อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/4 วันที่ 19 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/4 วันที่ 19 ม.ค. 58

โตกับเสริฐวิ่งฝ่าฝนตรงมาทางเจิดกับชุกคยี ก่อนที่ทุกคนจะคาดคิด...ชุกคยีก็ตวัดมืออย่างเร็วเข้าที่หน้าเจิด ความเร็วนั้นจับไม่ได้ว่าเป็นอาวุธชนิดใด เพียงแค่เงาเหล็กสะท้อนวับเดียวเท่านั้น
....แต่ใบหน้าเจิดก็เต็มไปด้วยเลือดเสียแล้ว

เจิดเงียบ ไม่มีเสียงร้องใดใดออกมา ชุกคยีมองเจิดนิ่ง
"ฆ่ามัน...เอาตัวอองนายกลับมา"


ชุกคยีค่อยๆถอยออกไป
โตกับเสริฐเดินใกล้เข้ามา เสียงเจิดร้องด้วยความเจ็บปวด ทั้งคู่ตกใจ หยุดอยู่กับที่
เจิดวิ่งร้องออกมาจากในป่า หน้าตาเต็มไปด้วยเลือด
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย"
ทั้งคู่ตกใจ ก้าวขาไม่ออก ยืนร้องอยู่กับที่
"โอ้ย....เจ้าป่าเจ้าเขาช่วยลูกช้างด้วย โอ้ย...ไอ้เสริฐช่วยกูด้วย"
เจิดเดินเข้ามาล้มตรงหน้า
"ช่วย...ช่วย ด้วย"

ใจเดินมาที่แถวเรือนดอกรัก เห็นทัพเดินหน้าเครียดออกมาจากเรือน ใจหลบวูบ มอง จ้องทัพก่อนเดินแยกไปอีกด้าน ใจมองเรือนดอกรัก สีหน้าไม่สู้ดีนัก
ดอกรักที่นอนอยู่ ใจพรวดเข้ามา พุ่งเข้าไปใกล้ดอกรัก
"แกพูดอะไรกับไอ้ทัพ"
ดอกรักชี้หน้า
"ไอ้ใจ มึง ไอ้ใจ ... มึงเป็นข้าศึก มึงกับพวกเป็นข้าศึก"
ดอกรักเริ่มแหกปากซ้ำๆ ใจเอามือปิดปากปิดจมูกดอกรัก
"ฉันไม่อยากฆ่าแกเลย"
ใจกดแรงขึ้น ดอกรักเริ่มหายใจไม่ออก ดิ้น ทัพก้าวเข้ามาจากด้านหลัง
"ไอ้ใจ"
ใจพอได้ยินเสียง ก็รีบดึงมือออก ร้องลั่น
"โอ๊ย กัดฉันทำไม"
ใจทำเป็นร้องลั่น กุมมือ ลุกขึ้นเหมือนเพิ่งหันมาเห็นทัพ
"ทัพ"
"แกเข้ามาทำอะไร"
"ฉันมาดูว่าดอกรักมันดีขึ้นหรือยัง แต่มันกัดมือฉัน"
ดอกรักยังแหกปาก ทัพมองใจที่ทำสีหน้าสลด
"ฉันก็แวะมาดู คิดว่าจะช่วยพอให้จำอะไรได้มั่ง แต่ดอกรักมันไม่ชอบขี้หน้าฉันแต่ไหนแต่ไร ฉันก็คงไม่มาอีกแล้ว"

ใจทำหน้าผิดหวัง แล้วเดินผ่านประตูออกไป ที่หน้าเรือน ทัพมองสังเกตเห็นใจกุมมือเดินห่างไป
สไบกับแฟงเดินมาเห็นกลุ่มชาวบ้านที่กำลังล้อมรอบดูอาการเจิด ชาวบ้านที่เป็นหมอ เอาสมุนไพรโปะลงตามร่างกาย

แฟงกับสไบเห็นเจิดที่นอนแน่นิ่ง
"พี่เจิด นี่พี่เจิด ญาติพี่ใจ"
สไบอุทานขึ้นด้วยความดีใจ
"เดี๋ยวฉันไปบอกพี่ใจก่อนนะ"
สไบบอกแฟงแล้ววิ่งออกไป แฟงเข้ามาดูอาการเจิดใกล้ๆทันที

ใจเดินไปเดินมาในกระท่อม สไบรีบเข้ามา
"พี่ใจ พี่ใจ .... มีคนพาพี่เจิดมา อยู่ที่โรงตีดาบจ๊ะ"
ใจอึ้งเหมือนโดนทุบหัว
"ว่าไงนะ สไบ"
"กองตระเวนไปเจอพี่เจิดนอนเจ็บอยู่นอกค่าย เลยพามารักษา ตอนนี้พี่เจิดอยู่ที่โรงตีดาบจ้ะ"
ใจหน้าซีดลงทันที ย้อนนึกถึงเหตุการณ์ที่เจอเจิด ตอนไปเอายาแก้พิษให้ทัพ
"จำไว้ อองนาย ถ้าแกเห็นฉันในค่ายบ้านระจันเมื่อไหร่ หมายถึงสยาส่งฉันมาเพื่อฆ่าคนที่ขวางทาง ... คนที่ทำให้แกใจอ่อน"
ใจยังจำคำพูดของเจิดในวันนั้นได้

ใจหน้าซีดเผือด สไบมองแล้วเดินเข้าหาทั้งรอยยิ้ม
"ไปหาพี่เจิดกันเถอะนะจ้ะ"
"อย่าออกไปสไบ อย่าไป"
ใจมองสไบ แล้วรีบรวบตัวไว้แน่น
"พี่ใจ ... ปล่อยฉันก่อน"
"ปล่อยไม่ได้ สไบ .. สไบต้องอยู่กับพี่"
"พี่เจิดรอพี่อยู่นะ"
"อย่าเพิ่งไป"
ใจกอดสไบแน่นด้วยความกลัวว่าสไบจะถูกเจิดฆ่า ด้านนอกอยู่ๆเสียงฟ้าร้อง เสียงฝนตกครืนใหญ่ลงมา
"อะไรกันนี่พี่ใจ ปล่อยฉัน"
ใจมองเม็ดฝนแล้วคิดหาทาง รวบร่างสไบมาตรงหน้า
"สไบ"
"จ๊ะ พี่ใจ"
ใจมองสไบที่อยู่ตรงหน้า ด้วยสายตาอ้อนวอน เต็มไปด้วยความรัก ความห่วงใย
"อย่าเพิ่งออกไป รอฝนขาดเม็ดก่อน ... อยู่ที่นี่ อยู่กับพี่นะ สไบ"
สไบมองเห็นใจเอามือลูบหน้าสไบอย่างแผ่วเบา แววตามีแต่ความเสน่หา

ฝนตกหนักมาก ทุกคนพากันหลบตามเรือน เจิดที่ถูกพามาหลบที่ใต้หลังคาในโรงตีดาบ มีแฟงคอยนั่งเฝ้า แฟงมองไปที่ฝนตกหนักแล้วบ่นขึ้น
"ฝนอะไรกัน ตกไม่ลืมหูลืมตา"
เม็ดฝนแรงเข้ามาเปียกหน้าแฟงที่ขยับถอยเข้าไปอีก เจิดที่ทำเป็นค่อยๆฟื้นขึ้นมา ถามเสียงอ่อนระโหย
"สไบ สไบอยู่ที่ไหน"
แฟงหันมาเห็นเจิด ก็ยิ้ม
"ฟื้นแล้วเหรอ พี่ เป็นยังไงบ้าง"
"สไบอยู่ที่ไหน... เมื่อกี๊พี่ได้ยินเสียงเหมือนสไบ"
เจิดยิ้มกับแฟงดูเหมือนคนจริงใจ

ในกระท่อมใจ ค่ายระจัน ใจรวบร่างสไบไว้แน่น เนื้อกายเบียดชิด ด้านนอกเสียงฝนตก ฟ้าผ่าดังสนั่น แต่แววตาใจไม่ตื่นตระหนกกับเสียงใดๆ
สายตาใจมองจ้องแต่แววตากลมโตของสไบที่ร่างสั่นน้อยๆอยู่ในอ้อมกอด
"สไบอยู่กับพี่เถอนะ ให้พี่ดูแลสไบตั้งแต่นี้"
ใจประคองใบหน้าสไบไว้ด้วยสายตาสุดรัก
"ถ้าเราอยู่ด้วยกัน จะไม่มีใครทำร้ายสไบได้อีก"

ใจมองแล้วก้มลงจูบที่แก้มนวล ก่อนจะเอนร่างบางของสไบลงไปบนแคร่อย่างแผ่วเบา
สายฝนที่ยังตกไม่ขาดเม็ด แม่หมอเอายาใส่ฝาระมีมาส่งให้แฟงแล้วทำงานต่อ แฟงเอายาสมุนไพรมาประคองให้เจิดกิน

เจิดทำเป็นสีหน้าดีขึ้น ค่อยๆลุกขึ้นจากแคร่ มองแฟงแล้วถาม
"สไบคงอยู่กับแฟง"
แฟงหันมามองเจิด
"จ้ะ เราอยู่กระท่อมของผู้หญิงที่ฟากโรงครัว พี่ใจอยู่กระท่อมพวกผู้ชายท้ายค่าย"
เจิดทำท่าขยับตัวและสะดุ้งเพราะเจ็บตา
"โอ้ย"
แฟงขยับเข้าไปใกล้ ก้มดูตรงตาเจิดที่เป็นรอยแผลถูกกรีด เสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยง แฟงสะดุ้ง ตกใจ ทำฝาละมีหล่น เจิดคว้าไว้ได้ ส่งคืนให้พร้อมกับกุมมือแฟงไว้ไม่ให้ตกใจ
"ไม่ต้องตกใจ ฟ้าร้องนะ"
ทัพที่วิ่งฝ่าฝนมาเห็นแฟงกำลังถูกเจิดกุมมืออยู่ก็มองอย่างไม่พอใจ ทัพจำเจิดได้คลับคล้ายคลับคลาที่กระทุ่มด่าน
"แฟง"
ทัพสีหน้าไม่พอใจ เข้าไปกระชากแขนแฟงออกห่างเจิด ต่อว่าแฟงทันที
"ทำอะไร"
"ฉันทำอะไร"
"ก็...เห็นอยู่"
"จะบ้าหรือไง พี่ทัพ"
แฟงมองหน้าทัพโกรธ
"รู้จักอายบ้างมั้ย"
"พี่เจิด พี่ชายพี่ใจ พี่ทัพจำไม่ได้หรือ"
"พี่ชายไอ้ใจมันเข้ามาในค่ายระจันได้อย่างไร"
"ชาวบ้านไปเจอพี่เจิดถูกคนทำร้าย เลยพาเข้ามา"
"ไล่มันออกไป"
ทัพจะเข้าไปหาเจิด แฟงจับไว้
"อย่านะพี่ทัพ เป็นบ้าหรือ คนบาดเจ็บมาจะไล่เขาออกไปตาย"
ทัพไม่กล้าบอกความจริงว่าสงสัยใจกับเจิดอยู่
"พี่ไม่อยากไว้ใจไอ้พี่น้องคู่นี้ มันกำลังหลอกใช้สวาทให้ผู้หญิงไทยหลงมัน แฟงเอง สักวันมันก็จะทำให้หลง"

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 12/4 วันที่ 19 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ