อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 16 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 16 ม.ค. 58

“เบาๆ !! เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหมด” นิดาบอก
แสนดีสะบัดตัวออกมาจากการปิดปากของลิลลี่ “ก็มันน่าตกใจนี่ มันจะเป็นไปได้ยังไง คุณนิดาแน่ใจนะว่าฟังไม่ผิด”
“ไม่ผิดแน่นอน ได้ยินเต็มสองหู นี่ๆ ก่อนบอสออกไปยังนัดเจอกันที่ห้องด้วย”

แสนดี พีระ ลิลลี่สะดุ้งพร้อมกัน “เฮ้ยยย !”
“แล้วยังมีการแซวๆกัน ถึงน้องณนต์ด้วยนะ”


ลิลลี่หูผึ่ง “เกี่ยวอะไรกับณนต์คะ ?”
“อันนี้ได้ยินไม่ชัด แต่เหมือนกับบอสจะหึงน้องณนต์”
แสนดี พีระ ลิลลี่สะดุ้งพร้อมกันอีกที “หะ ??? หึงณนต์ !!!”
ทันใดนั้นรุจน์ก็เดินเข้ามา พร้อมกับบ่นเสียงดัง “วันนี้บอสดูแปลกๆ ..อยู่ๆก็เรียกไปถามเรื่องไอ้ณนต์ !!”
ตึ่ง !! แสนดี พีระ ลิลลี่ นิดา หันขวับไปทางรุจน์และถามขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “บอสถามว่าอะไร !?!”
เฮ้ยยยย !! รุจน์สะดุ้ง ผงะ มองทั้ง 4 คน ด้วยความตกใจ..... รุจน์ตอบเสียงจ๋อยๆ “บอสไม่ให้บอก...อ่ะ >_< !!!”
ลิลลี่ยื่นหน้ามา “พี่รุจน์จะบอกหรือไม่บอก..ถ้าไม่บอกอย่ามาคุยกันตลอดชีวิต !!”
รุจน์หน้าเสีย “บอกก็ได้...อ่ะ” รุจน์จำต้องยอมพ่ายแพ้ต่ออิทธิพลเถื่อน

ลิปดานั่งอยู่ในรถ...คิดๆ เรื่องอวัศยากับปราณนต์ ..
“แต่เท่าที่เห็นไอ้ณนต์มันไม่แชตแล้วนะครับ..เมื่อก่อนพิมพ์ไปยิ้มไปเห็นชัดเลยว่าคุยกับหญิงแน่นอน ตอนนี้ก็เห็นมองๆโทรศัพท์แต่ไม่เห็นหยิบมาส่งข้อความอะไร..”
ลิปดายิ้มนิดๆ .. สบายใจ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เขาหยิบมาดู ทำหน้าเซ็งๆนิดๆ แล้วกดรับ “พี่องศาสวัสดีครับ”
องศายืนอยู่ที่สนามในบ้าน ด้านหลังเห็นรุ้งลดากำลังคุมคนงานจัดงาน
“เสาร์อาทิตย์นี้ว่างหรือเปล่า ฉันจะชวนนายมางานวันเกิดฉัน .. ปีนี้จัดใหญ่หน่อยเพราะอยากจะเชิญผู้หลักผู้ใหญ่ที่เป็นลูกค้าที่ธนาคารมาเลี้ยงขอบคุณด้วย”
“ยังไม่แน่ใจครับว่าจะว่างหรือเปล่า”
องศาไม่พอใจ คิด แล้วก็ตอบกลับไป “ไม่ได้ ไม่ว่างไม่ได้ !! งานนี้พ่อแม่ฉันกำชับว่าให้ชวนนายมาให้ได้” ลิปดาทำหน้าเซ็ง “บอกว่าถ้านายไม่มา จะโทรไปฟ้องพ่อแม่นายที่เมกา..” องศาพูดต่อ “งานปีนี้ฉันจัดเป็นธีมย้อนยุค อาหาร ดนตรี เต้นรำ จัดเต็ม อ้อ..แล้วห้ามมาคนเดียวต้องพาหญิงมาด้วย แกก็เลือกมาสักคนแล้วกัน จะกิ๊ก จะกั๊ก หรือ..จะชวนลูกน้องแกที่ชื่อพริบพราวมาด้วยก็ได้นะ”
รุ้งลาดชะงักกึก..หันมามององศาแค้นใจ..หึงปรีสขึ้นมาทันที
ลิปดานิ่งคิด..แล้วก็นึกถึงอวัศยาแทน “โอเค..ผมรับคำเชิญ!!” ชายหนุ่มยิ้มนิดๆ
อวัศยายังเดินงุ่นง่านโทรศัพท์หารัน และก็ติดจนได้ เธอรีบถาม..“รัน! อยู่ไหน ทำอะไรอยู่ โทร.ไปตั้งแต่เช้าทำไมไม่ติด ติดก็ไม่รับ”
รันเดินออกมาจากโรงงาน เดินมาที่รถ “ฉันเพิ่งคุยกับลูกค้าเสร็จ...นี่ปราณนต์กับพราวยังไม่ถึงออฟฟิศอีกเหรอ”
อวัศยารีบพูดต่อ..ถามเป็นชุด “ยัง..แล้วสถานการณ์เมื่อเช้าที่เธอเห็นเป็นยังไงบ้าง? สองคนนั้นเป็นยังไง? มีอะไรที่น่าเป็นห่วงหรือเปล่า?”
รันคิดๆๆๆ แล้วก็ตัดสินใจบอก “ศยา...ถ้าฉันส่งอะไรให้เธอดู...เธอรับปากฉันได้มั๊ยว่าจะไม่ปรี๊ส ไม่จี๊ด และจะดูอย่างมีสติ !! ไม่ใช้อารมณ์”
อวัศยาใจสั่น..แต่พยายามตอบเสียงมีสติ “ได้..ฉันรับปาก มีอะไรส่งมาเลย..ฉันรับได้”
เมล์เข้าดังตรึ่ง!! หญิงสาวรีบเปิดดู..แล้วอึ้ง .. อึ้ง .. อึ้ง เมื่อเห็นรูปตอนปราณนต์กับพริบพราวกอดกันในโคลน..อวัศยาอึ้ง..ใจสั่น...รับไม่ได้ !!!

เย็นนั้น พริบพราวกับปราณนต์เดินเข้าบริษัทมาราวกับเป็นฮีโร่..
พริบพราวเดินมาหาลิลลี่ “พราวกับณนต์ทำยอดให้ทีมได้เพิ่มอีกหนึ่งร้อยสิบล้าน จากยอดนี้ทำให้ทีมของเราจะได้ขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในเดือนนี้ โค่นแชมป์อย่างพี่พีได้เป็นครั้งแรกค่ะ!” ลิลลี่ พีระ รุจน์หันมาด้วยความสนใจ “เดี๋ยวพราวเอาเอกสารไปให้พี่แสนดีจัดการก่อนนะคะ” หญิงสาวเดินไปอย่างร่าเริง..
ลิลลี่ พีระ รุจน์หันมาทางณนต์
รุจน์จับไหล่ปราณนต์ “ผลงานดีนะไอ้ณนต์..ยินดีด้วย ดูท่าทางดวงจะกำลังขึ้น มีนารีอุปถัมภ์” รุจน์พูดจบก็หันไปทำงานต่อ .. ปราณนต์ฟังแล้วทะแม่งๆ รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง..แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร ?

อวัศยายังอึ้งกับรูปที่ค้างอยู่หน้าจอ..หญิงสาวถอยออกมา..พยายามทำใจให้นิ่งๆไม่เครียด..ไม่หวั่น..พลันสายตา
เหลือบไปเห็นปราณนต์ เธอเดินออกไปหาโดยลืมไปว่ารูปปราณนต์กับพริบพราวยังค้างอยู่ที่หน้าจอ

พริบพราวส่งเอกสารให้แสนดี.. “พี่แสนดีค่ะ นี่เป็นรายละเอียดของลูกค้าใหม่คุณไกรสรค่ะ ฝากพี่แสนดีเชคข้อมูลและเตรียมเอกสารยืนยันการเปิดพอร์ตให้ด้วยนะคะ”
แสนดีรับมา “ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่จัดให้”
พริบพราวคิดๆแล้วก็ยิ้มมีแผน หันไปทางแสนดี “เดี๋ยวค่ะพี่แสนดี..พราวขอเอาใบเซ็นเปิดพอร์ตของลูกค้าไปให้พี่ศยาดูก่อนนะคะ..พี่ศยาจะได้รู้ว่าพราวทำงานที่รับมอบหมายสำเร็จสิ้นไปได้อย่างดี !!” เธอยิ้มพอใจ แล้วก็เดินพุ่งไปที่ห้องอวัศยาทันที

อวัศยาเดินมาหาปราณนต์..“ปราณนต์..”
ปราณนต์หันไป..ทุกคนหันตามขวับ ! ตาวาวเป็นประกายขึ้นมาทันที
“เชิญมาคุยกับฉันที่ห้องหน่อย”
“ครับ”
อวัศยาเดินนำไป ปราณนต์เดินตาม..พีระ รุจน์ ลิลลี่ มองตามเป็นตาเดียว..ความอยากรู้อยากเห็นเป็นประกาย
พริบพราวเดินมาที่ห้องอวัศยา..ยิ้มกริ่มมีความสุข...เธอเคาะประตู ไม่มีเสียงตอบ เลยเปิดเข้าไป เห็นในห้องว่างเปล่า..พริบพราวเดินมาที่โต๊ะ จะหาที่วางเอกสาร แต่บังเอิ๊ญ บังเอิญทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยแฟ้มงาน พริบพราวลองวางแล้วมันไม่เด่น ไม่สะใจ..หญิงสาวเห็นข้างๆ เม้าส์มีที่ว่าง จึงเดินไปและวางเอกสารไว้ข้างๆ เม้าส์ แต่มือเลื่อนไปโดนเม้าส์ขยับ..ทำให้ภาพหน้าจอที่พักไว้หายไป กลายเป็นภาพหวานกลางโคลนแทน
พริบพราวหันไปเห็นถึงกับอึ้ง...เธอเพ่งมองด้วยความช็อค..เอ้ยยย ภาพนี้มาได้ยังไง
ทันใดนั้นเสียงอวัศยาก็ดังขึ้น “ทำอะไร ???”
พริบพราวตกใจหันขวับมาเห็นศยายืนอยู่กับปราณนต์

รุจน์ ลิลลี่ พีระ พากันมามุมหนึ่งไม่ไกลจากห้องอวัศยา..เปิดฉากเม้า ซุบซิบๆ
“เมื่อกี๊เห็นหรือเปล่า พอไอ้ณนต์มาถึง พี่ศยาก็มาเรียกไปเลย..ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมบอสถึงหึงไอ้ณนต์..”
“เดี๋ยวๆ..ตกลงเราสรุปกันแล้วว่าบอสกับคุณศยาเป็นแฟนกัน แล้วคุณศยาก็กิ๊กกับปราณนต์จริงๆ งั้นเหรอ ? ถามจริง ?” พีระยังไม่อยากเชื่อตามประสาผู้ใหญ่
“มันก็น่าคิดนะพี่พี..ดูสิ..อยู่ๆณนต์กับพราวก็ได้ลูกค้ารายใหญ่เปิดพอร์ตตั้งร้อยกว่าล้าน .. ถ้าพี่ศยาไม่ช่วยจะได้แบบนี้เหรอ ?” ลิลลี่บอก
รุจน์พยักหน้าใช่ๆ .. แต่พีระยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี
ทันใดนั้นเสียงอวัศยาก็ดังขึ้น “ฉันถามว่าทำอะไร ??”
รุจน์ ลิลลี่ พีระ หันขวับไปทันที !!

อวัศยาเดินเข้ามาหาพราว..ในใจเต้นเร่าๆ แต่ยังพยายามทำนิ่ง ปราณนต์ยืนอยู่แถวๆประตู
พริบพราวใส่เลย “รูปพวกนี้คืออะไร ? พี่ศยาส่งคนไปแอบดูเราสองคนทำไมคะ ?”
ปราณนต์ชะงักกึก .. งง ... อวัศยายืนนิ่งตั้งสติ พริบพราวใส่เป็นชุดเสียงดัง “นี่มันเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลอย่างรุนแรง !! ที่ผ่านมาพราวพยายามจะไม่โวยวายไม่ว่าจะโดนกลั่นแกล้งแค่ไหน แต่สำหรับเรื่องนี้ พราวรับไม่ได้!!”
“พราว..ใจเย็นๆ” ปราณนต์ปลอบ
“ผู้หญิงคนนี้ส่งคนไปแอบถ่ายรูปเราสองคน นายรู้แล้วจะใจเย็นก็ตามใจ แต่ฉันเย็นไม่ลง!!”
ปราณนต์ชะงักกึกหันมาทางอวัศยางงๆ..หญิงสาวจี๊ด..
ด้านหน้าห้อง พีระ รุจน์ ลิลลี่วิ่งมาจากอีกทาง หน้าตาเลิ่กลั่ก .. แสนดี นิดา วิ่งมาจากอีกทางเลิ่กลั่กพอกัน
“เกิดอะไรขึ้น” นิดาถามเบาๆ
ลิลลี่ตอบ “ไม่รู้เหมือนกัน ได้ยินเสียงพี่ศยาโวยวายก็เลยเดินมาดู”
แสนดีจุ๊ปาก “ชู่ววววววววว!!”
ทุกคนเงียบแล้วเงี่ยหูฟังต่อ

พริบพราวยังปรี๊สไม่เลิก “ถ้านายไม่เชื่อก็มาดูรูปนี้เลย !! เห็นแล้วก็จะรู้เองว่าทำไมฉันถึงปรี๊สแบบนี้”
อวัศยาขัดขึ้น “หยุด !! ตั้งสติและฟังให้ดีๆ..ฉันจะไม่อธิบายมากและไม่พูดซ้ำ..ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะเธอ ทำตัวไม่น่าไว้วางใจ” อวัศยาหันมาทางพริบพราว
“พราวเนี่ยนะไม่น่าไว้วางใจ แล้วการที่คุณส่งคนไปแอบถ่ายรูปเราสองคน มันน่าไว้ใจตรงไหนคะ ? โรคจิตชัดๆ!”
อวัศยาสวน “มันจะมากเกินไปแล้วนะ..ที่ฉันส่งคนไป เพราะต้องการสอดส่องติดตามดูการทำงานของพวกเธอ ฉันแค่อยากมั่นใจว่าเธอไม่ได้เอาเวลางานไปทำ “ธุระส่วนตัว” และที่ฉันไม่ไว้ใจ..ก็เพราะรูปที่เธอส่งมาให้ฉัน..”
พริบพราวสะอึก.. นึกถึงภาพเซฟฟี่คู่กับปราณนต์ที่ตัวเองเป็นคนส่งมาให้ศยา แว่บๆๆๆๆ เข้ามาทันที
ปราณนต์งง
“หรือเธออยากให้คนอื่นเห็นรูปที่เธอส่งมาให้ฉัน...แล้วให้พวกเขาเป็นคนตัดสินว่าฉันควรจะไม่ไว้ใจเธอหรือเปล่า ?” อวัศยาปรายตาออกไปนอกห้อง ที่มีหมู่มวลมหาประชาอยากรู้ยืนอยู่..หญิงสาวปรายตามาปุ๊บ แต่ละคนก็ทำเป็นยืนคุยงาน อ่านเอกสาร เหมือนจะไม่ใส่ใจ พริบพราวหันไปมองตาม..เห็นคนอื่นยืนอยู่เต็มก็หน้าเจื่อน
“รูปพวกนั้นมันทำให้ฉันคิดว่า..เธออาจจะไม่ได้ไปทำงานแต่ไปทำอย่างอื่น !!”
ทุกคนมองหน้ากัน...ต่อมอยากรู้ทำงานทันที “รูปอะไร ? ทำอะไร?”
อวัศยายังใส่ต่อ “ที่ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อรักษาผลประโยชน์ของบริษัท..ถ้าเธอไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่เห็นจะต้องเดือดร้อน”
“พราวไม่เชื่อ !!”
ปราณนต์จับแขนพราว “พราว...พอแล้ว” พริบพราวหันมา..ปราณนต์ส่งสายตาปราม “พี่ศยาพูดถูก บริษัทมีสิทธิ์ที่จะส่งคนไปติดตามการทำงาน ถ้าเราไม่ได้ทำอะไรผิด ก็ไม่เห็นจะต้องร้อนตัว”
อวัศยามองปราณนต์..ปลื้มที่ชายหนุ่มคิดเป็น
พริบพราวสะกดอารมณ์..ก็ได้..สะบัดแขนออกจากปราณนต์แล้วเดินไปหาอวัศยา
“พราว !!”
หญิงสาวเดินมาหยิบเอกสารแล้วชูขึ้นที่หน้าศยา “นี่เป็นใบขอเปิดพอร์ตจากลูกค้า พราวทำงานที่ได้รับมอบหมายเรียบร้อย!! ขอบคุณที่มอบหมายงานใหญ่ให้ และเสียใจด้วยถ้าคิดว่าฉันจะทำไม่สำเร็จ!!” วางกระแทกลงบนโต๊ะ
พริบพราวยื่นหน้ามาทางศยาและพูดแบบได้ยินกันสองคน ”พราวรู้ว่าพี่ศยาไม่ได้ทำเพราะหวังดีกับบริษัท .. ถ้าพราวหาหลักฐานได้ว่าพี่ทำเพราะเจตนาอื่น พราวจะแฉให้หมด ทุกคนจะได้รู้สักทีว่าพี่ไม่ได้เป็นหัวหน้าที่ดีอย่างที่ทุกคนเห็น โดยเฉพาะปราณนต์!!” พริบพราวขู่ทิ้งท้ายไว้แล้วก็รีบเดินออกไป
อวัศยาจุก !! แก็งขาเม้าแตกกระจาย...พริบพราวเดินออกมา หน้าง้ำ .. แค้น !!!

ปราณนต์มองอวัศยา “พี่ศยา..มีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ”
“ไม่มีอะไรแล้ว..ออกไปได้”
“.. ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย บอกได้เลยนะครับ ..” ปราณนต์เอ่ยอย่างเป็นห่วง เขาจะเดินออกไป แต่คิดแล้วหันกลับมา “ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น..แต่ผมเชื่อว่า..พี่ศยาทำทุกอย่างเพื่องาน..เพื่อบริษัทจริงๆ.. ผมอยากบอกแค่นี้ครับ”
อวัศยาอึ้ง.. ปราณนต์ยิ้มอย่างจริงใจให้กำลังใจแล้วก็เดินจากไป..หญิงสาวถึงกับทรุด.. “แพ้ๆๆ” ใจละลาย เธอปรายตามาเห็นรูปพริบพราวกับณนต์กอดกันในโคลนก็ยิ่งจี๊ดดดด รีบกดลบทิ้งทันที

พริบพราวเดินมานั่งที่โต๊ะหน้าบึ้งตึง .. ลิลลี่ รุจน์ พีระที่นั่งอยู่รอบๆ แอบมอง แววตาโคตรอยากจะรู้ อยากจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่มีใครกล้าพูด แสนดีกับนิดาก็ทำเป็นยืนดูเอกสาร อยู่ไม่ห่าง..มองมาเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถาม

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 16 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ