อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 16 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 16 ม.ค. 58

"พี่ไปคนเดียวไม่ได้ ยังมีคนอื่น"
ทัพพยายามจะบอก แต่เสียงเบาลง เริ่มปวดแผลที่ลูกดอกปักอยู่
"พี่ทัพ ทนหน่อยนะ"
แฟงเอามือแตะไปที่ลูกดอก

"ฉันจะดึงมันออกให้"
แฟงกำลังจะดึงลูกดอกออกจากแขนขวาของทัพ
ใจที่วิ่งเข้ามาเห็น ตะโกนห้าม


"อย่าดึง"
ทัพกับแฟงหันไปมองใจทันที
"ใจ" ทัพเรียก
"อย่าดึง จะทำให้พิษมันกระจายเร็วขึ้น ทัพจะตายชั่วลมหายใจ"
แฟงรีบปล่อยมือจากลูกดอกเพราะกลัวทัพจะตาย ทัพมองใจด้วยความสงสัยทันที
"ไอ้ใจ เอ็งมาที่นี่ได้ยังไง"
ใจอึ้ง ยังนึกไม่ออก ว่าจะตอบคำถามและสายตาสงสัยของทัพได้ยังไง

ดอกรักกำลังเรียบดาบที่นักรบเอามาคืนเข้าที่ นักรบค่ายบ้านระจันหลายคนยิ้มแย้ม กินน้ำกินท่าที่ลูกเมียเอามาให้อยู่อย่างมีความสุขที่ชนะศึกมา หลายคนเลือดเลอะทั้งตัว หลายคนกำลังเช็ดดาบที่เลอะเลือดทหารอังวะ
สไบเดินหาใจ ดอกรักหันมาเห็นก็ไม่พอใจ เดินมาหา
"หาเจอมั้ยล่ะไอ้ใจของเอ็ง"
สไบหันมามองดอกรัก แววตาขุ่นเคือง สีหน้าไม่พอใจ
"ทีนี้เชื่อข้าหรือยังว่าไอ้ใจมันไม่ได้มาดี"

สไบหันกลับมา แววตาเริ่มกังวล
ใจยืนอยู่ตรงหน้า แฟงที่ประคองทัพอยู่ด้วยความเป็นห่วง ทัพที่ถูกลูกดอกอาบยาพิษ มองใจ แล้วถามทวนขึ้น

"เอ็งมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ใจ"
ใจมองทัพกับแฟงแล้วตอบอย่างไม่มีพิรุธ
"ฉันแอบตามพวกในค่ายออกมา อย่าเพิ่งถามอะไรเลย แฟง พาทัพไปในค่ายก่อน เราต้องรีบหาว่านมาช่วยแก้พิษ"
ใจเข้ามาช่วยแฟงพยุงทัพขึ้น เอาแขนทัพอีกข้างคล้องคอ
"ข้าไปไม่ได้"
"เราต้องรีบไป ไม่งั้นพิษจะวิ่งไปทั้งตัว"
"ข้าไปไม่ได้ .. ข้าต้องรอ"
"รอไม่ได้แล้ว ต้องไปเดี๋ยวนี้"
แฟงมองทัพกับใจที่ไม่ยอมกัน
"ข้าไปคนเดียวไม่ได้"
แฟงฟังแล้ว สังหรณ์ใจ
"พี่เฟื่อง พี่เฟื่องมาด้วยใช่มั้ย"
แฟงถามขึ้นด้วยความดีใจ
"ไอ้ทัพ"
เสียงเรียกของสังข์ดังมาจากด้านหลัง แฟงกับใจหันไปมองทันที สังข์นำขบวนกองคาราวาน เฟื่อง จวง ขาบ และชาวบ้านที่เหลือจากบ้านพรานเข้ามา
"พี่เฟื่อง"
"แฟง"
แฟงพอเห็นพี่สาวก็ดีใจ ค่อยๆปล่อยแขนจากทัพให้ใจพยุง แฟงวิ่งเข้าไป กราบเฟื่องที่อก เฟื่องน้ำตาคลอ ทัพมองด้วยสายตายินดีที่เห็นสองพี่น้องได้เจอกันอีกครั้ง
"พี่เฟื่อง ฉันผิดไปแล้ว"
เฟื่องพอเห็นน้องสาวก็ลืมเรื่องผิดใจที่ผ่านมาทั้งหมด สวมกอดแฟงด้วยความคิดถึง
"แฟง แม่เป็นยังไงบ้าง"
"แม่คิดถึงพี่เฟื่องทุกวัน ฉันก็คิดถึงพี่"
สองพี่น้องกอดกันด้วยความคิดถึง
ทัพดีใจ จู่ๆความปวดแปลบก็แล่นเข้าที่แขน ทัพเข่าอ่อน ทรุดร่าง ใจหันมอง
"ทัพ"
ทุกคนหันมามองทัพที่หน้าซีดด้วยความตกใจ
"ไอ้ทัพ เอ็งเป็นอะไร" ขาบถาม
"พี่ทัพถูกลูกดอกอาบยาพิษ ช่วยพี่ทัพด้วย"
แฟงตอบ ทุกคนสีหน้าตกใจ รีบวิ่งมาดูทัพ

ฟัก หมู่เคลิ้ม เอิบ ช่วง กำลังทำงานกันอยู่ สังข์กับใจช่วยกันหามทัพเข้ามา ฟักรีบนำมาวางที่แคร่ใต้ต้นไม้
"พี่ทัพ....ไปยังไงมายังไงถึงเจอพี่ทัพกันได้" ฟักว่า
ทุกคนพากันล้อมดูด้วยความตกใจ ทัพสีหน้าเจ็บปวดจากพิษที่กำลังแล่นแปลบไปทั้งร่าง
แต่ทัพก็กัดฟันทนเจ็บ
"พวกเอ็งมียาดีอะไร รีบๆไปเอามาสิวะ ไอ้ทัพมันจะตายอยู่แล้ว" สังข์บอก
เคลิ้มบอก
"ลูกดอกแบบนี้ ข้าไม่เคยเจอ ตอนนี้ ข้าว่าต้องดึงมันออกมาก่อน"
สังข์ทำท่าจะดึง ใจร้องห้าม
"อย่าดึง"
"จะปล่อยให้พี่ทัพตายหรือ"
"ถ้าดึง ก็ตาย"
ใจพูดห้วน ทุกคนมองตกใจ ทัพมองใจ ใจมองทัพ
"ฉันจะไปหายาแก้พิษ อย่าให้หลับ หาอะไรให้กินเพื่อขย้อนของในท้องออกมา"
ใจสั่งแล้ววิ่งออกไปทันที ทุกคนมอง ทัพเริ่มบิดตัว
"เอาไงดีวะ" สังข์ว่า
"ก็ทำอย่างที่ไอ้ใจนั่นมันบอก" ฟักบอก
"เชื่อมันได้ยังไง ข้าว่าดึงลูกดอกออก ก็สิ้นเรื่อง"
สังข์ยังดื้อ จะเข้าไป ฟักกระชากสังข์ผลักออก สังข์กับขาบยืนอยู่คนละด้าน เผชิญหน้ากับพวกฟักทันที
"หยุดเลยไอ้สังข์ อย่าแตะต้องพี่ทัพ"
"ใจเย็นไอ้ฟัก ข้ากับไอ้สังข์ไม่ได้คิดร้ายกับไอ้ทัพ" ขาบบอก
"น้ำหน้าอย่างพวกเอ็ง เพื่อนชั่ว ใครจะเชื่อวะว่าไม่คิดร้ายได้ ถุย" เอิบว่า
"มึงถุยกูเหรอวะ ไอ้เอิบ"
สังข์โมโห จะลุยเข้าไป ขาบดึงไว้
ทัพเห็นสองฝ่ายที่ไม่ถูกกัน ก็พยายามยันตัวลุกขึ้นห้าม
"หยุด หยุด"
ทัพฝืนไม่ไหว ร่วงลงกับพื้น ทุกคนหันไปมองอย่างตกใจ ทัพกำลังสะลึมสะลือ สังข์รีบเข้ามาเขย่าเพื่อน
"ไอ้ทัพ เอ็งอย่าหลับนะ"
"อ้าว ไหนเอ็งว่าไม่เชื่อไอ้ใจ" ช่วงถาม
หมู่เคลิ้มบอก
"โว๊ย พวกมึงจะหยุดกัดกันสักประเดี๋ยวได้มั้ยวะ ดูนั่น ไอ้ทัพไม่ได้จะตายเพราะพิษลูกดอก แต่จะตายเพราะมัวแต่ห้ามพวกมึงกัดกันนี่แหละ"

หมู่เคลิ้มพูดด้วยความโมโห ทุกคนหันไปมองทัพอย่างเป็นห่วง
เหล่าแม่ครัวกำลังพัดเร่งไฟ ควันฉุยบนเตา ต้มยาสมุนไพรด้วยหม้อดิน แฟงหอบฟืนวิ่งมา ช่วยสุมไฟด้วยเป็นห่วง เฟื่องกับจวง นั่งร้องไห้อยู่กับนางเฟี้ยม นางจันทร์ที่แคร่ใต้ต้นไม้ใกล้ลานครัว

แฟงถาม
"ยาได้หรือยัง พี่เอี้ยง ทำไมช้าจัง"
"นี่ก็รีบพัดจนมือจะหักแล้ว แฟง" เอี้ยงบอก
แฟงรีบแย่งพัด ปาดเหงื่อ จันทร์มองจวงกับเฟื่องที่เอาแต่ร้องไห้
จันทร์ถามลูกสาว
"ถ้าพี่ทัพเขาไม่เป็นอะไรมาก เอ็งจะมาร้องไห้กันอยู่ทำไม ให้แม่ไปดูมันหน่อย"
"พี่ทัพไม่ได้เป็นอะไรมากจริงๆ แม่อย่าเพิ่งไปเลยนะ เดี๋ยวพี่ทัพฟื้นไข้เขาก็มาหาแม่เองแหละ"
"เอ๊ะ นังจวง กูไม่เจอลูกมาตั้งนาน ทางแค่นี้มึงจะมาห้ามกูทำไม มึงโกหกกูใช่ไม๊ว่าไอ้ทัพไม่เป็นอะไร"
"งั้นก็ไปเลย ไปสิ แม่ เป็นลมขึ้นมา ทีนี้หน้าพี่ทัพก็จะไม่ได้เห็น"
แฟงทิ้งพัด
"ยาได้แล้ว เดือดแล้ว"
จันทร์กับจวงหยุดเถียงกัน หันมามอง
แฟงวิ่งเข้ามา มีเศษผ้าในมือ จับหูหม้อดิน 2 ข้างขึ้นทันที
"ถือไปดีๆนะ แฟง"
แฟงมองทุกคนบอก
"ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ ยาหม้อนี้ต้องช่วยพี่ทัพได้"
แฟงถือหม้อยา กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปทันที ทุกคนมองตามอย่างมีหวัง เฟื่องขยับจะเดินตามไปด้วยความเป็นห่วงทัพ
"เฟื่อง เอ็งไม่ต้องไป"
เฟื่องหันมาทางแม่
เฟี้ยมถาม
"มาเล่าให้แม่ฟังให้หมด เอ็งสองคนถูกไอ้สังข์ ไอ้ขาบจับไป มันทำอะไรเอ็งมั่ง เล่ามาเถอะ รู้ไม๊ แม่ร้องไห้คิดถึงเอ็งทุกคืนเลยนะ"
เฟื่องลงกอดแม่ร้องไห้หนักขึ้น
จวงมองเฟื่อง สีหน้าเจื่อนๆ นางจันทร์เองก็ถามขึ้น
"เอ็งด้วย จวง มาเล่าสิว่าไอ้ขาบ ไอ้สังข์มันทำอะไรเอ็งบ้าง แล้วทำไมพี่ทัพถึงตามไปช่วยเอ็งได้"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 16 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ