อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 11/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 11/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

“ผมตอบตัวเองได้แล้ว..ผมไปครับ ไปโดยไม่เหนื่อยและไม่ต้องเจ็บ..ไปแบบชิลล์ๆ แต่..ผมต้องมีคู่ควงไปด้วยนี่สิครับ..ผมควรจะควงใครไปดี ?”
อวัศยาคิดๆๆๆ แล้วก็อมยิ้มเจ้าเล่ห์หน่อยๆ “คุณควรจะชวนคนที่คุณรู้สึกดีด้วย เข้าใจ เข้าขา .. ฉันหมายถึง..รับ ส่งมุกกันได้ดี.. ฉันว่า..ชวนคนที่มีความเป็นผู้ใหญ่ไปด้วยก็ดีนะคะ..จะได้ช่วยกันเผื่อจะต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยกัน..ฝันดีค่ะ / แอบรัก” เธอกดส่ง..แล้วก็ยิ้ม..ชิ้ง! เจ้าเล่ห์สุดๆ
ปราณนต์อ่านแล้วก็คิด.....ใครน๊า ??? แล้วก็คิดออก.... “คนนี้แหละ”

หน้าร้านเสื้อผ้าเก๋..เป็นเสื้อผ้าแนวย้อนยุค
ปราณนต์ยืนอยู่หน้ากระจก..ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทเท่มีกลิ่นอายคุณชาย คุณหลวง เขายืนมองตัวเองอายๆ .. ไม่คุ้น
ทันใดนั้นเสียงพนักงานก็ดังขึ้น“คุณปราณนต์คะ...พร้อมแล้วค่ะ”


ปราณนต์หันไป..พนักงานยืนอยู่ที่หน้าห้องลองชุด..ค่อยๆเปิดม่านออกช้าๆ....ม่านค่อยๆถูกรูดเปิดออก เผยให้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ในชุดราตรีย้อนยุค ผู้หญิงคนนั้นค่อยๆ หันหน้ามาเป็นพริบพราว!!
พริบพราวอยู่ในชุดราตรีย้อนยุคเก๋ไก๋ เสื้อผ้า หน้า ผม สวยโดดเด่น และแปลกตา
ปราณนต์ถึงกับร้องออกมา “ว้าววว !!!”
พริบพราวเดินยิ้มมาหา ”อึ้งๆๆ สวยหล่ะสิ”
“อื้อ !! ก็ดูดีกว่าที่คิด”
”แหม..จะชมก็ยังไม่กล้า กลัวเสียฟอร์มหรือไง..แต่ถึงไม่ชมฉันก็มั่นใจว่าฉัน..”สวย”…” พริบพราวเชิดใส่ มั่นใจมาก
ปราณนต์หัวเราะ “ฮ่าๆๆๆ อ่ะจ้า..มั่นใจแล้วก็ไป” เขาทำท่าจะเดินไป
”เดี๋ยว! ตอบฉันมาก่อน ทำไมถึงชวนฉันไปงานวันเกิดแฟนใหม่ของแฟนเก่า”
“เพราะผมช่วยคุณไว้หลายครั้งแล้ว ถึงเวลาที่คุณต้องช่วยผมบ้าง”
”แค่นั้น ?”
“ก็...มีมากกว่านั้นอีกนิดหน่อย แต่ถึงผมไม่ตอบ คุณก็น่าจะรู้ว่าทำไม ?”
ปราณนต์นึกถึงที่คุยกับแอบรักเมื่อคืน “คุณควรจะชวนคนที่คุณรู้สึกดีด้วย เข้าใจ เข้าขา .. ฉันหมายถึง..รับ ส่งมุกกันได้ดี”
ปราณนต์ยิ้ม..แต่พริบพราวงงๆ
“งานใกล้จะเริ่มแล้ว เชิญครับคุณผู้หญิง..คนสวย..” ชายหนุ่มตั้งแขนให้ควง
พริบพราวยิ้มออก..ถอนหายบัวและควงแขนชายหนุ่ม ”ขอบคุณค่ะ..คุณชายสุดหล่อ!!”
ปราณนต์กับพริบพราวหัวเราะคิกคักพากับเดินควงออกไปอย่างสวยงาม...ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนตอนนี้เป็นเหมือนเพื่อนที่ถูกคอ เข้าใจ และรู้ใจกันอย่างดี เป็นความสุข สบาย ไม่ต้องประดิษฐ์

บรรยากาศงานวันเกิดขององศา เป็นงานย้อนยุค เก๋ไก๋ คึกคักไปด้วยแขกที่มาร่วมงานในชุดราตรีสโมสร
องศากำลังดูงานโดยภาพรวมด้วยความพอใจ รุ้งเดินมาในชุดราตรีสีแซ่บ “เป็นยังไงบ้างคะ ? งานคืนนี้รุ้งจัดได้ถูกใจคุณหรือเปล่า ?”
องศาหันมายิ้ม “ถูกใจสิจ้ะ..ถูกใจมาก..รุ้งไม่เคยทำให้ผมผิดหวังจริงๆ”
รุ้งลดายิ้มรับ ยื่นมือมาจับมือองศา “ถ้าถูกใจมากแบบนี้..ต้องมีรางวัลให้รุ้งหน่อยนะคะ” รุ้งยิ้มอ้อน...องศายิ้มรับ
เสียงแม่องศาดังขึ้น “องศา..”
องศาตกใจรีบสะบัดมือออกจากมือรุ้งลดา หญิงสาวชะงักหน้าเสีย..เซ็ง อิงอรเดินมา
“ครับแม่”
“แก้วน้ำทางด้านโน้นหมดแล้ว..ให้หนูผู้ช่วยคนนี้” อิงอรพยักเพยิดมาทางรุ้ง “ไปจัดเพิ่มให้หน่อยนะ”
“ครับ”
รุ้งลดารีบเสนอหน้า “ได้ค่ะ..คุณแม่..เดี๋ยว “รุ้ง” จัดให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
“ขอบใจจ้ะ..แต่อย่าเรียกฉันว่า “แม่” เลยนะ เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิด” อิงอรพูดนิ่มๆ ผู้ดีๆ รุ้งสะอึก..หน้าชา..อิงอรเดินกลับไป
รุ้งลดาหันมาทางองศา “พี่องศาคะ..เมื่อไหร่พี่องศาจะแนะนำรุ้งกับที่บ้านพี่สักทีคะ รุ้งไม่อยากเป็นแค่ “เด็กผู้ช่วย” นะคะ”
“เอาน่า..ใจเย็นๆ อีกไม่นาน พี่พามาแนะนำแน่..แต่ตอนนี้ไปจัดแก้วให้คุณแม่พี่ก่อนก็แล้วกัน..พี่จะไปดูรับรองแขกคุณพ่อ” องศาย้ำฝากงานแล้วก็เดินไป..
รุ้งลดากัดฟันกรอด...แค้น!! พลันสายตาของเธอก็ตวัดไปเจอแขกผู้มาใหม่..คนที่ทำให้รุ้งถึงกับอึ้ง !!! “ณนต์.....”

ปราณนต์เดินควงพริบพราวเข้ามาในงาน .. สวย หล่อ สมกันมากๆ .. คนในงานหันไปมองเป็นตาเดียว ทั้งสองคนดูมีความสุขมาก
องศายืนคุยกับแขกผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่ง..พลันสายตาเหลือบไปเห็นพริบพราวก็อึ้ง.. “ว้าว...” องศามองพริบพราวไม่วางตา แต่พอปรายมาเห็นปราณนต์ก็ชักสีหน้านิดๆ ด้วยความเคือง!!
ปราณนต์กับพริบพราวยืนอยู่กลางงาน มองซ้ายมองขวา เสียงรุ้งลดาดังขึ้น “ณนต์.....”
ปราณนต์และพริบพราวหันไปตามเสียง รุ้งลดาเดินยิ้มหวานเข้ามาหา ..เธอเดินผ่านพริบพราวไปเลยไม่ใส่ใจ ..พริบพราวมองตามด้วยหางตาวอนโดนซะแล้ว
“รุ้งดีใจที่ณนต์มา..ณนต์หล่อมากกกกก คนมองทั้งงานเลย..เดินมายังกะคุณชาย”
พริบพราวชักสีหน้านิดๆ หมั่นไส้ แล้วก็ปั้นหน้ายิ้มใส่ กระชับควงแขนแน่นกว่าเดิม ”ขอบคุณมากนะคะที่ชม “แฟน” ฉัน แต่เธอจะแน่ใจได้ยังไงว่าคนในงานมองณนต์ เค้าอาจจะมองฉันก็ได้..ขนาดแฟนเธอ..ยังมองไม่วางตาเลย”
ตึ่งงงง !! รุ้งลดาชักสีหน้า หันขวับไปที่องศา องศากำลังมองอยู่จริงๆ รุ้งลดากัดฟันกรอด หันขวับมาทางพริบพราว
ปราณนต์เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศตึงเครียด “พราว...”
”ถ้าเธอบอกว่าณนต์เหมือนคุณชาย ฉันก็อาจจะเป็นเจ้าหญิงในสายตาแฟนเธอก็ได้นะ..ดูสิ..พูดไม่ทันขาดคำเดินมาโน่นแล้ว”
รุ้งลดาหันไปที่องศาอีกที...องศาเดินมาจริงๆ .. พริบพราวยิ้มสะใจ ปราณนต์มองหน้าปรามด้วยสายตา พริบ
พราวยักไหล่ไม่สนใจ
องศาเดินมาสมทบพร้อมรอยยิ้ม “สวัสดีครับวันนี้น้องพราวสวยมากเลยนะครับ ไม่น่าเชื่อว่าชุดแบบนี้จะเข้ากับผู้หญิงทันสมัยอย่างน้องพราว”
รุ้งลดาชักสีหน้า หน้าหงิกอย่างแรง พริบพราวยิ้มรับหน้า
องศาหยอดต่อ “แต่งตัวสวยแบบนี้ต้องให้เกียรติ์เต้นรำกับเจ้าภาพสักเพลง สองเพลง สามเพลงนะครับ..” เขาหันไปพูดกับปราณนต์ด้วยเสียงแมนๆเหยียดๆ “หวังว่า..น้องคงไม่ว่าอะไรนะ”
“ถ้าพราวยินดี ผมจะว่าอะไรได้..ผมเป็นคนไม่ขัดใจใครอยู่แล้ว..ถ้าอยากจะไปผมก็ปล่อย” ปราณนต์ปรายตามาทางรุ้งลดานิดๆ
พริบพราวรับมุก “ณนต์ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พราวไม่ใช่คนที่จะทิ้ง “แฟน” ตัวเองไปหาผู้ชายอื่น” เธอพูดกับองศา “ต้องขอโทษด้วยนะคะ พราวคงเต้นรำกับใครไม่ได้นอกจากณนต์”
องศาชะงักนิดๆ มองปราณนต์ด้วยความหมั่นไส้ รุ้งลดาเบ้ปากนิดๆ หมั่นไส้และอิจฉา
พริบพราวนึกได้ “อ้อ..เกือบลืม..สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ” แล้วก็หันมาทางรุ้งลดา “แล้วก็ต้องขอบคุณเธอด้วยนะ ที่ไปเชิญปราณนต์ถึงที่บ้าน!!”
องศาชะงักกึก หันมาทางรุ้งลดา! หญิงสาวหน้าเสียนิดๆ พริบพราวหันมาทางปราณนต์ “ไปหาอะไรทานกันดีกว่าค่ะณนต์..พราวหิวแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” พริบพราวลากปราณนต์เดินไป
องศาหันมามองรุ้งลดาตาจิก กำลังจะอ้าปากโวย แต่รุ้งลดาเหลือบไปเห็นลิปดาซะก่อน เธอโพล่งขึ้นมาเอาตัวรอด “คุณลิปดามาแล้วค่ะ !!!”
องศาหันไปตามสายตารุ้งลดา
ลิปดากับอวัศยาเดินเข้ามาในงานอย่างเท่..ลิปดาอยู่ในชุดสูทเนี้ยบกริบแอบเอ๋ตามสไตล์ย้อนยุคประมาณแกสบี้ อวัศยามาในชุดราตรีย้อนยุคที่ลิปดาเตรียมไว้ให้ หน้า ผม เป๊ะเว่อร์..และไม่ได้ใส่แว่น
รุ้งลดารีบชิ่ง “รุ้งไปจัดการเรื่องแก้วน้ำให้แม่คุณก่อนนะคะ”
องศายังยืนอยู่ที่เดิม
ลิปดากับอวัศยาเดินฝ่าดงสายตาของคนในงานที่มองด้วยความชื่นชม
ปราณนต์เริ่มสงสัยว่าคนมองอะไร .. ชายหนุ่มมองตามสายตาคนในงานไปแล้วก็อึ้ง โพล่งอย่างลืมตัว “พี่ศยา!!!” เขามองอึ้งค้าง พริบพราวมองตาม..อวัศยาดูสวยสง่าแตกต่างจากอวัศยาป้าแว่น
ลิปดายกมือไหว้ญาติผู้ใหญ่ คนรู้จักมาตามทาง อวัศยายกมือไหว้ตามอย่างนอบน้อม..ดูเผินๆเหมือนเป็นแฟนกันจริงๆ
พริบพราวสงสัย ”พี่ลิปมากับพี่ศยาได้ยังไงเนี่ย ? นายรู้หรือเปล่า?”
ปราณนต์ไม่ตอบ..ไม่พูด ได้แต่ยืนอึ้งมองอวัศยาตาค้าง หญิงสาวดูราวกับเจ้าหญิง มีแสงส่องรำไรเป็นออร่าอยู่ด้านหลัง ปราณนต์อึ้ง องศามองปราณนต์ด้วยความแปลกใจ
พริบพราวกระตุกแขนปราณนต์ ”นี่! ฉันถามไม่ได้ยินหรือไง ?”
เขาสะดุ้งหันมา “ถามอะไรนะ ?”
พริบพราวหมั่นไส้..คว้าแขนปราณนต์มาควง ”ฉันไม่ถามนายแล้ว ฉันจะไปถามเจ้าตัวเองดีกว่า !!” เธอยิ้มแล้วก็ควงปราณนต์เดินไปหาอวัศยา
องศายืนมองแล้วก็คิดไปด้วย.เขาเริ่มเห็นอะไรแปลกๆในความสัมพันธ์ของคน 4 คน

ลิปดาหันมาบอกอวัศยา “เดี๋ยวผมพาไปแนะนำให้รู้จักกับคุณลุงคุณป้าพ่อแม่พี่องศา” อวัศยาพยักหน้ารับ ..
ทันใดนั้นเสียงพริบพราวก็ดังขึ้น “พี่ลิป..พี่ศยา !!”
ทั้งสองคนหันไปตามเสียง อวัศยาหันมาเห็นพริบพราวเดินควงมากับปราณนต์ ก็อึ้ง..ช็อค “ณนต์ !” ข้อความเมื่อคืนแว่บเข้ามาในสมองทันที
“ผมต้องมีคู่ควงไปด้วยนี่สิครับ..ผมควรจะควงใครไปดี ?”
“คุณควรจะชวนคนที่คุณรู้สึกดีด้วย เข้าใจ เข้าขา .. ฉันหมายถึง..รับ ส่งมุกกันได้ดี”
อวัศยามองปราณนต์กับพริบพราวแล้วก็อึ้ง..คนนี้เหรอ?
ขณะที่อวัศยากำลังอึ้ง..แอบเศร้า เสียงปราณนต์ก็ดังขึ้น “วันนี้พี่ศยาสวยมากเลยครับ..สวยจนผมจำไม่ได้เลยครับ”
จิตอวัศยาที่ตกดิ่ง กลับลอยฟูขึ้นมาทันที เธอยิ้มอายๆ เก็บอาการเกือบไม่อยู่ “ขอบใจ..เธอก็..ดูดีนะ แต่ฉันจำเธอได้”
ปราณนต์ยิ้มเขินๆ องศายืนแอบดูอยู่ไม่ไกล..องศาเห็นอาการของปราณนต์และอวัศยาก็คิดๆ .. แล้วก็เดินแยกออกไป
พริบพราวกับลิปดามองคู่ของตัวเอง แล้วก็ของคู่ของอีกฝ่าย แล้วพริบพราวก็โพล่งขึ้นก่อน “พี่ลิปก็ดูดีมากเลยนะคะ เท่ๆ เหมือนหลุดออกมาจากหนังย้อนยุคของอังกฤษเลยค่ะ” เธอทำลายความโรแมนติก
“พราวก็สวยมากๆเหมือนกันจ้ะ เออแล้วนี่พราวกับปราณนต์มาด้วยกันได้ยังไง ? พี่แปลกใจมากๆเลยที่เจอเราสองคนที่นี่”
พริบพราวยิ้ม แล้วก็รีบควงโชว์ “เราสองคนเป็นแฟนกันค่ะ !!!”
อวัศยาหน้าเปลี่ยนสี อึ้งเหวอ ปราณนต์อึ้ง เฮ้ย .. ลิปดามองหน้าพริบพราวกับที่ยิ้มกว้างและปราณนต์ที่เหวอนิดๆ และหันมาทางอวัศยาที่ยืนนิ่ง...ใจเต้นแรง..อวัศยาพยายามเก็บอาการแต่ยากจัง

รุ้งลดากำลังจัดงานอยู่อีกมุม องศาเดินมาเรียก พอเธอหันมาเห็นหน้าเครียดๆของเขาก็ร้อนตัวบอกไปก่อน “รุ้งชวนณนต์มา เพราะเห็นว่าพี่องศาอยากให้ยัยพริบพราวมางานนี้ด้วย..เค้าสองคนเป็นแฟนกัน..ณนต์มาพราวก็ต้องมา รุ้งทำไปเพราะพี่องศานะคะ”
องศาจากหน้าดุ ก็เปลี่ยนเป็นยิ้ม “ดีมาก!! ทำได้ดีมาก!!” รุ้งลดางง “พี่กำลังคิดว่า..ระหว่างปราณนต์ พริบพราว ศยา และลิปดามันต้องมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ๆ .. และคืนนี้เราจะได้รู้กัน .. พี่มีอะไรให้รุ้งช่วย” เขากระดิกนิ้วเรียก รุ้งลดาขยับเข้ามาใกล้ .. องศากระซิบบอกแผน

อวัศยาหน้าเสียนิด..”แฟน” ?? ลิปดางง ปราณนต์อึกอัก
แล้วพริบพราวก็ยิ้มร่าเริง “พี่ลิปกับพี่ศยาหล่ะคะ..ทำไมถึงได้มาด้วยกัน ? แล้ว..ควงกันมาในฐานะอะไรคะ ?”
อวัศยาเองก็รีบควงแขนลิปดา “ฉันมาในฐานะ.. “แฟน” บอส !!” เธอฝืนยิ้มร่าเริง ลิปดางง มองอวัศยาแววตาเหมือนจะรู้ทัน พริบพราวแปลกใจ ปราณนต์อึ้ง .. รู้สึกใจหายนิดๆ ไม่รู้ทำไม

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 11/2 วันที่ 16 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ