อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

"ฉันเอาไปให้เอง พี่รุ่ง" แฟงบอก
"นังแฟง เอ็งนี่จะห้าวเกินหญิง ให้ผู้ชายเค้าเอาไปสิวะ ขืนเอ็งไป พลาดพลั้งโดนจับได้ จะเอาตัวรอดได้มั้ย"

แฟงหน้างอไม่ทันจะเถียง รุ่งมองไปทางสไบ ถามขึ้น
"เออแล้ว พ่อพรานป่ารูปงามไปไหนเสียแล้ว เมื่อกี้ยังอยู่ข้างๆฉันเลย เผื่อจะให้ไปส่งเสบียง"
สไบหันไปมองแฟง สีหน้ากังวล



"แฟง... หรือว่าพี่ใจจะออกไปรบ"
แฟงนึกอะไรขึ้นมาได้ วิ่งไปทางหลังค่าย สไบวิ่งตาม

"แฟง จะไปไหน"
แฟงวิ่งนำสไบมาด้านหลังค่าย

"แฟง...เดี๋ยว พูดกันก่อน แฟงจะไปไหน"
"ฉันจะไปดูเขารบกัน"
"แฟง อย่าไปเลย มันอันตราย"
แฟงไม่ฟัง
"พี่สไบ ฉันอยากเห็นด้วยตาตัวเอง พี่แท่นเคยพาฉันไปล่อข้าศึกมาฆ่าหลายหนแล้ว แต่สนามรบคนเป็นร้อยฉันยังไม่เคยเห็น พี่สไบไปเตรียมกับข้าวกับปลาเถอะ เดี๋ยวฉันจะกลับมาพร้อมกับชัยชนะ"
แฟงรีบวิ่งออกไปเร็ว สไบได้แต่มองตามกังวล

ใจรีบวิ่งเร็วให้ไกลออกจากค่ายเพื่อไปส่งข่าวสำคัญ

กลุ่มของแท่นรบแบบประชิดตัว ทำลายทหารอังวะลงไม่ได้ทั้งหมด กองทหารปืนไฟอังวะ ยกปืนขึ้นประทับยิง กระสุนถูกนักรบหลายคนล้มตาย
แท่นตัดสินใจหันหลังวิ่งหนี นักรบพากันวิ่งตาม ล่าถอยเข้าไปหลังพุ่มไม้ ทหารอังวะได้ใจ วิ่งตามเข้าไป ในพุ่มไม้ เงียบกริบ ไม่เห็นนักรบบ้านระจัน ทหารอังวะมองกันแปลกใจ
ทหารอังวะคนหนึ่งเงยขึ้นไปมองบนต้นไม้ เห็นโชติ กับเมืองและพรรคพวกนักรบที่เหลือรออยู่แล้วกระโดดลงมาจากต้นไม้พร้อมๆกัน
โชติ เมือง และนักรบที่เหลืออีกครึ่ง ปาดคอทหารอังวะที่ตั้งตัวไม่ติด ตายลงอย่างเร็ว หัวหน้าทหารอังวะถูกแทงแต่ทนเจ็บ วิ่งถอย หนีตาย
ด้านนอกพุ่มไม้ หัวหน้าทหารอังวะคลานกระเสือกกระสนออกมา กระโจนขึ้นม้า ควบหนีไปอย่างเร็ว
กลุ่มนักรบบางระจันวิ่งนำชายฉกรรจ์ อีกพวกหนึ่งมาขวางไว้ พวกอังวะยิ่งตกใจ พยามต่อสู้ป้องกันตัว พวกระจันจึงเข้าล้อมฆ่าฟันทหารอังวะเป็นสามารถ แท่น อินที่ล่อพวกศัตรูเข้ามา วิ่งกลับมาช่วยฟันทหารอังวะอย่างดุเดือด ตายลงยิ่งกว่าใบไม้ร่วง

ใจที่วิ่งเร็วมาอีกด้าน แล้วหยุดมองไปรอบๆ ใจเป่าเลียนเสียงนกเขา 3 ครั้ง เจิดพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ กระชากตัวใจมาอย่างแรง
"มานี่"
ใจถูกเจิดลากเข้าไปหา จาดยืนรออยู่ในชุดพรางตัว มีผ้าปิดหน้า จาดดึงผ้าออก ใจเห็นเป็นจาดเต็มตา จาดตบหน้าใจอย่างแรง
"แกเป็นสายสืบประสาอะไร ถึงได้ส่งข่าวให้พวกเรามาตาย อองนาย"
ใจมองจาดกับเจิด
"ข้า สอนคนมานาน"
จาดมองไปที่เจิด แล้วตวัดสายตากลับมามองใจ
"ไม่เคยเลยที่จะมีลูกศิษย์โง่เง่าอย่างแก"
ที่แท้ จาด ไม่ได้เป็นพ่อของใจ !!
"ฟังข้าก่อน สยา"
สยาที่ใจเรียกนั้น แปลว่าครู
"พวกระจันมันกล้า แล้วรักแผ่นดินอย่างไม่กลัวตาย" ใจหรือ อีกนามหนึ่งว่า "อองนาย" เป็นชาวอังวะ
"ข้ารู้ ข้าถึงให้หาทางทำให้มันแตกความสามัคคีกัน" จาดบอก
"ข้ากำลังหาทางอยู่ สยา"
"เพราะแกมัวหลงนังผู้หญิงชื่อ สไบ"
"สไบไม่เกี่ยว"
จาดปราดเข้าไปตบหน้าใจทันที
"ข้ารู้ว่าแกรักมัน คอยช่วยมัน จนเกือบจะเสียแผนหลายครั้ง"
"ข้าผิดเอง สยา ไม่เกี่ยวกับสไบ"
"พอก่อนอองนาย หยุดเถียงสยา" เจิดบอก
"อูทินลิน" จาดเรียกเจิด
เจิดหรืออูยินก้มหน้ารอรับคำสั่งจาก จอกยีโบ หรือจาด ครูผู้สั่งสอนวิชาทั้งหมด
"เอามันกลับไปที่ค่าย โปเมงยีจะเป็นคนตัดสินความผิดของมัน"
เจิดดึงใจขึ้นมา ใจมองจาด
"พวกระจันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ยิ่งเราทำลาย เค้าจะยิ่งเข้มแข็ง"
จาดหันมามองตาวาววับ ชกเข้าหน้าใจด้วยความโมโหสุดขีด
"อองนาย แกเป็นทหารอังวะ หรือทหารกรุงศรี"
อองนายมองจอกยีโบที่กำลังโกรธจัด

แฟงวิ่งข้ามน้ำมาอย่างทุลักทุเล แต่ไม่ท้อ....กลัวไม่เห็นเขารบกัน

ใจหรืออองนาย นายทหารสอดแนมของอังวะกำลังถูกเจิดหรืออูยิน เพื่อนรุ่นพี่ ศิษย์ครูเดียวกันลากตัวออกไป จอกยีโบหรือจาดที่ปลอมตัวมา เดินนำ
เสียงฝีเท้าเดินเร็วมา ทุกคนชะงัก หลบมอง ใจเห็นแฟงเดินผ่านหน้าพุ่มไม้ไป ไวเท่าความคิด จอกยีโบดึงดาบสั้นออกมาทันที
"อย่าฆ่า แฟง ... สยา อย่า"
จอกยีโบไม่ฟัง ปิดหน้า พุ่งออกไป ใจจะตาม อูยินพุ่งรวบตัวใจทันที จอกยีโบตามมาดักหน้า แฟงตกใจ ด้านใน อูยินใช้ไม้ทุบใจจนสลบ
"ข้าขอโทษ อองนาย ข้าต้องทำ"
ใจร่วงลงกับพื้น
ด้านนอกพุ่มไม้ จาดกำลังพุ่งเข้าแทงแฟง แต่แฟงเอี้ยวตัวหลบอย่างว่องไว จาดปักมีดลง แต่พลาด แฟงผลักจาดเต็มแรงแล้ววิ่งหนี อูยินหรือเจิดวิ่งออกมาสมทบกับจาด ผู้เป็นครู
"ฆ่ามันให้ได้"

แฟงวิ่งหนีมาอย่างเร็ว ล้มลง ก็พยายามลุกขึ้นวิ่งต่อ ด้านหลัง เจิดกับจาดวิ่งตามมา
บริเวณท่าน้ำคลองหลังค่ายระจัน สไบเดินไปเดินมา คอยชะโงกมอง

"สไบ สไบ พวกนักรบกลับมากันแล้ว"
สไบสะดุ้งหันไปมอง เห็นดอกรักเดินมาใกล้
"ชนะใช่มั้ย"
"ข้าศึกทั้งร้อย ตายหมด"
สไบยิ้มออก ดอกรักมองแล้วถามขึ้น
"ทำไมมายืนตรงนี้"
สไบทำเป็นไม่สนใจ จะเดินออกไป
"ฉันมาเดินเล่น"
ดอกรักไม่เชื่อ คว้ามือสไบไว้
"ไอ้ใจหายไป"
ดอกรักสายตาคมกริบ
"มันไม่ใช่พวกออกไปรบ แต่หายตัวไป ฉันตามหามันทั้งค่าย ก็ยังไม่เห็นหัว"

ใจที่สลบอยู่ ค่อยๆฟื้นขึ้นมา
"แฟง"
ใจลุกขึ้นวิ่งออกไป หวังจะช่วยแฟงไว้ทันที

แฟงวิ่งเร็วมา แต่สะดุดตอไม้ล้มกลิ้งลงไป เจิดที่วิ่งตามมา กำลังจะถึงตัว คว้าแขนแฟงไว้ไม่ให้หนี แต่มีเท้ามาถีบเข้าที่แขนเจิดอย่างแรง จนแขนหลุดจากมือแฟง
แฟงหันไปทันที
"พี่ทัพ"
ทัพยืนอยู่ พอเห็นว่าผู้หญิงที่เข้ามาช่วยคือแฟง แววตาตื่นเต้นยินดี
"แฟง"
เจิดพอเห็นเป็นทัพ ก็ไม่แน่ใจว่าควรจะสู้ด้วย เพราะรู้ว่าทัพฝีมือดีมาก อาจจะเพลี่ยงพล้ำให้ถูกจับได้ จาดวิ่งตามมา มองเจิดที่รั้งรอ
ทัพหันมามองเจิดกับจาดที่อยู่ภายใต้ผ้าปิดหน้า
"พวกมึงรังแกผู้หญิง"
ทัพไม่รอ พุ่งดาบเข้าหาเจิด เจิดหลบ สู้เตะต่อย แต่ทัพไล่ฟัน จาดเห็นทีว่าจะแย่ และไม่ต้องการให้ถูกจับได้ ก็พุ่งลูกดอกเข้าหาทัพ
"พี่ทัพ ระวัง"
ทัพหลบไม่ทัน ลูกดอกอาบยาพุ่งเข้าปักแขนขวา
เจิดถือโอกาสวิ่งหนีตามจาดไปทันที ทัพจะวิ่งตาม แต่เจ็บแขนที่กำลังโดนยาพิษ
"โอ๊ย"
แฟงเข้ามาประคองทัพ มองสบตากัน
"พี่ทัพ"
ทัพยังไม่ทันพูดอะไร ดาบในมือก็หลุดลง ทรุดกายด้วยความเจ็บ
"ลูกดอกอาบยาพิษ"
ทัพสีหน้าไม่ดี รู้ว่ากำลังเสี่ยงถ้ายาพิษแล่นเข้าสู่หัวใจ

ใจที่วิ่งเร็วมา คิดจะไปช่วยแฟงไว้ให้ทันเวลา

แฟงกำลังประคองทัพเอาไว้
"พี่ทัพ อดทนนะ อีกนิดเดียว ฉันจะพาพี่ไปค่ายบ้านระจัน"
"พี่ไปคนเดียวไม่ได้ ยังมีคนอื่น"
ทัพพยายามจะบอก แต่เสียงเบาลง เริ่มปวดแผลที่ลูกดอกปักอยู่
"พี่ทัพ ทนหน่อยนะ"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ