อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 6 ธ.ค. 57

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 6 ธ.ค. 57

“ไม่มีประโยชน์ ตั้งแต่ความทรงจำเริ่มกลับมา ฉันรู้จักกับนักค้ายาเสพติดอย่างยอดชัด ฉันเป็นต้นเหตุทำให้นกยูงตายเพราะยาเสพติด ตัวจริงของฉันอาจเป็นเจ้าแม่แก๊งมาเฟียหรือเจ้าแม่ค้ายาเสพติด ที่สั่งฆ่าคนอย่างโหดเหี้ยมก็ได้”

“หล่อนกลัวจะรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของหล่อนไม่ใช่คนดี ?”
“ตำรวจกับอาชญากรไม่มีทางลงเอยกันได้ ที่สำคัญเหยี่ยวกำลังจะแต่งงานกับหมวดแนน”



น้ำรินพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ
เหยี่ยวพยายามอธิบายกับยายนวลอย่างลำบากใจ ว่าระหว่างบุญคุณกับความรักนั้น เป็นคนละเรื่องกัน

ยายนวลฟังแล้วเริ่มเอะใจ
“พูดอย่างนี้เหมือนมีคนรักอยู่แล้ว ? หนูน้ำใช่มั้ย ?”
“เพ้อเจ้อน่ายาย
“ตำรวจกับพยานแอบรักกันไม่ดีแน่ เอ็งต้องแยกหน้าที่ออกจากเรื่องส่วนตัว ไม่อย่างนั้ผู้หญิงอย่างหนูน้ำจะเสียหาย”
เหยี่ยวครุ่นคิดแล้วนิ่งไป ส่วนยายนวลก็กลุ้มใจ เพราะรู้สึกได้ว่าเหยี่ยวรักน้ำรินเข้าแล้ว

ธาราชะงักด้วยความดีใจเมื่อรู้ข่าวจากสงคราม ว่าแนนฟื้นแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะโทษว่าตัวเองเป็นต้นเหตุ
“หมวดแนนทำหน้าที่ของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์อย่างน่าชื่นชม คุณไม่ควรโทษตัวเอง กลัวมั้ย ?”
“ฉันไม่ได้กลัวตาย แต่กลัวว่าจะตายโดยไม่ได้เห็นหน้าลูก ขอแค่เห็นว่าลูกปลอดภัย ฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว”
“ตราบใดที่ผมยังอยู่ คุณจะต้องปลอดภัยและจะได้เจอกับลูกแน่นอน ผมรู้ว่าคุณต้องการเดินไปข้างหน้ามากกว่าถอยหลังไปเริ่มใหม่ ผมขอเป็นแค่คนข้าง ๆ คอยดูแลให้คุณเดินไปข้างหน้าอย่างปลอดภัยก็พอ”

ธาราเบือนหน้าไปทางอื่น เพราะต้องการสกัดกลั้นน้ำตาแห่งความรู้สึกผิด ไม่ให้ไหลออกมาให้เขาเห็น แต่สงครามกลับเข้าใจไปว่าธาราเมินหน้าหนีเพราะไม่พอใจ
ยายนวลหยิบผลไม้ป้อนให้แนนอย่างเอาใจ พลางพูดต่อหน้าปลาทู กับปูอัดว่า

“ถ้าได้หนูแนนเป็นหลานสะใภ้ ยายทุ่มสินสอดไม่อั้น”
แนนอมยิ้มเขิน ๆ ก่อนนึกขึ้นได้ “เหยี่ยวไปไหนคะ ?”

ขณะเดียวกัน เหยี่ยวก็เดินอยู่บนหาดทรายริมทะเล พลางครุ่นคิดถึงพูดของยายนวล
“ถ้ารักหนูน้ำ ขอให้เลิกคิดได้เลย เพราะเมื่อไหร่ที่คดีจบ หนูน้ำก็ต้องกลับไปหาครอบครัวและคนรักของเค้า”
ส่วนน้ำริน ก็เดินครุ่นคิดอยู่บนหาดทรายริมทะเล พร้อมกับคิดถึงคำพุดของผียายปริก
“หล่อนแก้ไขอดีตที่ผิดพลาดไม่ได้ อนาคตจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคืออยู่กับปัจจุบันด้วยสติปัญญา เหลือเวลาอีกแค่ 9 วันพระ ถ้ายังตามหาร่างไม่เจอ หล่อนก็จะกลับเข้าร่างไม่ได้อีกเลย”

เหยี่ยวหยุดเดิน สับสนกับความคิดของตัวเอง
“คนกับผีรักกันไม่ได้ คนรักผีที่มีคนรักแล้วก็ไม่ได้ ทำไมมันวุ่นวายอย่างนี้”
น้ำรินหยุดเดิน แล้วคิดอย่างมุ่งมั่น
“ฉันต้องหาร่างตัวเองให้เจอ ฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าฉันเป็นใครกันแน่ “

ภพธรขับรถเข้ามาจอดหน้าบ้านพักริมทะเล นกน้อยและตำรวจหลายนายจึงกรูเข้ามาขวาง จังหวะเดียวกับที่ดารณีเข็นรถเข็นให้ธาราออกมารับลมนอกบ้านพอดี
ธาราเห็นภพธรก็ตกใจ ภพธรหันไปเห็นธาราก็แสร้งทำทีเหมือนดีใจมาก ก่อนที่จะออกปากว่าเขาจ้างนักสืบเพื่อตามหาธารา และตามมาที่นี่ด้วยความเป็นห่วง
“อย่างน้อยให้ผมตามมาคอยดูแลคุณอาก็ยังดี”
“ผบ.สงครามดูแลอาดีอยู่แล้ว”
ภพธรรีบพูดเสี้ยม “ยังไงเค้าก็เป็นคนอื่น ไม่ใช่คนในครอบครัวของเรา อดีตระหว่างเค้ากับคุณอามันผ่านมานานแล้ว มั่นใจเหรอครับว่ามาถึงวันนี้ เค้าจะจริงใจกับคุณอา ไม่ได้ทำดีเพื่อหวังประโยชน์ส่วนตัว”
สงครามเข้ามาพอดี ภพธรลุกขึ้นประจัญหน้าอย่างไม่เกรงกลัว
“ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ที่ดี ไม่ลักพาตัวคุณอามาซ่อนไว้แบบนี้หรอก”
สงครามยิ้มเยาะ “ธาราเต็มใจมากับผม มีคนอยากจะฆ่าธารา ใครจะรู้คนข้างตัวน่ากลัวที่สุด”
ภพธรจ้องหน้าสงครามแบบพร้อมจะมีเรื่อง ธาราตัดบทด้วยการกดรีโมท เข็นรถเข็นออกไปตามลำพัง
พลางใช้มือลูบเรือนนาฬิกาอย่างทะนุถนอม ด้วยความโหยหาลูก
“แม่คิดถึงน้ำเหลือเกิน”

น้ำตาธาราหยดลงบนนาฬิกาข้อมือ
น้ำรินรู้สึกแปลก ๆ ที่หน้าอกด้านซ้ายอย่างไม่รู้สาเหตุ จนต้องเอามือกุมไว้ เหยี่ยวเดินออกมาตาม เห็นท่าทางแปลกๆ ของเธอ ก็ถามด้วยความเป็นห่วง น้ำรินชำเลืองมอง แล้วตอบด้วยน้ำเสียงน้อยใจนิดๆ

“จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกแน่นหน้าอกซ้าย ใจหายยังไงไม่รู้”
เหยี่ยวแกล้งพูดถึงแนน เพื่อแหย่ให้น้ำรินหึง แล้วก็รีบหันหลังเดินผละไป น้ำรินหึงจนลืมตัว รีบตามไปทันที

น้ำรินเดินตามมาเอาเรื่องเหยี่ยวอย่างไม่ยอมแพ้ แต่เขากลับแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แถมแกล้งยั่ว ด้วยการพูดถึงแนน จนน้ำรินหมั่นไส้ กระโดดขี่หลัง พลางทุบๆๆ ด้วยความหึง โมโห เหยี่ยวแกล้งสะบัดตัวสุดแรง ตั้งใจจะแกล้งให้เธอตกใจ แต่น้ำรินกลับเกาะไม่อยู่ กำลังจะตกจากหลัง แต่เหยี่ยวหมุนตัวไปรับเธฮไว้ในอ้อมกอดได้อย่างเฉียดฉิว สายตาทั้งสองประสานเป็นหนึ่งเดียว ราวกับตกอยู่ในภวังค์รัก
เหยี่ยวโน้มหน้าเข้าหาน้ำรินเหมือนคนละเมอ น้ำรินชะงัก ตื่นเต้น ที่ทั้งคู่สัมผัสกันได้ แต่แล้วจู่ๆ ร่าง
ของเธอก็หลุดจากมือเหยี่ยว ร่วงลงไปกองกับพื้น
“ทำไมเมื่อกี้เราสัมผัสตัวกันได้ แต่สักพักก็ทำไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เหยี่ยวกับน้ำรินสบตากัน แววตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความสงสัยในสิ่งที่ไม่มีคำอธิบาย

สงครามมองภพธรเข็นรถเข็นพาธาราเดินเล่นอยู่บริเวณสวนหน้าบ้านอย่างไม่ค่อยไว้ใจ พลางรีบหันมาบอกดารณี

“สั่งสายสืบให้ตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวนายภพธร ทั้งกลุ่มเพื่อนสนิทและธุรกิจส่วนตัว ผมไม่ค่อยไว้ใจ ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลให้รายงานผมด่วนที่สุด”
ธาราเหลือบมองภพธรอย่างรู้ทัน

“ธรมีเรื่องอะไรจะคุยกับอา ?”
ภพธรชำเลืองมองตำรวจที่เฝ้าอยู่ตามจุดต่าง ๆ รอบบ้านพัก ก่อนที่จะเข็นรถพาธาราเลี่ยงไปทางอื่น
“นักสืบของผมเพิ่งส่งข่าวมา คนบงการทำร้ายคุณอาคือนายหน้าค้าที่ดินบนเกาะเสม็ด ที่เคยขอซื้อที่ดินจากบริษัทของเรา แต่เราไม่ยอมขาย ผมกำลังให้นักสืบรวบรวมหลักฐาน เพื่อแจ้งความดำเนินคดีกับพวกมัน”
ธาราตกใจ หน้าเครียด
“คุณอาไม่ต้องกลัวนะครับ ผมจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายคุณอาเด็ดขาดเพราะคุณอาคือผู้ให้ชีวิตใหม่กับผม ตั้งแต่วันที่พ่อเสีย คุณอาเมตตาเลี้ยงผม ให้ความรักความอบอุ่นเหมือนผมเป็นลูกแท้ ๆ ทำให้ผมไม่เคยรู้สึกว้าเหว่หรือโดดเดี่ยว”
ภพธรแสร้งตีหน้าเศร้า หวังเรียกคะแนนความเห็นใจจากธารา
“คุณอามีพระคุณกับผมมาก มากเกินกว่าที่ผมจะทดแทนบุญคุณได้หมด ผมโชคดีที่ได้รับความเมตตาจากคุณอา จนบางครั้งผมรู้สึกเหมือนได้อยู่กับแม่”
ธาราอึ้งไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าภพธรจะรู้สึกกับเธออย่างนั้น
“อาไม่มีลูกชาย แต่ก็รักธรเหมือนลูกจริง ๆ อาดีใจที่เห็นธรเติบโตและมีอนาคตที่ดี”
“แต่ผมกังวลใจ ไม่อยากให้แม่หลงเชื่อคำพูดคนอื่นมากเกินไป”
“ธรกำลังจะบอกอะไร ?”
ภพธรยิ้มร้าย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง และสายตาที่ห่วงใย
“ผมรู้ว่า ผบ.สงครามกับคุณอาเคยมีความรู้สึกที่ดีกันมาก่อน แต่เป็นไปได้เหรอครับที่ตำรวจวัยขนาดนี้ จะสนใจคนรักเก่าวัยเดียวกันมากกว่าเด็กสาว ถ้าไม่ใช่เพราะทรัพย์สินเงินทองของคุณอา อดีตที่เจ็บปวดอาจสร้างความแค้น ทำให้คนๆ หนึ่งเปลี่ยนไป จนคุณอาคิดไม่ถึงก็ได้ “
ธาราสับสน สองจิตสองใจว่าสมควรจะเชื่อภพธรดีหรือไม่ ?
“เมื่อคุณอาไว้ใจและเชื่อใจ อะไรก็อาจจะเกิดขึ้นได้”

ทันใดนั้นมือปืนคนหนึ่งปรากฏขึ้น พร้อมกับกระชากปืนมาทางธารา ภพธรหันขวับไปเห็นก็ตกใจ ก่อนจะ รีบคว้าตัวธาราหลบกระสุน พุ่งหลบไปหลังต้นไม้ใกล้ ๆ
ภพธรพยายามพาธาราหลบวิถีกระสุน จนตัวเองพลาดท่าถูกยิงที่หัวไหล่ซ้าย ธาราตกใจที่เห็นเลือดซึมออกมาจากหัวไหล่ซ้ายของเขา

สงครามที่ได้ยินเสียงปืน รีบนำลูกน้องตำรวจกรูเข้ามาล้อมกรอบมือปืนอย่างรวดเร็ว
มือปืนกราดยิงใส่สงครามและเหล่าตำรวจ ทุกคนกระโดดหลบ ก่อนจะยิงตอบโต้ จนมือปืนวิ่งหนีไปทางหนึ่ง สงครามถือปืนรีบตามไปจนทัน ก่อนจะยิงเข้าใส่มือปืนบาดเจ็บกองกับพื้น แล้วถูกตำรวจตามมาล็อกตัวไว้ได้

สงครามเข้ามาหาธาราด้วยความเป็นห่วง ธารารีบละล่ำละลักบอก ด้วยอาการตกใจ
“ฉันปลอดภัย แต่ธรถูกยิงค่ะ”
“แค่เฉี่ยวนิดหน่อยครับ ผมดีใจที่คุณอาปลอดภัย”
ธาราซึ้งใจในความช่วยเหลือของภพธร สงครามลอบมองสายตาภพธร อย่างไม่ไว้ใจ

นับดาวยิ้มอย่างสะใจขณะคุยโทรศัพท์

“มือปืนของแกทำงานดีมาก เดี๋ยวฉันจะโอนค่าจ้างติดคุกไปให้เมียมันเอง”
เหยี่ยวประคองยายนวลให้นอนในท่าสบาย แล้วจึงเดินไปห่มผ้าให้แนนด้วยความเป็นห่วง น้ำรินเฝ้ามองการกระทำของเหยี่ยวเงียบ ๆ สีหน้าน้อยใจ

“หมวดแนนหลับแล้ว เราต้องคุยกันเรื่องของฉันต่อแล้วล่ะ”
เหยี่ยวเดินนำออกจากห้อง น้ำรินเดินตามมา แล้วรีบบอก
“เราเสียเวลามามากแล้ว คุณต้องช่วยฉันตามหาร่างให้เจอแล้วล่ะ เวลาฉันคงเหลืออีกไม่มาก”
น้ำรินอยากรู้สาเหตุว่าตัวเองเป็นคนไม่ดีจริงหรือเปล่า แต่เหยี่ยวเข้าใจว่าเธอคิดถึงคนรัก จึงพูดจาประชดออกไป น้ำรินน้อยใจ เลยประชดกลับ

อ่านละคร ภพรัก ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 6 ธ.ค. 57

ละครภพรัก บทประพันธ์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก บทโทรทัศน์โดย : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ
ละครภพรัก กำกับการแสดโดย : ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ละครภพรัก ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครภพรัก ควบคุมการผลิตโดย : สินจัย เปล่งพานิช
ละครภพรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน 2557
ละครภพรัก ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 3 และ ช่อง 3 HD
ที่มา ไทยรัฐ