อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 1 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 1 ม.ค. 58

“เห็นชัดอยู่แล้วว่าควรเลือกใคร เรื่องวินัยเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าแค่นี้ยังรักษาไม่ได้ ฉันก็พอจะมองเห็นอนาคตของเด็กคนนี้แล้ว”

นิดาหน้าเจื่อนเชิญพริบพราวเข้าไป พริบพราวยิ้มแย้มแจ่มใสทักทายลิปดา ทั้งสองทักกันตามแบบฝรั่ง ลิปดาแนะนำให้รู้จักศรันยูว่าเป็นนักวิเคราะห์ประจำบริษัท พริบพราวไหว้ฝากเนื้อฝากตัว แล้วลิปดาก็แนะนำอวัศยา พริบพราวตั้งแง่ไม่ไหว้ กล่าว


“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ พราวได้ยินพี่ลิปพูดถึงพี่ศยาตลอด อยากร่วมงานกับพี่ศยามากๆ เผื่อว่าพราวจะมีอนาคตเหมือนพี่ศยา แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ”...อวัศยามองนิ่งๆ

ลิปดาแนะนำให้รู้จักปราณนต์ พริบพราวยกมือไหว้ ลิปดารีบบอกว่าไม่ต้องฝากเนื้อฝากตัวเพราะมาสัมภาษณ์งานเหมือนกัน พริบพราวหน้าแตก ปราณนต์อมยิ้มเธอถลึง ตาใส่ไม่พอใจ อวัศยาไม่ค่อยพอใจบอกให้เริ่มสัมภาษณ์... ด้านนอกพนักงานเกาะกลุ่มลุ้นว่าใครจะได้รับเลือกฝ่ายชายอยากได้พริบพราว ฝ่ายหญิงอยากได้ปราณนต์ เถียงกันเสียงดัง แสนดีต้องปรามให้รอฟัง

ในห้องประชุม ปราณนต์แนะนำตัว ชื่อปราณนต์ อัศวโชคชัย จบปริญญาตรีวิศวะ พริบพราวแทรก ตนชื่อ พริบพราว มหากิจไพศาล จบปริญญาตรีและปริญญาโท

การเงินที่บอสตันยูนิเวอร์ซิตี้ เคยทำงานเป็นมาร์เกตติ้งที่บริษัทโบรกเกอร์อันดับหนึ่งของอเมริกา ปราณนต์กล่าวต่อว่าเขาเคยทำงานเป็นวิศวะโครงสร้าง พริบพราวเหลือบมองอย่างเหยียดๆ

ลิปดาถามอีกว่าตอนนี้ทั้งสองติดตามข่าวอะไร ปราณนต์ตอบว่าข่าวเปลี่ยนผู้บริหารสายการบินสมาร์ทแอร์ไลน์ พริบพราวแทรกเธอตามข่าวแองเจลีน่ากับแบรดพิตต์ขาเตียงสั่น อวัศยาและลิปดามองอึ้ง พริบพราวย้อนถามเป็นมาร์เกตติ้งสนใจข่าวกอสซิปผิดหรือ ลิปดาแอบยิ้ม

อวัศยาถามบ้างว่าคุณสมบัติมาร์เกตติ้งที่ดีคืออะไร พริบพราวชิงตอบเป็นภาษาอังกฤษว่าทำอย่างไรก็ได้ให้ลูกค้าขาดทุนน้อยที่สุด...อวัศยากลอกตาเบื่อพวกอินเตอร์ ปราณนต์ตอบว่าจรรยาบรรณมาร์เกตติ้งที่ดีต้องมีความหวังดีให้ลูกค้า ไม่ใช่หวังแต่จะกอบโกยผลประโยชน์

ลิปดาถามคำถามสุดท้าย ทำไมถึงอยากทำงานที่นี่ ทั้งสองตอบพร้อมกัน เพราะพี่ศยาเพราะพี่ลิปดา...พริบพราวว่าลิปดาเป็นไอดอลของตน ปราณนต์บอกว่าตนเป็นแฟนคลับคอลัมน์อวัศยามาร์ตัวแม่ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ บทความของอวัศยาอ่านสนุกทำให้ตนรู้เรื่อง

อวัศยาหัวใจพองโตแต่ใบหน้านิ่งเฉย ลิปดาดักคอว่าปราณนต์ทำให้อวัศยานอนไม่หลับ อวัศยาถลึงตาใส่ลิปดาขยายความ “คุณเคยบอกผมว่าคุณเขียนคอลัมน์เพราะอยากให้คนอ่านเข้าใจว่าหุ้นไม่ใช่เรื่องยากไม่ใช่เหรอปราณนต์เป็นสิ่งยืนยันว่าคุณทำสำเร็จแล้ว”

ศรันยูยินดีที่อวัศยามีแฟนคลับ พริบพราวเม้มปากไม่ค่อยพอใจ พลันมือถือเธอดังขึ้น ทุกคนหันมอง เธอรีบปิดเสียงขอโทษแล้วบอกลิปดาว่าเจมส์ลูกค้าที่บอสตันโทร.มา แล้วโอ้อวด

“น่าตลกมากเลยนะคะพี่ลิป พอคุณเจมส์รู้ว่าพราวย้ายกลับมาเมืองไทย เขาสั่งให้ภรรยาน้อยของเขาเปิดพอร์ตกับพราวด้วยเงินสองพันล้าน”

ศรันยูตาโพลงแต่อวัศยาไม่ชอบที่เอาเงินมาล่อ... สามคนกลับมาปรึกษากันในห้องทำงาน ลิปดาชื่นชมว่าพริบพราวเก่ง แต่อวัศยาแย้ง “เรื่องนั้นฉันไม่เถียงแต่ความมั่นใจเกินขอบเขตของเขาจะทำลายตัวเขาเองคุณก็ทราบ”

“นั่นคือสิ่งที่พริบพราวต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมเมื่อจะขึ้นเป็นมืออาชีพ คุณเองก็เรียนรู้สิ่งนั้นมาแล้วไม่ใช่เหรอศยา”

อวัศยาอึ้งก่อนจะโพล่งขึ้นว่าตนเลือกปราณนต์ลิปดาค้านว่าเขาไม่มีความรู้เรื่องหุ้นเลย แต่อวัศยาคิดว่าเขามีความพร้อมที่จะเรียนรู้ ตนมั่นใจว่าเด็กคนนี้พัฒนาได้ ไม่ใช่เด็กน้ำเต็มแก้วอย่างพริบพราว ลิปดาหันขวับมาถามศรันยูจะเลือก ใคร ห้ามเข้าข้างเพื่อน อวัศยาจึงห้ามกลัวว่าใครเป็นเจ้าของบริษัทด้วย ศรันยูสยอง

“โอเค ทราบแล้วครับ ถ้าให้ผมวิเคราะห์แบบเป็น กลาง ผมว่าน่าสนใจทั้งสองคนครับ ปราณนต์หล่อ...เอ๊ยดูนิสัยดี จริงใจ มีแนวคิดอุดมการณ์มาในทิศทางเดียวกับศยา คนดีศรีสังคม เขาน่าจะทำให้ลูกค้ารักและใช้บริการโบรกเกอร์ของเราไปตลอด ส่วนน้องพราวเป็นเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงสูงที่น่าจับตามอง ถ้าเขาไม่สะดุดอีโก้ตัวเองหัวฟาดพื้นแตกตาย ผมมั่นใจว่าเด็กคนนี้จะก้าวขึ้นมาเป็นมาร์เกตติ้งเบอร์ต้นๆ ของเมืองไทยได้เลย” สรุปคือศรันยูเลือกไม่ถูก

ลิปดาตัดสินใจให้ทั้งสองลงแข่งขันโดยเชื่อใจอวัศยาเป็นคนคิดวิธี...ด้านปราณนต์กับพริบพราวกำลังเดินออกจากบริษัท พริบพราวหันมาส่งกระดาษโน้ตให้ ปราณนต์ทำหน้างง เธอบอกว่าเป็นเบอร์โทร.รุ่นพี่ที่บอสตัน ทำงานอยู่ที่กู๊ดเวลล์เป็นบริษัทก่อสร้างระดับโลกกำลัง ต้องการวิศวกร ที่ให้เพราะสงสารไม่อยากให้เสียเวลา อย่างไรเสียลิปดาก็ต้องเลือกตน ปราณนต์ยิ้ม

“ถ้าคุณมั่นใจจริงคุณคงไม่ลงทุนสกัดดาวรุ่งผมขนาดนี้ กลัวผมชนะก็ยอมรับมาเถอะ”

พริบพราวโต้เขาไม่มีอะไรที่ตนต้องกลัว ปราณนต์บอกว่าถ้าไม่มีลิปดาต้องฟันธงเลือกเธอไปแล้ว แสดงว่ามีดีทั้งคู่ หญิงสาวโวยจะแข่งกับตนใช่ไหม ชายหนุ่มยิ้มกวนๆ

อยากรู้ว่าเด็กบอสตันเก่งแค่ไหน ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

ooooooo

ตกเย็น ปราณนต์ทำอาหารให้คนในบ้านเขาเป็น ชายคนเดียวอยู่กับป้าเปรี้ยว แม่ปริมและพี่ปรางค์ ผู้หญิงสามคนที่เขารักมากที่สุด ทุกคนมักจะถามเขาถึงเบอร์โทร. เพื่อน เบอร์รหัสไวไฟ และเลขต่างๆที่พวกเขาลืม เพราะรู้ว่าปราณนต์มีความจำเป็นเลิศ

ระหว่างนั่งทานอาหาร ทุกคนไม่เข้าใจว่าทำไมปราณนต์ถึงอยากทำงานตลาดหุ้นเขาจึงอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ “สมมติว่าอาหารบนโต๊ะคือตลาดหลักทรัพย์ หรือที่เราเรียกติดปากว่าตลาดหุ้น ในตลาดมีหลายบริษัทมาเปิดขายหุ้นให้นักลงทุนเลือกซื้อ แต่การซื้อขายมีความเสี่ยง จึงมีกฎว่าต้องซื้อขายผ่านตัวแทนหรือที่เรียกว่าโบรกเกอร์ คือบริษัทที่มีการจดทะเบียนถูกต้อง

แต่ละบริษัทจะมีเจ้าหน้าที่ดูแลนักลงทุนซึ่งเรียกว่า มาร์เกตติ้งหรือเรียกสั้นๆว่ามาร์ ถ้าใครอยากลงทุนหุ้นก็เอาเงินมาเปิดบัญชีหรือที่เรียกว่าเปิดพอร์ต จะกี่แสนกี่ล้าน กี่ร้อยล้านก็ได้ มาร์มีหน้าที่แนะนำว่าหุ้นตัวไหนน่าลงทุน ยกตัวอย่างเช่น ปลาทอดบนโต๊ะนี้มีข้อดีข้อเสียอย่างไรน่าซื้อไว้ไหม หรือไข่ตุ๋นนี้ อยากขายหรือเก็บไว้ ป้าเปรี้ยวอยากเก็บไว้เพราะอร่อย

“อ่ะ แต่ถ้าผมเป็นมาร์ของป้า ผมจะบอกว่า...ไข่ตุ๋นมันเย็นแล้วนะครับ ไข่ที่ใช้ทำก็เป็นไข่เก่า ถ้าเก็บไว้จะเสียมากกว่า แต่ถ้าปล่อยออกมาตอนนี้รสชาติยังดีอยู่ราคาน่าจะดีกว่า ป้าก็ลองคิดดูว่าจะขายหรือเก็บ” ป้าเปรี้ยวบอกทันทีว่าขาย ปราณนต์อธิบายต่อว่าตนจะเอาไข่ตุ๋นไปขายได้เงินเข้าพอร์ตป้าเปรี้ยว แล้วนำเงินมาหมุนบริหารต่อ

สามสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ปริมแย้งว่ามันไม่เหมือนงานวิศวะเดิมของเขาแล้วเขาจะทำได้ดีหรือปราณนต์บอกว่าวิศวะเป็นอาชีพเกี่ยวกับการวิเคราะห์ถนัดตัวเลขมากที่สุด เหมาะกับคุณสมบัติของมาร์เกตติ้ง...ปรางค์ดักคอว่าเขาอยากรวยเพราะประชดผู้หญิงบางคนหรือเปล่าปราณนต์ชะงักพูดไม่ออก ทำทีหันมาตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 1 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ