อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11/3 วันที่ 9 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11/3 วันที่ 9 ธ.ค. 57

“ฉันก็แค่ตกใจ”
สงครามยิ้ม “ผมสนใจการกระทำของคุณ มากกว่าคำพูดที่ไม่ตรงกับใจ”
ธาราตัดบทเอาดื้อๆ “คุณมีศัตรูที่ไหน ทำไมมันอยากฆ่าคุณ”
สงครามนิ่งไป ไม่อยากพูดถึง ธาราถามต่อทันที

“คนที่ทำร้ายคุณ คือคนที่คิดจะฆ่าฉันใช่มั้ย ? ฉันเป็นต้นเหตุทำให้คุณตกอยู่ในอันตราย”
“ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็จะปกป้องคุณให้ปลอดภัย ชีวิตผมไม่มีใครอีกแล้ว นอกจากคุณ”
สงครามพูดอย่างจริงจัง สายตามั่นคงเด็ดเดี่ยว ธาราอึ้ง จนพูดไม่ออก ซาบซึ้งกับความรักที่สงครามมีต่อเธอไม่เคยเปลี่ยนแปลง



นับดาวยื่นแฟ้มเอกสารให้ธาราอย่างอ่าน แล้วรีบรายงานอย่างพยายามเอาใจ แต่ธารากลับติงว่าเป็นหน้าที่ของภพธร
“เธอทำงานเกินหน้าที่ของตัวเองรึเปล่า ?”
นับดาวไม่พอใจ แต่ต้องปั้นหน้านอบน้อม รู้สึกผิด “ดาวแค่อยากช่วยพี่ธร”
ธารามองนับดาว พอจะดูออกว่านับดาวชอบภพธรมานานแล้ว
“น้ำรินกับเธอเป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เธอเป็นเพื่อนรักที่น้ำรินช่วยจ่ายค่าใช้จ่าย ให้เงินหยิบยืมค่าเทอมอยู่บ่อยครั้ง”
“ดาวไม่เคยลืมค่ะ ถ้าไม่มีน้ำ ดาวก็คงเรียนไม่จบ และไม่ได้เข้ามาทำงานในบริษัทของคุณอาธารา”
นับดาวพูดเหมือนสำนึกบุญคุณ แต่ลึก ๆ ไม่พอใจเพราะเหมือนถูกธาราพูดลำเลิก
“อาดีใจที่น้ำรินมีเพื่อนรักอย่างนับดาว เพื่อน คือคนที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และไม่ทรยศหักหลังกัน”
นับดาวนิ่ง สายตาเยือกเย็น พลางนึกถึงอดีต สมัยที่ยังเป็นนักศึกษา และน้ำรินชวนให้มาทำรายงานที่โรงแรมของธารา นับดาวมองอย่างตื่นตาตื่นใจ น้ำรินปราดตาดูก็รู้ความรู้สึกนับดาว
“ลืมไปว่าเธอโตในแฟลตหลังตลาด คงไม่คุ้นเคยกับที่กว้างๆ สวยๆ แบบนี้ ฉันวิ่งเล่นที่นี่มาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะจ้ะ”

น้ำรินพูดแล้วเดินจากออกไป นับดาวมองตาม ด้วยแววตาไม่ค่อยพอใจน้ำริน จากนั้นก็นึกถึงภาพและเหตุการณ์ที่เธอถูกน้ำรินเหยียดหยามมาตลอด นับดาวอิจฉาที่ตกเป็นรองน้ำรินทุกเรื่อง แม้กระทั่งเรื่องของภพธร ที่นับดาวแอบชอบ
นับดาวมองธาราด้วยแววตาใสซื่อ ยิ้มแย้ม และนอบน้อม

“น้ำรินคือเพื่อนที่ดีที่สุดของดาว เราจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป จนกว่าความตายจะพรากความเป็นเพื่อนของเราจากกัน”
ยิ่งคิด ธารายิ่งรู้สึกใจหาย เป็นห่วงน้ำริน นับดาวสังเกตสีหน้า ก็แสร้งพูดอย่างห่วงใย
“อย่าเพิ่งท้อนะคะ ดาวเชื่อว่าอีกไม่นานน้ำจะต้องกลับมา”
นับดาวกุมมือธาราอย่างปลอบใจ แต่สีหน้าร้ายลึก มีเลศนัย

น้ำรินกำลังช่วยเหยี่ยวต่อจิ๊กซอว์ จู่ ๆ ก็รู้สึกใจหาย สังหรณ์ใจไม่ดี
“ฉันเป็นห่วงแม่”
เหยี่ยวตื่นเต้น “คุณจำแม่ได้แล้วเหรอ ?”
“แค่รู้สึกว่าแม่อยู่กับคนที่ไม่น่าไว้ใจ”
น้ำรินถอนใจยาว สีหน้าเครียด พลางคิดถึงคำเตือนของผียายปริก
“เหลือเวลาอีกแค่ 9 วันพระ ถ้ายังตามหาร่างไม่เจอ หล่อนก็จะกลับเข้าร่างไม่ได้อีกเลย”
น้ำรินมองเหยี่ยวอย่างไม่สบายใจ เพราะไม่กล้าบอกเขาเรื่องนี้

ธาราทำกายภาพบำบัดกับพยาบาลอย่างตั้งใจ แล้วรู้สึกเหมือนใครคนหนึ่งวูบผ่านประตูไปอย่างรวดเร็ว แต่พอหันหลังไปมองแต่ไม่เห็นใคร จึงหันกลับมาอย่างไม่คิดอะไร พลันก็มีเสียงแก้วตกแตกดังมาจากด้านนอก
ธารากับพยาบาลชะงัก ตกใจ พยาบาลรีบเดินออกไปดู
ธารากดรีโมทเคลื่อนรถเข็นไปตามทาง พลางมองหาที่มาของเสียงแก้วแตกเมื่อครู่ด้วยความสงสัย
จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ว่ามีคนเดินตามมา จึงหยุดรถเข็น หันขวับกลับไปมองทางด้านหลังทันที
“ใครน่ะ”
มีดปอกผลไม้ที่อยู่ในมือนับดาว หันปลายแหลมเข้ามาหา ธาราเห็นมีด ก็สะดุ้งตกใจ จังหวะนั้นพยาบาลก็เข้ามารายงาน
“เสียงแก้วแตกในห้องรับแขกค่ะ ฉันเรียกแม่บ้านไปเก็บกวาดแล้ว”
ธาราหันมาบอกกับนับดาว “อานึกว่าเธอกลับไปแล้ว”
“ดาวปอกผลไม้ให้คุณอาก่อนไปทำงานค่ะ”
ธารามองปลายคมมีดในมือนับดาวอย่างไม่สบายใจ นับดาวแกล้งตกใจ รีบหันมีดเก็บมาที่ตัว
“ขอโทษค่ะ ดาวรีบจนหยิบมีดติดมือมาด้วย”
“รอบคอบหน่อย ของมีคมมันอันตราย”
นับดาวแสร้งก้มหน้ารับคำอย่างรู้สึกผิด พลางส่งจานผลไม้ให้พยาบาล แล้วเดินหันหลังออกไป ในมือกำมีดแน่น พลางยิ้มอย่างสะใจ ที่ทำให้ธาราตกใจได้

น้ำรินมองหาชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ที่จะเอามาต่อชิ้นต่อไป เหยี่ยวหยิบจิ๊กซอว์ชิ้นที่น้ำรินสนใจขึ้นมา พลางรอให้เธอตัดสินใจว่าจะให้วางจิ๊กซอว์ลงตรงส่วนไหน
น้ำรินชี้ให้เหยี่ยววางชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ลงไปตรงมุมหนึ่ง แต่พอเขากำลังจะวาง น้ำรินก็เปลี่ยนใจ ชี้ให้วางอีกมุม
เหยี่ยววางจิ๊กซอว์ชิ้นต่อไปลงในภาพได้พอดี ทั้งคู่ยิ้มดีใจที่เห็นจิ๊กซอว์เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น

ยายนวลยืนอยู่ตรงประตูที่แง้มอยู่ แอบฟังเสียงของเหยี่ยวกับน้ำรินด้วยความไม่สบายใจ พลางคิดทำอะไรสักอย่างเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม
จิ๊กซอว์ถูกต่อจนเกือบเสร็จสมบูรณ์ เหลืออีกชิ้นเดียวเท่านั้น

เหยี่ยวมองภาพจิ๊กซอว์อย่างใช้ความคิด แล้วนึกถึงตอนที่เขาโยนตัวจิ๊กซอว์ในมือลงกล่อง แต่จิ๊กซอว์ตัวนั้นกลับกระเด็นหายไป ทั้งคู่จึงก้มมองหา ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นจิ๊กซอว์ซ่อนอยู่ตรงขาเตียง
น้ำรินยื่นมือไปหยิบจิ๊กซอว์ชิ้นนั้น เป็นจังหวะเดียวกับที่เหยี่ยวยื่นมือมาหยิบจิ๊กซอว์ชิ้นเดียวกันพอดี ทำให้เหยี่ยวกุมมือน้ำรินขึ้นมาพร้อมกับจิ๊กซอว์
“คุณสัมผัสฉันได้อีกแล้ว ?”
“สิ่งที่เกิดขึ้น เป็นเรื่องดีของเราสองคน”
เหยี่ยวประคองมือน้ำรินที่จับจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย วางลงไปบนช่องวางของภาพจิ๊กซอว์ ช้า ๆ
จิ๊กซอว์ถูกต่อเสร็จสมบูรณ์ เป็นภาพวิวทิวทัศน์ที่ทั้งคู่เคยพบกันในวัยเด็ก น้ำรินนิ่งมองภาพจิ๊กซอว์ รู้สึกคุ้น ๆ
“ภาพนี้คือวิวที่คุณบอกว่าไปเที่ยวครั้งสุดท้ายกับครอบครัว”
เหยี่ยวพยักหน้า “ใช่ ผมยังจำไม่มีวันลืม”
“จำเรื่องที่ผมเล่าให้ฟังได้ด้วย ?”
“ฉันไม่เคยลืมเรื่องของคุณ”
พอนึกขึ้นได้ว่าหลุดปากบอกความในใจออกไป น้ำรินก็รีบแก้ตัว
“ฉันไม่ใช่คนขี้ลืม”
“ ขอบคุณที่ช่วยต่อจิ๊กซอว์ของผมจนเสร็จ คุณทำให้ชีวิตที่ขาดหายไปของผมกลับคืนมา”
“ฉันดีใจที่เห็นคุณมีความสุข”
“ผมมีความสุขที่มีคุณ”
เหยี่ยวยิ้มหวานซึ้ง น้ำรินหลบสายตาเขิน มองมือเหยี่ยวที่ยังกุมมือเธอไว้ด้วยความสงสัย

“จะไม่บอกสาเหตุที่เหยี่ยวสัมผัสตัวฉันได้เหรอ ?”
น้ำรินอดใจไม่ได้ เมื่อเจอหน้าผียายปริกก็รีถามทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้คำตอบ เสียงเหยี่ยวก็ดังแทรกขึ้นมา
“น้ำ คุณอยู่ไหน ?”
“ความรักเรียกหาอีกแล้ว”
ผียายปริกพูดล้อๆ

แนนคุยโทรศัพท์กับยายนวลด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“วันนี้หนูไม่ได้เข้าเวร ยายมีอะไรเหรอคะ ?”
น้ำรินเดินตามเหยี่ยวเข้ามาในร้านเสื้อผ้าสตรี ท่าทางไม่ค่อยเต็มใจ

“ฉันช่วยคุณต่อจิ๊กซอว์จนไม่ได้นอนทั้งคืน ยังจะพาฉันมาช่วยซื้อของให้หมวดแนนแฟนคุณอีกเหรอ”
“ซื้อให้แฟน แต่แนนไม่ใช่แฟนผม”
น้ำรินขมวดคิ้ว “คุณมีคนอื่นนอกจากหมวดแนนเหรอ ?”
“ใช่ ก็คุณไง”
เหยี่ยวพูดหน้าตาเฉย เล่นเอาน้ำรินตั้งตัวไม่ทัน
“วันนี้ผมจะให้ของขวัญที่คุณช่วยต่อจิ๊กซอว์ ด้วยการเป็นแฟนคุณหนึ่งวัน”
“ความจริง ฉันควรเป็นคนเลือกของขวัญเอง”
“ผมรู้ใจคุณ”
น้ำรินเขิน เหยี่ยวเดินเนียนไปเลือกเสื้อผ้าสวยหลายชุดในร้าน แล้วชูให้เธอดู
“วันนี้อยากใส่ชุดไหน ? “
น้ำรินค้อนเหยี่ยวที่มัดมือชก แต่ข้างในลึก ๆ ก็แอบดีใจ

หลวงตาเคี้ยงมองถุงกระดาษใส่เสื้อผ้าที่เหยี่ยวเอามาถวายอย่างสุดเอือม
“ผมต้องรีบถวาย รีบไปธุระครับ”
เหยี่ยวรีบบอก
“ถวายด้วยใจ อยู่ตรงไหนก็ได้บุญ ออกไปนั่งนอกกุฏิก็ได้นะ ลมเย้นเย็น”
“ตรงนี้ก็เย็นแล้วครับ”
เหยี่ยวกับน้ำรินประเคนถุงกระดาษวางลงบนผ้า หลวงตาเคี้ยงสวดให้พร พลางหรี่ตามองเหยี่ยว แล้วเร่งบทสวดให้เร็วขึ้นด้วยความกลัว

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 11/3 วันที่ 9 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ