อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 3 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 3 ธ.ค. 57

“ก็หนูแนนไง” ยายนวลหันมายิ้มให้แนน
น้ำรินฟังแล้วรู้สึกปวดร้าวในอกขึ้นมาเฉยๆ เหยี่ยวอึกอัก คิดหนัก
“คุยเรื่องนี้อีกแล้ว ไม่ยอมจบซะทีนะ”

“เอ็งอยากให้จบ ก็รีบๆคิด รีบชวนหนูแนนคุยเรื่องอนาคตสิ ชักช้าเดี๋ยวหนูแนนแต่งไปกับคนอื่นซะ เอ็งจะเสียใจนะ”

ยายนวลวางสายไป เหยี่ยวหนักใจ หันมาหาน้ำริน แต่เธอไม่อยู่แล้ว
ธารานั่งอยู่บนรถเข็น ที่ริมชายหาด เหม่อมองไปที่ขอบฟ้า คิดถึงลูก


น้ำรินเดินมานั่งที่พื้นข้างๆ มองไปที่ทะเลเช่นกัน ทำเหมือนจะชวนธาราคุย ทั้งที่คุยกันไม่ได้ยิน
“ฉันไม่ชอบพระอาทิตย์ตกเลย มันสวยก็จริง แต่เหงา เห็นแล้วอยากจะร้องไห้”
ขาดคำน้ำริน น้ำตาของธาราร่วงลงมาบนแก้ม น้ำรินหันมามองธาราอย่างสงสัย
“คุณร้องไห้ทำไม”
สงครามเดินมาหาพอดี
“คิดถึงลูกเหรอครับ”
น้ำรินหูผึ่ง ในใจรู้สึกแปล้บขึ้นมาอย่างประหลาด
“ฉันมัวแต่ทุ่มเทให้กับงาน ถึงจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดลูกอยู่บ้างแต่มันก็น้อยเต็มทน มารู้ตัวอีกที ก็ตอนที่ไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว”
ธาราร้องไห้หนักขึ้น สงครามเข้าไปโอบ ธาราแข็งขืนตัวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมซบหน้าร้องไห้กับอกสงคราม
น้ำรินมองธาราอย่างสงสารสุดๆ

เหยี่ยวเดินออกมาตามหา เห็นหลังน้ำรินนั่งซึมอยู่ริมทะเล ก็รีบเดินมาหา
“ทำอะไรอยู่”
น้ำรินร้องไห้พลางใช้กิ่งไม้วาดรูปผู้หญิงกับผู้ชายที่ทราย แล้วคลื่นก็ซัดรูปหายไป
“เปล่า”
พูดพลางก็รีบลุกขึ้น หันหน้าเดินหนีไปอีกทาง เหยี่ยวสงสัย เดินไปดักหน้า แล้วถึงเห็นว่าน้ำรินร้องไห้
“เป็นอะไร”
“สงสารตัวเอง ที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว”
“ผมก็อยู่ตรงนี้คุณจะอยู่คนเดียวได้ไง”
น้ำรินร้องไห้หนัก “ถ้าคุณแต่งงานกับหมวดแนน ฉันก็ไม่เหลือใคร”
“จะคิดทำไม ยังไม่ถึงเวลาซักหน่อย ผมยังไม่คิดเลย”
“คุณเป็นคนดี ฉันรู้สึกดีที่ได้อยู่กับคุณ”
น้ำรินพูดอย่างจริงจังและจริงใจ
“ฉันตั้งใจว่าจะใช้เวลาที่ยังได้อยู่กับคุณตอนนี้ให้ดีที่สุด ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจแบบคุณธาราที่ไม่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก”
“แล้วคุณรักผมเหรอ”
น้ำรินตกใจที่หลุดปากออกไปรีบเฉไฉ
“เปล่า ฉันหมายถึงคุณธาราต่างหากล่ะ”
เหยี่ยวมองตามน้ำรินที่เดินออกไปพลางครุ่นคิด แล้วตั้งคำถามกับตัวเองที่เริ่มมีความรู้สึกดีๆให้ น้ำรินเช่นกัน
น้ำรินเดินมาหยุดยืน แล้วพึมพำกับตัวเอง “ฉันรักเค้าเหรอ”
จากนั้นก็พยายามปรับหน้าตาท่าทางที่หวั่นไหวให้เป็นปกติ ก่อนจะหันกลับไปเจอสายตาของเหยี่ยวที่มองอยู่ ทั้งคู่ต่างรู้สึกหวั่นไหวในหัวใจ

เหยี่ยวกับน้ำรินประสานสายตากัน สื่อสารกันด้วยหัวใจและสายตาโดยไม่ใช้คำพูด
บนตู้วางหนังสือในห้องทำงานของภพธร มีกล่องใบใหญ่วางอยู่บนชั้นสูงสุด และใต้กล่องใบนั้นมีหนังสือถูกวางทับอยู่หนึ่งเล่ม

นับดาวเอื้อมมือดึงหนังสือทำให้กล่องใบใหญ่ร่วงลงมา ฝากล่องเปิด เครื่องบินบังคับวิทยุลำเก่าร่วงออกมา ชิ้นส่วนปีกเครื่องบินหักกระเด็นออกมาจากกล่อง
ภพธรเดินเข้ามาพอดี นับดาวหน้าเสีย
“ดาวขอโทษค่ะ”
“ไม่เป็นไร มันหักอยู่แล้ว”
ภพธรคิดถึงอดีต ตอนที่พ่อกำลังต่อเครื่องบินบังคับวิทยุ ส่วนเขาคอยส่งชิ้นส่วนต่างๆและเครื่องมือให้บรรยากาศระหว่างพ่อลูกเต็มไปด้วยความอบอุ่นและรอยยิ้ม จนกระทั่งต่อเสร็จ พ่อ-ลูก ก็ช่วยกันถือรีโมทบังคับเครื่องบิน “อีกสองเดือนมีแข่งเครื่องบินบังคับ พ่อพาผมไปได้มั้ยครับ”
“พ่อติดงาน”
ภพธรหน้าม่อย
“แต่สำหรับลูกชายคนสำคัญที่สุดของพ่อ ไม่ได้ก็ต้องได้”
ภพธรดีใจสุดๆ “ขอบคุณครับพ่อ ผมรักพ่อที่สุดในโลกเลย”

นุติก้มลงหอมศีรษะภพธรเบาๆ
ภพธรนั่งหลับอยู่ที่เก้าอี้ชิดผนังข้างทางเดินอย่างน่าสงสาร บนตักมีเครื่องบินบังคับวิทยุวางอยู่ ครู่หนึ่งก็รู้สึกว่ามีคนมาเขย่าตัว

“ธร ตื่นเถอะ ธร”
ภพธรลืมตาขึ้นมามอง นุติยิ้มให้ “ ไม่ไปแข่งเครื่องบินเหรอลูก”
“ ไปสิครับ ผมรอพ่ออยู่”
แต่ภาพนุติตรงหน้า ที่แท้กลับเป็นธารา
“พ่อของผมไปไหน”
“พ่อของเราตายไปเมื่อเดือนที่แล้ว จำไม่ได้เหรอ”
ภพธรนึกขึ้นได้ก็เศร้า น้ำรินยืนอยู่ด้านหลัง เข้ามากอดแขนภพธรอย่างปลอบใจ
“โอ๋ๆ พี่ธรอย่าร้องไห้นะ”
ภพธรเห็นน้ำรินพยายามปลอบก็รู้สึกเอ็นดูขึ้นมานิดๆ แต่พอน้ำรินจะดึงเครื่องบินบังคับไปเล่น ภพธรก็ดึงกลับมาด้วยความหวง
“อย่า น้องน้ำ เดี๋ยวมันพัง”
“น้ำขอดูนิดนึงน่า”
น้ำรินดึงเครื่องบินอีกครั้ง จนปีกเครื่องบินหักติดมือ ภพธรโกรธจัด
“น้องน้ำ พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่า เครื่องบินลำนี้พ่อพี่ต่อให้นะ”
น้ำรินเบะปาก ร้องไห้ ธาราถอนหายใจ
“อย่าโวยวายไปเลยน่ะธร น้องไม่ได้ตั้งใจ เดี๋ยวอาให้เงินไปซื้อใหม่นะ”
ธาราจูงน้ำรินเดินออกไป ภพธรมองตามด้วยแววตาเกรี้ยวกราด

“ซื้อใหม่ก็ไม่เหมือน เงินของแกซื้อพ่อคืนฉันไม่ได้”
ภพธรคิดถึงอดีต พร้อมกับจ้องมองเครื่องบินบังคับที่หักชำรุดด้วยแววตาแค้น

“หาตัวคุณอาธาราเจอรึยัง”
“ยังเลยค่ะ เสือเฒ่าอย่าง ผบ.สงครามฉลาดแต่ดาวคิดแผนล่ออาธาราออกมาได้แล้วค่ะ”
นับดาวคิดถึงแผนการที่วางไว้ในใจ ดวงตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์

เหยี่ยวเดินเข้าไปหาธาราที่กำลังเอื้อมมือเก็บผ้าจากราวใส่ตะกร้าอย่างยากลำบากเพราะตัวยังนั่งอยู่ในรถเข็น พลางอาสาเก็บให้
“ให้ฉันทำเถอะ คนเคยทำงานให้มาอยู่เฉยๆก็เบื่อ”
“ผู้การบอกคุณธารารึเปล่าครับว่าจะต้องมาอยู่ที่นี่นานเท่าไร”
ธาราถอนหายใจ “จนกว่าเค้าจะมั่นใจว่าฉันจะปลอดภัย แต่แค่วันสองวันเนี่ย ฉันก็เบื่อจะแย่อยู่แล้ว ไม่เกินอาทิตย์ ถ้ายังสรุปไม่ได้เรื่องความปลอดภัย ฉันคงต้องขอตัวกลับบ้านแน่ๆ”
“งั้นผมเก็บผ้าไปให้คุณช่วยพับนะครับ”
ธาราพยักหน้าแล้วเลื่อนรถเข็นไป เหยี่ยวมองตามด้วยสายตาเห็นใจ

เหยี่ยววางตะกร้าผ้าแห้งลงข้างโต๊ะที่ธารานั่งเหงาๆเบื่อๆเหม่อมองไปข้างนอก
“ผมจะไปซื้อของ คุณอยากได้อะไรมั้ยครับ”
ดวงตาธาราเป็นประกายสดใสขึ้นมาทันที “อยากได้กับข้าวมาทำอาหารจ้ะ”
จากนั้นก็กุลีกุจอหากระดาษมาจดรายการส่งให้เหยี่ยว
“ท่าทางจะเหงาจริงๆนะนั่น พอมีอะไรให้ทำหน่อย สดชื่นขึ้นทันตาเห็นเลย”
น้ำรินพูดยิ้มๆ เหยี่ยวพยักหน้าเห็นด้วย

เหยี่ยวขี่จักรยานออกมาตามทาง ด้วยความเศร้าสะเทือนใจเมื่อต้องผ่านจุดเกิดเหตุที่สูญเสียพ่อกับแม่ พลางก้มหน้าก้มตามองพื้นตลอดทางที่ขี่ มือสั่น จนรถแกว่งไปแกว่งมา

น้ำรินที่นั่งซ้อนท้ายมองเหยี่ยวอย่างเป็นห่วง
น้ำรินกับเหยี่ยวเดินผ่านร้านขายอาหารทะเล แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้

“ฉันชอบทานสลัดผักกับหมูอบ คุณ ฉันจำได้ตั้งหลายอย่างแล้ว”
เหยี่ยวพยักหน้า
“ชื่อน้ำ มีแฟนชื่อพี่ธร ชอบสีฟ้า ชอบกินขนมชั้นรูปดอกกุหลาบ ชอบสลัดผักกับหมูอบ”
“ โห นี่คุณจำเรื่องเกี่ยวกับฉันได้หมดเลยเหรอ”
เหยี่ยวรีบพูดแก้เขิน “ ผมจำไว้หาร่างให้คุณไง แต่คราวหน้าช่วยจำอะไรที่มันได้เรื่องได้ราวหน่อยนะ ข้อมูลพวกนี้ใช้ไม่ได้เลย”

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 3 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ