อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11 วันที่ 9 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11 วันที่ 9 ธ.ค. 57

“ถ้าผมตายโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่รู้ว่าร่างของตัวเองอยู่ที่ไหน ผมคงต้องหาคำตอบให้ได้ ก่อนจะไปภพภูมิอื่นเหมือนกัน”
“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ กรรมคือการกระทำที่เป็นเหมือนแม่เหล็กดึงดูดคนที่มีกรรมร่วมกับเรามาเจอกัน เราหลีกเลี่ยงการพบเจอ หรือเรียกร้องอยากจะเจอคนๆ นั้นไม่ได้ ถ้ายังไม่ถึงเวลา”

เหยี่ยวพนมมือฟังคำสอนของหลวงตาเคี้ยง แล้วครุ่นคิดตาม


เหยี่ยวเดินมาตามทางเดินในวัด ครุ่นคิดถึงคำพูดของหลวงตาเคี้ยง
“ที่โยมรู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้น อาจเป็นเพราะมีวาสนาต่อกัน ผูกพันเป็นสายใยเชื่อมโยงระหว่างจิตต่อจิต เมื่อข้ามภพชาติมาเจอกันใหม่ จึงรู้สึกคุ้นเคยกันอย่างน่าอัศจรรย์”

เหยี่ยวพึมพำกับตัวเอง “วาสนา ?”
ขณะที่น้ำรินก็นึกถึงคำพูดของผียายปริก

“หล่อนบังกระสุนให้หมวดเหยี่ยวไม่ได้ เพราะตอนนั้นจิตหล่อนเต็มไปด้วยความหวงแหนเป็นเจ้าของ เป็นรักที่ไม่บริสุทธิ์ใจ แต่ที่หล่อนบังกระสุนให้หมวดแนนได้ เพราะหล่อนอยากเสียสละทำให้คนอื่นมีความสุข อานุภาพของรักบริสุทธิ์จึงทำให้หล่อนมีพลัง”
“รักบริสุทธิ์ ?”
เหยี่ยวเริ่มรู้สึกหมดหวังที่จะตามหาน้ำริน
“น้ำ เราจะมีวาสนาได้เจอกัน เมื่อถึงเวลาที่ถูกลิขิตไว้เท่านั้นเหรอ ?”
น้ำรินพยายามทบทวนสิ่งที่ผียายปริกพูด ด้วยความรู้สึกสับสน
“ฉันควบคุมจิตได้ เพราะฉันรักเหยี่ยวอย่างบริสุทธิ์ใจงั้นเหรอ ?”

เหยี่ยวกับน้ำรินถอนออกมาพร้อมกัน พอหันขวับมาเจอกัน ต่างคนต่างก็ตกใจ
น้ำรินนึกได้ก่อนว่ากำลังหลบหน้าเหยี่ยวอยู่ รีบวิ่งหนีทันที เหยี่ยววิ่งตัดหน้ามาขวางไว้ ท่าทางจริงจัง เอาเรื่อง น้ำรินจะเลี่ยงไปทางอื่น แต่เหยี่ยวกลับตีแขนตัวเองเพี้ยะ ๆ หลายที
“ทำบ้าอะไรของคุณ”
“เพื่อความมั่นใจว่าไม่ได้ฝัน ผมจะได้รั้งคุณไม่ให้หนีไปไหนอีก”
น้ำรินอึ้ง พูดไม่ออก สัมผัสได้ถึงความผูกพันและห่วงใยที่เหยี่ยวมีต่อเธอ แต่ยังทำใจแข็ง
“คุณมีหน้าที่ที่ต้องทำ ฉันก็ต้องตามหาร่างของฉัน”
“ผมจะช่วยคุณ”
“เอาเวลาว่างไปดูแลหมวดแนนแฟนคุณเถอะ”
“คุณขอร้องให้ผมช่วยแต่แรก ผมก็ต้องช่วยจนกว่าจะเจอร่างของคุณเพื่อให้คุณกลับเข้าร่างไปหาพี่ธรคนรัก”
ทั้งสองอึ้งมองกัน เจ็บปวดหัวใจเพราะคิดว่าอีกฝ่ายมีคนรักแล้ว เหยี่ยวไม่รู้จะหาใช้วิธีไหนรั้งน้ำรินไว้ จึงแสร้งออกอุบายด้วยการยกยายนวลมาอ้าง ว่ากำลังซึมเศร้าเพราะคิดถึงน้ำริน ยังไม่ทันพูดจบ น้ำรินก็เดินผละออกไปเลย เหยี่ยวงง เรียกตามแทบไม่ทัน
“ปล่อยให้คนแก่ซึมเศร้าอยู่บ้านคนเดียวได้ไง ใจร้ายที่สุด”

น้ำรินเดินลิ่ว รีบกลับไปหายายนวลอย่างร้อนใจ เป็นห่วง เหยี่ยวยิ้มดีใจที่หลอกน้ำรินสำเร็จ แล้วรีบตามไป
สงครามยืนมองออกไปนอกหน้าต่าง ขณะฟังดารณีรายงาน

“สิบกว่าปีก่อน หนังสือพิมพ์ลงข่าวว่านุติพ่อของภพธรฆ่าตัวตายเพราะปัญหาส่วนตัว แต่ดิฉันสืบทราบว่าบริษัทรินธาราเข้ามาเทคโอเวอร์บริษัทของนุติ ก่อนที่นุติจะกระโดดตึกฆ่าตัวตายเพียงวันเดียว”
สงครามหันกลับมา สีหน้าเคร่งเครียดใช้ความคิด
“ธาราเป็นคนเด็ดขาดในการทำธุรกิจ ผมจะไม่แปลกใจเลย ถ้าเธอคำนึงถึงผลประโยชน์มากกว่าความเป็นเพื่อน”
ดารณีรายงานต่อ
“หลังนุติเสียชีวิต คุณธารารับอุปการะภพธรจนเรียนจบ ให้ภพธรช่วยบริหารงานบริษัท และยกลูกสาวให้แต่งงานด้วย”
“ถ้าคุณรู้ว่าพ่อฆ่าตัวตายเพราะถูกเพื่อนโกง คุณจะยังทำงานกับคนๆ นั้นด้วยความภักดี และอยากแต่งงานกับลูกสาวของเค้าไปตลอดชีวิตมั้ย ?”
สีหน้าดารณีบ่งบอกว่าคงทำไม่ได้ สงครามเคร่งขรึม วิเคราะห์ด้วยสัญชาตญาณ แต่ยังทำอะไรไม่ได้

น้ำรินก้าวเข้ามาในบ้านโดยมีเหยี่ยวตามมาติด ๆ แต่ในบ้านเงียบเชียบ เหมือนไม่มีคนอยู่ ครู่หนึ่งยายนวลก็ยกถาดใส่กับข้าวเดินออกมาจากครัวอย่างร่าเริง อารมณ์ดี
“กลับมาทันดินเนอร์พอดีเลยนะเจ้าเหยี่ยว หนูน้ำก็มาด้วยเหรอ หายไปไหนตั้งหลายวัน”
น้ำรินชำเลืองมองเหยี่ยว อึกอัก ไม่รู้จะตอบยังไง
“มาทานข้าวกันดีกว่า ยายหิ๊ว หิว เจ้าเหยี่ยวรีบตักข้าวสิ มัวรออะไร ?”
เหยี่ยวรีบเปิดหม้อหุงข้าวบนโต๊ะ ยายนวลหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอารมณ์ดี น้ำรินค้อนเหยี่ยวขวับ จับได้ว่าเขาโกหกเรื่องที่บอกว่ายายนวลซึมเศร้า
“มีแต่กับข้าวของโปรดเจ้าเหยี่ยว ไม่รู้หนูน้ำทานได้รึเปล่า พอหนูน้ำไม่อยู่ เจ้าเหยี่ยวก็ใส่บาตร กินกุ้งกับปลาเนี่ยทุกมื้อทุกวัน กินจนครีบจะขึ้นตัว หัวจะมีอุจาระอยู่แล้ว”

น้ำรินอมยิ้มดีใจ รู้ว่าเหยี่ยวกินกับข้าวที่เธอชอบเพราะคิดถึงเธอจริง ๆ
“คิดยังไงถึงพาหนูน้ำกลับมาที่บ้านอีก” ยายนวลคาดคั้นถามเหยี่ยวเมื่ออยู่กันตามลำพัง

“ก็น้ำเคยพักอยู่กับเรา”
“ชีวิตเอ็งจะวุ่นวาย ถ้าหนูน้ำยังอยู่ที่นี่ ยายมั่นใจว่าหนูน้ำคือสาเหตุที่ทำให้เอ็งไม่ยอมขอหนู
แนนแต่งงาน”
เหยี่ยวนิ่งไป เพราะมันเป็นอย่างที่ยายนวลพูดจริง ๆ
“ผมกับแนนเป็นแค่เพื่อนกัน ตอนนี้ผมอยากทำงานมากกว่าคิดเรื่องแต่งงาน น้ำจะกลับไปหาคนรักและครอบครัวหลังจากปิดคดี เรื่องวุ่นวายก็จะไม่มีอีกแล้ว”
น้ำเสียงเหยี่ยวเศร้าลง ไม่อยากให้ถึงวันที่จากน้ำริน ยายนวลกลุ้มใจ รู้ว่าเหยี่ยวรักน้ำรินมากและยากจะตัดใจ

น้ำรินกำลังมองหาอะไรบางอย่างในห้องนอนเหยี่ยวแต่หาไม่เจอ
“หาไอ้นี่อยู่ใช่ปะ ?”
น้ำรินหันหลังกลับไป เหยี่ยวเอาตุ๊กตาหมีสีฟ้าที่ถือซ่อนไว้ด้านหลังออกมายื่นให้ น้ำรินมองตุ๊กตาหมีสีฟ้าด้วยความดีใจ ก่อนจะทำสมาธิ แล้วยื่นมือไปจับ
ทันทีที่น้ำรินจับตุ๊กตาหมีได้ เหยี่ยวก็ใช้มืออีกข้างมากุมมือเธอไว้
“ผมจับมือคุณได้”
จู่ๆ ตุ๊กตาก็หลุดจากมือน้ำรินลงกับพื้น ร่างน้ำรินกลายเป็นอากาศธาตุ
“จิตของฉัน ทำให้คุณสัมผัสฉันได้ แต่มันยังไม่มั่นคง”
“ถ้างั้น คุณคงอธิบายเรื่องนี้ได้”
เหยี่ยวเปิดลิ้นชัก หยิบกระสุนปืนในลิ้นชักมา น้ำรินลังเล ก่อนหันไปหาเหยี่ยวอย่างยอมรับความจริง
“ฉันช่วยหมวดแนนเอง”
เหยี่ยวตื่นเต้น “แสดงว่าคุณมีพลังมากพอที่จะขวางกระสุนให้แนนได้”
น้ำรินสบตาเหยี่ยว ไม่กล้าบอกว่าเพราะพลังแห่งรักบริสุทธิ์ที่เธอมีต่อเขา
“ฉันเป็นดวงจิต ไม่ใช่เทวดาจะได้มีอิทธิฤทธิ์”
“ผมจะพยายามเชื่อว่าคุณฟลุคช่วยแนนได้ แต่อย่าบอกนะว่าคุณบังเอิญเข้าไปในสปาของบุษบัน”
เหยี่ยวจ้องด้วยสายตาคาดคั้น น้ำรินอึกอัก แล้วจำใจตอบ
“ฉันแอบตามคุณกับหมวดแนนไปที่สปา เพราะฉันจำได้ว่าเคยรู้จักบุษบัน ความทรงจำในอดีตบอกว่าฉันเคยให้บุษบันยืมเงิน ฉันอาจจะเกี่ยวข้องกับเครือข่ายค้ายาเสพติดนั่น”
เหยี่ยวหน้าเครียด “เป็นไปไม่ได้”
“แต่ทุกความทรงจำของฉันเกี่ยวข้องกับคนที่ทำผิดกฎหมายทั้งนั้น”
“ผมไม่เชื่อว่าคุณเป็นคนเลว เราจะพิสูจน์เรื่องนี้ด้วยการหาร่างของคุณให้เจอ”

น้ำรินหวั่นใจ กลัวความจริงจะทำให้เธอรับตัวเองไม่ได้
ธาราถือปากกา อ่านเอกสารในแฟ้มที่ภพธรเอามาให้เซ็นอย่างละเอียด ภพธรกับนับดาวสบตาร้าย อย่างรู้กัน

ธาราวางปากกา ปิดแฟ้มแล้วเลื่อนคืนให้ภพธร ไม่ยอมเซ็น
“อาคงเซ็นให้ไม่ได้ วัสดุที่ผู้รับเหมาเลือกใช้ยังไม่ได้มาตรฐาน ฝ่ายอาคารยังไม่มีการคุยเรื่องปัญหาสิ่งแวดล้อมกับชาวบ้านเลย ระงับการก่อสร้างไว้ก่อน”
ภพธรตกใจ “ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้คุณอาไม่เคยมีปัญหา”
“ตอนนี้อาอยากให้บริษัทยึดหลักการทำงานที่มี “คุณธรรม” และ “คุณภาพ” มากกว่าผลกำไร”
ภพธรกับนับดาวพายามพูดเกลี้ยกล่อม
“ไม่พอใจก็เปลี่ยนผู้รับเหมา รีบแก้ไขตามที่อาสั่ง”
ธารายกน้ำชาขึ้นจิบ เป็นการตัดบท ภพธรเม้มริมฝีปากแน่น พยายามระงับอารมณ์ไม่พอใจไว้อย่างสุดกลั้น

ภพธรระเบิดความอัดอั้นออกมาทันทีที่ก้าวพ้นคฤหาสน์
“จู่ ๆ เกิดนึกถึงคุณธรรมและศีลธรรมบ้าบออะไรขึ้นมา”
นับดาวครุ่นคิด “หรือมันจะรู้ว่าเราแอบฮั้วกับผู้รับเหมา”
“ไม่มีทาง คนใกล้ตายมันก็แค่อยากลบล้างความเลวที่ตัวเองเคยก่อไว้ พิการขนาดนี้ยังจะมีพิษสงได้อีก”
“ถ้าไม่มีผบ.สงคราม ความตายของนังธาราก็อยู่แค่เอื้อม”

นับดาวยิ้มเหี้ยมอย่างมีแผนร้าย
สงครามกับเหยี่ยวเดินคุยกันออกมาจากสำนักงานสืบสวน

“เร่งขยายผลเรื่องเครือข่ายของบุษบันให้เร็วที่สุด น่าจะมีคนเกี่ยวข้องมากกว่านี้”
เหยี่ยวทำความเคารพ แล้วจะเดินไปอีกทาง แต่สงครามเอ่ยทัก
“ติดรถไปด้วยกันสิ เดี๋ยวผมแวะไปส่งที่บ้าน”
เหยี่ยวมองสงคราม อย่างสองจิตสองใจ

พยาบาลกำลังช่วยทำกายภาพบำบัดยกขาขึ้นลงให้ ธาราสาวใช้เข้ามาถามธาราอย่างนอบน้อม ว่าให้เตรียมมื้อเที่ยงให้สงครามหรือเปล่า
“เค้ามาทานมื้อเที่ยงกับฉันทุกวัน ยังต้องถามอีกเหรอ ?”
สาวใช้ก้มศีรษะรับคำแล้วจะเลี่ยงไป ธารารีบบอกทันที

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11 วันที่ 9 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ