อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 10 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 10 ธ.ค. 57

“มิสเตอร์หลิว หุ้นส่วนรายใหญ่ของศูนย์บันเทิงครบวงจรที่รินธารารีสอร์ท สมุยครับ”
มิสเตอร์หลิวกับผู้ถือหุ้นจับมือ ยิ้มแย้มทักทายกัน จากนั้นนับดาวก็พามิสเตอร์หลิวเดินไปอีกทาง เหยี่ยวที่แอบดูอยู่ตลอด รีบเดินตาม แต่ชนเข้ากับภพธรที่เดินเข้ามาขวางทางพอดี ภพธรเขม้นมองเหยี่ยวอย่างสงสัย

“เดี๋ยว ลูกกระสุนปืนของนายตกรึเปล่า”
ภพธรมองที่พื้น เหยี่ยวตกใจแต่ยังทำนิ่งมีสติ ค่อยๆ หันไปมองตามสายตาของภพธร เห็นปิ๊กกีตาร์ตกอยู่ที่พื้น
“สำหรับมือกีตาร์ ไม่มีปิ๊กก็เหมือนยิงปืนไม่มีกระสุน จริงมั้ย”
เหยี่ยวรีบก้มเก็บ พลางถอนหายใจโล่งอก พร้อมๆ กับที่ภพธรเดินไปอย่างไม่สนใจ



ลูกน้องมิสเตอร์หลิวยืนเฝ้าทางอยู่ 2 คน อีกคนทำหน้าที่เปิดกระเป๋าแล้วหยิบหลอดฉีดยาเล็กๆ ลักษณะเหมือนปากกาขึ้นมา มิสเตอร์หลิวนั่งกระสับกระส่ายบนเก้าอี้ หงายแขนรอ เหงื่อผุดพรายเต็มหน้า ดวงตาพร่ามัว
เหยี่ยวค่อยๆ โผล่หน้าขึ้นมาที่อีกมุมหนึ่ง ใช้กล้องขนาดเล็กเก็บภาพขณะที่ลูกน้องมิสเตอร์หลิวฉีดยาเข้าที่แขน
ลูกน้องฉีดยาเสร็จก็วางสำลี มิสเตอร์หลิวพับแขนแล้วหลับตาเบาๆ อาการเหงื่อออก กระสับกระส่ายดูสงบไป
เหยี่ยวที่ซุ่มดูอยู่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด “ยาเสพติดตัวใหม่ ...”อโรม่า” ? “
มิสเตอร์หลิวกับลูกน้องเดินไปอีกทางหนึ่ง ทิ้งกระเป๋าสีดำไว้บนโต๊ะโดยมีคนเฝ้าอยู่คนเดียว เหยี่ยวรีบเข้าไปที่ด้านหลัง แล้วล็อกคอจนคนเฝ้าสลบไป จากนั้นก็ลากไปซ่อนที่มุม แล้วรีบไปเปิดดูกระเป๋าสีดำ พบว่ามีเข็มฉีดยาอยู่หลายอัน พลางหยิบขึ้นมาดู แล้วนิ่วหน้าด้วยความสงสัย
“อินซูลิน? “
พลันก็มีเสียงคนเดินผ่านมา เหยี่ยวรีบหลบเข้ามุม ภพธรกับนับดาวเดินคุยกันผ่านมาที่ทางเดิน แล้วคุยกันเสียงดังพอให้เหยี่ยวที่หลบอยู่ได้ยิน
“มิสเตอร์หลิวเป็นเบาหวานต้องฉีดอินซูลิน ไม่อย่างนั้นจะเกิดภาวะน้ำตาลในเลือดสูงจนช็อกค่ะ”
“ให้พยาบาลประจำเรือคอยดูแลด้วย พี่ต้องการให้มิสเตอร์หลิวประทับใจ เพราะเรายังต้องทำธุรกิจด้วยกันอีกนาน”
นับดาวกับภพธรเดินผ่านไป เหยี่ยวกำลังจะออกจากที่ซ่อน แต่ลูกน้องของมิสเตอร์หลิวเดินขึ้นมาพอดี เขาจึงต้องรีบหลบ รอจนลูกน้องเดินกลับไป เหยี่ยวจึงโผล่ออกไป แต่คาดไม่ถึงว่าลูกน้องที่สลบไป กลับฟื้นขึ้นมายืนมองด้วยความโกรธ เหยี่ยวเสยหมัดข้าที่ปลายคางของลูกน้อง แต่มันหลบได้ แล้วฉวยจังหวะคว้ามีดที่พื้นขึ้นมา จ้วงแทงเหยี่ยวที่กำลังเสียหลัก เต็มแรง
แต่ยังมีดยังไม่ทันถึงตัว น้ำรินก็โผล่มาปัดมีดในมือตกไป ลูกน้อง มองมือตัวเองอย่างงงๆ ว่ามีดหลุดกระเด็นไปได้ยังไง
เหยี่ยวตั้งหลักได้ก็เตะเสยเข้าปลายคางของลูกน้อง สลบกลางอากาศไปทันที แล้วรีบลากตัวมันไปซ่อนไว้

เหยี่ยวกับน้ำรินนั่งคุยกันตามลำพัง ท่าทางดูหงอยเหงากับเรื่องที่เกิดขึ้น
“หมวดแนนไม่มาด้วยเหรอ”
เหยี่ยวส่ายหน้า “เปล่า ผมมาคนเดียว คนอื่นรออยู่ด้านนอก”
“ก็ดี ฉันจะได้ไม่ห่วง”
เหยี่ยวประหลาดใจ “คุณเป็นห่วงแนน?”
น้ำรินพยักหน้าอย่างจริงใจ “เพราะหมวดแนนจะต้องเป็นคนดูแลคุณไปชั่วชีวิต”
“น้ำ ผมเสียใจ ผมไม่คิดว่ายายนวลจะจัดงานหมั้นเร็วขนาดนี้ ยายน่าจะปรึกษาผมก่อน”
น้ำรินยิ้มเศร้า
“ก่อนหรือหลังก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ เฒ่าจันทราผูกด้ายแดงล่องหนไว้ให้ คุณกับหมวดแนนเป็นคู่กัน ต่อให้ฉันหรือใครก็แยกคุณออกจากกันไม่ได้ ส่วนฉันมีด้ายแดงที่ผูกไว้กับคู่หมั้นของฉัน สักวันฉันต้องได้กลับไปหาเค้า”

น้ำรินกับเหยี่ยวมองหน้ากัน สีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเศร้ากับเหตุการณ์ที่ต้องเจอ
ลูกน้องหิ้วกระเป๋าทรงเหลี่ยมใบใหญ่มาเปิดให้มิสเตอร์หลิวตรวจดู ภายในกระเป๋ามียาเสพติดที่บรรจุอยู่ในแพคเกจเครื่องหอมอโรม่าอยู่เต็ม

มิสเตอร์หลิวคุยกับลูกน้องเบาๆ เป็นภาษาจีน
“ดูแลอโรม่าให้ดี เราต้องส่งมอบวันนี้”
ลูกน้องรับคำ น้ำรินยืนมองอย่างสนใจ แล้วเดินกลับมาหาเหยี่ยวที่ซ่อนตัวดูอยู่ใกล้ๆ
“พวกมันเตรียมส่งยาให้ลูกค้าในคืนนี้ แล้วเท่าที่ฉันดู มันเป็นยาเสพติดตัวเดียวกันกับที่เจอในสปา
บุษบัน”
“แสดงว่าลูกค้าของมิสเตอร์หลิวต้องอยู่ในงานนี้ ว่าแต่มันเป็นใคร คุณฟังภาษาจีนที่พวกมันคุยกันรู้เรื่องด้วยเหรอ”
น้ำรินตื่นเต้น “จริงด้วย ฉันไม่ยักกะรู้ตัว ฉันฟังภาษาจีนออกเหรอ?”
มิสเตอร์หลิวเดินกลับเข้าไปในงาน ส่วนลูกน้องอีกสองคนหิ้วกระเป๋าใส่ยาเสพติดแยกไปอีกทาง
เหยี่ยวรีบขยับตัวไปทางหนึ่ง แล้วหันไปสั่งน้ำริน
“คุณคอยตามดูมิสเตอร์หลิวว่าคุยกับใครบ้าง ส่วนผมจะตามไปดูว่าลูกน้องมันเอายาเสพติดไปไหน”
น้ำรินพยักหน้า แล้วทั้งสองคนก็แยกกันไป

น้ำรินกวาดตามองไปรอบๆ งานเลี้ยง เห็นมิสเตอร์หลิวเดินเข้าไปในที่นั่งมุมหนึ่งที่กั้นเป็นที่นั่งส่วน
วีไอพี มีฉากกั้นไม่ให้เห็นคนที่อยู่ด้านใน โดยมีลูกน้องคนสนิทยืนเฝ้า
มิสเตอร์หลิวนั่งตรงข้ามกับภพธร ที่หันหลังให้น้ำริน เธอจึงยังไม่มีโอกาสได้เห็นหน้า
ภพธรเปิดกระเป๋าเอกสาร ที่ใส่ธนบัตรมาเต็ม
“ Five million baht.”
มิสเตอร์หลิวหยิบปึกธนบัตรขึ้นมาดู ภพธรมองอย่างพอใจ
“I wanna see the Aroma.”
มิสเตอร์หลิวหันไปพยักหน้าให้ลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่ ลูกน้องคำนับแล้วเดินไป น้ำรินมองที่หลังภพธร ด้วยความรู้สึกคุ้นเสียง พลางรีบจะเดินไปดูหน้า แต่ลูกน้องคนที่โดนเหยี่ยวน็อกคว่ำ วิ่งเข้ามาขัดจังหวะ พลางพูดกับมิสเตอร์หลิวเป็นภาษาจีน
มิสเตอร์หลิวสั่งลูกน้องกลับไปด้วยสีหน้าเข้ม เสียงดุเหี้ยม ลูกน้องรับคำแล้ววิ่งไป
น้ำรินตกใจมากรีบวิ่งตามออกไป จังหวะนั้นนับดาวก็เดินเข้ามากระซิบบอกภพธร
“พี่ธรคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ ตำรวจบุกเข้ามาในงาน”
ภพธรมองมิสเตอร์หลิว ด้วยแววตาเอาเรื่อง พร้อมกับหาทางออกเอาตัวรอดให้กับตัวเอง

เหยี่ยวที่สู้กับลูกน้องมิสเตอร์หลิว 2 คน เกือบจะพลาดท่าถูกยิง แต่ว่ากลิ้งตัวหลบได้ทัน พร้อมกับดึงปืนออกมาจากตัวลูกน้องคนหนึ่ง ลูกน้องอีก 2 คน วิ่งเข้ามาสมทบ ประเคนลูกปืนใส่เหยี่ยวไม่ยั้ง
ผู้คนในงานที่ริมสระน้ำได้ยินเสียงปืนก็ร้องกรี๊ด วิ่งหาที่หลบกันวุ่น
เหยี่ยวยิงเข้าที่ไหล่ของลูกน้องคนหนึ่ง อีกคนย่องมาข้างหลัง จ่อปืนมาทางเขา น้ำรินหันมาเห็น ก็รวมพลังจิตคว้าเก้าอี้ไปฟาดลูกน้องจนล้ม ลูกกระสุนพุ่งออกจากปืนไปอีกทาง
ลูกน้องอีกสองคนวิ่งเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าใส่ยาเสพติด ชักปืนเตรียมยิงใส่เหยี่ยวแต่แล้วก็ต้องชะงัก เพราะดารณีกับตำรวจกรูกันเข้ามา และรวบตัวไว้ได้
เหยี่ยวหิ้วกระเป๋าใส่ยาเสพติดมาส่งให้ดารณี
“ยาเสพติดอโรม่า หัวหน้าของมันล่ะ”

ภพธรกับนับดาวกำลังดูเจ้าหน้าที่พยาบาลกำลังปั้มหัวใจมิสเตอร์หลิวที่นอนอยู่บนพื้น แขกในงานล้อมวงดูอยู่ด้วย
เหยี่ยวกับดารณีแหวกกลุ่มแขกเข้ามาดู
“เกิดอะไรขึ้น”
ดารณีแกะปากกาฉีดอินซูลินออกมาจากมือของมิสเตอร์หลิวที่กำไว้แน่น นับดาวรีบบอก
“มิสเตอร์หลิวกำลังจะหนี แต่เกิดภาวะน้ำตาลขึ้นสูง ตกใจฉีดอินซูลินให้ตัวเองจนหมดหลอด ก็เลยช็อกหัวใจหยุดเต้นค่ะ”
ภพธรรีบพูดต่อหน้าตาเฉย
“พ่อค้ายาเสพติด ปล้นชีวิตไปจากคนอื่น พอถึงเวลากฎแห่งกรรมทำงานต่อให้มีเงินล้นฟ้า ก็หนีบาปที่ทำไว้ไม่พ้น”
เหยี่ยวกับดารณีมองหน้ากัน ไม่ค่อยไว้ใจภพธรกับนับดาวเท่าไรนัก

“ภพธรทำเหมือนไม่รู้เห็นอะไรกับเรื่องนี้เลย”
เหยี่ยวแอบมาคุยกับดารณี ขณะที่หน่วยกู้ชีพกำลังนำร่างมิสเตอร์หลิวใส่เปลออกไป พร้อมกับที่ตำรวจควบคุมตัวลูกน้องตามไป
“เราต้องจับตาดูกันต่อไป เพราะคู่ค้าของมิสเตอร์หลิวอาจจะเป็นใครก็ได้ในงานเลี้ยงวันนี้”
ภพธรกับนับดาวดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
“มิสเตอร์หลิวตายไปซะคน จะไม่มีใครซัดทอดเราได้”
“พี่ธรฉลาดมากที่ฉีดอินซูลินเกินขนาดให้มิสเตอร์หลิว”
“ต่อไปเราคงต้องระวังตัว ตำรวจเริ่มระแวงเรามากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
พูดพลางก็เดินนำนับดาวออกไป ขณะที่น้ำริน ที่กำลังเดินตามหาเหยี่ยวในบริเวณนั้น พอเดินสวนกับภพธรก็ถึงกับชะงักงัน เหมือนความทรงจำในอดีตกลับมาอีกครั้ง
น้ำรินมองเห็นเหตุการณ์ตอนที่ภพธรสวมสร้อย P N ที่คอของเธอ
แต่แล้วภาพทรงจำก็สะดุดเพียงเท่านั้น เมื่อเสียงของนับดาวดังแทรกขึ้นมา
“กลับกันเถอะค่ะพี่ธร ดาวเหนื่อย”
น้ำรินรำพึงเบาๆ “พี่ธร?”
พลางมองตามภพธรที่เดินออกไปพร้อมนับดาว

น้ำรินที่นั่งอยู่ที่กลางห้อง ครุ่นคิดในเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้น ภาพความทรงจำในอดีตกลับเข้ามาอีกครั้ง
น้ำรินเห็นภาพตัวเอง ที่หันไปมองภพธรที่ใส่สร้อยให้เธอ
“ขอบคุณค่ะพี่ธร”
น้ำรินเห็นหน้าภพธรแบบเต็มๆ ทำให้รู้แล้วว่าเขาเป็นคู่หมั้นของเธอ
“น้ำอยู่ในใจของพี่เสมอนะ”
ทั้งสองกุมมือกันไว้ราวกับเป็นคู่รักที่รักกันมาก
“แต่งงานกับพี่นะจ๊ะ น้ำ”
น้ำรินยิ้มพลางสวมกอดเขา แทนคำตอบทั้งหมด
จากนั้นน้ำรินก็รีบบอกเหยี่ยวอย่างตื่นเต้น
“คุณ ฉันเจอคู่หมั้นของฉันแล้วในงานเลี้ยงเมื่อกี้ เค้าชื่อ “ภพธร” คนที่เป็นหลานคุณธารา”
เหยี่ยวขมวดคิ้ว “ภพธร ? แต่ภพธรเป็นคู่หมั้นของลูกสาวคุณธารานะ”
น้ำรินกับเหยี่ยวมองหน้ากัน
“งั้นก็แปลว่า คุณคือลูกสาวของคุณธารา”
น้ำรินช็อกตกใจ
“คุณธารา ในที่สุดความฝันที่จะได้พบแม่ของฉันก็เป็นจริงแล้ว นี่ฉันเจอกับแม่ โดยที่ไม่รู้เลยสักนิดว่าคุณธาราเป็นแม่ของฉัน”
พูดพลางก็น้ำตาคลอออกมา
“แม่จ๋า หนูจะได้เจอแม่แล้ว หนูจะได้กอดแม่ให้สมกับความคิดถึง”
เหยี่ยวทำท่าเหมือนจะเช็ดน้ำตา แต่ชะงักเพราะนึกได้ว่าสัมผัสตัวเธอไม่ได้ น้ำรินเอนมาเหมือนจะซบที่ไหล่ของเหยี่ยว เขาก็ทำท่าโอบเธอไว้ แม้จะรู้สึกดีที่น้ำรินจำทุกอย่างได้แล้ว แต่ในใจลึกๆก็เศร้าเพราะเวลาแห่งการลาจากใกล้เข้ามาทุกที

“ปริกรู้มาตลอดว่าคุณธาราคือแม่ของฉัน ? ปริกรู้ว่าคุณภพธรเป็นคู่หมั้นของฉัน ?”
น้ำรินถามตรงๆ เมื่ออยู่กันตามลำพัง ผียายปริกพยักหน้าหงึกๆ
“รู้แล้วทำไมไม่บอก”
“กรรมใครกรรมมัน บางเรื่องฉันเข้าไปยุ่งได้ แต่บางเรื่องก็ต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของกฏแห่งกรรม จะมีคนสักกี่คนที่มีโอกาสแก้ไขสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาดในอดีต”
น้ำรินหน้าสลด “ปริกหมายความว่า ที่ดวงจิตฉันยังล่องลอยอยู่แบบนี้ ก็เพื่อแก้ไขสิ่งที่ตัวเองทำผิดมาใช่มั้ย”
“ลองนึกทบทวนดูสิ ทุกครั้งที่หล่อนเข้าไปทำความดี ช่วยคลี่คลายในเรื่องต่างๆ ทั้งคดียอดชัด, นกยูง, บุษบัน มันทำให้หล่อนจำเรื่องราวในอดีตได้เพิ่มขึ้น”
น้ำรินชะงักเมื่อคิดตามทีผี่ยายปริกพูด
“การที่ตอนนี้ฉันจำเรื่องทั้งหมดได้แล้ว ก็เพราะฉันแก้ไขความผิดไปหมดแล้ว ฉันกำลังจะกลับไปเข้าร่างได้แล้วใช่มั้ย?”
“กลับเข้าร่าง หรือไม่ก็ไปสู่สุขคติ” ผียายปริกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อะไรนะ ปริกอธิบายให้ชัดกว่านี้ได้มั้ย”
“บอกได้แค่ เหลือเวลาตามหาร่างของหล่อนอีก 4 วันพระเท่านั้น ถ้าหาไม่เจอ หล่อนก็จะไม่มีโอกาสกลับเข้าร่างตลอดไป”
น้ำรินเครียด รู้ว่าเวลาเหลือน้อยลงทุกที

ดารณีกำลังรายงานผลการจับกุมที่งานเลี้ยงของโรงแรมต่อสงคราม
“เรากำลังสอบสวนสมุนของมิสเตอร์หลิว ถ้าโชคดีเราอาจจะได้ตัวหัวหน้าเครือข่ายค้ายาเสพติดข้ามชาติคนไทย”
เหยี่ยวฟังอย่างใจลอย สงครามสังเกตเห็น และชำเลืองมองหลายครั้ง แต่เหยี่ยวยังไม่รู้สึกตัว

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 10 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ