อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12 วันที่ 18 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12 วันที่ 18 ม.ค. 58

"เอ็งไม่ถูกชะตากับไอ้ใจ"
"เออ อันนี้ข้ายอมรับ"
"ไอ้ใจมันอยู่กับเรามาตั้งนาน มันช่วยสไบกับพวกเราไว้หลายครั้ง เอ็งจะเหม็นหน้ามันข้าไม่ว่า แต่จะหาว่าใครเป็นคนทรยศ เอ็งต้องมีอะไรชัดๆ เพราะไม่อย่างงั้นก็เท่ากับทำให้คนดีๆคนนึงเดือดร้อน เวลาศึกอย่างนี้ อย่าแตกสามัคคี เราต้องการคนที่จะเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน"

ทัพเตือนสังข์ สังข์สีหน้ายังไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่เพราะมีอคติกับใจ
ดอกรักที่ถูกมัดมือขึงไว้กับแคร่ สไบพยายามจะป้อนข้าว แต่ดอกรักถุยใส่ อาละวาดอย่างคนไม่รู้สติ เอิบ ช่วงมองอย่างสงสาร



"ไป ไปให้พ้นหน้ากู มึงจะเอายาพิษให้กูกิน"
"พี่ดอกรัก นี่ฉัน สไบน้องพี่นะ"
"ไป กูไม่มีน้อง"
ดอกรักถีบแรง สไบถอยกรูด ชามข้าวหกตกพื้น สไบน้ำตาคลอ
"ดอกรักมันคงจะเป็นบ้าเป็นบอเสียแล้ว สไบเอ้ย" เอิบบอก
"เดี๋ยวพวกพี่จะไปขอน้ำมนต์หลวงพ่อธรรมโชติมาอาบให้มัน เผื่อมันจะดีขึ้น" ช่วงว่า
"กูไม่ได้บ้า"
ดอกรักทั้งแหกปาก ทั้งดิ้น
"เออ...มึงไม่ได้บ้า พวกกูนี่แหละบ้า" เอิบบอก
"นี่แหละน้า มึงมันดีแต่คอยอิจฉาไอ้ใจ ไงล่ะ ... เป็นบ้าเลยมึง" ช่วงว่า
"กูไม่ได้บ้า"
ดอกรักโวยวายทั้งเตะถีบกระทืบเรือนจนสะเทือน เอิบ ช่วงพากันส่ายหน้า สไบทนมองสภาพพี่ชายไม่ไหว หันหลังเดินออกเร็วออกไปทันที

ใจยืนมองคลองด้านหลังค่ายอย่างใช้ความคิด เห็นสไบวิ่งปาดน้ำตาเข้ามา
"สไบ"
สไบสะอื้น ใจรีบพุ่งเข้าไปประคองไว้อย่างนุ่มนวล
"ฉันสงสารพี่ดอกรักเหลือเกิน เวรกรรมอะไรของพี่ดอกรัก"
ใจเช็ดน้ำตาให้เบามือ
"ฉันอยากเห็นหน้าไอ้คนใจร้าย ถ้าฉันเจอ ฉันจะฟันมัน จะทำอย่างที่มันทำกับพี่ดอกรัก"
ใจสีหน้าไม่ดี อัดอั้นแต่ก็พูดได้แค่ว่า
"เราจะรักษาดอกรักนะสไบ สักวันดอกรักคงจะกลับมาเหมือนเดิม"
"ฉันอยากให้หายเร็วๆ แล้วบอกมาว่าใครที่มันทำชั่วไว้กับพี่ดอกรัก"
สไบมองใจอย่างมีความหวัง แต่ยิ่งทำให้ใจกดดัน

ดอกรักยังอยู่ในอาการทั้งดิ้น ทั้งกระทืบเรือน เอิบ ช่วงกำลังถือบาตรน้ำมนต์จากหลวงพ่อ ฟักกับหมู่เคลิ้มคอยดูอยู่ห่างๆ
ดอกรักบอก
"ไอ้ใจนั่นแหละ มันเป็นทหารอังวะ มันหลอกพวกเรา"
ฟักบอก
"พูดบ้าอะไรของเอ็งวะ ไอ้ดอกรัก"
"กูไม่ได้บ้า พวกมึงสิบ้า ทั้งบ้าทั้งโง่"
"เอ้า ไอ้ช่วง เอ็งไปเอาใบหญ้าคามาเร็วสิวะ ใบมะยมก็ได้ หลวงพ่อท่านให้น้ำมนต์มาแล้ว จะได้รดมันให้หายบ้าสักที" เอิบบอก
ช่วงรับคำ "เออๆ"
ช่วงกำลังจะออกไป หมู่เคลิ้มขัดขึ้น
"ไม่ทันแล้ว ข้าว่าอย่างนี้เลยดีกว่า"
หมู่เคลิ้มคว้าบาตรน้ำมนต์มาจากมือเอิบ แล้วสาดเข้าดอกรักตูมจนเปียกทั้งตัว สั่นพั่บๆ ทุกคนมองลุ้น
"หาย มันหายแน่ๆ"
ดอกรักตะโกน
"กูจะฆ่าพวกมึง"
ดอกรักแหกปากลั่น ทุกคนตกใจ พากันสะดุ้ง ฟักบอก
"ไม่ไหวแล้วว่ะ ข้าว่าดอกรักมันคงบ้าบอ กู่ไม่กลับแล้ว"
ทุกคนมองสภาพดอกรักด้วยสายตาสลดใจ

บริเวณโรงครัว แฟง เฟื่องกับชาวบ้านหญิงคนอื่นๆที่กำลังนั่งฟังรุ่งจีบปากจีบคอถึงอาการของดอกรัก
"เค้าว่าไอ้ดอกรักมันโดนผีป่าเข้าสิง"
แฟงบอก
"ผีป่าที่ไหน พี่ดอกรักไปเจอพวกข้าศึกต่างหาก"
"เอ๊ะ เอ็งนี่ จะฟังข้าเล่าให้จบก่อนได้มั้ย นังแฟง"
"ก็พี่เล่าเรื่องปด เชื่อไม่ได้"
"ก็ชาวบ้านเค้าเล่ากันอย่างนี้ มันเจอข้าศึกที่ไหน ถ้าเจอก็ต้องฟันกันยับตายกันไปข้างนึง นี่ดันลอยน้ำมากับไอ้ใจเพราะโดนผีป่าหลอก"
"ทำไมชาวบ้านไม่ฟังเรื่องจริง"
"ก็มันไม่สนุกไง"
รุ่งหัวเราะลั่น แฟงหน้าตาเคือง เฟื่องดึงแฟงไว้ แล้วเอ่ยอย่างเป็นผู้ใหญ่กว่า
"ที่จริง พี่น่าจะเล่าเรื่องที่ดอกรักไปเจอข้าศึก เราจะได้ช่วยกันระวัง แทนที่จะมาเล่าไปคนละทิศแบบนี้"
"ก็ข้าจะเล่าของข้าอย่างงี้ เรื่องข้าศึก พวกเราก็ระวังกันอยู่แล้ว แต่ไอ้ดอกรัก มันขี้อิจฉา มันหาเรื่องพี่ใจ มันก็เลยเป็นบ้าเพราะผีป่าลงโทษ"
แฟงกับเฟื่องหน้าตานึกไม่ถึงว่ารุ่งจะพูดเป็นตุเป็นตะ
"พี่ใจเป็นคนดี ไม่เคยอิจฉาใคร เทวดาอารักษ์ก็เลยช่วยให้รอด คอยดู...เดี๋ยวไอ้ดอกรักมันจะอาละวาดไปทั่ว ดีไม่ดี ผีป่ามาเอาชีวิตมัน แล้วจะตามมาเอาชีวิตคนในค่ายไปด้วย"
ชาวบ้านพากันหันหน้าคุยกันเรื่องผีป่าด้วยความกลัวทันที แฟงทนไม่ไหว เดินตรงมาหน้ารุ่ง
"ผีป่ามันไม่น่ากลัวเท่าปากพี่หรอก เล่าเรื่องปด แล้วยังจะให้ร้ายพี่ดอกรัก ฉันว่าผีป่าชอบมาหาคนอย่างพี่นี่แหละ"
แฟงเดินฉับๆออกไป เฟื่องตามไปด้วย รุ่งทำหน้าหวั่นๆ แต่ก็ยังตะโกนทำเป็นปากเก่ง
"นังแฟง ข้าไม่เชื่อเอ็งหรอกโว๊ย ข้าคนดี ผีป่าคุ้มครอง"

รุ่งพูดไม่ทันคิด ชาวบ้านที่ได้ยินพากันหัวเราะ รุ่งยังไม่รู้ตัวว่าพูดอะไรผิดไป
แฟงเดินมาที่ลานตีไก่ในค่ายด้วยความโมโหรุ่ง เฟื่องเดินตามหลังมา

"ฉันอยากจะฟันปากพี่รุ่งนัก"
"ใจเย็นๆ เราจะบ้าตามเค้าไปทำไม"
"ฉันไม่อยากฟังนี่พี่เฟื่อง พี่ดอกรักก็มาเป็นเสียอย่างนี้ พวกข้าศึกมันคงจะแค้นที่พี่ทัพรอด เลยมาด้อมๆมองๆ แต่พี่ดอกรักกับพี่ใจไปเจอเสียก่อน"
"แฟงคงเป็นห่วงพี่ทัพ"
แฟงชะงักหันมองพี่สาว ความเกรงใจเกิดขึ้นทันที
"ฉันไม่ได้ห่วงพี่ทัพ"
แฟงมองพี่สาวด้วยสายตาจริงจัง
"ฉันกับพี่ทัพ เราเป็นพี่เป็นน้อง ฉันรู้ว่าพี่ทัพ.... รักพี่"
เฟื่องยิ้มน้อยๆ
"มันเป็นไปไม่ได้แล้ว แฟง พี่แต่งงานกับพี่ขาบไปแล้ว พี่ทัพคงไม่อาลัยตัวพี่แล้ว"
"ก็พี่เฟื่องโดนไอ้ขาบมันรังแก มันหักหาญน้ำใจพี่"
"วาสนาของพี่กับพี่ทัพมีแค่นี้ พี่ทัพเป็นคนดี ถ้าแฟงจะรักพี่ทัพ พี่ก็ดีใจด้วย"
แฟงเหมือนโดนจี้จุด ทั้งอายทั้งปากแข็ง
"พี่เฟื่องพูดอะไร ฉันน่ะเหรอ รักพี่ทัพ ชังน้ำหน้าล่ะไม่ว่า ชอบมาหาเรื่องว่าฉันทุกอย่าง พี่เฟื่องไม่ต้องคิดอีกเลยนะ เรื่องฉันกับพี่ทัพ ฉันไม่ได้รักพี่ทัพ"
แฟงทำเสียงแข็ง ยืนยันแล้วเดินสะบัดออกไป ไม่กล้าสบตาพี่สาวตรงๆ เฟื่องมองตาม รู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อได้ยินน้องสาวยืนยันว่าไม่ได้รักทัพ

แฟงเดินเร็วมาหลบอยู่ตามลำพังที่ท่าน้ำหลังค่าย ย้อนคิดภาพที่ใกล้ชิดทัพหลายครั้ง แต่อดเศร้าใจไม่ได้

ฝ่ายทัพ สังข์ ขาบกำลังซ้อมอาวุธอยู่กับกลุ่มชาวบ้าน ฝีมือฟันดาบของทัพไม่เป็นรองใคร ชนะหลายคน ส่วนสังข์ลงซ้อมดาบกับชาวบ้าน ผลัดกันรุก ผลัดกันรับ แล้วก็ชนะ ส่วนขาบ ฝีมือดาบรวดเร็ว ไว เอาชนะคู่ซ้อมได้
แท่น ผู้นำยืนมองทั้งสามคนด้วยสายตาพอใจ

ครั้งมื่อทั้งสามซ้อมดาบเสร็จ กำลังจะเดินกลับไปที่เรือน ระหว่างทางผ่านวงตีไก่ เสียงชาวบ้านผู้ชายเชียร์กันดัง ทำให้สังข์อดใจไมไหว
"พวกเอ็งเดินไปก่อนเลย" สังข์บอก
สังข์บอกเพื่อนแล้วตรงดิ่งไปที่วงไก่ชนทันที ขาบมองตาม ทัพพูดขึ้น
"เอ็งจะไปดู ก็ไปสิวะ มัวละล้าละลังอยู่ได้"
ขาบยิ้ม แล้ววิ่งไปเชียร์ข้างสังข์ ทัพมองเพื่อนสองคนแล้วเดินห่างออกมา

ในกระท่อม ดอกรักนอนหลับหมดแรง ถ้วยข้าวเกลื่อนกระจาย เฟื่องเก็บของเกลื่อนพื้นอย่างเบามือ แล้ววางกระบอกไม้ไผ่ใส่น้ำ ห้อยไว้ที่เสาใกล้มือดอกรัก เผื่อจะคว้ามาดื่มเอง
ทัพเข้าประตูมา มองเห็นเฟื่องที่เข้ามาช่วยดูแลดอกรัก สองคนสบตามองกัน
"ฉันมาดูข้าว ดูน้ำให้พี่ดอกรัก"
"มันคงฟาดหัวฟาดหาง จนหมดแรง"
ทัพเดินมาใกล้ๆดอกรัก
"ถ้าดอกรักมันดีขึ้นเมื่อใด พี่จะถามเรื่องวันที่มันถูกมัดติดกับใจ"
"ฉันจะสวดมนต์ ให้พี่ดอกรักหายวันหายคืน"
ทัพมองเฟื่องด้วยสายตาอ่อนโยน เฟื่องลุกออกไป
เฟื่องนำหน้าทัพเดินออกมา ทัพปิดประตูเรือน เฟื่องรู้สึกพะอืดพะอม หยุดเดิน ทัพมองสังเกต
"เฟื่อง เป็นอะไร"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12 วันที่ 18 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ