อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 57

“นับดาวค่ะ เป็นหัวหน้าทีมที่จัดงานวันนี้”
นับดาวยิ้มให้นกน้อยอย่างเป็นมิตร จากนั้นก็ชวนนกน้อยมานั่งจิบน้ำชา สร้างความคุ้นเคยเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง โดยทำทีเป็นเห็นใจเรื่องที่ลูกสาวของนกน้อยตกเป็นเหยื่อของขบวนการค้ายา
“ประสบการณ์ชีวิตของคุณจ่า ก็ไม่ต่างจากดาวนักหรอกค่ะ”

นับดาวเริ่มบีบน้ำตาโกหก
“ดาวมีน้องสาว ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่เสีย ดาวต้องเป็นคนส่งเสียน้องให้เรียน เราสองคนไม่เข้าใจกันนักหรอกค่ะ ดาวเอาแต่ทำงาน น้องสาวดาวขาดความอบอุ่น สุดท้ายเธอต้องตายเพราะเสพยาเกินขนาด”



นับดาวแสร้งทำเป็นร้องไห้น้ำตาไหล นกน้อยเชื่อสนิท
“คุณนับดาว คุณไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดเรื่องแบบนั้นหรอก วันนี้คุณกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง จัดงานเพื่อ
ไม่ให้ครอบครัวอื่นเจอปัญหาเหมือนกับเรา ทำใจให้สบายเถอะนะครับ”
นับดาวทำทีเป็นพยายามจะตัดใจ หยุดร้องไห้
“ได้คุยกับคุณจ่าแล้วดาวสบายใจ เหมือนได้ปรึกษากับคนที่ผ่านความเลวร้ายมาเหมือนๆ กัน”
พลางเอื้อมมือไปจับมือจ่านกน้อยที่เริ่มทำตัวไม่ค่อยถูก จากนั้นก็หยิบนามบัตรยื่นส่งให้
“ถ้าคุณจ่ามีเรื่องที่ต้องการให้โรงแรมสนับสนุน ดาวยินดีช่วยทุกอย่างนะคะ ถือว่าช่วยสังคมให้ดีขึ้น”
“ขอบคุณครับ”

นับดาวแอบมองนกน้อยด้วยสีหน้าแววตาไม่น่าไว้ใจนัก อีกมุมหนึ่ง ภพธรแอบมองอยู่ห่างๆ จากนั้นนับดาว ก็เดินเข้ามารายงานว่าแผนการตีสนิทกับนกน้อย เพื่อจะสืบคดีของยอดชัดผ่านไปได้ด้วยดี
น้ำรินเดินตามเหยี่ยวมาในห้องจัดงาน นกน้อยรีบเดินเข้ามาทัก พลางพูดแซวเรื่องเสื้อ

“อ๊ะๆ จำได้แล้ว เสื้อตัวนี้ไม่ธรรมดา หมวดแนนซื้อให้ตอนวันเกิดปีก่อนนี่หว่า อ๊ะๆ ไม่เท่าไหร่กลับมาหวานกันอีกแล้วเหรอ”
พอรู้ว่าเป็นของแนน สีหน้าของน้ำรินก็เผลอแสดงอารมณ์หึงขึ้นมานิดๆ โดยไม่รู้ตัว
แนนเดินเข้ามาใส่เสื้อเชิ้ตลายเดียวกับเสื้อของเหยี่ยวโดยบังเอิญ นกน้อยหันไปเห็นแซวต่อ
“ใจตรงกัน ใส่เหมือนกัน เป็นเรื่องแล้วเว้ย”
น้ำรินทำหน้าบูดบึ้งยิ่งกว่าเก่า แนนเดินเข้ามา พลางหันไปมองเหยี่ยว แล้วยิ้มเขินๆ
“บังเอิญน่ะจ่า มานานแล้วเหรอคะเหยี่ยว มา เราจัดเสื้อให้ นึกไม่ถึงเลยนะว่าเหยี่ยวจะยัง
เก็บเสื้อตัวนี้ไว้”
น้ำรินชักสีหน้า เท้าเอวอย่างไม่สบอารมณ์

ธาราลงจากรถ มองไปที่โรงแรมของตัวเอง พยาบาลกำลังจะเข็นรถวีลแชร์เข้าไปด้านใน แต่สงครามเข้ามาพอดี พลางอาสาเป็นคนเข็นรถเข้าไปให้ ธาราอึกอัก เพราะยังไม่ค่อยอยากจะแสดงความสนิทสนมกับสงครามออกหน้าออกตานัก
“เราจัดงานนี้ร่วมกัน ผมกับคุณควรจะเข้าไปในงานพร้อมกัน”

เหยี่ยวกับแนนช่วยกันทำหน้าที่พาครอบครัวประชาชนที่มาร่วมงานเข้าประจำที่นั่ง และแจกเอกสารการสัมมนา ขณะที่น้ำรินคอยเกะกะแทรกกลางอยู่ตลอดเวลา จนเหยี่ยวชักหงุดหงิด
ครู่หนึ่งก็มีครอบครัวหนึ่งที่ใส่เสื้อเหมือนกันทั้งพ่อแม่ลูกเดินเข้ามา เด็กผู้ชายมองเสื้อเหยี่ยวกับแนนแล้วถามอย่างสงสัย
“ลูกของพี่ไปไหนครับ”
เหยี่ยวงง “ลูก?? ลูกของพี่เนี่ยนะ”
แม่เด็กรีบอธิบาย
“น้องปอนด์เห็นคุณตำรวจใส่เสื้อเหมือนกัน เลยเข้าใจว่าเป็นครอบครัวมีลูกเหมือนเรา”
เหยี่ยวกับแนนปฏิเสธพร้อมกันอย่างเขินๆ จนน้ำรินหมั่นไส้ พอลับหลังแนน ก็รีบอธิบายให้เหยี่ยวฟัง “เดี๋ยวนี้เค้าฮิตเสื้อคู่รัก หมวดแนนจงใจซื้อเสื้อเหมือนคุณเพราะอยากเป็นแฟนคุณ หายงงยัง”
เหยี่ยวส่ายหน้า “ยัง ผมกับจ่านกน้อยเคยมีเสื้อเหมือนกัน งี้ผมไม่ต้องเป็นแฟนกับจ่าเหรอ”
น้ำรินถอนหายใจยาวอย่างอ่อนใจในความไม่โรแมนติกของเหยี่ยว ครู่หนึ่งแนนก็เดินกลับมาพร้อม
จานใส่ขนม และถ้วยกาแฟ 2 ชุด เหยี่ยวเลยแกล้งน้ำรินด้วยการหันไปทำเสียงออดอ้อนแนน
“มือเราสกปรก แนนป้อนหน่อยสิ”
แนนอมยิ้มเขินๆ แล้วหยิบขนมป้อนเหยี่ยว น้ำรินหมั่นไส้ ใช้มือ ปัดขนมในมือของแนนไปโดนเสื้อเหยี่ยวเปื้อน แนนตกใจ
น้ำรินอึ้งๆ ยกมือตัวเองขึ้นมาดู แปลกใจที่ทำได้อีกแล้ว เหยี่ยวรู้ว่าน้ำรินทำเพราะหึง ก็แอบขำ
“เดี๋ยวเราไปซักในห้องน้ำดีกว่า เสื้อตัวนี้สำคัญกับเรามาก ไม่อยากให้เป็นรอย”

เหยี่ยวแกล้งย้ำให้น้ำรินหึง แล้วเดินไป แนนยิ้มอย่างมีความสุข
เหยี่ยวเดินมาถึงหน้าห้องน้ำ น้ำรินโผล่มาดักหน้า

“ซักเสื้อเสร็จแล้วไปหาพี่ธรกันนะ ฉันมีความรู้สึกว่าพี่ธรต้องอยู่แถวๆนี้”
เหยี่ยวพยักหน้าส่งๆ อย่างตัดรำคาญ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ น้ำรินยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ
สงครามเข็นรถของธารา มีพยาบาลเดินตามหลัง ผ่านหน้าน้ำริน ทันใดนั้น ทุกอย่างหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงนาฬิกา ที่เริ่มเดิน
น้ำรินเงยหน้าขึ้นมามองนาฬิกาข้อมือของธารา เหมือนจะนึกออกลางๆ
“นาฬิกา ผู้หญิงคนนี้”
น้ำรินเหมือนโดนพลังลึกลับที่มองไม่เห็นดึงดูดเข้าไปที่นาฬิกา นั่นคือสายสัมพันธ์ระหว่างกัน เพราะ ธาราก็รู้สึกเช่นกัน
“เดี๋ยวค่ะ”
สงครามหยุดรถ ธารารู้สึกใจเต้นถี่ขึ้นมาอย่างประหลาด
น้ำรินก้าวเข้ามาหาช้าๆ ดวงตาจับจ้องที่นาฬิกาข้อมือของธารา แต่มือของสงครามเข้ามาวางบนแขนธารา ทับบนนาฬิกาพอดี
“เป็นอะไรรึเปล่าคุณ”
“เปล่าค่ะ ไปเถอะค่ะ”
สงครามเข็นรถพาธาราไป น้ำรินมองตามอย่างข้องใจ
“ผู้หญิงคนนี้? นาฬิกาเรือนนั้น?”

เหยี่ยวกำลังใช้กระดาษเช็ดมือซับน้ำออกจากเสื้อ พลันก็มีได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นจากในห้องน้ำที่ปิดประตูอยู่
“พี่ธรพูดครับ”
เหยี่ยวตาโตเมื่อได้ยินคำว่าพี่ธร รีบวิ่งออกไปหน้าห้องน้ำแล้วกวักมือเรียกน้ำริน
“พี่ธร”
“พี่ธรอยู่ในนั้นเหรอ”
เหยี่ยวทำมือทำไม้บอกให้น้ำรินฟังเสียงในห้องน้ำ
“พี่ธรมางานที่โรงแรมครับ”
น้ำรินตื่นเต้น “พี่ธรจริงๆด้วย เค้าหน้าตาเป็นยังไง คุณเห็นรึยัง”
“ยัง คุณเข้าไปดูสิ”
พลันประตูห้องน้ำก็เปิดออกพอดี น้ำรินกับเหยี่ยวหันไปมองประตูห้องน้ำพร้อมกันอย่างตื่นเต้น
ภาพตรงหน้าคืออาเสี่ยพุงพลุ้ยฟันทอง ใส่ทองเต็มตัวคุยโทรศัพท์ต่อเนื่อง
“เสร็จธุระแล้วพี่กำธรจะรีบไปหาน้องหนูเลยนะจ๊ะ เลิฟยู”
น้ำรินทำหน้าขยะแขยง รับไม่ได้
“ไม่ใช่อ่ะ พี่ธรของฉันต้องไม่ใช่คนนี้ “
จู่ๆน้ำรินก็รู้สึกปวดแปลบที่หัวใจขึ้นมาอีก เหยี่ยวตกใจ

“คุณเป็นอะไร”
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ธาราก็ยกมือกุมหัวใจตัวเอง นั่งตัวงออยู่บนรถเข็น เหงื่อเต็มใบหน้า หายใจติดๆขัดๆ

สงครามกับพยาบาลมองธาราอย่างเป็นห่วง ธาราพยายามสูดหายใจลึกๆ ภพธรกับนับดาวมองดูธารา ทำราวกับว่าเป็นห่วงมาก
“คุณอากลับไปพักดีมั้ยครับ”
“ให้พี่ธรเป็นตัวแทนคุณอาเป็นประธานเปิดงานก็ได้นะคะ”
“ไม่ต้อง อายังไม่ตาย ไม่จำเป็นต้องให้ใครแทน”
ธาราพูดอย่างเข้มแข็ง ภพธรกับนับดาวหันมาสบตากัน แล้วแอบยิ้มร้าย

น้ำรินเดินเร็วเข้ามาในห้อง กวาดตามองหาไปรอบๆ เหยี่ยวเดินตามมาอย่างไม่เข้าใจ
“ฉันว่าต้องเป็นเพราะพี่ธรอยู่แถวๆนี้ สายใยแห่งความผูกพันถึงได้ขมวดเกลียวรัดเราเข้าหากัน ฉันก็เลยเกิดอาการจี๊ดใจ”
น้ำรินเดินหาไปรอบๆ ผ่านหน้าภพธรที่กำลังเดินไปทางประตูห้องบอลรูม
บนเวที นับดาวเป็นพิธีกรขึ้นไปกล่าวเปิดงาน
“สวัสดีค่ะท่านผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานงานสัมมนา “เยียวยาจิตใจ ครอบครัวไทยต้านภัยยาเสพติด” ดิฉันขอเรียนเชิญ คุณธารา ประธานกรรมการเครือโรงแรมรินธารา กล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการจัดการสัมมนาครั้งนี้ค่ะ”
ธาราเลื่อนรถเข็นของตัวเองไปที่โพรเดี่ยม
“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ดิฉันมีความยินดีที่มีส่วนร่วมในการจัดงานสัมมนาครั้งนี้ร่วมกับสำนักงานตำรวจแห่งชาติ”

ร่างธารากระตุกเกร็ง เหมือนลมตีขึ้นจนจุกอก พลางหายใจติดๆขัดๆ หัวใจเต้นแรงผิดปกติ
แขกทุกคนหันมามอง ซุบซิบกันว่าเกิดอะไรขึ้น สงครามเอะใจในอาการผิดปกติ ธาราค่อยๆ เซ ก่อนจะหมดสติแล้วตกจากรถเข็นลงมากับพื้น นับดาวตกใจ เผลอเรียกชื่อภพธรออกมา

“พี่ธร”
น้ำรินได้ยินเสียงเรียกพี่ธร ก็มองไปมองตามสายตาของนับดาวไปจนเกือบถึงตัวภพธรที่ยืนอยู่ด้านหลัง แขกเหรื่อลุกพรึ่บขึ้นด้วยความตกใจ
น้ำรินมองไม่เห็นภพธร เพราะทุกคนฮือกันเข้ามาจนบังภพธรมิด

ธารานอนหลับตาอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ค่อยๆลืมตาขึ้น สงคราม ภพธร และนับดาว ที่นั่งรอดูอาการอยู่ก็ผุดลุกขึ้น สงครามรีบปราดเข้าไปหา
“เป็นไงบ้าง”
ธาราหันมาพูดกับภพธรและนับดาว

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 6 วันที่ 1 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ