อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12 วันที่ 17 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12 วันที่ 17 ม.ค. 58

อวัศยาเดินอยู่ข้อความเข้าหยิบมาอ่าน “แล้วแกรู้หรือเปล่าว่าปราณนต์ปรึกษาแกเรื่องงานเมื่อคืน”
หญิงสาวพิมพ์กลับไป “ไม่รู้ ถ้ารู้ฉันจะแนะนำให้เค้าไปทำไมล่ะ ฉันก็นึกว่างานอื่น อุตส่าห์ปูทางให้มาชวนฉัน ดันเป็นเด็กนั่นได้ไงไม่รู้”
รันกดส่งสติ๊กเกอร์หน้าเซ็ง แล้วพิมพ์กลับ

อวัศยาเปิดอ่าน “แกซวยแน่ !”
เธอผงะ “ซวยอะไร ?”
เสียงรันก็ดังขึ้นมาทันที “ก็ซวยที่ปราณนต์คิดถึงเด็กนั่นแทนที่จะคิดถึงแกน่ะสิ”


อวัศยาหันขวับมา รันยืนอยู่ข้างๆ “เฮ้ย !”
รันยิ้มหวานทักทาย ส่งแก้วกาแฟให้ เธอรับไปแล้วรันก็เม้าต่อเนื่อง “ขนาดเธอย้ำบอกว่า “ชวนคนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า” เค้ายังไม่คิดถึงเธอเลย ยัยเด็กพราวมันเป็นผู้ใหญ่กว่าตรงไหน ชวนแสนดี นิดา ยังน่ากังวลน้อยกว่านี้”
รันกับอวัศยาเดินไป เม้าไป หญิงสาวฟังแล้วคิดตาม
“ฉันว่าสองคนนี้มันมีอะไรทะแม่งๆ ตั้งแต่ตอนที่ฉันไปเจอที่โฮมสเตย์ดูรูปที่ฉันส่งมาให้เธอสิ กอดรัดแน่นเปรี้ยะ เธอต้องไม่ยอมนะศยา !”
อวัศยาหยุดเดิน หันมา “ฉันยอม!”
“หือ !!”
“พริบพราวอาจจะเหมาะกับณนต์มากกว่าฉันก็ได้นะ..โดยเฉพาะ “อายุ” คนรุ่นราวคราวเดียวกัน อาจจะเข้ากันได้ดีกว่า ฉันอาจจะ.. “ เธอไม่กล้าพูด
รันเน้น “..“แก่” เกินไป” ศยาปรายตามาเคือง!! “หยุดความคิดแบบนั้นเดี๋ยวนี้นะศยา ความคิดลบๆ มีแต่จะบวกให้อายุหล่อนเพิ่มขึ้น นี่ !! ถ้าเดมี่ มัวร์คิดแบบหล่อนนางคงไม่ได้แต่งงานกับแอชตันอายุห่างกันตั้ง 15 ปี”
“แต่เค้าก็หย่ากันนะ”
“ใช่ แล้วตอนนี้นางก็เดทดับฌอน ฟรายเดย์ เป็นนักดนตรีอายุห่างกัน 24 ปี !!”
“24 ปี!!”
“อื้อ !! เพราะฉะนั้นเป็นผู้หญิงอย่าเอาสังขารมาล่ามความรักให้ผูกติดอยู่กับเสาบ้าน เพราะอีกสักพักมันจะปีนขึ้นไปอยู่บนคาน!!” อวัศยาสะอึก “เธอฟื้นชีพให้แอบรัก นั่นคือสิ่งที่ถูกต้อง แต่มันยังไม่พอ..” รันจับไหล่ “มันอาจจะถึงเวลาที่เธอจะต้องเปิดเผยความจริงว่าเธอคือแอบรัก ก่อนที่ปราณนต์จะสับสน และพริบพราวจะเข้ามาเสียบ!!” รันย้ำ..อวัศยาคิดหนัก

ที่ล็อบบี้โรงแรม ลิปดาวางหมวกกันน็อคไว้บนโต๊ะหน้าองศา ลิปดานั่งลงพูดด้วยความรีบๆ เหมือนไม่อยากจะมา
“นัดมาแต่เช้าเลย!! ถ้าเมื่อคืนคนของผมไม่ทำงานพี่พัง อย่าหวังเลยว่าผมจะมา..พี่มีอะไรรีบพูดมาเลย ผมมีนัดลูกค้าต่อ”
องศาวางแก้วกาแฟ และโน้มตัวมาหาลิปดา “ส่งตัวศยามาทำงานกับฉัน ถ้าแกไม่อยากเสียเค้าไป” ลิปดาชะงัก องศาใส่ต่อ “อย่าบอกนะว่าเสือผู้หญิงอย่างแกดูไม่ออกว่าผู้ช่วยคนเก่งแอบมีใจให้เด็กในออฟฟิศ แถมผู้ชายยังมีแฟนอยู่แล้ว ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ สิ่งที่จะพังอาจจะไม่ใช่แค่ขนมเค้กวันเกิดของฉัน”
ลิปดานิ่งไม่ตอบ..ดูท่าทีขององศาอย่างระมัดระวัง .. ลิปดาถอยไปนั่งเอนหลังสบายๆ
องศาเริ่มเข้าข้อเสนอ “ทางที่ดีแกควรจะมาช่วยฉันเปิดบริษัทใหม่ ไม่ต้องลงเงิน ลงแรง ลงสมอง แล้วส่งศยามาคุม..มีแต่ได้กับได้..ได้เงิน ได้บริษัทใหม่ และก็ไม่ต้องเสียผู้หญิงที่แกรัก” ลิปดาชะงัก องศายิ้ม “ฉันรู้ว่าแกคิดกับอวัศยามากกว่าลูกน้อง ไม่งั้นแกคงไม่พามางานเมื่อคืน แล้วก็คงจะไม่เป็นห่วงออกนอกหน้าแบบนั้น”
ลิปดายิ้ม “พี่องศานี่ฉลาดจริงๆ มองเกมทะลุปรุโปร่ง ไม่เสียแรงที่อยู่วงการการเงินมานาน” องศายิ้มรับ “ที่จริงข้อเสนอของพี่ดีมากๆเลยนะครับเสียอย่างเดียว ผมไม่นิยมการจับเสือมือเปล่า”
องศาชะงัก..หน้าเครียดขึ้น รอยยิ้มหายไป
“พี่คงศึกษามาแล้วว่าการเปิดบริษัทโบรกเกอร์ ต้องใช้คนที่มีคุณสมบัติได้รับความเห็นจาก ก.ล.ต. ยิ่งถ้าคนที่มีเครดิต มีประสบการณ์เยอะๆยิ่งน่าเชื่อถือ พี่เลยไม่ลงทุนทำเอง แต่ใช้วิธี “เอาเงินมาล่อ” ให้ผมมาออกหน้าขออนุญาต..มันง่ายเกินไปครับ..ผมไม่สนับสนุน”
องศาชักสีหน้า เริ่มไม่พอใจ
“บริษัทซื้อขายหลักทรัพย์ต้องรับผิดชอบทั้งเงินและชีวิตของลูกค้าถ้าแค่เริ่มต้นก็ใช้วิธีง่ายๆหวังเงิน ทั้งชีวิตและเงินของลูกค้าก็อยู่ในความเสี่ยง ผมไม่ขอร่วมด้วย”
“ถ้าแกปฏิเสธ เท่ากับเพิ่มศัตรู ไม่ว่ายังไงฉันก็จะเปิดบริษัท”
“ก็ตามสบายเลยครับ ผมไม่กลัว” ลิปดากับองศามองตากันไม่มีใครยอมใคร “ส่วนเรื่องศยา ถ้าพี่ได้เห็นตัวเลขกำไรที่ศยาทำให้บริษัทในแต่ละเดือน พี่จะรู้เองว่าทำไมผมถึงแคร์เขา เพราะฉะนั้นเรื่องระหว่างผมกับศยา..มีแต่เรื่องงานล้วนๆ ไม่มีเรื่องส่วนตัว !! เสียใจด้วยที่พี่มองพลาด” ลิปดายิ้มทิ้งท้ายแล้วก็หยิบหมวกกันน็อค เดินกลับออกไปเลย
องศาแค้นนนนน...“ไม่จริง..มันจะไม่มีเรื่องส่วนตัวได้ยังไง..ฉันไม่เชื่อ” องศายังฝังใจ และแค้นใจที่โดนปฏิเสธ

ลิปดาเดินออกมาหน้าร้านล็อบบี้ หน้าจากสบายๆ เปลี่ยนเป็นคิดเครียด .. ลิปดาหยิบโทรศัพท์มาโทร.ออก
พริบพราวคุยโทรศัพท์ด้วยความไม่พอใจ “พราวยังไม่ได้ขอโทษพี่ศยาค่ะ และไม่คิดจะขอโทษด้วย” เธอเดินมาคุยที่มุมหนึ่งของบริษัท
ลิปดาพยายามเกลี้ยกล่อม “เมื่อวานเราคุยกันแล้วนะพราว..พี่ไม่อยากให้เรื่องเล็ก กลายเป็นเรื่องใหญ่”
พริบพราวดื้อไม่ยอม “พราวไม่ได้อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่นะคะ .. แต่พราวแค่เห็นว่าการขอโทษมันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ถ้าพี่ลิปทำให้พี่ศยามาขอโทษพราวได้ พราวก็จะขอโทษเค้าเหมือนกัน .. ขอโทษนะคะที่ต้องขัดคำสั่งบอส สวัสดีค่ะ” เธอวางสายไปเลย
ลิปดาวางสายไปด้วยความหนักใจ

ลิปดานั่งกินอาหารเช้าในร้านแจน
“ลิปห่วงความรู้สึกคุณศยามากเลยนะ รู้ตัวหรือเปล่า ?”
ลิปดากำลังจะดื่มกาแฟชะงักกึก “ก็..รู้ตัวสิ..ผมก็เป็นแบบนี้กับลูกน้องทุกคน”
“ไม่ค่ะ..ถ้าเป็นกับทุกคน คุณจะไม่บังคับให้รุ่นน้องคุณไปขอโทษคุณศยาฝ่ายเดียว เพราะเท่าที่ฟัง..เหมือนทั้งสองคนก็ผิดทั้งคู่”
“ผมก็พูดเตือนศยาเหมือนกัน แต่ที่ให้พราวขอโทษ เพราะเค้าเป็นเด็ก”
แจนยิ้ม “เมื่อก่อนลิปไม่เคยสนใจเรื่องระบบอาวุโสเลยนะ จะเด็ก หรือ ผู้ใหญ่ทุกคนเท่ากัน ..” ลิปดาชะงัน จริงอย่างที่แจนพูด “แจนว่าหยุดแก้ตัวเถอะ ยิ่งแก้จะยิ่งมัดตัวเองเปล่าๆ”
ลิปดายกมือ “โอเค.. แจนต้อนผมจนมุมแล้ว หลังพิงฝา อยากรู้อะไรถามมาเลย ผมยอม”
แจนหัวเราะ “เมื่อวานตอนลิปไปงาน คุณยายโทร.มาคุยกับแจน ถามตรงๆว่าลิปกับคุณศยาเป็นแฟนกันหรือเปล่า”
ลิปดาตกใจรีบถาม “แล้วแจนตอบว่ายังไง ?”
“ดีนะที่แจนหัวไวเลยรับมุกรอดไปได้ .. ยายก็เลยน้ำเสียงร่าเริง ชมลิปใหญ่เลย บอกว่าเหมาะสมกับคุณศยา” ลิปยิ้ม แจนมอง “ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงมายังไง ทำไมจู่ๆไปเป็นแฟนกับคุณศยา”
“อ๋อคือ..ยายจะจับศยาแต่งงานถ้าหาแฟนไม่ได้ ผมก็เลยสวมรอยเล่นเป็นแฟนให้”
“หือ ? ตั้งแต่รู้จักกันมา ลิปไม่ชอบเล่นละคร ไม่ชอบทำอะไรที่ฝืนตัวเอง ไม่ชอบโกหก ทำไมคราวนี้ถึงยอม มีอะไรมากกว่านี้หรือเปล่า ?”
แจนรอคำตอบ..ลิปดากลืนน้ำลายเอื๊อก..แล้วก็เฉไฉไป “ไม่มี๊..ผมแค่ช่วยในฐานะคนรู้จักกันมานาน แค่นั้นเอง (แจนไม่เชื่อ ลิปดาเฉไฉ) เออแจน..ผมมีนัดลูกค้าอีกคนตอนบ่าย ไปก่อนนะ” ลิปดายิ้มกลบเกลื่อนแล้วก็ลุกเดินออกไปเลย
แจนมองตาม...ไม่เชื๊อ ไม่เชื่อ มันต้องมีอะไรแน่ๆ
หน้าร้านลิปดาถอนใจเบาๆ .. เฮ่อ .. รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง

กระดาษสรุปยอดของปราณนต์ อยู่ในมือรุจน์ .. รุจน์ ลิลลี่ พีระ ยืนดูด้วยความอเมซซิ่ง
“ทำไมอยู่ๆ ไอ้ณนต์มันถึงทำยอดพุ่งขนาดนี้วะเนี่ย ขึ้นมา 70 เปอร์เซ็นต์ เป็นอันดับสองเป็นรองก็แต่น้องพราว”
รุจน์ ลิลลี่ พีระ พริบพราว และแสนดี นั่งเม้ากันอู่ที่แคนทีน
พริบพราวรีบดึงมาดู “จริงๆด้วย”
แสนดีคิดๆ “หรือว่า..ที่น้องพราวเคยพูดไว้จะเป็นความจริง ?”
พริบพราวหันมางง ว่าตัวเองเคยพูดว่าอะไร?
แสนดีต่อ “ที่บอกว่าน้องณนต์มีคนช่วยเรื่องงานไงคะ..”
ลิลลี่สวน “ยัยแอบรักที่คุยในแชต”
แสนดีบอก “ใช่ บางทีที่ยอดน้องณนต์พุ่ง อาจจะเป็นเพราะยัยนั่นก็ได้”
“แต่คุณรุจน์บอกว่าน้องณนต์เลิกแชตแล้วนี่” พีระเอ่ย
“ใช่ เลิกแชต ! เปลี่ยนมาส่งอีเมล์แทน!” รุจน์บอก
ห๊ะ ? ทุกคนหันขวับมา
ลิลลี่ถาม “พี่รุจน์รู้ได้ยังไง ?”
“พี่ก็ถามตรงๆ ไอ้ณนต์มันก็บอกตรงๆ แล้วมันก็กำชับไม่ให้พี่บอกใคร” รุจน์ชะงักเพิ่งรู้สึกตัว มองกวาดโอ๊ะ มีตั้ง 4 คนแน่ะ !!
พีระเอ่ย “ไม่ทันแหละ”
รุจน์ยิ้มแหยๆ แฮ่ๆ แล้วก็พูดลอยๆ ด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษนะณนต์..พี่ไม่ได้ตั้งใจ”
แสนดีเริ่มปะติดปะต่อเรื่อง “เดี๋ยว .. เดี๋ยว .. เดี๋ยวววว...ฉันคิดว่า..ฉันเริ่มเห็นจิ๊กซอร์ของเรื่องนี้แล้ว .. ถ้าบอสกับพี่ศยาแอบเป็นแฟนกัน บอสแอบหึงปราณนต์ เพราะคิดว่าพี่ศยาจะแอบกิ๊กกับณนต์..แบบนี้มันจะเป็นไปได้หรือเปล่าว่า..จริงๆแล้วพี่ศยา คือ แอบรัก”
ทุกคน เอ้ยยยย !! ทุกคนสะดุ้งโหยง .. แต่ก็ไม่มีใครแย้ง..
พริบพราวอึ้ง....เออจริงๆด้วย !!! เธอนึกถึงตอนที่ปราณนต์ กับ อวัศยาเต้นรำกันอย่างหวาน ..พริบพราวเริ่มจะเห็นด้วยกับแสนดี..หรือว่าจะใช่ “แอบรัก...คือพี่ศยา ??
อวัศยานั่งทำงานอยู่ กำลังพิมพ์สรุปรายงาน หรือ รายงานให้ลูกค้าโดยใช้เวิร์ด เสียงเมล์เข้าดังขึ้นมาจากมือถือ อวัศยารีบหันไปหยิบแทบแล็ตมาเปิดดู “อ้าวไม่มี..” แล้วนึกได้เธอหยิบโทรศัพท์มาเปิดดู “เฮ่อ ! เมล์งานไม่ใช่เมล์ส่วนตัว”
ที่หน้าจอมือถือ..ข้อความเข้าเป็น Libda@narabroker.co.th
อวัศยาเปิดอ่านแอบเซ็งๆ เบาๆ “ลูกค้าต้องการบทวิเคราะห์ภาวะตลาดวันนี้ เมล์มาให้ผมด้วย”
“จบ ! ห้วน สั้น ตามเคย” อวัศยาส่ายหน้า หันมาทางคอมพ์..เปิดเมลจากคอมพ์อีกครั้ง..อวัศยาพิมพ์เมล์ชื่อลิปดาและแนบไฟล์
ตรึ่ง!! เสียงเมล์เข้าอีกครั้ง..คราวนี้ดังจากแท๊ปแล็ต อวัศยาหยิบมือถือมาดูแบบไม่คาดหวังแล้วไม่มีเมล์เข้า เธอตาวาวนิดๆ รีบหยิบแทบแล็ตมาเปิดดู หน้าจอขึ้นว่า Pranont14@hotmail.com
อวัศยายิ้มและรีบกดเข้าไปอ่าน “สวัสดีครับคุณแอบรัก .. ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ผมไปเผชิญหน้ากับคนที่เคยรักมาแล้ว..มันเป็นความรู้สึกเบาสบายใจดีจริงๆ วันนี้ของคุณเป็นยังไงบ้าง..”
เธอยิ้มนิดๆ กระชุ่มกระชวยหัวใจดี .. หญิงสาวอ่านต่อในใจ
“คุณรู้มั๊ย หลังจากอ่านเมล์ฉบับที่แล้วของคุณ คำถามมากมายวนเวียนในสมองผม...เมื่อไหร่ที่หมอกจะสลาย และความรักของคุณที่ซ่อนตัวอยู่หลังสายหมอกนั่นจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร”
อวัศยาอ่านไปยิ้มไป

ปราณนต์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน..มองมาที่โต๊ะพริบพราว แต่เธอไม่ได้อยู่ที่โต๊ะ
“และในเมื่อตอนนี้ผมยังไม่สามารถหาคำตอบด้วยตัวเองได้ ผมจึงปรึกษาเพื่อนรักของผมไปพลางๆ ก่อน เพื่อนคนนี้ชื่อว่า google ครับ ? ผมเพิ่งรู้จากกูเกิ้ลว่า Love in a mist หรือ รักในสายหมอก นั้นเป็นชื่อของดอกไม้..
พริบพราว แสนดี อยู่ที่อีกมุมของบริษัท แอบมองปราณนต์ด้วยความอยากรู้
“ผมเห็นหน้าตาของเจ้าดอกไม้ดอกเล็กๆ นั่นแล้ว สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจก็คือ...ผมพบว่าดอก Love in a mist ที่แสนจะโรแมนติก กลับมีชื่อเรียกอีกชื่อที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วว่า Devil in a bush หรือ...ปีศาจในพุ่มไม้”
อวัศยานั่งอ่านเมล์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“คุณแอบรักครับ...บอกผมได้ไหมว่าคุณคือ ‘รักในสายหมอก’ หรือว่า ‘ปีศาจในพุ่มไม้’ กันแน่...”
รุจน์ พีระ ลิลลี่ แอบดูศยาแล้วก็หันมาซุบซิบกัน
พีระสงสัย “คุณศยาอ่านอะไร อ่านแล้วยิ้มเล็กยิ้มน้อย”
“ใช่ ไม่เคยเห็นนางโหมดนี้เลยนะ” ลิลลี่เม้าท์

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12 วันที่ 17 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ