อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 57

น้ำรินตั้งสมาธิคิดถึงคนรัก ด้วยจิตผูกพันและเป็นห่วงเหยี่ยว จนบังเกิดเป็นพลังบางอย่างที่ทำให้สีหน้าและท่าทางของเธอเข้มแข็งขึ้น พลันเชือกที่รัดตัวก็ขาดสะบั้นด้วยพลังแห่งรัก และกระแทกวิญญาณของ
ชลชาติให้กระเด็นออกไป
น้ำรินยังงุนงงกับพลังพิเศษที่เกิดขึ้น ผียายปริกรีบคว้าแขนน้ำริน หายวับไปด้วยกัน

แนนเข็นรถเข็นพาธารามาหลบอยู่มุมลับตาข้างบ้าน แล้วหยิบกระสุนใส่จนเต็มแม็กแล้ววิ่งออกไป


ธารามองตามอย่างเป็นห่วง
ลูกน้องทั้ง 2 คนวิ่งมองหาธารา พลางวาดปืนเล็งไปรอบทิศ เหยี่ยววิ่งผ่านหน้าไปด้วยความรวดเร็ว มันทั้งคู่หันไปกราดยิงตาม แต่กระสุนพลาดไป

เหยี่ยวกระโดดตัวลอยยิงกระหน่ำใส่ ลูกน้องคนหนึ่ง ถูกยิงเข้ากลางท้องเต็ม ๆ จนทรุด อีกคนก็ฮึดพุ่งเข้าจัดการเหยี่ยวทันที
น้ำรินกับผียายปริกปรากฏตัว เห็นเหยี่ยวกำลังต่อสู้อย่างดุเดือด
เหยี่ยวหันมาเห็นน้ำรินยืนอยู่ทำให้เสียจังหวะ ถูกเตะกระเด็นมาล้มลงที่พื้น มันตามเข้ามาแล้วชักปืนยิงใส่เหยี่ยว น้ำรินรีบตะโกน
“เหยี่ยว ระวัง”
เหยี่ยวกลิ้งตัวหลบ กระสุนพลาดเป้าอย่างเฉียดฉิว พลางลุกขึ้นไปรวบตัวมันไว้ แต่มันสะบัดตัวหลุดออกมาแล้วหันกลับไปจะยิงใส่ เหยี่ยวกระโดดเตะปืนในมือจนล้มลง ปืนในมือกระเด็นไถลไปกับพื้น
เหยี่ยววาดปืนตัวเองหันมายิงใส่ มันกระโดดหลบ กระสุนพลาดไปหวุดหวิด

นกน้อยถูกลูกน้องอีกคนกระหน่ำยิง จนไม่มีจังหวะตอบโต้ แนนปราดเข้ามาช่วยนกน้อยยิงใส่ไม่ยั้ง จนมันรีบหนีออกไป แนนรีบวิ่งตามไป
เหยี่ยวกับลูกน้องคนหนึ่งกำลังต่อสู้กัน น้ำรินเฝ้ามองด้วยความเป็นห่วง แนนวิ่งไล่ตามลูกน้องอีกคนเข้ามา ไม่ทันระวังตัว จึงถูกกระชากตัวไว้ และเอาปืนจ่อด้านหลัง เหยี่ยวถึงกับชะงัก

ลูกน้องเปลี่ยนมาเล็งปืนไปที่เหยี่ยว แนนใช้จังหวะนั้นบิดตัวจับข้อมือบิด หันไปยิงลูกน้องอีกคนมันกระโจนกลิ้งหลบกระสุนปืน
สุดท้าย เหยี่ยวและแนนช่วยกันเล่นงานลูกน้องคนหนึ่งได้จนอยู่หมัด ลูกน้องอีกคนเล็งปืนมาที่เหยี่ยว น้ำรินรีบโผเข้าไปบังกระสุนให้ แนนพุ่งเข้ามาซ้อนร่างน้ำรินเพื่อบังกระสุนให้เหยี่ยวอีกคน กระสุนพุ่งทะลุร่างน้ำรินไปได้อย่างง่ายดาย เหมือนวิ่งผ่านอากาศ ก่อนจะพุ่งเข้าหาแนนเต็ม ๆ จนทรุดลงกับพื้น เหยี่ยวปรี่เข้าไปประคองรับไว้ได้ทัน ก่อนแนนจะแน่นิ่งไป น้ำรินยืนตะลึง ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เสียงไซเรนรถตำรวจหลายคันใกล้เข้ามา ลูกน้อง 2 คนเม้มปากด้วยความเจ็บใจก่อนจะเข้าไปช่วย ประคองคนที่โดนยิงวิ่งหายไป
นกน้อยวิ่งนำเหล่าตำรวจท้องที่เข้ามาพร้อมปืนในมือ แยกย้ายกันไปดูแลความปลอดภัยและไล่ตามคนร้ายไป

รถพยาบาลกำลังแล่นฝ่าความมืดออกไป เหยี่ยวนั่งกุมมือแนนแน่นที่เลือดท่วมตัวนอนสลบไม่ได้สติ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ใจเสีย พยาบาลกำลังให้การรักษาเบื้องต้น น้ำรินนั่งข้างเหยี่ยว มองร่างแนนด้วยความสงสาร และเห็นความกังวลทุกข์ใจของเหยี่ยวที่มีต่อแนน

ตำรวจท้องที่กำลังวุ่นอยู่กับการหาหลักฐานรอยนิ้วมือ ปลอกกระสุนที่ตกอยู่ในบ้าน ธารานั่งอยู่บนรถเข็น ด้วยท่าทีนิ่ง แต่แววตายังคงตื่นตระหนกไม่หาย
นกน้อยหันไปมองธารา ขณะคุยโทรศัพท์รายงานสงคราม ที่ถอนหายใจโล่งอกเมื่อรู้ว่าธาราปลอดภัย
“ฝากจ่าดูแลทางโน้นด้วย ผมจะรีบเดินทางไปเดี๋ยวนี้”
สงครามกดวางสาย สตาร์ทรถ และรีบขับออกไปทันที

หมอกับพยาบาลช่วยกันเข็นเตียงของแนนเข้าไปในห้องฉุกเฉิน โดยมีเหยี่ยว น้ำริน วิ่งตามมา พลางมองตามรถที่ถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินด้วยความเครียด เป็นห่วงแนน

แนนนอนแน่นิ่ง เลือดไหลไม่หยุด หมอและพยาบาลช่วยกันห้ามเลือดอย่างรีบเร่ง
“ผ่าหัวกระสุนออกไปแล้ว แต่ความดันยังต่ำมากค่ะหมอ”

เส้นชีพจรค่อย ๆ ลดระดับลง ก่อนเปลี่ยนเป็นเส้นตรง หมอและพยาบาลต่างชะงัก
เหยี่ยวเดินไปเดินมาอยู่หน้าประตู ถอนใจอึดอัด พลางหันมาตะคอกใส่หน้าน้ำริน ที่บอกว่าแนนตั้งใจจะช่วยเขา

“ช่วยให้ผมพะวงจนเกิดอันตรายมากกว่าเดิมน่ะสิ แนนเป็นตำรวจ ต้องรู้ดีที่สุดว่าการวิ่งเข้ามาขวางทางปืนแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน”
“คุณไม่รู้จริงๆ เหรอว่าเธอทำไปเพราะอะไร เหตุผลเดียวผู้หญิงที่ยอมตายเพื่อผู้ชายคนหนึ่งได้ ก็เพราะรัก”
เหยี่ยวอึ้งไปเล็กน้อย รู้อยู่แก่ใจว่าแนนรักตน แต่เขารู้สึกกับแนนเพียงแค่เพื่อน
“ผมอยากอยู่คนเดียว คุณจะไปไหนก็ไป อย่ามายุ่งกับผม”
น้ำรินอึ้ง ไม่เคยถูกเหยี่ยวผลักไสไล่ส่งขนาดนี้ ก่อนหันหลังเดินออกไปด้วยความน้อยใจ
เหยี่ยวกระแทกตัวนั่งลง เครียดเรื่องความปลอดภัยของแนนจนไม่สนใจความรู้สึกของน้ำริน

ชลชาติยืนเหนือร่างแนนอยู่อีกฝั่ง พลางยื่นมือมากดทาบหน้าอกของเธอไว้ โดยที่หมอและพยาบาลมองไม่เห็น
“ดวงจิตอ่อนแอใกล้ดับของมึง คือเหยื่อที่ดีที่สุดของกู”

น้ำรินเดินออกมาด้วยความน้อยใจและเสียใจที่ถูกเหยี่ยวไล่ ผียายปริกเข้ามาพุดปลอบใจ
“มีหล่อนเท่านั้นที่จะช่วยหมวดแนนได้”
น้ำรินนิ่วหน้าสงสัย ไม่เข้าใจ

หมอและพยาบาลพยายามช่วยชีวิตแนน โดยที่ไม่รู้ว่าอาการของเธอทรุดลงเพราะอิทธิฤทธิ์ของ ชลชาติ น้ำรินกับผียายปริกเดินทะลุกำแพงเข้ามา ชลชาติหันขวับมาจ้องน้ำรินด้วยแววตาอาฆาต
“มึงทำให้กูตาย กูจะตามจองเวรมึง ชีวิต ต้องแลกด้วยชีวิตเท่านั้น”
น้ำรินเครียด เหลือบมองผียายปริกอย่างลังเล
“หล่อนจะกลับเข้าร่างไม่ได้ ถ้าวิญญาณแหลกสลาย”
ชลชาติเห็นท่าทางสองจิตสองใจของน้ำริน จึงใช้มือจ้วงทะลุหน้าอก บิดหัวใจแนน
ร่างของแนนแน่นิ่งบนเตียง เสียงชีพจรดังลากยาว ผสานกับเสียงหัวเราะเยาะกึกก้องของชลชาติน้ำรินตกใจ
“อย่าทำอะไรหมวดแนน ฉันยอมแกทุกอย่างแล้ว”
ชลชาติปล่อยมือจากแนน พุ่งเข้าไปบีบคอน้ำริน แล้วยิ้มเหี้ยม
“วิญญาณมึงต้องเป็นของกู”

จากนั้นก็กระชากน้ำรินหายวับไปด้วยกัน
น้ำรินถูกเหวี่ยงล้มกลิ้งกับพื้นตรงสถานที่เกิดอุบัติเหตุ ชลชาติก้าวเข้ามาด้วยแววตาวาวโรจน์ เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

“มึงเคยฆ่ากูตรงนี้ จำได้มั้ย”
น้ำรินพยุงตัวขึ้น หันมองรอบ ๆ งุนงง “ฉันจำไม่ได้”
“นังฆาตกร”
ชลชาติพุ่งเข้าไปบีบคอน้ำรินด้วยความโกรธ น้ำรินสะดุ้งเฮือก ดิ้นทุรนทุราย พลางร้องด้วยความเจ็บปวดราวกับวิญญาณกำลังจะดับสลายไป

ขณะเดียวกันเสียงชีพจรของแนนดังกลับมาเป็นจังหวะอีกครั้ง หมอและพยาบาลหันขวับมามองอย่างตื่นเต้น และประหลาดใจ

หมอเดินออกมา เหยี่ยวรีบเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วงแนน
“คนเจ็บปลอดภัยแล้ว”
เหยี่ยวดีใจ จะหันไปบอกน้ำริน แต่ไม่เจอ ลืมว่าเป็นคนไล่เธอไปเอง

ชลชาติอ้าปาก จะดูดกลืนพลังวิญญาณของน้ำริน เหยี่ยวหันขวับ รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงร้องของน้ำริน
“น้ำ เธออยู่ไหน ?”

น้ำรินกำลังย่ำแย่ ร่างร้อนวูบวาบเมื่อถูกชลชาติจะดูดกลืนวิญญาณ ได้ยินเสียงเรียกของเหยี่ยวดังแว่วมาเช่นกัน
น้ำรินหลับตา ตั้งจิตนึกถึงเหยี่ยว ราวกับต้องการล่ำลา
“เราคงไม่มีวาสนาได้เจอกันอีก ลาก่อน”

ชลชาติจ้องมองด้วยแววตาแดงฉานเป็นสีเลือด ร่างน้ำรินเหมือนไฟติด ๆ ดับ ๆ ใกล้สลาย ก่อนจะหายวับไปต่อหน้าต่อหน้าชลชาติ
เหยี่ยวเดินตามหาน้ำริน หันมองจนทั่วก็ไม่เจอ จนเริ่มหงุดหงิด จู่ๆ น้ำรินปรากฏตัวล้มลงตรงหน้า เหยี่ยวถึงกับชะงัก

“หายไปไหนมา ปล่อยให้ผมเรียกตั้งนาน”
“คุณเรียกฉัน ?”
พูดพลางเหนื่อยหอบเงยหน้าขึ้นมองเหยี่ยว สีหน้ามึนงงและซีดเซียว
“เพราะเสียงเรียกของคุณ ช่วยให้ฉันรอดจากผีตัวนั้น”
“คิดเหรอว่าจะหนีพ้น”
ลมกรรโชกแรง วิญญาณชลชาติปรากฏตัวขึ้น น้ำรินตกใจกลัว เหยี่ยวหันมองตาม แต่ไม่เห็น
ชลชาติ ที่ยิ้มเหี้ยม ลอยวูบพุ่งเข้าหาน้ำรินอย่างรวดเร็ว น้ำรินลนลาน รีบหนีไปอย่างไม่รอช้า เหยี่ยวมองตาม เห็นน้ำรินวิ่งหนีอะไรบางอย่าง แต่มองไม่เห็นชลชาติ

น้ำรินวิ่งหนีมาด้วยความหวาดกลัว ชลชาติไล่ตามด้วยแววตาแข็งกร้าว
ผียายปริกปรากฏตัวขึ้น พลางช่วยชี้บอกทาง น้ำรินรีบหนีไปตามทางที่บอก ชลชาติหันขวับ จ้องผียายปริกด้วยดวงตาแดงกล่ำ แล้วส่งคลื่นแห่งแรงแค้น กระแทกจนผียายปริกตัวลอยเคว้งกลางอากาศเข้าปะทะกับต้นไม้ใหญ่บริเวณนั้นจนจุกอยู่กับพื้น

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ