อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 17 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 17 ม.ค. 58

พีระสงสัย “คุณศยาอ่านอะไร อ่านแล้วยิ้มเล็กยิ้มน้อย”
“ใช่ ไม่เคยเห็นนางโหมดนี้เลยนะ” ลิลลี่เม้าท์
รุจน์เสนอตัว “นั่นสิ..เดี๋ยวพี่จะลองไปเชคกับไอ้ณนต์ดูว่าวันนี้มันส่งเมลถึงแอบรักหรือยัง ?”
ลิลลี่ พีระ พยักหน้ารับ “เริ่ด”

ปราณนต์ตอบตรงๆ “ส่งไปแล้วครับ เมื่อกี๊นี้เอง”
รุจน์ตาวาว “ชัดเจน !!”
“อะไร ทำไม ยังไงครับเนี่ย ? พี่รุจน์คิดอะไรอยู่ ?”
“เปล๊า !! พี่ไม่ได้คิดอะไร” รุจน์ตอบหน้าซื่อ ทำตาใสๆ



รุจน์ พริบพราว ลิลลี่ พีระ แสนดี ประชุมกันอยู่ที่ห้องแคนทีน
รุจน์ประกาศออกมา น้ำเสียงจริงจัง “เราจะต้องหาหลักฐานมาพิสูจน์ให้ได้ว่าพี่ศยาคือแอบรัก !!”
พีระท้วง “เดี๋ยว..เดี๋ยว...เดี๋ยววววววว นี่เราสรุปกันแล้วเหรอว่าคุณศยา เท่ากับ แอบรัก”
“ยัง !! แต่เราก็ต้องตั้งสมมุติฐานเอาไว้ก่อนไง พอตั้งไว้แล้ว ก็ค่อยซ.ต.พ. เท่ากับ ซึ่งต้องพิสูจน์ !”
แสนดีถามขึ้น “แล้วจะพิสูจน์ยังไง ? ฉันกับน้องพราวพยายามมาหลายวิธีแล้วตั้งแต่สมัยเค้ายังแชตกัน ยังพิสูจน์ไม่ได้เลย”
ลิลลี่เสนอความเห็น “แต่ถ้าเมล์หากันน่าจะหาได้ง่ายกว่าแชตนะคะ เพราะอย่างน้อย ถ้าเราเข้าไปในอีเมลพี่ศยาได้ เราก็จะรู้ว่าเค้าเมลหากันหรือเปล่า ?”
“เออจริง น้องลิลลี่ฉลาดมากๆเลยนะจ๊ะ” รุจน์จับมือลิลลี่เนียนมาก
ลิลลี่ดึงมือออกแล้วก็ตบหน้าแปะๆ “ชมเฉยๆ ไม่ต้องจับมือก็ได้นะจ๊ะ แล้วก็อย่าออกนอกเรื่อง !! กลับเข้าเรื่องเดี๋ยวนี้ จะหมดเวลาพักแล้ว เร็ว !!”
“ครับ!!” รุจน์หันกลับมาจริงจังเหมือนเดิม “วิธีเดียวที่เราจะเข้าถึงเมลพี่ศยาได้ก็คือ.... เราต้อง “แฮค” คอมพี่ศยา !!”
ทุกคนอึ้ง
พีระค้าน “แต่พวกเราไม่ใช่แฮคเกอร์นะ จะได้เข้าแอบเข้าไปในคอมพิวเตอร์คนอื่นได้”
“ใช่..เราไม่ใช่แฮคเกอร์ แต่ผมรู้จักคนที่ทำให้เราได้” รุจน์บอก
แสนดีหันขวับมา “ใคร ??”
ทุกคนหน้าอยากรู้สุดๆ
รุจน์ ลิลลี่ แสนดี พีระ ยืนล้อมรอบสหัส ในห้องคอมพิวเตอร์ พริบพราวยืนห่างออกมาหน่อย คล้ายจะเป็นผู้สังเกตการณ์
“มันก็ทำได้อ่ะนะครับเพ่ !!” สหัส..ช่างคอมพิวเตอร์อ้วนๆ เนิร์ดๆ ตอบเสียงเนือยๆ ตามสไตล์โอตากุ “เพราะคอมทุกตัวจะมี IP แล้วการใช้งานก็จะถูกบันทึกไว้ ถ้าพี่ศยาเคยเปิดเมล์ด้วยคอมของบริษัท ผมก็จะเข้าไปดูได้ ...”
“ อ๊า !!!” ทุกคนตาวาว
“แต่มันผิดกฎบริษัท”
ทุกคนตาวูบ “อ้าวววว !!”
รุจน์พยายามโน้มน้าว “เฮ้ยยย พวกฉันไม่ได้จะขโมยเอาข้อมูลสำคัญอะไรสักหน่อย แค่เข้าไปในเมล์ของพี่ศยาแค่นั้นเอง แล้วฉันก็สาบานว่าจะไม่อ่านเมล์อะไรทั้งนั้น”
แสนดีช่วยเกลี้ยกล่อม “ใช่ พวกพี่ๆ ก็แค่อยากรู้ว่า..พี่ศยาติดต่อกับใครบ้าง เอาแค่รายชื่อคนที่เค้าติดต่อด้วย จะขอดูแค่นั้นเลย”
สหัสยังไม่ยอมตกลง “แต่มันก็เสี่ยงนะครับ..ถ้าผมทำแล้วโดนจับได้..โดนไล่ออก พวกพี่ไม่ซวยผมซวย”
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง พี่มีของดีให้” รุจน์ควักพระออกมา “..“พระรอด” เนื้อดี พิมพ์นิยม ลิมิตเต็ดอิดิชั่น ปล่อยตอนนี้ไม่ต่ำกว่าแสน ถ้าสหัสช่วยพี่ พี่ให้เอาไปเลย”
สหัสช็อค “อะ ถามจริง”
รุจน์ยัดใส่มือ “เอาไปเลย ของดี มีไว้แจกกัลยาณมิตร อย่าคิดมาก ช่วยพวกพี่หน่อยก็แล้วกัน!”
สหัสมองพระในมือครุ่นคิด..ติ๊กต๊อก ๆๆๆ พริบพราวลุ้น

อวัศยานั่งคิดๆ ถึงเมล์ที่ปราณนต์ส่งมาให้
“...บอกผมได้ไหมว่าคุณคือ ‘รักในสายหมอก’ หรือว่า ‘ปีศาจในพุ่มไม้’ กันแน่...’
อวัศยาคิดๆๆ...แล้วก็นึกสนุกหันมาทางคอมพ์..เปิดเมล์ของแอบรัก เข้าไปในเมล์ของปราณนต์ และกด Reply
หญิงสาวกำลังจะพิมพ์..แล้วก็เปลี่ยนใจ ปิดหน้าต่างของเมล์ลง และเข้าไปในเอกสารเวิร์ด เธอเริ่มพิมพ์
“รู้หรือเปล่า ปราณนต์ สำหรับฉันแล้ว มันไม่แปลกเลยที่ดอก Love in a mist จะมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า Devil in a bush เพราะความรักที่ชุ่มชื่นอ่อนหวานเหมือนสายหมอกนั้น ในบางเวลามันก็อาจซ่อนความร้ายกาจที่สามารถทำลายหัวใจคนให้เจ็บปวดได้เหมือนปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้...”
อวัศยาพิมพ์ไปอย่างสนุกสนาน ไม่ได้รู้เลยว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา
สหัสตัดสินใจ “โอเคครับพี่ผมรับทำ”
“เยส!!” ทุกคนดีใจ พริบพราวยิ้มพอใจ
“แต่...เมื่อกี๊ผมเห็นพี่ศยาอยู่ที่ห้องทำงาน ถ้าพี่เค้ายังอยู่ที่คอมพ์ ผมก็ทำไม่ได้นะครับ เพราะตอนที่แฮคเข้าไป ผมจะควบคุมคอมพ์ของพี่ศยาจากห้องนี้ เวลาที่ผมเข้าไปทำอะไรในคอมพ์พี่เค้า เค้าจะเห็น อย่างเช่น..ผมเลื่อนหน้าจอเม้าแบบนี้ เค้าก็เห็น เพราะฉะนั้น..ต้องให้พี่เค้าไปอยู่ที่อื่นที่ไม่ใช่หน้าคอมพ์”
แสนดีงง “ห๊ะ ? แล้วจะให้พี่ศยาไปอยู่ไหนวะ ?”
ทุกคนคิด พริบพราวคิดออก “พราวมีวิธีค่ะ” ทุกคนหันขวับกลับมา..พราวยิ้มนิดๆ มั่นใจ

ศยายังคงพิมพ์ตอบต่อเนื่อง
“ฉันเชื่อว่าคุณต้องเห็นด้วย เพราะคุณเองก็เคยเจอฤทธิ์ความร้ายกาจของปีศาจในพุ่มไม้มาแล้ว ส่วนที่คุณถามฉันว่าฉันคือรักในสายหมอก หรือว่าปีศาจในพุ่มไม้กันแน่...แน่นอนค่ะ ฉันก็ต้องตอบว่าฉันคือความรักในสายหมอก ฉันยืนยันเหมือนที่ยืนยันตลอดมา ว่าฉันไม่เคยมีเจตนาจะโกหกหรือหลอกลวง แต่ที่ฉันไม่เปิดเผยตัวเพราะความขี้ขลาดของฉันเท่านั้น...”
อวัศยาพิมพ์ไป..มีความสุข

พริบพราวคุยโทรศัพท์อยู่ที่มุมหนึ่งของบริษัท
“พี่ลิปคะ..พราวเปลี่ยนใจแล้ว..พราวจะขอโทษพี่ศยาก็ได้นะคะ .. แต่พี่ลิปต้องช่วยพราวหนึ่งอย่าง” พริบพราวคุยโทรศัพท์แววตาเจ้าเล่ห์นิดๆ

“ฉันเองก็กลัวจะโดนปีศาจในพุ่มไม้ทำร้ายเอาเหมือนกัน ฉันยังไม่เข้มแข็งพอที่จะเปิดเผยตัวออกไปแล้วถูกหักอกหรอกนะ...” อวัศยายังคงพิมพ์ตอบต่อเนื่อง “และถ้าคุณถามฉันต่ออีกว่า ‘เมื่อไหร่’ ฉันจะเผยตัว ฉันก็จะตอบว่า...เมื่อฉันมั่นใจว่าคุณรู้จักฉันดีพอ .. และยอมรับในตัวฉันได้ ไม่ว่าฉันจะเป็นใครก็ตาม..วันนั้นฉันอาจจะก้าวออกมาจากที่ซ่อนของฉันก็ได้.../ แอบรัก”
อวัศยายิ้มนิดๆ..แอบมีหวัง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอหันไปดูที่หน้าจอ “บอส ?”

ลิปดายืนอยู่ที่มุมหนึ่งของโรงแรม ด้านหลังเห็นลูกค้าเป็นชายวัยกลางคน 23 คนนั่งดูเอกสาร
“ผมมีงานด่วนอยากให้คุณไปแทนหน่อย ผมให้รถมารออยู่ที่หน้าตึกแล้ว ลงมาได้เลย”
อวัศยางง “ห๊ะ? ลงไปเลย? แล้วงานอะไรคะ?”
“ลงมาเดี๋ยวก็รู้” ลิปดาวางสายไปเลย
อวัศยางงๆ “อ้าววววว..บอส...บอส” เธอวางสายตามไป ยังไงเนี่ย ?
อวัศยารีบหันไปเก็บของ เก็บไปบ่นไป “บอสนะบอส อยากได้อะไรก็ต้องได้ !!” เธอกำลังจะออกไปนึกได้ “ยังไม่ได้ส่งเมล์”
อวัศยารีบหันกลับมาที่หน้าคอมพ์ เธอก๊อบเอกสาร และเปิดหน้าเมล์ แปะข้อความ พิมพ์ชื่อเมล์ “ปีศาจในพุ่มไม้” และส่ง !! หญิงสาวรีบปิดทุกอย่างที่หน้าคอมพ์ แล้วก็หยิบกระเป๋าเดินออกไป

ลิปดายืนที่เดิม กดข้อความ ... คำพูดของพริบพราวดังซ้อนขึ้นมา
“พี่ลิปต้องช่วยพราวหนึ่งอย่าง ..พราวไม่อยากคุยกับพี่ศยาในออฟฟิศเพราะตอนนี้มีแต่คนจับตา.. พี่ลิปทำยังไงก็ได้ให้พี่ศยาออกไปคุยกับพราวข้างนอก พราวจะขอโทษที่ศยาทันที”
ลิปดากดส่งข้อความให้พริบพราว เขาคิดแล้วก็พึมพำๆ “ขอให้เคลียร์กันให้ได้แล้วกัน” ชายหนุ่มมีความหวัง แล้วก็หันมาทางลูกค้า “ขอโทษครับ..เป็นยังไงบ้างครับ เอกสารที่ให้ดูเคลียร์นะครับ”
ลูกค้าพยักหน้ารับด้วยความพอใจ

พริบพราวเดินอยู่ที่ลานจอดรถ ได้รับข้อความ เธอเปิดอ่านหน้าจอมือถือ “เรียบร้อยไปรอที่หน้าตึกได้เลย”
หญิงสาวยิ้มพอใจและโทร.บอกแสนดี “เหยื่อกินเบ็ดแล้วค่ะ”

แสนดีคุยโทรศัพท์เสียงตื่นเต้น
“โอเค !! เข้าแผน ! ลิลลี่ไปดูต้นทางหน้าตึก ฉันอยู่หน้าบริษัท คุณรุจน์กับคุณพีก็อยู่ในนี้แล้วกัน มีอะไรส่งข้อความมา”
“โอเค !!”
ทุกคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ตัวเอง ดูเป็นปฏิบัติการใหญ่มาก

อวัศยาเดินมาที่หน้าตึกมองซ้ายมองขวา..รถพริบพราวมาจอดเทียบ เอี๊ยด !! หญิงสาวแปลกใจ พริบพราวลดกระจกลง
“เธอ...”
“พี่ลิปให้พราวมารับพี่ศยาค่ะ”
“ทำไมเป็นเธอ”
“ก็เพราะพราวมีรถและพราวก็รู้ว่าจะพาพี่ศยาไปไหน”
“แล้วเธอจะพาฉันไปไหน”
“ขึ้นรถมาเดี๋ยวก็รู้ค่ะ รีบขึ้นมาเถอะค่ะ พี่ลิปบอกให้รีบไป”
พริบพราวเนียน อวัศยาลังเลนิดๆ แต่เห็นว่าลิปดาโทร.มาบอกเอง เลยคิดว่าไม่น่าจะโกหก. หญิงสาวตัดสินใจขึ้นรถ พริบพราวยิ้มพอใจ อวัศยาปิดประตูยังไม่ทันคาดเข็มขัด พริบพราวออกตัวอย่างแรง อวัศยาคาดเข็มขัดแทบไม่ทัน
ลิลลี่แอบอยู่ที่หน้าตึก..รีบส่งข้อความด้านใน

แสนดียืนอยู่หน้าบริษัท รับข้อความ “เป้าหมายออกไปแล้ว “
รุจน์ พีระ ก็ได้ข้อความตรึ่ง !!
รุจน์สั่ง “ลุย!”
หน้าคอมพ์สหัสกำลังทะลุทะลวงเข้าไปในระบบคอมพ์ จนเข้าไปเชื่อมติดกับคอมพ์อีกตัวจนได้
สหัสพูดอธิบาย “เชื่อมต่อได้แล้ว”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 17 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ