อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 19 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 19 ม.ค. 58

ทัพมองเฟื่องด้วยสายตาอ่อนโยน เฟื่องลุกออกไป
เฟื่องนำหน้าทัพเดินออกมา ทัพปิดประตูเรือน เฟื่องรู้สึกพะอืดพะอม หยุดเดิน ทัพมองสังเกต
"เฟื่อง เป็นอะไร"
"ฉันเหมือนจะ ..."

เฟื่องทำท่าเหมือนจะอาเจียนออกมา ทัพมองอย่างเป็นห่วง
"เฟื่อง"


เฟื่องหันหลังวิ่งไปบ้วนน้ำลายเหนียวออกมาที่โคนต้นไม้ ทัพเดินเร็วตามมาดู
"เฟื่อง"
"ไม่เป็นไรจ้ะ พี่ทัพ ฉันเวียนหัว"
"สีหน้าเฟื่องไม่ดีเลย"
"ไม่เป็นไรจ้ะ สงสัยจะอยากของเปรี้ยว ฉันเห็นมะขามอ่อนตรงโน้นอยู่สองสามต้น"
ทัพมอง เห็นเฟื่องยิ้มตอบ ทั้งที่สีหน้าอิดโรย

ทัพกำลังเอาไม้สอยฝักมะขามอ่อนลงมา ให้เฟื่องที่ยืนอยู่ เฟื่องแกะกินอย่างเอร็ดอร่อยมาก
ทัพมองแบบกลัวความเปรี้ยวเข็ดฟันของมะขาม ต่างกับสีหน้าเฟื่องที่มีความสุขมาก
เฟื่องกินเอากินเอาจนหมด
"เอาอีกมั้ย เฟื่อง อร่อยใช่มั้ย"
"จ้ะพี่"
ทัพยิ้มมองเฟื่อง

อีกด้านรุ่งถือกระจาดอาหารเดินมา พอเห็นทัพกับเฟื่องก็หลบมอง ทัพเดินไปสอยมะขามให้เฟื่องอีก รุ่งหลบมองวูบวาบๆสายตาสอดรู้เต็มที่ คันปาก... ทั้งคู่ยังไม่เห็นรุ่ง
รุ่งกำลังเล่าเรื่องที่เห็นกับชาวบ้านหญิงที่จับกลุ่มกัน

"ให้สาบานต่อหน้าพระประธานสามวัดเจ็ดวัด ถ้านังรุ่งมันปดแม้สักคำเดียว ขอให้ไม่ตายดี"
ชาวบ้านผู้หญิงท่าทางตื่นเต้น อยากรู้ทันที
"เอ็งจะเล่าอะไร ก็รีบเล่ามา"
รุ่งทำทีอ้อยอิ่งเรียกความสนใจ
"จะเล่าดีหรือป่าวนะ แต่เล่าก็ได้นะ คือเมื่อกี้ ฉันไปที่คลองท้ายค่าย"
ด้านหลังสไบเดินมาพอดี ก็หยุดฟังเงียบๆ
"นังเฟื่องพี่สาวนังแฟงน่ะสิ เค้าว่ามันมาอยู่ที่นี่กับผัวใช่มั้ย"
"ไอ้ขาบ"
"นั่นแหละ เค้าว่าแต่ก่อนน่ะเป็นหมู่ขาบ แต่เมื่อตะกี้ข้าเห็นแม่เฟื่องคนงามอยู่กับพี่ทัพ"
"อ้าว ก็เค้าคนบ้านเดียวกัน"
"ช่าย คนบ้านเดียวกัน แต่แม่เฟื่องคนงามเค้าให้พี่ทัพสอยมะขามให้กิน พี่ทัพก็ทำยังกะเป็นผัว ดูแลเมียท้องสาว เฟื่องจ้ะ เอาอีกมั้ย"
รุ่งออกท่าออกทาง จนทุกคนพากันตื่นเต้น ฮือฮาไปด้วย
"เอ็งน่ะพูดเรื่อย ... แม่เฟื่องเค้าก็ดูหงิมๆ"
"หงิมๆ แล้วจะหยิบชิ้นปลามันทีละชิ้นสองชิ้นไม่ได้เหรอ"
รุ่งหัวเราะ พวกหญิงชาวบ้านพากันหัวเราะอย่างสนุกปาก สไบได้ยินทั้งหมดแล้วสีหน้าไม่ดี

ค่ำต่อเนื่องมา แฟงลุกพรวดเดินเข้าหาสไบที่มาเล่าเรื่องที่เพิ่งได้ยิน
"ปากอย่างนี้ มันต้องตำด้วยสากตำข้าว"
แฟงเดินพุ่งออกไป สไบดึงไว้ไม่ทัน
เฟื่องเดินเข้ามาจากอีกทาง ในมือยังมีฝักมะขามอ่อน มองเห็นท่าทางน้องสาว เดินฉุนเฉียวออกไป
"แฟงจะรีบไปไหน"
"ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ พี่เฟื่อง"
เฟื่องยื่นมะขามอ่อนส่งให้สไบ
"เอามั้ย"
"พี่เฟื่องกินเถอะจ้ะ ท่าทางจะเปรี้ยวเข็ดฟัน"
"ไม่เปรี้ยวเลย กำลังกิน"
เฟื่องยื่นให้หน้าตาเฉย สไบมองแล้วยิ้มแหยๆ ไม่กล้ากิน

รุ่งกำลังหัวเราะสนุก หญิงชาวบ้านคนหนึ่งท่าทางเป็นแม่ครัวใหญ่กำลังตำน้ำพริก แฟงโดดพรวดเข้ามา ทุกคนตกใจ รุ่งหัวเราะค้าง แฟงกระชากรุ่งมาใกล้แล้วตะคอกถาม
"ใครพูดว่าพี่เฟื่องของฉัน หงิมๆ แล้วจะหยิบชิ้นปลามัน"
หญิงชาวบ้าจนพากันหลบ รุ่งทำลอยหน้า ไม่กลัว
"ใคร ใครพูด"
"คนพูดปากมันคงว่าง"
"ใช่ ปากข้าว่าง มีอะไรมั้ย นังแฟง"
แฟงหันไปคว้าสากกะเบือตำน้ำพริกจากแม่ครัว
"ไม่มีอะไรหรอกพี่ ฉันอยากให้พี่ลองชิมน้ำพริกจากสากกะเบือนี่ดูสักที"
รุ่งตาเหลือก แฟงจะทิ่มสากเข้าหน้า รุ่งร้องดังลั่น หญิงชาวบ้านพากันมาดึงมือ แยกแฟงออกห่างจากรุ่ง
แฟงแกว่งสากไปรอบๆ ทุกคนพากันถอย รุ่งจะวิ่งหนี แฟง เขวี้ยงสากเฉียดหน้า รุ่งร้องลั่น
"กลัวแล้ว นังแฟง ข้ากลัวแล้ว"
รุ่งยกมือไหว้ปะหลกๆ
"พี่สาวฉันเป็นคนดี ถ้าใครปากมาก เอาเรื่องพี่เฟื่องมาพูดสนุกปากอีก จำไว้ ... ต่อไปจะเป็นสากตำข้าว"
"สากตำข้าว" รุ่งเสียงหลง

รุ่งฟังแล้วเข่าอ่อนพับลงไปกอง เหล่าหญิงพากันเงียบเมื่อเห็นว่าแฟงเอาจริง แฟงเดินฉับๆออกไป หน้าตายังไม่หายโกรธ
ทัพกำลังนั่งเช็ดดาบคู่กาย แฟงเดินพรวดๆเข้ามาหา ทัพอาศัยแสงไต้หน้าเรือนมองเห็นว่าเป็นแฟง ก็วางดาบ ลุกขึ้น

"มาทำไมมืดๆค่ำๆน่ะ แฟง"
"ฉันก็ไม่อยากมาเหยียบที่เรือนพี่นักหรอก"
"อ้าวมึงนี่ พูดจาไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่แล้วนะ"
"ว่าแต่ฉัน แล้วพี่ล่ะ เป็นผู้ใหญ่ รู้อะไรควรไม่ควรดีแล้วใช่มั้ย"
"แฟง ... มึงอย่ามาตีฝีปาก มีอะไรก็ว่ามา"
" รู้มั้ย พี่เฟื่องเค้าถูกชาวบ้านนินทาเพราะพี่"
ทัพงง
"ถูกนินทา"
"ใช่สิ พี่ทำอะไรลงไปรู้บ้างมั้ย พี่กำลังทำให้พี่เฟื่องกลายเป็นหญิงสองใจ"
"แฟง มึงจะพูดอะไร ให้นึกบ้างว่ากูไม่เคยคิดชั่วอย่างที่มึงพูด เฟื่องเองก็พี่สาวมึง"
"ก็เพราะพี่เฟื่องเป็นพี่สาวฉัน ฉันถึงต้องตามมาเอาเรื่องไอ้คนที่มันเป็นต้นเหตุให้พี่สาวฉันถูกด่า"
แฟงจ้องทัพ สีหน้าเดือดปุด
"บอกมาตรงๆดีกว่าพี่ทัพ ที่พี่ไปเกาะแกะพี่เฟื่อง เพราะพี่ยังรักพี่เฟื่องใช่มั้ย"
ทัพนิ่งอั้น ไม่ตอบ แฟงยิ่งรุกไล่
"พี่ยังรัก ยังหวังในตัวพี่เฟื่อง"
ทัพโมโห
"มึงคิดว่ากูจะเป็นชายชั่วได้ถึงเพียงนั้นหรือ แฟง"
ทัพน้ำเสียงดุดัน จนแฟงมองจ้อง อย่างตกใจ

ขาบเดินมายืนมองจากหน้าเรือน สไบกำลังเก็บผ้าที่ราว จะเอาเข้าบ้าน
"พี่ขาบ มาหาพี่เฟื่องเหรอจ๊ะ"
ขาบท่าทางเก้อๆ
"เฟื่องอยู่มั้ย สไบ"
"อยู่จ้ะ กำลังบีบนวดให้น้าเฟี้ยม พี่ขาบจะให้ฉันเรียกมั้ยจ๊ะ"
"ไม่ต้องก็ได้"
ขาบมองไปด้านในอย่างเสียดาย
"พี่ไปนะ"
ขาบเดินออกไป สไบได้แต่มองอย่างเห็นใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เฟื่องค่อยๆขยับออกมาจากหลังประตูมอง
สไบเดินเข้ามาใกล้
"ฉันบอกอย่างที่พี่สั่งแล้วจ้ะ"
"คราวหน้า สไบก็บอกว่าพี่ดูแลแม่"
"สงสารพี่ขาบ คงคิดถึงพี่เฟื่อง"
เฟื่องไม่พูดอะไร เบือนหน้าหนี สไบเดินเลยเข้าบ้านไป ปล่อยให้เฟื่องยืนสีหน้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมไปอยู่ที่เรือนขาบ

ทัพที่จ้องหน้า บีบไหล่แฟงแรงขึ้นอย่างมีอารมณ์คุกรุ่น
"แฟง มึงมองหน้ากู แล้วบอกว่าเป็นกูที่เป็นคนผิดสัตย์สาบานที่มีต่อเพื่อนรัก มองกูแฟง แล้วบอกว่ากูจะแย่งเฟื่อง เมียรักของเพื่อนได้"
"ฉัน"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 19 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ