อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 16 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 16 ม.ค. 58

“อ่อ ใช่ค่ะ ทั้งสองวันที่เราอยู่ที่นี่ เราเห็นความทุ่มเท และความใส่ใจของคุณลุง .. พวกเราก็อยากช่วยด้วยอีกแรงค่ะ”
ไกรสรมองปราณนต์และพริบพราวแล้วก็พยักหน้า...“เอาล่ะ..ตกลงฉันจะยอมเปิดพอร์ตกับพวกเธอ!”
ปราณนต์กับพริบพราวช็อค! “เปิดพอร์ต !!!”

“ใช่..ฉันเห็นความตั้งใจของพวกเธอตั้งแต่เมื่อวาน เธอเป็นคู่ที่อึดที่สุด บริษัทอื่นกลับไปตั้งแต่ตอนเก็บหอยแล้ว หรือถ้ารอก็รอแบบเบื่อๆ ไม่มีใครออกไปลุยเหมือนพวกเธอ..และข้อมูลที่หามาก็แม่นยำ ใส่ใจ ทำให้ฉันไว้ใจว่าเธอจะดูแลเงินของฉันอย่างเต็มที่และขอเพิ่มจาก 30 ล้านเป็น 50 ล้าน”



ปราณนต์กับพราวอึ้ง !!! “50 ล้าน !!!”
“พวกเธอเตรียมเอกสารให้พร้อม จะให้เซ็นอะไรก็จัดมา ฉันจะไปรอที่ห้องทำงาน”
“ค่ะๆ ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพราวจะรีบไปจัดเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
ไกรสรยิ้มรับและกลับไป พริบพราวรีบหันมาหาปราณนต์ “เราทำสำเร็จแล้ว เย้ !!!!!” เธอกระโดดกอดเขาอย่างแรง..ปราณนต์เซนิดๆ ไม่ได้ตั้งใจ พริบพราวกระโดดดีใจเหมือนเด็กๆ “เราทำสำเร็จแล้ว ..ไม่อยากจะเชื่อเลย สุดยอด !!!”
รันตกใจ “ว้ายยยย !!” รีบกดรัวถ่ายรูปเก็บไว้ทันที แชะ ๆๆๆๆ
พริบพราวกระโดดกอดปราณนต์สักพักเริ่มรู้สึกตัว รีบผละออกเขินๆ ปราณนต์ก็อายๆ ต่างคนต่างเก้อๆ
“ฉันขอโทษ..ดีใจมากไปหน่อย ฉันรีบไปล้างตัว เตรียมเอกสารก่อนนะ” หญิงสาวยิ้มเขินๆ แล้วก็รีบเดินลุยโคลนไป..แต่นึกได้เดินกลับมาและพูดกับปราณนต์ “ฉันขอบอกเลยว่าเราได้งานนี้เพราะ “ความเป็นคนดี” ของนาย !! ถ้าฉันมาคนเดียว ฉันคงจะกลับไปเหมือนคนบริษัทอื่นเหมือนกัน ขอบใจมาก”
พริบพราวพูดชมแบบตรงไปตรงมาแล้วก็หันหลังเดินไป ปราณนต์รู้สึกว่าใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก ปราณนต์
ยิ้มกับตัวเอง...มีความสุข
รันเห็นทุกสิ่งโดยเฉพาะหน้าตอนปราณนต์มีความสุข “... แย่แล้วศยา....” รันเป็นห่วงอวัศยาขึ้นมาทันที

อวัศยากำลังคุยโทรศัพท์กับลูกค้าอยู่
“ศยาจะให้น้องๆดูแลคุณหญิงให้อย่างดีเหมือนเป็น VIP ของที่นี่เลยค่ะ...”อจังหวะนั้นมีโทร.มือถือเข้ามา เธอหยิบมาดูเป็นรัน “คุณหญิงไม่ต้องห่วงนะคะ..ค่ะสวัสดีค่ะ”
อวัศยาวางสายก่อนจะรับโทรศัพท์รัน “รัน...ว่าไง?”
“ฉันโทร.มารายงานตัวว่าฉันถึงที่หมายเรียบร้อยแล้ว”
หญิงสาวตาวาวทันที รีบเดินไปล็อคประตูกลัวคนจะพรวดพราดเข้ามา “แล้ว..เจอมั้ย?”
“ก็......”
“ก็อะไร? เจอสองคนนั้นมั้ย?”
รันคิดถึงตอนสองคนกอดกัน และรันถ่ายรูปเก็บไว้ เลยไขว้นิ้ว โกหก “เอาเป็นว่ายังไม่เจอตอนนี้ดีกว่า!!”
อวัศยาถอนใจ “โธ่!!”
รันเบ้หน้า รู้สึกผิดอยู่อีกฝั่งหนึ่ง “คือฉันจะโทร.มาบอกแกว่าในที่พักไม่มีสัญญาณมือถือ เน็ตก็ไม่มี ฉันไม่แปลกใจทำไมถึงติดต่อณนต์กับพราวไม่ได้ เอ่อ..นี่ๆศยาวันนี้ฉันคงยุ่งมว๊ากกกกก เอาเป็นว่าไว้ฉันกลับเข้ากรุงเทพแล้วเราค่อยคุยกัน..อุ่ย...ลูกค้ามาแล้ว...SEE YOU นะเพื่อน” รันรีบวางสายไปเลย
อวัศยารีบเรียกไว้ “เดี๋ยวก่อนสิรัน รัน รัน” เธอวางตามไปด้วยความเซ็ง “ไม่รู้เรื่องเลย”
“ขอโทษนะศยา ฉันไม่อยากให้นอยด์ตอนที่ฉันไม่อยู่ เดี๋ยวจะไม่มีใครดูแล” รันพึมพำด้วยความเป็นห่วงอวัศยา เปิดดูรูปคู่ของปราณนต์กับพริบพราวที่กอดกันในโคลนอีกทีด้วยความหนักใจ

พริบพราวยืนอยู่ ดูแฟ้มลูกค้าที่เซ็นเรียบร้อยด้วยความพอใจ หญิงสาวคิดแววตาแอบร้าย... ปราณนต์เดิน
ถือกระเป๋าเสื้อผ้ามาหา
“ณนต์ !!” เธอเรียกเสียงหวานผิดปกติ
ปราณนต์ชะงักนิดๆ แอบเขินๆ “เป็นไร เรียกซะหวานเลย”
“ถ่ายรูปกัน เก็บไว้เป็นที่ระลึก งานนี้เป็นงานแรกที่เราสองคนร่วมมือกันและสำเร็จไปได้อย่างสวยงาม ลุงไกรเพิ่มวงเงิน และเพื่อนของลุงอีกสองคนที่ฉันติดต่อไว้ ก็ยินดีจะเปิดด้วย เพราะไว้ใจการตัดสินใจของลุง ถ้าลุงเชื่อเรา เค้าก็เชื่อ เพราะฉะนั้น..วันนี้เราได้ลูกค้า 3 คน!! 110 ล้าน !! แบบนี้ต้อง..ถ่ายรูป !!”
“คุณนี่...บ้ากล้องได้โล่จริงๆ”
“เอาน่า..ยิ้มหน่อยเร็ว”
พริบพราวเอียงตัวเข้าหาปราณนต์และถ่ายรูปคู่กันอย่างแนบชิด ตั้งใจจะถ่ายไปแกล้งอวัศยา แชะ ๆๆๆ พริบพราวรัว 8 แอคอย่างเมามัน ถ่ายเสร็จเชครูปด้วยความพอใจ “เดี๋ยวฉันมานะ”
“ไปไหน ?”
“ไปหาสัญญาณอินเตอร์เน็ต พนักงานบอกว่ามีสัญญาณบนเนินเขาทางด้านโน้น..เดี๋ยวฉันมานะ”
“แล้วคุณจะเข้าเน็ตทำไม ? นี่คุณ .. คุณ ..”
พริบพราวรีบเดินไป ไม่ตอบ .. ปราณนต์คิดแล้วมองนาฬิกา..

อวัศยาเดินไปเดินมาอยู่ในห้อง..แล้วก็ตัดสินใจเดินมาที่คอม..เปิดเมล์ Love in a mist แล้วก็พิมพ์เมล์ตอบ
“ปราณนต์ .. ขอโทษด้วยที่เพิ่งจะมีเวลาตอบเมล์คุณ การเดินทาง การทำงานเป็นอย่างไรบ้าง ? ราบรื่นดีหรือเปล่า ? ฉันหวังว่า..เพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่สุดของคุณ คงจะช่วยงานคุณได้อย่างเต็มที่.. เล่าสู่กันฟังบ้างนะ...แอบรัก”
อวัศยากดส่งไป...ตรึ๊ง !!! เธอรอ..รอ..รอ...ด้วยความตื่นเต้น...และทันใดนั้นก็มีเมลเด้งกลับมา
“ตอบมาแล้ว!!” อวัศยารีบเปิดแต่ไม่ใช่..เป็นพริบพราวส่งเข้ามาอีกบัญชีเป็นบัญชีที่ใช้ทำงาน เธอหน้าเครียดขึ้น
“พริบพราว!”
อวัศยารีบเปิดแล้วก็อึ้ง หน้าจอเป็นรูปของพริบพราวและปราณนต์สวีตกันในมุมต่างๆ ตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง เก็บหอย เปลี่ยนชุดใส่ผ้าถุงน่ารัก และสุดท้ายที่ฉลองได้ลูกค้า
“ขอบคุณพี่ศยามากนะคะที่ส่งพราวมาทำงานนี้...ตอนนี้พราวได้ลูกค้า 3 รายและยอดเงินทะลุเป้าที่วางไว้ นอกจากลูกค้าและเงินแล้ว..พราวยังได้รู้จักกับณนต์เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย ... ความดี ความน่ารัก ความอบอุ่นของปราณนต์ทำให้พราวเข้าใจแล้วว่าทำไมหัวใจอันเย็นชาของพี่ศยาถึงได้หวั่นไหว...ณนต์น่ารักจริงๆค่ะ .. ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ทำให้เราสองคนได้เรียนรู้กันมากขึ้น คราวหน้าส่งพราวมาทำงานแบบนี้อีกนะคะ พราวช๊อบ..ชอบ ^^” ปิดด้วยรูปคู่หวานแหวว
อวัศยาแทบกรี๊ดดดดดด !! ใจสั่น ...ยิ่งเห็นรูปสองคนสนิทสนมกันแล้วเครียด !!!! ทำไงดี
ปราณนต์ยืนรออยู่ที่รถ..ดูนาฬิกาแอบร้อนใจนิดๆ อยากรีบเข้าออฟฟิศ เขาชะเง้อมองหาพริบพราว
พริบพราวเดินอมยิ้มลงมาจากเนินเขา..
“ยิ้มอะไร?” ปราณนต์มองๆ สงสัย “ดูมีความสุข ไปแอบทำอะไรมา?”
“ก็..ฉันบอกแล้วไง..ไปส่งเมล์มา”
ปราณนต์ชะงัก “ส่งหาใคร? ผมหรือเปล่า?” ชายหนุ่มรู้ตัวว่าหลุดปาก รีบพูดแก้ “คือ...ผมรู้จักหรือเปล่า ?”
พริบพราวยิ้มๆ “ไม่บอก..รีบไปกันดีกว่า..ฉันคิดถึงออฟฟิศจะแย่อยู่แล้ว” พูดจบก็เดินขึ้นรถไป
ปราณนต์มองตาม..แล้วก็คิด..คาใจ

อวัศยาเดินไปเดินมาพยายามโทร.หารันแต่ไม่ติด “รันปิดเครื่องทำไมเนี่ย?” เธอพยายามโทร.ต่อไป แต่ก็ยังไม่ติดอยู่ดี..
ทันใดนั้นมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ลิปดาเปิดเข้ามา “เมื่อกี๊คุณไกรสรโทร.มาบอกว่าตัดสินใจเปิดพอร์ตกับพราวและปราณนต์แล้วนะ..ขอเพิ่มวงเงินจากสามสิบล้านเป็นห้าสิบล้าน คุณรู้เรื่องหรือยัง ?”
“รู้แล้ว..พราวเพิ่งส่งเมล์มาบอกเมื่อกี๊นี้เอง” อวัศยาพยายามจะโทร.หารันแต่ไม่ติด
ลิปดาเห็นความผิดปกติ “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? ทำไมดูคุณร้อนรนแปลกๆ”
“ร้อนรนอะไร ฉันไม่ได้ร้อนรนสักหน่อย ฉันแค่แปลกใจที่ทำไมติดต่อรันไม่ได้ โทร.ไปก็ไม่มีสัญญาณ .. ปิดเครื่องทำไมเนี่ย .. เปิดสิ”
“ทำไมถึงอยากติดต่อหาคุณรัน ตอนนี้เค้าไปดูลูกค้านอกสถานที่ไม่ใช่เหรอ ? ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะเป็นโรงงานที่อยู่ใกล้ๆกับโฮมสเตย์ลุงไกร” ลิปดาชะงัก เอ๊ะ..หรือว่า..
อวัศยาชะงัก โอ๊ะ..แย่แล้ว หญิงสาวรีบเล่นละครทันที “อ้าวเหรอ...ใกล้กันเหรอ ? ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย..แหม..บังเอิญจัง เออบอส..เย็นนี้เรามีนัดทานข้าวกับยายนะคะ”
ลิปดาผงะ... งง

นิดาเดินมาตรงหน้าห้องพอดี ได้ยินถึงกับชะงัก “มีนัดทานข้าวกับยาย ?” เธอเลย..หยุดฟังก่อน ไม่เปิดประตูเข้าไป
“อย่าลืมสิว่า..ภารกิจ “แฟน” ยังไม่สิ้นสุด”
นิดาอึ้ง “แฟน ???”
ลิปดารู้ทัน “ผมไม่ลืมหรอกน่า..แต่คุณไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเร็วขนาดนี้ก็ได้..ตกลงคุณไม่รู้จริงๆเหรอว่าคุณรันอยู่แถวๆที่ปราณนต์กับพริบพราวไปหาลูกค้า”
“ไม่รู๊ !! แต่ถึงรู้ก็ไม่สำคัญนี่ ฉันไม่ได้มีอะไรกับสองคนนั้น พราวก็เพิ่งเมล์มารายงานทุกอย่างหมดแล้ว ฉันไม่จำเป็นต้อง..อยากรู้อะไรสักหน่อย” อวัศยาทำหน้าซื่อ
ลิปดาไม่เชื่อ แต่รู้ว่าไม่บอก “ก็ดี..เพราะถ้าผมรู้ว่าคุณร้อนอกร้อนใจอยากติดต่อคุณรันเพราะปราณนต์..ในฐานะที่เป็นผมเป็นแฟน ผมคง “หึง” มาก !!”
นิดาเหวอ !!! “หึง!!”
อวัศยาทำขำกลบเกลื่อน “ฮ่าๆๆๆ “หึง” เนี่ยนะ..ไร้สาระแล้วบอส..นี่มีนัดลูกค้าตอนบ่าย 2 ไม่ใช่เหรอ รีบไปได้แล้วเดี๋ยวก็สายกันพอดี แล้วอย่าลืมเย็นนี้ เจอกันที่ห้องเลยนะ !”
นิดาตาโต “เจอกันที่ห้อง!!”
ประตูกำลังจะเปิดออก..นิดารีบวิ่งถอยหลังออกไปตั้งหลัก ..ประตูเปิดออก ลิปดาเดินออกมาหน้าตาครุ่นคิดยังคาใจ...
นิดารีบหยุดเดินถอยหลังและเดินหน้าปกติ..เหมือนเพิ่งเดินมาถึง แอคติ้งนางเนียนมาก “บอสคะ..มีเอกสารด่วนให้บอสเซ็นก่อนไปค่ะ” นิดายื่นแฟ้มให้ ยิ้มใส เหมือนไม่ได้ยินอะไรเล้ยยยยย! แต่พอลิปหาก้มหน้าจะเซ็น นิดาแววตาค้างคาใจขึ้นมาทันที
ลิปดานึกขึ้นมาได้ “คุณนิดา..ให้คุณรุจน์ไปเจอผมที่หน้าออฟฟิศ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”
นิดารับคำพร้อมรอยยิ้ม..พอลิปดาก้มเซ็นเอกสารนิดาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นครุ่นคิด ค้างคา และอยากเม้า

ลิปดากับรุจน์คุยกันที่มุมหนึ่งหน้าบริษัท
รุจน์ถามด้วยความแปลกใจ “บอสรู้เรื่องไอ้ณนต์กับผู้หญิงในแชตด้วยเหรอครับ ?”
“ผมรู้ทุกเรื่องในบริษัท..ว่าไง..ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ? แล้วรู้หรือยังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ?”
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่าเป็นใคร และตอนนี้เป็นยังไง ..แต่เท่าที่เห็นไอ้ณนต์มันไม่แชตแล้วนะครับ..เมื่อก่อนพิมพ์ไปยิ้มไปเห็นชัดเลยว่าคุยกับหญิงแน่นอน ตอนนี้ก็เห็นมองๆโทรศัพท์แต่ไม่เห็นหยิบมาส่งข้อความอะไร..”
ลิปดาฟังแล้วก็พยักหน้าตาม..ในใจแอบโล่งอก
“บอสอยากรู้มากกว่านี้มั๊ยครับ ผมจะได้ไปถามไอ้ณนต์”
ลิปดารีบบอก “ไม่ต้อง !! ผมอยากรู้แค่นี้ .. เห็นเป็นพนักงานใหม่ไม่อยากให้ติดแชตจนเสียงาน เสียดายอนาคต..เออแล้ว..คุณก็ไม่ต้องบอกคนอื่นว่าผมถามเรื่องนี้ ..”
“ครับ”
“ผมมีเรื่องสงสัยแค่นี้ .. ไม่มีอะไรแล้ว” ลิปดาเดินไปขึ้นรถประจำตำแหน่งที่จอดรออยู่
รุจน์มองตามแล้วก็คิดรู้สึกแปลกๆที่ลิปดาถามเรื่องนี้

อวัศยายังพยายามโทร.หารันเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ติด หญิงสาวเดินไปเดินมา...ร้อนใจ
ภายในห้องแคนทีน แสนดีโวยวายด้วยความตกใจ “บอสกับยัยมิสคานทองเป็นแฟนกัน !!!”
ลิลลี่รีบปิดปากแสนดี นิดาจุ๊ปากให้เบาๆ พีระยืนคุมตรงประตูรีบหันซ้ายหันขวาว่ามีคนอื่นได้ยินหรือเปล่า
“เบาๆ !! เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหมด” นิดาบอก
แสนดีสะบัดตัวออกมาจากการปิดปากของลิลลี่ “ก็มันน่าตกใจนี่ มันจะเป็นไปได้ยังไง คุณนิดาแน่ใจนะว่าฟังไม่ผิด”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 16 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ