อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 18 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 18 ม.ค. 58

พริบพราวตกใจสะดุ้งรีบกดปิดหน้าจอแท๊ปแล็ตศยา .. เงยหน้าขึ้น
ศยาเดินมึนๆมาและกระชากดึงแท็ปแล็ตคืนไป
“ฉันถามว่าเธอกำลังทำอะไร ? แล้วเอาของของฉันมาทำไม ?”

“พราวก็แค่หยิบออกมาเชคดูว่ามีอะไรเสียหายหรือเปล่า? แต่เท่าที่ดูไม่มีอะไรเสียหาย ใช้งานได้ตามปกติ”
ศยาไม่ค่อยอยากจะเชื่อ พราวปรายตาไปเห็นรันวิ่งมาจากด้านหลัง
“พี่รันมารับพี่ศยาแล้ว .. พราวกลับก่อนนะคะ”


“เดี๋ยว เธอจะไม่ขอโทษฉันสักคำหรือไง”
พราวหันมา “ถ้าพี่ศยาไม่เอาลิปสติกขีดรถพราว อุบัติเหตุก็ไม่เกิดขึ้น พี่ทำตัวเอง ไม่ใช่แค่เรื่องนี้ แต่ยังมีอีกหลายๆเรื่อง...พี่ก็ทำตัวเอง พราวไม่จำเป็นต้องขอโทษอะไร ขอตัวนะคะ”
พราวพูดจบก็เดินกลับออกไปเลย ศยามองตาม..ด้วยความไม่วางใจ “อะไร ... ยังไง ?” รันเดินมาถึงพอดี
“ศยา เป็นยังไงบ้าง ?”
“มึน ...”
ศยาตอบแบบมึนๆ แล้วก็ค่อยทรุดตัวลงนั่ง .. รันรีบเข้ามาประคอง .. ศยายังมองตามพริบพราวนิดๆ ด้วย
ความไม่วางใจก่อนจะหันมามองแท็ปแล็ตในมือ

มุมหนึ่งของโรงพยาบาล พริบพราวรีบเดินอ้าวๆ และกดส่งรูปหน้าจอแท็ปแล็ตให้ลิปดา
ศยากดเปิดแท็ปแล็ตเชคเมล แล้วก็ชอค !!
หน้าโรงพยาบาล รถตู้ลิปดามาจอดเทียบ ลิปดานั่งอยู่ในรถ คำพูดพราวดังย้ำ
“ที่พราวโทร.มาหาพี่ลิป เพราะพราวมีหลักฐานสำคัญมากๆ อยากให้พี่ลิปดูเดี๋ยวพราวจะส่งรูปไปให้ทางเมลนะคะ”
เสียงเมลล์เข้าดังขึ้น ตรึ่ง ! ลิปดาหันมือถือมาดู .. เปิดเมล เห็นว่ามีเมลเข้ามาหนึ่งข้อความ และค้างอยู่อีก
หนึ่งข้อความ ลิปดากดเข้าไปดู แล้วก็แปลกใจกับเมลอันก่อนหน้า
“ปีศาจในพุ่มไม้ .... คืออะไร ?”
ลิปดากดเข้าไปอ่าน ....คลิ๊ก
ศยาอึ้ง หน้าซีดกว่าเดิม พูดออกมาอย่างเลื่อนลอย
“รันฉันส่งเมลผิด ฉันจะใช้เมลแอบรักส่งตอบปราณนต์ แต่ฉันดันใช้เมลบริษัทส่งหาบอส !!”
รันชอค “หะ ? แกส่งเมลแอบรักไปหาบอส แล้วเนื้อความในเมลเป็นยังไง ? แกพิมพ์อะไรไปบ้าง”
ศยาชอคกว่า “พิมพ์ไปเยอะมาก .... อย่างหวานเลยแก ... ฉันต้องตายแน่ๆ”
ลิปดาอ่านเมลแล้วชอค ... ลิปดาอึ้ง...อึ้ง...และอึ้ง

รันปลอบใจ
“แกใจเย็นๆ อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย มันอาจจะไม่มีอะไรร้ายแรงก็ได้”
“ฉันเขียนเมลจีบเด็กลูกน้องในออฟฟิศเนี่ยนะไม่ร้ายแรง เนี่ยร้ายแรงสุดๆ ส่งให้ใครไม่ส่ง ดันไปส่งให้บอส !!! ทำไม ทำไม ฉันไม่ส่งให้แก ฉันไปส่งให้บอสได้ไงเนี่ย ตายๆๆๆ.. ฉันต้องตายแน่ๆ”
รันจับไหล่ “ใช่ !! แกต้องตายแน่ๆ”
“ไม่คิดจะให้กำลังใจเพื่อนเลยเหรอ หะ ?”
“ก็อยากให้..แต่มันยากเพราะนอกจากแกจะส่งเมลผิดให้บอส..เมื่อเช้าที่บริษัทพวกนายรุจน์กับแก็งแฮคคอมแก เพื่อจะหาหลักฐานว่าแกคือแอบรัก”
“หะ ??? แฮคคอมฉัน !!!! แล้วเป็นไง สำเร็จหรือเปล่า พวกนั้นรู้อะไรบ้าง ??”
“ยังไม่รู้ โชคดีที่พวกนั้นแฮคคอมผิด เข้ามาที่คอมฉัน ความก็เลยแตกซะก่อน นี่ถ้าฉันไม่รู้ตัวก่อน ป่านนี้คงรู้กันทั้งบริษัทว่าเธอคือแอบรัก!!”
ศยาสะอึก..อึ้งไป รันหน้าตาเอาจริงมาก
“ศยา..ฉันว่าปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ มันอาจจะถึงเวลาที่แกจะต้องบอกความจริงกับปราณนต์ได้แล้ว แกต้องกล้าเผชิญความจริง เปิดเผยความจริงด้วยตัวแกเอง ดีกว่าปล่อยให้ปราณนต์รู้เพราะมีคนอื่นมาแฉ !!”
รันเตือนด้วยความเป็นห่วง..ศยาเครียด

ลิปดานั่งอยู่ในสวนโรงพยาบาลมองดูเมลในมือถือแล้วเครียด .. นิ่ง .. อึ้งงัน
เสียงเคาะกระจกดังขึ้น ลิปดาเงยหน้ามอง เป็นพริบพราวยืนเคาะกระจกอยู่นอกรถ คนขับรถเดินมาหา
“คุณพริบพราวมาหาบอสใช่มั๊ยครับ”
“ใช่”
“ผมเห็นบอสเดินไปทางโน้นครับ”
คนขับรถชี้ทางไปที่สวน พริบพราวมองตาม
ลิปดาตอบหน้านิ่งๆ
“พี่ยังไม่ได้อ่านเมล!!”
ลิปดากับพริบพราวนั่งคุยกันอยู่ในรถตู้ .. คนขับยืนอยู่ข้างนอก รถตู้จอดอยู่ในมุมสงบ
“อ้าว...พี่ลิปดูสิคะจะได้เชื่อว่าสิ่งที่พราวพูดเป็นความจริง .. ดูปากพริบพราวนะคะ ... “พี่ศยาคือแอบรัก ยัยแอบรักคือพี่ศยา” เค้าใช้ชื่อนี้คุยกับปราณนต์ ตั้งแต่คุยไลน์แล้วก็ย้ายมาคุยทางอีเมล ! พี่ลิปเปิดดูตอนนี้เลยค่ะ เปิดเลยค่ะ เปิดเลย” พริบพราวคะยั้นคะยอลิปดา ลิปดาไม่ดู แต่ตอบเสียงนิ่งๆ เข้มๆ
“พราวรู้หรือเปล่าศยาคุยกับปราณนต์ในนามของแอบรัก เพื่ออะไร ?”
พริบพราวสวน “ก็เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ไงคะ รวมทั้งปราณนต์ด้วย”
“ในเมื่อเค้าไม่อยากให้รู้ แล้วเราละลาบละล้วงเพราะความอยากรู้ แบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรรู้หรือเปล่า ?”
“เค้าก็เรียกว่า ส...” แล้วก็ชะงักกึก มองหน้าลิปดา อ้าวด่ากรู พริบพราวอึ้ง จุก ลิปดาพูดต่อ
“ใช่..นั่นแหละ..และพี่ก็ไม่ใช่คนนิสัยแบบนั้น พี่ทำงานกับศยามาหลายปี เพราะเคารพซึ่งกันและกัน เรื่องที่เค้าจะแชตหรืออีเมลจะเป็นใครก็ตาม มันคือเรื่องส่วนตัว พี่ไม่เข้าไปก้าวก่าย”
พริบพราวสวนเป็นชุด “แต่เรื่องส่วนตัวของเค้าทำให้พราวเดือดร้อน เค้าแกล้งพราว เพราะเค้าคือแอบรัก เค้าชอบปราณนต์ และเค้าหึงพราว!!”
“แล้วพราวชอบปราณนต์หรือเปล่า ?” พราวชะงักกึก .. ตอบไม่ได้ ลิปดาถามต่อ
“แล้วปราณนต์ชอบศยาหรือเปล่า ?” พราวโดนอีกดอก
พริบพราวอึ้งไป ตอบไม่ได้ “เอ่อ...”
“ถ้าพราวไม่ได้คิดอะไรกับปราณนต์ และสองคนนั้นเค้า... ชอบกัน .. พี่คิดว่าพราวควรจะถอยออกมา ไม่ว่าศยาจะเป็นศยา หรือเป็นแอบรัก .. เค้ามีสิทธิ์ที่จะชอบปราณนต์ และพี่..ไม่มีสิทธิ์ขัดขวาง”
พริบพราวจุก..แต่ไม่ยอม “แล้วถ้าพราวพิสูจน์ได้ว่า.. ณนต์ไม่ได้ชอบพี่ศยา ไม่ได้รู้สึกอะไรกับแอบรัก พราวก็สิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเองจากความหึงหวงของผู้หญิงที่หลอกลวงคนอื่น ... ใช่มั๊ยคะ ?”
ลิปดาอึ้งไป .. ไม่รู้จะตอบยังไง เพราะคำตอบคือ “ใช่” แต่ไม่กล้าพูด
“ถึงตอนนั้นพราวจะแฉให้ทุกคนรู้ว่าผู้หญิงที่ทุกคนศรัทธา และชื่นชมแต่จริงๆแล้วหลอกลวงคนอื่นอย่างไม่น่าให้อภัย !!” พริบพราวทิ้งท้ายอย่างหนักแน่น ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไป .. ลิปดาได้แต่ถอนใจด้วยความเป็นห่วงศยา

หน้าคอนโดตอนกลางคืน ศยาเดินไปมางุ่นง่าน ลิปดาเดินเข้าไปด้วยความเหนื่อยอ่อน
ศยาหันไปเห็น ก็รีบเรียกขึ้น
“บอส !!”
ลิปดาหันไป ศยารีบเดินมาหา
ลิปดามองหน้าศยา พยายามทำหน้านิ่ง ๆ “เราไม่รู้เรื่อง ไม่รู้เรื่อง” ..
“อาการเป็นยังไงบ้าง ? ผมไปถึงโรงพยาบาล พราวบอกว่าคุณรันไปรับคุณกลับบ้าน ผมก็เลยไม่ได้เข้าไปหา .. ตกลงอาการเป็นยังไง ?”
ศยามองหน้าลิปดา พยายามจะขุดคุ้ยเข้าไปในแววตา “อาการปกติ .. ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง”
“ดี !! ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง .. ผมจะได้ไม่ต้องห่วง ผมขอตัวก่อนนะ”
“บอส !! บอสมีอะไรในใจหรือเปล่า ? ทำไมดูนิ่งๆ เครียดๆ ขรึมๆ”
ลิปดาหันหน้ามา “มี .. แต่ผมคงไม่จำเป็นต้องบอก”
ศยาหน้าเสีย...เอาไงดี .. แล้วก็รีบบอก
“ไม่บอกก็ได้...แต่พอดียายทำกับข้าวเผื่อบอส..มีแต่ของชอบบอสทั้งนั้นเลยนะ เดี๋ยวฉันเอาไปให้ที่ห้องบอสนะ เดี๋ยวรีบไปตอนนี้เลย แป๊บเดียว เจอกันที่ห้องบอส นะคะ” ศยารีบเดินไปเลย ลิปดามองตาม..เฮ่อ

อาหาร 23 อย่าง มีไข่พะโล้ ปลาทูทอดน้ำปลา และ กระหล่ำผัดน้ำปลา ศยาวางไว้บนโต๊ะ พร้อมกับจัด
จานเอาใจลิปดาสุดๆ
“ฉันตักข้าวให้นะ”
ลิปดานั่งกอดอกมองศยา ศยากุลีกุจอรีบตักข้าว จัดช้อน วางให้แล้วก็ยิ้ม
ลิปดาถามตรงๆ “ทำไมวันนี้เอาใจผมจัง มีอะไรในใจ ?”
“เปล๊า !! ไม่มีอะไร ฉันแค่เอากับข้าวมาให้ ตักข้าวให้ไม่ได้เอาใจอะไรเลย กินเถอะ ไม่ต้องคิดมาก”
ลิปดาพยักหน้ารับ ทำเป็นเชื่อ...แล้วก็เริ่มกิน..ศยาหาจังหวะ แล้วก็ถามขึ้น
“ฉันส่งอีเมลให้บอสเมื่อกลางวัน บอสได้หรือเปล่า ?”
“ได้ แต่เหมือนคุณจะส่งผิด...เขียนชื่ออีเมลว่า “ปีศาจ”อะไรสักอย่าง”
ศยาหน้าเสีย...ใจสั่น... “แล้ว...”
ลิปดาทำหน้าเฉยๆ “แล้วผมก็เลย.... ลบทิ้งไป”
“ลบทิ้ง !!!!”
“ใช่ ทำไมหล่ะ ? หรือว่า .. มันสำคัญ ผมควรอ่านหรือเปล่า ?”
“ไม่สมควร!! คือ มันเป็นอีเมลฟอร์เวิร์ดมาอีกทีน่ะ มันมีไวรัสด้วยนะ บอสลบไปก็ดีแล้ว ถ้ามันมีแบบนี้มาอีกก็ลบมันไปเลย อันตรายมาก .. ห้ามเปิดเด็ดขาด”
ลิปดามองหน้าศยา แล้วก็ทำเป็นพยักหน้า รับรู้...ศยาเบาลงแต่ยังแอบระแวง
“บอสก็ทานข้าวให้อร่อยนะคะ ฉันกลับก่อนนะ ..”
“ขอบคุณมาก” เขาตอบนิ่งๆ แล้วก็ก้มหน้ากินต่อเงียบๆ
ศยาเดินไป แต่ค้างคาใจหันมาอีกรอบ ... แต่ลิปดาก็ยังกินอย่างสงบ
“บอสโอเคแน่นะ”
ลิปดาเสียงสูง “โอเค๊ อาหารอร่อยมาก ฝากขอบคุณคุณยายด้วย”
ศยาพยักหน้ารับแล้วก็ตัดใจเดินออกไปทั้งที่ในใจยังค้างคา

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 18 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ