอก๋วยเตี๋ยวจากแนนชามหนึ่ง แนนยิ้มเดินเข้าครัว เผลอเอามือลูบไหล่ตัวเองปลื้มๆ น้ำรินเห็นอาการแนนยิ่งหมั่นไส้ เหน็บเหยี่ยว

“เข้าใจนะว่ารักกันแต่ช่วยแสดงความรักในที่ลับหน่อย ไม่ใช่แสดงต่อหน้าคนอื่นแบบนี้”

ยายนวลหูผึ่ง ถามมีอะไรกัน เหยี่ยวแก้ตัวและแกล้งหยอด “ไม่มีอะไรหรอกยาย ผมก็แค่เดินโอบไหล่แนนเข้าบ้านมา คนสนิทกันเดินโอบกันไม่ใช่เรื่องแปลก หรือคุณไม่ชอบ”

น้ำรินปฏิเสธเสียงสูงอ้างผู้หญิงเสียหาย ยายนวลขมวดคิ้วคิดตาม เหยี่ยวรู้สึกว่าน้ำรินหึง แกล้งยียวนคงต้องไปขอโทษแนนเพราะผู้หญิงอย่างแนนต้องให้เกียรติมากกว่านี้ ว่าแล้วก็เดินตามแนนเข้าไปในครัว น้ำรินยิ่งหงุดหงิด ยายนวลเอ่ยถามเพราะตามองไม่เห็น

“หนูน้ำ ยายถามตรงๆนะ หนูเห็นหนูแนนกับเหยี่ยวสนิทกันแล้วหนูรู้สึก...”

น้ำรินตกใจคิดว่ายายจะถามว่าตนหึงหรือ จึงรีบปฏิเสธ “หนูไม่ได้รู้สึกหึงหมวดเหยี่ยวกับหมวดแนนเลยนะคะ”

“ยายก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่จะถามว่ามันดูไม่เหมาะสมจริงๆใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ ไม่เหมาะสมเลย ถึงจะสนิทกันแบบเพื่อน แต่ยังไงหมวดเหยี่ยวก็เป็นผู้ชาย หมวดแนนมาบ้านบ่อยๆแบบนี้ มันดูไม่ดีค่ะ”
“ งั้นยายต้องจัดการอะไรสักอย่างแล้ว”

น้ำรินมองยายนวลแล้วมองไปที่ครัวด้วยใบหน้าอมยิ้มคิดว่ายายนวลต้องห้ามแนนมาบ้านแน่
เหยี่ยว ยายนวล น้ำรินเดินออกมาส่งแนนที่หน้าบ้าน แนนไม่กล้าสบตาเหยี่ยว เพราะกลัวเขาเห็นอาการเขิน จึงหันไปพูดกับยายนวลแทน

“แนนกลับก่อนนะคะยาย อ้อ พรุ่งนี้ตอนบ่าย ยายมีนัดกับหมอตรวจเบาหวานนะคะ”
“เอ้อ จริงด้วย ขอบใจนะที่เตือน”
น้ำรินมองแนนที่ดูเอาใจยายนวล แล้วยิ้มๆ พลางคิดว่าอีกหน่อย ยายนวลก็ห้ามมายุ่งแบบนี้แล้ว
แนนหันมาพูดกับเหยี่ยว “เรากลับก่อนนะ”
เหยี่ยวเอื้อมมือแตะไหล่แนนเหมือนห่วงใย “ขี่รถดีๆ ถึงบ้านแล้วโทร.หาเราด้วย”
แนนยิ้มให้แล้วปั่นจักรยานออกไป เหยี่ยวจะเดินเข้าบ้าน แต่ยายนวลรีบเรียกไว้ แล้วตัดสินใจพูด
“เหยี่ยวกับหนูแนนคบกันมานาน ตั้งแต่ก่อนหนูแนนไปเมืองนอก หนูแนนเข้าออกบ้านเราจนเป็นเรื่องธรรมดาแต่สำหรับคนอื่น หนูแนนอาจดูไม่ดี”
น้ำรินมองยายนวลแล้วแอบยิ้ม
“งั้นผมจะบอกแนนไม่ให้มาบ้านเราบ่อยๆ”
“ยายไม่ได้หมายความอย่างนั้น ที่พูดยายหมายถึงเหยี่ยวควรทำอะไรให้มันถูกต้อง ที่ถูกที่ควร ไม่ให้หนูแนนเสียหาย”
เหยี่ยวแกล้งพูดเล่น “แหม งั้นผมขอแนนแต่งงานซะเลยดีมั้ย จะได้อยู่ด้วยกันเลย”
ยายนวลยิ้มกว้าง “ต้องให้บอกกันตรงๆ อย่างนั้นเลยเหรอ”

น้ำรินตกใจ หันขวับมองหน้ายายนวล
แนนปั่นจักรยานวนกลับมาบ้านเหยี่ยว แล้วนึกขึ้นได้ว่าเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ จึงย้อนจะกลับไปบอก พอย้อนกลับมาจอดจักรยานแล้วกำลังจะเปิดประตูรั้ว ก็ได้ยินเสียงยายนวลคุยกับเหยี่ยว

“ความจริงเรากับหนูแนนก็คบกันมาหลายปี ถ้าจะพูดจะคิดเรื่องสร้างอนาคตร่วมกัน อย่างจัดงานแต่งงาน มันก็ไม่เห็นจะแปลก”
แนนชะงักมือที่เปิดประตูทันที แล้วยืนชะงักนิ่งด้วยความรู้สึกตกใจ ตื่นเต้น หัวใจเต้นรัวรอฟังคำพูดของเหยี่ยว เช่นเดียวกับน้ำรินที่รอฟังเหมือนกัน แต่เหยี่ยวกลับเลี่ยงไปหน้าตาเฉย
“ผมง่วงแล้ว ไว้ค่อยคุยกันนะครับ”
พลางจะเดินเข้าบ้าน แต่กลับโดนยายนวลดึงมือไว้
“แล้วเมื่อไหร่จะคุย เราควรจะคิดถึงเรื่องอนาคตได้แล้ว อย่างน้อยก็ควรนึกถึงจิตใจของหนูแนนบ้าง”
เหยี่ยวมองยายนวล แล้วมองน้ำรินที่มองหน้าตัวเอง เลยตอบส่งๆ พอให้พ้นตัว
“อือ ๆ “ แล้วก็เดินเข้าบ้านทันที
น้ำรินยืนชะงัก ไม่เข้าใจความหมาย ยายนวลเองก็งง
ขณะที่แนนอมยิ้มปั่นจักรยานกลับบ้านไปอย่างมีความสุข

เหยี่ยวเดินเข้าห้องมาด้วยท่าทางเหนื่อยๆแล้วล้มตัวลงนอน น้ำรินเดินตามเข้ามามองด้วยสายตาเหวี่ยงๆ แล้วหาเรื่องบ่นนั่นนี่ไปเรื่อย
“หัดทำตัวให้เป็นระเบียบหน่อย กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาอยู่แล้ว”
เหยี่ยวมองน้ำรินด้วยสายตากรุ่มกริ่ม
“อาการอย่างนี้ เหน็บแหนมใช่ไหม ? หึง?”
“บ้าเหรอ คนอย่างฉันไม่มีวันหึงคุณหรอก “
เหยี่ยวยิ้มยั่ว น้ำรินหงุดหงิดแล้วสะบัดหน้าเดินทะลุประตูออกไป

เหยี่ยวมองน้ำริน แล้วก็ยิ้มกรุ่มกริ่ม อาการแบบนี้ไม่น่าผิดไปจากสิ่งที่เขาคิด
น้ำรินท่าทางหงุดหงิด เดินออกมาที่บริเวณสนามข้างบ้าน ครู่หนึ่งผียายปริกก็ขี่จักรยานเข้ามาด้วยท่าทางยิ้มแย้ม พุดยั่วให้น้ำรินหายหงุดหงิด

“ปริกมาก็ดีแล้ว ฉันมีเรื่องจะปรึกษา”
“มีอะไรจะปรึกกับปริกก็ว่ามา”

น้ำรินเล่าเรื่องที่สามารถฟาดคีย์บอร์ดให้ฟัง
“หล่อนต้องระลึกความรู้สึกที่ฟาดคีย์บอร์ดกระจายให้ได้ ตอนนั้นมุ่งมั่นจิตใจแน่วแน่อยู่กับอะไร ต้องเอามาใช้กับการจับตุ๊กตาตัวนี้”
ผียายปริกพูดพลางจ้องไปที่ตุ๊กตา แล้วหยิบติดมือขึ้นมา ก่อนจะวางลงแล้วให้น้ำรินลองทำดู
น้ำรินจ้องไปที่ตุ๊กตา รวบรวมจิตใจแน่วแน่แล้วจับเข้าที่ตุ๊กตา
“สำเร็จแล้ว”

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 4 วันที่ 29 พ.ย. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ