อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10 วันที่ 15 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10 วันที่ 15 ม.ค. 58

บริเวณฟาร์มหอยแมลงภู่..ไกรสรกำลังเก็บหอยอยู่บนเรือหางยาวที่จอดเทียบเสาที่ใช้เป็นหลักปักให้หอย
มายึด ไกรสรนั่งหัวเรือ มีคนขับให้ สองคนช่วยกันเก็บ
ทันใดนั้นก็มีเสียงพริบพราวดังขึ้น “คุณไกรสรคะ!! พวกเรามาช่วยแล้วค่ะ”

ไกรสรหันไปเป็นพริบพราวอยู่ในชุดลำลองพร้อมลุย และปราณนต์เป็นคนขับเรือหางยาว !!!
ไกรสรมองด้วยความงุนงง “เฮ้ยยย มาได้ ?”
พริบพราวกับปราณนต์ยิ้มให้ไกรสรอย่างมั่นใจ

...ก่อนหน้านี้ตอนที่ไกรสรนั่งอยู่บนเรือหางยาว มีคนขับอยู่ท้ายเรือ .. เรือแล่นออกไป เหลือเรืออยู่อีกลำ พริบ
พราวกับปราณนต์ยืนอยู่ที่ท่าน้ำ


“ลุงแกจะไปเก็บหอยอะไรนายรู้หรือเปล่า ?”
“ผมเคยดูคลิปที่แกไปออกทีวีผมเดาว่าน่าจะไปเก็บหอยแมลงภู่”
“ลุงเนี่ยนะ ออกทีวี ?”
“อ้าวคุณ..อย่าดูถูกนะ ลุงไกรแกเป็นผู้นำชุมชน เป็นคนบุกเบิกพัฒนาพื้นที่ป่าชายเลนให้เป็นเขตการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ที่ดินแถบนี้เป็นของแกทั้งหมด”
“ถึงว่า..พี่ลิปต้องส่งให้เรามาดูแลถึงที่นี่.. จะว่าไปเมื่อกี๊ฉันต้องขอบใจนายมากที่ช่วยกอบกู้สถานการณ์เอาไว้ ถ้าฉันมาคนเดียว คงไม่รู้ว่าลุงแกจะลองใจ ป่านนี้ฉันคงขับรถกลับบ้านไปด้วยความเซ็ง ขอบใจมาก”
“เราอยู่ทีมเดียวกัน มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วที่ต้องช่วยคุณ” ปราณนต์พูดตรงๆ ซื่อๆ พริบพราวฟังแล้วรู้สึกดี .. ปราณนต์มองไปที่เรือ แล้วหันมาถาม “แต่ตอนนี้..ผมคิดว่า..ผมจะไปช่วยลุงแกเก็บหอย..คุณจะไปกับผมหรือเปล่า ?”
พริบพราวเลิกคิ้ว “เก็บหอยเนี่ยนะ ?”
“ใช่ .. ถ้าคุณจะไปกับผม ก็แยกย้ายกันไปเปลี่ยนชุด คุณเตรียมชุดมาค้างอยู่แล้วนี่ ก็เอาชุดที่สบายๆกว่านี้ แล้วมาเจอกันที่นี่ ผมขับเรือหางยาวให้เอง”
พริบพราวอ้าปากค้าง “นายเนี่ยนะขับเรือ ??” พริบพราวเหวอ !
ปราณนต์ขับเรือได้อย่างชำนาญมาจอดไม่ห่างจากไกรสร
“ขับเรือเป็นด้วยเหรอ ?”
“ผมมีเพื่อนเป็นคนริมแม่น้ำหลายคนครับ ไปเที่ยวบ้านพวกมันบ่อย มันก็เลยสอนให้ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีประโยชน์ตอนมาทำงาน”
ไกรสรมองด้วยความชื่นชม พริบพราวกลัวตกซีน เลยรีบพูดเสนอขึ้น “คุณลุงมาเก็บหอยพวกนี้ใช่มั๊ยคะ? เดี๋ยวพราวช่วยนะคะ ถ้าเก็บหอยเสร็จเราจะได้คุยงานกันไงคะ”
ไกรสรจึ้ก ! สะดุดกับคำพูดของพราว แววตาเปลี่ยน ... ปราณนต์ชะงักนิดๆ มองหน้าพราว “ซวยแหละ”
“ไม่ต้อง!!”
“อ้าววว .. ทำไมหล่ะคะ พราวช่วยได้นะคะ สอนแป๊บเดียวพราวก็ทำได้แล้วค่ะ”
“ตอนนี้น้ำกำลังลง เก็บหอยแมลงภู่ไม่ได้แล้ว ต้องย้ายไปเก็บอีกหอยแทน”
พริบพราวงง “หือ ? แล้ว..จะไปเก็บหอยอะไรคะ ?”
“อยากรู้ก็ตามมา” ไกรสรพยักหน้าให้คนขับ...เรือของไกรสรก็แล่นจากไปอีก
พริบพราวเริ่มจะหงุดหงิดนิดๆ หันมาทางปราณนต์ “นี่ลุงแกมีกี่หอยเนี่ย ?”
ปราณนต์ส่ายหน้า...เฮ่อ...

อวัศยากับอรุณนั่งรออยู่ที่มุมนั่งเล่น ..หญิงสาวมองซ้ายมองขวา “ยายเห็นกุญแจห้องพักหรือเปล่า ?”
“อยู่กับพ่อลิป .. มีอะไรเหรอ ?”
“คือ..หนูจะไปหยิบของนิดหน่อยน่ะจ๊ะ”
เสียงลิปดาดังขึ้น...ลิปดาเดินเปลือยท่อนบนมาพร้อมกับเครื่องดื่มในมือ“น้ำเย็นๆมาแล้วครับ น้ำส้มของคุณยาย น้ำผลไม้รวมของคุณ ...จะแอบไปเอาโทรศัพท์มือถือล่ะสิ..ผมไม่ให้” ชายหนุ่มกระซิบแล้วยิ้มกวน
อวัศยาชักสีหน้าแล้วก็ดึงน้ำผลไม้มาจากลิปดาและพูดกระแทกใส่ “ขอบใจ!!” เธอสะบัดบ๊อบใส่ นั่งหันหลังให้ ชายหนุ่มส่ายหน้านิดๆ ..
ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้น “จอห์น!! จอห์นใช่หรือเปล่า ?”
หือ ?? ลิปดาหันไป เห็นหญิงสาวเซ็กซี่ใส่ชุดว่ายน้ำยืนอยู่ อรุณหันตาม อวัศยานั่งหันหลังเหมือนเดิมไม่สนใจ
“เปล่าครับ..ผมไม่ได้ชื่อจอห์นครับ ผมชื่อลิปดาครับ”
เธอหันไปทางเพื่อนสาวที่ยืนอยู่อีกสองคน “ชื่อลิปดาหล่ะแก ชื่อเท่จังค่ะ” ลิปดากับอรุณงงหนักกว่าเดิม หญิงคนแรกอธิบายด้วยความเขินอาย “คือ..เพื่อนแซนดี้เค้าอยากรู้ชื่อพี่อ่ะค่ะ ก็เลยให้แซนดี้มาถาม..แซนดี้ก็เลยถามแบบอ้อมๆ แบบว่าไม่กล้าถามตรงๆอ่ะค่ะ อาย”
ลิปดายิ้มอย่างรู้ทัน ... โห... สาวๆ กรี๊ดกร๊าด กิ๊วก๊าว “น่ารักอ่ะ”
“ขอถ่ายรูปด้วยหน่อยนะคะ”
ลิปดายังไม่ทันตอบ สาวๆ ก็เข้ามาประกบแล้วลากเขาไปหามุมสวย ถ่ายรูปกล้องหน้าแบบเนื้อแนบเนื้อ หัวเราะคิกคักๆ
อรุณมองด้วยความไม่พอใจเดินมาหาอวัศยาที่นั่งหันหลังไม่ใส่ใจเล้ย “แกไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ?”
“รู้สึกอะไร?”
ยายชี้ไปทางลิปดากับสาวๆ “นั่นไง”
หลานสาวมองลิปดาโดนสาวๆนัวเนียถ่ายรูปด้วย แล้วก็นิ่งมาก “อ๋อ..บอสเค้าก็เป็นของเค้าแบบนี้แหละ ชินแล้ว”
“นี่เราจะไม่หึงหน่อยเหรอ เป็น “แฟน” กันประสาอะไรหะ ? เป็นแฟนกันจริงหรือเปล่าเนี่ย ทำไมไม่หึง !!”
จี้ใจดำ อวัศยาจี๊ดเลย “หึงสิ หนูหึงมากด้วย!! แต่หนูพยายามสะกดอารมณ์ไว้ พยายามไม่แสดงออก”
“ไม่ได้ ไม่แสดงออกไม่ได้ ของของเรา เราต้องแสดงความเป็นเจ้าของ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ไปเอาตัวพ่อลิปมา บอกไปเลยว่าเป็นแฟนเรา”
“ไปเลย ไปตอนนี้เลยเหรอ ?”
“ใช่สิ จะรอพรุ่งนี้เช้าหรือไง” ยายดึงแก้วน้ำออกจากมือหลานสาว “ไปสิ ไป !!”
“จ้ะๆไป จ้ะไป” อวัศยารีบลุกขึ้น “บอส” หญิงสาวทำเป็นเสียงเข้ม แต่พอเดินออกมาลับหลังยายก็หน้าเสีย....หึงยังไงเว้ ??

สาวเซ็กซี่ยังถ่ายรูปกับลิปดาอย่างไม่เกรงใจฟ้าดิน
เสียงอวัศยาดังขึ้น “ถ่ายรูปกันพอหรือยังคะ ??”
ทุกคนหยุด ลิปดาหันมาเห็นหน้าเธอทำหน้าดุก็งงๆ สาวๆหันมาเห็นก็งงด้วย
อวัศยาบุ้ยใบ้กับลิปดาทำนองว่ายายมองอยู่ พูดเบาๆ “พอได้แล้ว .. ยายให้ฉันมาตาม !”
ลิปดายังไม่ทันจะตอบอะไร สาวเซ็กซี่ก็พูดแทรกขึ้น “นี่พี่ลิปพาคุณยายกับ “พี่สาว” มาเที่ยวเหรอคะเนี่ย ? น่ารักจังเลยนะคะ”
จึ้ก!คำพูดมันทิ่มลงไปกลางใจ....อวัศยาปรี๊สขึ้นมาทันที ลิปดาจะอ้าปากแย้ง แต่ไม่ทัน “ฉันไม่ใช่พี่สาว แต่ฉันเป็น “แฟน” ย่ะ !!!”
ลิปดาหันขวับ “เฮ้ย” สองสาวงงงัน อรุณลุ้นอยู่ไม่ห่าง
อวัศยาของขึ้นเลย กระชากแขนลิปดามาควง “พวกเธอเล่นน้ำมากไปหรือเปล่า น้ำเลยซึมเข้าหัวไปแทนที่สมอง ประสาทรับรู้ผิดพลาด นี่ดูให้มันดีๆ ถ้าอย่างฉันเป็นพี่สาว อย่างเธอก็เป็นแม่แล้ว !!!”
“ว้ายยยยย !! แรง !!”
“นี่ยังเบาๆ ถ้ายังไม่รีบไป จะโดนมากกว่านี้ มีอย่างที่ไหนอยู่ๆมาลากแฟนคนอื่นไปนัวเนีย ทำเป็นฟอร์มมาถ่ายรูปฉันเห็นนะ “หน้าอกมาถูกแขนแฟนฉันอยู่ได้” ของจริงของปลอมก็ไม่รู้ ถูอยู่ได้อย่าคิดนะว่าฉันจะไม่เห็น”
ลิปดาถึงกับช็อค... “เอ้ยยยยย” สองสาวอายมาก คนข้างๆเริ่มมอง อรุณถูกใจ
สองสาวรีบลากกันไปด้วยความอาย “รีบไปเหอะ อีป้าบ้าใหญ่แล้ว”
“รีบๆไปเลย แล้วไม่ต้องมาให้เห็นอีกนะ ไปเลยไป !!! ฮึ่ยยยย !!! รมณ์เสีย !!”
ลิปดาอึ้ง แล้วก็อุทานออกมา “ว้าว!!!”
อรุณปรบมือให้..ลิปดากับอวัศยาหันไป อรุณยกนิ้วให้ “สุดยอด” ..
หญิงสาวเริ่มสติกลับมา..ลิปดาหันมาแล้วก็ยิ้ม “เมื่อกี๊..คุณหึงหลอกๆ หรือว่าหึงจริงๆ ? .. ผมเริ่มแยกไม่ออกแล้วนะเนี่ย”
“บ้าเหรอฉันจะหึงบอสทำไม..เมื่อกี๊ที่อารมณ์ขึ้น เพราะยัยนั่นมาบอกว่าฉันเป็น “พี่สาว” บอส ฉันยอมไม่ได้ !! ที่จัดไปเมื่อกี๊ เค้าเรียก “โกรธ” ไม่ใช่ “หึง” ศยาพูดจบก็เดินฉุนเฉียวกลับไปที่เดิม..ลิปดามองตามนิดๆ ว้า...เสียดายจัง
“หึงจริงก็ดี ...”

บริเวณเก็บหอยแครง...เห็นชาวบ้านไถไม้กระดานเก็บหอยกันอย่างเลอะเทอะ พริบพราวกับปราณนต์
ยืนอึ้งอยู่ .. พริบพราวยืนมองไกรที่กำลังเก็บหอยอย่างชำนาญ แล้วทำตาปริบๆ
“ถ้าคุณไม่อยากทำก็ไปนั่งรอบนเรือ ผมจอดไว้ทางด้านโน้น .. เดี๋ยวผมอยู่ช่วยเอง”
ปราณนต์จะเดินไป พริบพราวคิดแล้วก็เรียกไว้ “เดี๋ยว มาด้วยกัน ฉันจะปล่อยให้คุณทำคนเดียวได้ยังไง..ถ้าจะเลอะก็เลอะไปด้วยกัน” พริบพราวพูดตรงๆ หนักแน่นๆ พร้อมรอยยิ้ม
ปราณนต์ยิ้มตาม... ซึ้งใจ

พริบพราวกับปราณนต์ช่วยกันเก็บหอยแครง...มีชาวบ้านมาสอน ทั้งคู่พยายามทำอย่างเต็มที่ ทั้งที่ไม่ได้ถนัดเลย .. ไกรลอบมองเป็นระยะๆ จับสังเกต และลอบยิ้มเป็นระยะๆ
ปราณนต์เก็บได้อย่างชำนาญขึ้น หอยอยู่ในถังเพียบ
พริบพราวมองแล้วทนไม่ได้..ของตัวเองมีอยู่นิดเดียว..พริบพราวฮึด รีบเร่งเก็บหอย แต่ก็ยังไม่ดีขึ้น พริบ
พราวพุ่งไปหาหอยแต่พลาดตลอด
ปราณนต์มองด้วยความเป็นห่วง “คุณใจเย็นๆ”
“ฉันเก็บได้แค่นิดเดียวเอง นายเก็บได้ตั้งเยอะ น้ำกำลังจะขึ้นแล้วด้วย ฉันต้องรีบเก็บให้ได้มากกว่านี้ ไม่งั้นอายเค้าแย่ !!” พริบพราวเห็นหอยที่โผล่ขึ้นมาจากเลน..ด้วยความดีใจรีบพุ่งตัวพรวดเข้าไปจับ..แต่ด้วยความลื่นของเลน
พริบพราวเสียหลักพุ่งลงไปในโคลน... “ว้ายยยยยยยย !!!”
“ระวังงงงงง!!”
ไม่ทันแล้วพริบพราวถลาไปตามแรงลื่นแล้วหน้าก็ปักลงไปในโคลน พลั่ก !!!
ปราณนต์ตกใจ “พราว !!!”

ปราณนต์กับพริบพราวช่วยกันเก็บหอย จนหน้าเปื้อนโคลนทั้งคู่
พริบพราวนั่งบนกระดาน โดยมีปราณนต์คอยเป็นคนเดินเข็นกระดาน
ปราณนต์รีบเข็นกระดานเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปตามทางที่พราวชี้
พริบพราวหิวนำหยิบขวดน้ำมาเปิดเพื่อจะดื่ม แต่มือเปื้อนเลยพยายามเปิดแบบเก้ๆกังๆ ปราณนต์เห็นเลยดึงขวดน้ำจากพริบพราวมา แล้วใช้ชายเสื้อตัวเองคลุมฝาขวด เปิดฝาเพื่อไม่ให้โคลนที่มือเปื้อนปากขวดแล้วยื่นให้ แต่พริบพราวก็ยังดื่มเองไม่ถนัด ปราณนต์เลยป้อนน้ำให้
พริบพราวมองสบตาปราณนต์ เหมือนจะโรแมนติก ทันใดนั้นหญิงสาวก็ตกใจร้อง กรี๊ด !! มองไปทางที่เท้าตัวเอง แล้วโวยวายว่า "ปูหนีบ"
ปราณนต์หัวเราะ ทันใดนั้นปราณนต์แหกปากร้องเพราะโดนปูหนีบเหมือนกัน
พริบพราวกับปราณนต์หัวเราะกันอย่างมีความสุข

พริบพราวอยู่ที่กระเตงเป็นที่พักกลางน้ำ ส่วนที่เป็นร้านอาหาร เธอโยนชุดที่เลอะโคลนหนักอึ้งทิ้งลงพื้น ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในชุดเสื้อผ้าฝ้าย ใส่ผ้าถุง ดูสวยเก๋แปลกตา ...
ปราณนต์เดินมาพร้อมกับถาดใส่ข้าวและกับข้าว “หิวยัง ? ผมเอาข้าวกลางวันมาให้” เขาเงยหน้ามาเจอพริบพราวถึงกับอึ้ง .น่ารักจัง
พริบพราวเขิน “เป็นอะไร ? ตลกเหรอ ?”
ปราณนต์รีบบอก “เปล่าๆ ไม่ได้ตลก..น่ารักดี” ยิ้มๆ
พริบพราวหรี่ตา “ถามจริง ? ชมเป็นมารยาทหรือเปล่า ? ฉันใส่ยังไม่ได้ส่องกระจกเลย ป้าแม่บ้านเค้าเอาชุดลูกสาวมาให้ยืม .. น่ารักจริงเหรอ ?”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10 วันที่ 15 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ