อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 31 ธ.ค. 57

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 31 ธ.ค. 57

อวัศยาขอบคุณ พอจะกลับออกไป ลิปดาเรียกไว้ ยื่นกล่องนาฬิกาให้ “เพื่อนผมเป็นแฟนคอลัมน์คุณ เครซี่คุณมาก ถึงกับขอร้องให้ผมเอามาให้คุณ” เห็นอวัศยาเฉย “นั่นไง...ผมบอกมันแล้วว่าวิธีนี้ไม่ได้ผลหรอก คุณไม่สนใจของพวกนี้ ขนาดผมให้ตุ้มหูเพชรเป็นของขวัญที่ทำกำไรทะลุเป้าเมื่อ 5 ปีที่แล้ว คุณยังใส่แค่ครั้งเดียวเอง ของแค่นี้ไม่มีทางทำให้คุณใจอ่อน...เพราะจริงๆแล้ว

คุณเป็นคนไม่มีหัวใจ” ลิปดายิ้มกวนๆที่ได้จิกกัด



อวัศยาปรายตามองถามรู้ได้อย่างไร ลิปดาว่าถ้ามีเธอคงรักตนไปนานแล้วเพราะตนเพียบพร้อมทุกอย่าง ทำงานด้วยกันมานานไม่เห็นวี่แวว จนตนฟันธงว่าคงตายด้าน มีหัวใจแต่ไม่ได้ใช้จนมันไม่รู้ว่าความรักเป็นอย่างไร ...อวัศยาสวน “ไม่เหมือนบอสใช่ไหมคะที่มีหัวใจ แล้วก็ใช้มันจนเออเร่อ มันเลยเริ่มแยกแยะไม่ออกว่ารักกับใคร่ มันต่างกันยังไง”

“ชอบจริงๆเล้ย...ผู้หญิงยอกย้อนแบบเนี้ย” ลิปดาหัวเราะชอบใจ

อวัศยาฝากของไปคืนเพื่อนลิปดา และบอกว่าเขาคิดผิด จริงๆตนรู้ว่าความรักเป็นอย่างไร ตนมีหัวใจเพียงแต่ไม่ใช้มันมารักเขาเท่านั้น ลิปดาอึ้ง ตะโกนถามกลับว่าเธอใช้มันรักใคร อวัศยาไม่ตอบเดินกลับห้องทำงาน นั่งลงครุ่นคิดที่ลิปดาว่าเธอไม่มีหัวใจ...เธอเปิดกระเป๋าหยิบกระดาษเคลือบพลาสติกมีตัวเลขทะเบียนรถกับเบอร์โทรศัพท์จางๆ คิดถึงอดีตฝังใจ

คืนนั้น อวัศยาทำงานจนดึก ได้ยินเสียงฝนตกฟ้าร้อง จึงหยิบมือถือมาจะกดโทร.ออก พลันฟ้าผ่าเปรี้ยง ไฟดับพรึ่บก็ตกใจมือถือหล่นจากมือ เธอก้มลงควานหา ทันใด เห็นขาผู้ชายเดินเข้ามาในห้องก็รีบถามว่าใคร ไม่มีเสียงตอบ คิดไปว่าเป็นคนร้ายหื่นกาม เธอรีบปิดคอมเก็บของ คว้าไฟฉายวิ่งออกจากห้อง...ระหว่างฉายไฟเดิน ชายคนนั้นปรากฏตัวขึ้น เธอร้องกรี๊ดเอาไฟฉายฟาดหัวเขาวิ่งหนีออกไป

ด้วยความกลัวจึงวิ่งออกไปหน้าถนน มีแสงไฟจากรถสาดส่องมา อวัศยายืนตะลึง ทันใดมีคนมาโอบเอวกระชากออกจากตรงนั้น ล้มกระแทกพื้นด้วยกันทั้งคู่ ใบหน้าอวัศยาเปื้อนโคลนเจ็บไปทั้งตัว ร้องไห้ ชายคนที่ช่วยรีบถามเป็นอย่างไรบ้าง เสียงนุ่มทุ้มทำให้เธอต้องเงยหน้ามองเห็นใบหน้าชายหนุ่มที่มองอย่างห่วงใย ชายคนนั้นเอื้อมหยิบแว่นตาที่พื้น ทำให้หน้าอวัศยาแนบอกเขา เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด เขาลูบหลังทำนองปลอบให้หายตกใจ

“ไม่ต้องกลัวนะครับ คุณปลอดภัยแล้ว”

อวัศยายังมองเขาอึ้งๆ มีรถคันหนึ่งจอดลงมาช่วย ชายคนนั้นอุ้มเธอไปขึ้นรถและคุยกับพลเมืองดีสักพักรถแล่นออกไป อวัศยามองชายคนนั้นยืนตากฝนห่างออกไปจนลับตา...พลเมืองดีที่ขับรถพาอวัศยาส่งโรงพยาบาล ส่งกระดาษโน้ตที่ยู่ยี่เพราะเปียกฝนให้

“คุณคนนั้นที่ช่วยคุณเขาชื่อปราณนต์ เขาเขียนเลขทะเบียนรถคันที่ชนคุณกับเบอร์โทร.ติดหลังรถฝากมาให้คุณ เผื่อว่าคุณอยากจะเรียกร้องค่าเสียหาย”...
อวัศยายังเก็บกระดาษแผ่นนั้นเคลือบพลาสติกอย่างดี เก็บเป็นที่ระลึก ในใจโหยหาอยากเจอเขาอีกสักครั้ง...

ooooooo

เช้าวันใหม่ ปราณนต์ หนุ่มหล่อแสนดีวัย 25 ปี สะพายกระเป๋าขี่จักรยานฟิกเกียร์มาตามถนน สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันความปลอดภัยครบครัน...อีกด้าน อวัศยาขับรถฟังวิทยุวิเคราะห์หุ้นระหว่างการจราจรติดขัด เธอพยายามลัดเลาะทางลัด แต่แล้วเธอก็สวนกับปราณนต์อย่างเฉียดฉิว

ปรากฏว่าปราณนต์มาบริษัทนาราภัทร เพราะรุจน์ญาติผู้พี่ชวนมาสมัครงาน รุจน์ถาม

“นายจูบประตูบ้าน กะพริบตาถี่ๆแล้วก้าวเท้าซ้าย ออกมาตามที่พี่บอกใช่ไหม” ปราณนต์บอกว่าก้าวเท้าซ้ายอย่างเดียว รุจน์ร้อง “นั่นไง! ขนาดนายทำไม่ครบสูตรยังทำให้พี่ศยามาสายครั้งแรกในรอบสามปีที่พี่ทำงานที่นี่ ไม่แน่นะณนต์ ดวงชะตาของนายอาจจะมาข่มพี่ศยาก็ได้”

ลิลลี่กับแสนดีเดินมาต่างตะลึงกับความหล่อใสของปราณนต์ ศรันยูเดินตามหลังมาเห็นตาค้างปากสั่นเก็บอาการแทบไม่อยู่ “ใคร! เข้ามาในนี้ได้ยังไง ไม่รู้หรือว่าคนนอกห้ามเข้า”

ทุกคนอึกอัก ศรันยูทำเสียงแมนถามอีกครั้งว่านี่ใคร รุจน์ละล่ำละลักตอบว่ารุ่นน้องตนมาสมัครงาน ศรันยูหันมองปราณนต์อีกครั้ง แอบดีใจแต่วางมาดข่มว่าที่นี่ไม่รับเด็กเส้น

“ผมทราบครับพี่รัน ว่าที่นี่คัดคนด้วยการสัมภาษณ์ จะโชว์โง่หรือโชว์ความสามารถก็ขึ้นอยู่กับตัวผมเอง” ปราณนต์ตอบฉะฉาน

ศรันยูพอใจมาก บอกว่าอวัศยาต้องเป็นคนสัมภาษณ์ แต่วันนี้ไม่เข้าเพราะรถยางแตก รอช่างมาลากเข้าอู่แล้วจะเลยไปพบลูกค้า ให้เขาเขียนใบสมัครทิ้งไว้จะเรียกสัมภาษณ์วันหลัง...รุจน์แอบกระซิบว่าปราณนต์ดวงแรงจริงร้อยวันพันปีอวัศยาไม่เคยหยุดงาน ปราณนต์มองบรรยากาศบริษัทอย่างหมายมั่นจะเข้าทำงานที่นี่ให้ได้

ศรันยูเข้าห้องทำงานได้ก็กดส่งไลน์หาอวัศยา “ฉันเจอหุ้นตัวใหม่น่าสนใจมาก เพิ่งเข้าตลาดเมื่อกี้นี้เอง หุ้นอายุน้อยกินยาว แกควรรีบมาเปิดพอร์ตด่วน”
อวัศยานั่งอ่านข่าวในแท็บเล็ตรอช่าง เห็นข้อความไลน์ส่งมาจึงกดอ่าน แล้วตอบอย่างรู้ทัน “ไม่ต้องเอาหุ้นมาล่อ...ไปเจอผู้ชายมาใช่ไหม”

ศรันยูขำกิ๊กที่เพื่อนรู้ทัน พยายามบอกให้กลับมาเจอหนุ่มหล่อ อวัศยาไม่สนใจ ศรันยูเซ็ง อดที่จะหาข้ออ้างยื้อปราณนต์ให้อยู่นานๆได้ จึงแอบถ่ายรูปปราณนต์หลายช็อตส่งไปให้เพื่อนดู อวัศยารำคาญเสียงไลน์

ดังติดๆกัน บ่นส่งอะไรมาถ้าไม่สำคัญจะด่าให้น่าดู แต่พอเปิดเห็นรูปปราณนต์หลายภาพ ก็จำได้ในทันทีแทบไม่เชื่อสายตา อวัศยาร้อนรนทำอะไรไม่ถูก นึกได้โทร.กลับไปหาศรันยู ถามให้แน่ใจว่าเขาชื่ออะไร พอรู้ว่าใช่ปราณนต์จริงๆก็รีบบอกให้ศรันยูบอกปราณนต์รอตนก่อนแต่แบตเกิดหมดโทรศัพท์ดับเสียก่อน ศรันยูจึงฟังไม่ถนัด

พออวัศยารู้ว่าแบตมือถือหมดก็รีบเก็บของล็อกรถวิ่งไปโบกมอเตอร์ไซค์รับจ้างนั่งกลับบริษัทันที...ปราณนต์กรอกใบสมัครหลายหน้าอย่างเคร่งเครียด ลิลลี่หาน้ำมาให้อย่างเอาใจ รุจน์เห็นไม่พอใจพูดจากวนๆใส่ ปราณนต์รู้ในทันทีว่าลิลลี่เป็นผู้หญิงที่รุจน์สนใจ...กรอกใบสมัครเสร็จปราณนต์ลากลับ ลิปดาเดินเข้าบริษัทมาพอดี พอรู้ว่าปราณนต์มาสมัครงานก็สนใจ

ในขณะที่อวัศยาลงจากมอเตอร์ไซค์ต่อรถไฟฟ้าแล้วตามด้วยรถตุ๊กๆหัวฟูมาถึงบริษัท รีบวิ่งเข้ามา ทุกคน หันมองสภาพเธออย่างตะลึง เพราะปกติอวัศยาจะเนี้ยบแบบเชยๆ อวัศยายืนหอบแฮ่กๆถามหาศรันยู...เขาโผล่เข้ามาแปลกใจไหนว่าไม่มา อวัศยาถามหาคนที่มาสมัครงาน

“อ๊ะ...นั่นแน่ ที่กระเหี้ยนกระหือรือขนาดนี้เพราะผู้ชายเหรอเนี่ย ไม่อยากเชื่อเลย”

“อย่าเพิ่งนอกเรื่อง ที่ฉันรีบเพราะเรื่องงาน ไม่ใช่ เรื่องส่วนตัว ฉันอยากรีบสัมภาษณ์ ถ้าดีจะได้รีบรับเข้าทำงาน ตอนนี้แต่ละคนงานโหลดจะแย่ไง...ตกลงเขาอยู่ไหน”

ศรันยูบอกว่ากลับไปแล้ว อวัศยาผิดหวัง ศรันยูรีบขอโทษเพื่อนไม่ได้ยินว่าบอกให้เขารอ อวัศยาถอนใจเหนื่อยๆ บอกไม่เป็นไรตนจะกลับไปจัดการเรื่องรถต่อ แล้วจะเลยไปหาลูกค้า...อวัศยาหันกลับไปเปิดประตูทันใด เห็นปราณนต์สะพายกระเป๋ายืนอยู่ตรงหน้า เธอแทบช็อก ยืนตะลึงงัน รุจน์เดินพรวดเข้ามาถามกลับมาทำไม ลิปดาเดินมาร่วมวงสนทนา

“ผมโทร.ไปตามเอง...วันนี้ผมนัดคนมาสัมภาษณ์อีกคน ก็เลยไม่อยากเสียเวลา ผมตั้งใจว่าศยาไม่อยู่ผมก็จะสัมภาษณ์กับรัน เห็นในใบสมัครมีเบอร์ก็เลยโทร.ตามเขากลับมา จะได้สัมภาษณ์พร้อมกันทีเดียว” ลิปดามองทุกคนที่ยืนงง จึงถามเป็นอะไรกันไปหมด

ปราณนต์หันมองอวัศยา เธอตั้งสติได้รับคำลิปดาแล้วรีบเดินนำไปห้องประชุม ลิปดาบอกปราณนต์กับศรันยูให้ไปรอก่อนเดี๋ยวตนตามไปเจอที่ห้องประชุม รุจน์แสดงความยินดีกับญาติผู้น้องที่ได้สัมภาษณ์ แนะนำทำให้อวัศยาประทับใจ บอสเชื่อฟังเธอทุกอย่าง

อวัศยาเข้ามาในห้องประชุมได้ก็เข่าอ่อนพยายามควบคุมสติตัวเองไม่ให้ตื่นเต้นมาก ต้องแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ได้...ศรันยู ปราณนต์และลิปดาตามเข้ามานั่งรอคนที่ลิปดาบอกว่าจะมาสัมภาษณ์พร้อมกัน อวัศยาเริ่มหงุดหงิดที่ไม่ตรงต่อเวลา

หน้าบริษัท รถมินิคูเปอร์คันงามแล่นมาจอด หญิงสาวแต่งตัวทันสมัยตั้งแต่หัวจดเท้า ก้าวลงมาอย่างมั่นใจ เดินเข้ามาถามหุ้นขึ้น ซึ่งนั่งอ่านหนังสือ“เล่นหุ้นอย่างไรให้รวย” อยู่ว่าแผนกการตลาดอยู่ชั้นไหน หุ้นขึ้นเงยหน้ามาตะลึงกับความสวยของเธอ...หญิงสาวขึ้นลิฟต์มาชั้นที่หุ้นขึ้นบอก พอก้าวออกจากลิฟต์ นิดาเข้ามาต้อนรับ

“คุณพริบพราวใช่ไหมคะ พี่ชื่อนิดาเป็นเลขาของบอส เชิญที่ห้องประชุมเลยค่ะ”

พริบพราวส่งกล่องน้ำหอมให้อย่างเอาใจว่าเป็นของฝากจากบอสตัน นิดายิ้มปลื้มก่อนจะพาเธอไปที่ห้องประชุม พวกมาร์เก็ตติ้งชายพากันสะกิดให้มองกันตาเยิ้ม มีเพียงลิลลี่ที่เบ้ปากอย่างหมั่นไส้...พริบพราวเข้าห้องประชุม ได้ยินอวัศยากำลังบ่นว่าตนมาสาย ไว้สัมภาษณ์ทีหลัง

“แต่คุณจะไม่ว่าง ผมก็จะไม่ว่าง รอสัมภาษณ์พร้อมกันสองคนไม่เสียเวลาดี จะได้เห็นชัดๆไปเลยว่าจะเลือกใคร” ประโยคหลังลิปดากระซิบกับอวัศยา

“เห็นชัดอยู่แล้วว่าควรเลือกใคร เรื่องวินัยเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าแค่นี้ยังรักษาไม่ได้ ฉันก็พอจะมองเห็นอนาคตของเด็กคนนี้แล้ว”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 1 วันที่ 31 ธ.ค. 57

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
แอบรักออนไลน์ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 7 มกราคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ