อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 58

แต่หนีไปไม่เท่าไหร่ ก็ถูกทหารอังวะอีกพวกล้อมจับ ใจเกือบเอาตัวไม่รอด โชคดีที่เจิดพี่ชายของใจและจาดผู้เป็นพ่อตามมาช่วยได้ทัน สามหนุ่มและหนึ่งสาวชาวบ้าน จึงรอดเงื้อมมือข้าศึกอังวะได้อย่างหวุดหวิด แต่ถึงกระนั้น... สไบก็ไม่วายห่วงพ่อและชาวบ้านที่ซ่อนตัวในถ้ำ เลยตัดสินใจขอกลับไปดู เจิดกับจาดไม่ขวางเพราะมีเรื่องต้องทำมากมาย ต่างจากใจ เดือดเนื้อร้อนใจอย่างบอกไม่ถูก อยากตามไปช่วยแต่พ่อกับพี่ชายไม่ยอม

สไบต้องย้อนกลับไปถ้ำคนเดียว แต่ไม่ทันถึง ก็พลาดท่าถูกจับตัวกลับไปที่หมู่บ้าน รวมทั้งพวกชาวบ้านในถ้ำก็ถูกต้อนกลับมาหมด อูจีเห็นสาวสวยประจำหมู่บ้านก็ตาวาว อยากได้มาปรนเปรอจนแทบทนไม่ไหว แต่พยายามเก็บอาการ ไม่อยากให้พวกชาวบ้านไหวตัว และยื่นข้อเสนอให้ส่งเสบียงเลี้ยงดูกองทัพอังวะ แลกกับการไว้ชีวิต ดอกรักโวยวายไม่ยอม เลยถูกพวกทหารซัดเสียน่วม เช่นเดียวกับสไบ ที่แม้จะถูกขู่ ก็ประกาศกร้าวไม่ยอม


“อย่านะจ๊ะพ่อ เราเป็นคนไทย ต่อให้ตายฉันก็จะไม่ให้ข้าวที่เราปลูกไปเป็นเสบียง ให้มันมีแรงมาฆ่าคนไทย”

อูจีกระชากสไบจะฆ่าทิ้ง ผู้ใหญ่แสงทนไม่ไหว ต้องยอมตกลง สไบดิ้นรนจะไม่ยอม ผู้ใหญ่แสงเลยต้องพูด

“พ่อไม่ได้ห่วงแค่เอ็ง...สไบ พ่อต้องรักษาชีวิตลูกบ้านไว้ เป็นเชลยยังมีลมหายใจ ดีกว่าต้องตายกันหมด”

สไบน้ำตาไหลพราก คับแค้นใจเหลือเกิน ไม่ต่างจากดอกรัก เจ็บใจนักที่ปกป้องชาวบ้านในหมู่บ้านไม่ได้เลย

ooooooo

พวกทัพนั่งหารือแผนการรบข้าศึกชาวอังวะที่กุฏิพระเที่ยงอีกหลายเพลา เลยได้รู้ว่าพวกฟักต้องเจ็บช้ำสักแค่ไหน ที่เห็นพี่น้องชาวไทยถูกเข่นฆ่าและข่มเหงระหว่างทาง ที่สำคัญเหล่าอดีตทหารม้าแห่งกรุงศรีฯ ยังสืบรู้มาว่าพวกข้าศึกคงมาถึงบ้านคำหยาดในไม่ช้า ทัพไม่กลัว อาสาป้องกันหมู่บ้าน โดยมีพวกฟักอาสาร่วมด้วย

ท่าทางฮึกเหิมของลูกชายและเหล่าอดีตทหารม้า ทำให้พระเที่ยงส่ายหน้าอ่อนใจ “พวกเอ็งคิดดีแล้วหรือ จะรบเยี่ยงโจร...มิใช่ทหาร โดยเฉพาะเอ็งไอ้ทัพ...เอ็งเป็น ลูกหลวงพ่อ นายทหารแห่งวิเศษไชยชาญ”

“ฉันไม่เคยลืมว่าเป็นลูกทหาร ตัวเองก็เคยเป็นทหาร แต่หลวงพ่อก็รู้ ว่าฉันต้องกลายเป็นคนหนีทัพเพราะอะไร”

ทัพมีสีหน้าเคร่งขรึมลง ยามที่นึกถึงอดีต โดยเฉพาะถึงสาเหตุที่ต้องกลายเป็นคนหนีทัพ เหล่าอดีตทหารม้ากับพระเที่ยงได้แต่มองมาด้วยความเห็นใจ เมื่อนึกถึงภาพในวันวานเมื่อราวหนึ่งปีก่อน ตอนที่ทัพ สังข์และขาบกลับมาเยี่ยมบ้านเกิด หลังจากผ่านสงครามครั้งใหญ่จนแทบไม่มีแรงยืน

อดีตทหารกล้าจำได้ดี ว่ากลับไปเยี่ยมบ้านเกิด โดยมีเฟื่องไปรอรับถึงตลาดบ้านคำหยาดด้วยความคิดถึง แฟงซึ่งเกาะติดพี่สาวแจหมั่นไส้ เลยแขวะเข้าให้ ตามประสาคนหวงพี่สาว แถมเผื่อแผ่ถ้อยคำเหน็บกัดไปยังขาบ ที่จ้องเฟื่องตาไม่กะพริบ สังข์พยายามช่วยปกป้องเพื่อนรัก แต่ก็ถูกแฟงตอกกลับแบบไม่ไว้หน้า ทำให้เป็นที่เจ็บแค้นนัก

แฟงไม่รู้ตัวเลยว่าทำให้สังข์โมโหแค่ไหน วิ่งเล่นไปทั่วหมู่บ้านตามประสาหญิงแก่นแก้ว ส่วนทัพรีบกลับเรือนไปดูอาการแม่ซึ่งป่วยออดๆแอดๆมาหลายปี จวงส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะบอกว่าแม่ไม่ดีขึ้นเลย แม้ว่าพระเที่ยงจะส่งยามาให้หลายห่อแต่ก็ไม่ดีขึ้น ทัพเลยตัดสินใจจะพาแม่ไปรักษากับหมอเก่งๆ ไม่ต้องทรมานแบบนี้อีก

ด้านสังข์กับขาบ...ไปคุยกับเทิดผู้ใหญ่บ้านคำหยาด เรื่องเกณฑ์ทหารเพิ่ม และทูนลูกชายคนเดียวของเทิดก็ถึงเกณฑ์แล้ว เทิดหน้าซีด เช่นเดียวกับลูกชายคนเดียวที่แอบฟังไม่ไกลกันนั้น

“ไอ้ทูนมันเป็นลูกชายคนเดียวของน้า มันไม่เคยจับดาบเลย พ่อสังข์พ่อขาบเป็นคนสนิทคุณพระนาย พอช่วยคนบ้านเดียวกันได้ไหม” เทิดเปิดกำปั่นหยิบถุงสินบนเล็กๆน้อยๆให้ “ช่วยน้องมันหน่อยเถอะนะ”

สังข์กับขาบมองถุงเงินตรงหน้า ก่อนจะหันไปสบตาทูนที่มองมาแบบลุ้นๆ

“ฉันก็มองไม่เห็นทางเลือกอื่นดอก นอกจากจะหาคนไปออกศึกแทนลูกชายน้าเทิด”

จบคำขาบ เทิดก็พยักหน้ารับรู้ โดยมีสังข์มองมาด้วยแววตาเจ้าเล่ห์...แค่นั้นก็สิ้นเรื่อง

แต่ความลับเรื่องสินบนกลับไม่เป็นความลับอีกต่อไป เมื่อแฟงแอบได้ยินจากคนอื่น และหยิบมาประจานสังข์กับขาบกลางตลาด เพราะโกรธที่สองหนุ่มไม่ยอมให้ทัพพาแม่ไปหาหมอ สังข์ตกใจมาก แต่ยังตีหน้าตายสวนกลับ

“ยุ่งน่ะ...แฟงเป็นผู้หญิงก็อยู่ส่วนผู้หญิง ไปหุงข้าว ต้มแกงอยู่ก้นครัวโน่น”

“เรื่องก้นครัว...ฉันไม่บกพร่องอยู่แล้ว ว่าแต่พี่สังข์ พี่ขาบเถอะ บกพร่องเรื่องตัวเองหรือไม่ เห็นชาวบ้านเขาว่าวันก่อนขึ้นเรือนลุงเทิด หายไปนานสองนานแล้วไอ้ทูนก็รอดเกณฑ์ไม่ต้องเป็นทหาร ได้มาคนละกี่อัฐล่ะ”

สังข์กับขาบหน้าเจื่อน เมื่อต้องเจอสายตาเหยียดหยามจากชาวบ้านบริเวณนั้น โดยเฉพาะทัพที่โกรธจัด

“จริงหรือไอ้สังข์...มึงรับอัฐช่วยลูกน้าเทิดหรือ แต่กับกูมึงไม่เห็นใจ”

“มึงจะเชื่อลมปากนังแฟงมากกว่าเพื่อนหรือ นังแฟงมันใส่ความข้าช่วยเอ็ง”

แฟงสาบานต่อหน้าทุกคนทันที ขอใฟ้ฟ้าผ่าตายถ้าพูดปด จวงเลยท้าให้สังข์สาบานบ้าง ชาวบ้านต่างจ้องเขม็ง เตรียมเอาเรื่องเต็มที่ สังข์ไม่กล้าเพราะรู้แก่ใจว่าตัวเองรับสินบนจริง เลยได้แต่ตีหน้าตึง โมโหกลบเกลื่อน

“กู...นายกองสังข์ มึงเป็นแค่ทหารปลายแถวใต้บังคับหลวง ต้องเชื่อฟังกู...ไอ้ทัพ”

“มึงเป็นนายกองได้เพราะฝีมือหรือฝีปาก กูเพิ่งรู้ว่าลิ้นมึงตวัดยาวถึงหู เพราะน้าเทิดทำอัฐเล็กๆน้อยๆกระเด็น”

“หยุดนะไอ้ทัพ มึงกำลังด่านายกองทหารกรุงศรี”

“มึงกล้าใช้คำนี้หรือ รบที่นครสวรรค์ มึงสองคนก็หนีหัวหดทั้งๆที่สู้ได้”

สังข์เดือดจัด ถีบยอดอกทัพโดยไม่ให้ตั้งตัว ชาวบ้านแตกฮือ วิ่งหนีคนละทิศละทางเพราะกลัวลูกหลง สังข์ย่ามใจ จะเตะซ้ำ แต่ทัพกลิ้งหลบทัน โดยมีแฟงระวังหลังให้ และคว้าท่อนไม้ใกล้มือมาเตรียมพร้อม

“ลุกขึ้นมาไอ้ทัพ แล้วไปกับกูดีๆ ไม่งั้นกูจะรายงานว่ามึงจงใจหนีทัพ” สังข์สั่งเสียงเข้ม

“กูไม่ไป...คนอย่างกูขอรับใช้นายที่ดีมีความยุติธรรม ไม่ใช่นายชั่ว รักตัวกลัวตาย เห็นแก่อัฐ เห็นแก่ยศถาบรรดาศักดิ์ บ้านเมืองจะพินาศก็เพราะคนมีอำนาจแต่สันดานเลวอย่างมึง”

สังข์เหลืออด เงื้อดาบจะฟัน แฟงรีบโยนท่อนไม้ให้ทัพ ขาบเห็นท่าไม่ดีเลยเข้าช่วยนายกองเพื่อนรัก แต่ก็ยังเอาชนะทัพไม่ได้ แฟงมองตามลุ้นๆ และถือโอกาสปาท่อนฟืนใส่หัวสังข์ ขาบเลยจะเข้ามาจัดการ แต่ก็ต้องถอย เมื่อเฟื่องปรี่มาขวาง ปกป้องน้องสาวคนเดียวเต็มที่ ก่อนจะร้องบอกให้จวงพาทัพหนี สังข์เจ็บใจมาก ตะโกนไล่หลัง

“ไอ้ทัพ...กูจะตามจองล้างจองผลาญมึง กูจะจองเวรมึง มึงจะต้องไม่มีที่ซุกหัวบนแผ่นดินนี้!”

ooooooo

จันทร์ทำแผลให้ลูกชายอย่างเบามือ น้ำตาไหลไม่หยุด เมื่อรู้ว่าต้องจากกันอีกแล้ว เพราะลูกชายต้องคดีหนีทหาร จวงเอาผ้ามาห่อเสบียงกรังหลายอย่างพอให้พี่ชายประทังชีวิตในป่าได้อีกหลายเพลา ทัพได้แต่กอดน้องกับแม่ที่สะอื้นไห้ไม่หยุดด้วยความสะเทือนใจ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

จันทร์สบตาลูกชายนิ่ง ก่อนจะสั่งเสีย “รีบไปซะไอ้ทัพ ไปหาหลวงพ่อเที่ยง ท่านต้องช่วยเอ็งได้แน่ รีบไปก่อนที่ไอ้สังข์ ไอ้ขาบ มันจะเอาทหารกรุงมาจับเอ็ง แล้ววันหนึ่งความดีจะต้องพิสูจน์ว่าเอ็งไม่ผิด”

ทัพดึงตัวเองจากอดีต ภาพความทรงจำเมื่อหนึ่งปีก่อนยังตามหลอกหลอนให้เจ็บใจถึงบัดนี้

“ไอ้สังข์ ไอ้ขาบ มันสอพลอเอายศเอาตำแหน่ง ไม่ใช่นักรบ แล้วจะให้ฉันไปเป็นลูกน้องรับใช้มันหรือหลวงพ่อ”

เคลิ้มได้ฟังก็อดของขึ้นไม่ได้ เกลียดนักพวกคนประจบสอพลอเอาหน้า แต่ไม่กล้าสู้ข้าศึกจริงๆ เอิบพยักหน้าเห็นด้วย กลุ้มใจเหลือเกิน เพราะเพลานี้บ้านเมืองแทบร้อนเป็นไฟ เพราะถูกเข่นฆ่าปล้นสะดมไม่เว้นแต่ละวัน ไหนจะพวกคนใหญ่โตที่แบ่งเหล่าแบ่งก๊กกันจนไม่รู้ว่าควรจะยืนตรงไหน และที่แย่สุดคือพวกโจรคนไทย ที่ดักปล้นและฆ่าชาวไทยด้วยกันเอง เหมือนจะซ้ำเติมบาดแผลในใจให้ต้องช้ำแทบกระอักกันไปกว่านี้

พระเที่ยงส่ายหน้าอ่อนใจ สงครามที่เคยผ่านมา ทำให้นึกปลงสังเวช เพราะจะกี่ครั้ง เหตุการณ์ก็ไม่เคยเปลี่ยน

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 1 วันที่ 2 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 6 ม.ค.58
ที่มา ไทยรัฐ