อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 13 วันที่ 18 ม.ค. 58

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 13 วันที่ 18 ม.ค. 58

ลิปดาเสียงสูง “โอเค๊ อาหารอร่อยมาก ฝากขอบคุณคุณยายด้วย”
ศยาพยักหน้ารับแล้วก็ตัดใจเดินออกไปทั้งที่ในใจยังค้างคา
ลิปดาเงยหน้ามองตามหลัง...เห็นประตูปิดลง..ลิปดารวบช้อน...เฮ่ออออ...
เสียงศยาในจดหมายดังเข้ามาแทน
‘ปีศาจในพุ่มไม้’

กรุงเทพตอนกลางคืน ...
หน้าจอแลปท๊อปของลิปดา..เห็นอีเมลของศยาเปิดอยู่
“รู้หรือเปล่า ปราณนต์ สำหรับฉันแล้ว มันไม่แปลกเลยที่ดอก Love in a mist จะมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า Devil in a bush เพราะความรักที่ชุ่มชื่นอ่อนหวานเหมือนสายหมอกนั้น”


ลิปดายืนครุ่นคิดอยู่ริมหน้าต่าง ... ลิปดาแม้จะดูนิ่งขรึมจากภายนอก แต่ข้างในกระวน
กระวาย จนทนไม่ไหวหันไปหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซด์ และเดินออกไป
“ ในบางเวลามันก็อาจซ่อนความร้ายกาจที่สามารถทำลายหัวใจคนให้เจ็บปวดได้เหมือนปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้...”
บนถนนกรุงเทพยามราตรี..เห็นลิปดาขี่มอเตอร์ไซด์มาอย่างเท่
รถของลิปดามาจอดเทียบที่หน้าร้านแจน แจนกำลังจะปิดร้าน....เห็นลิปดามาจอดเทียบก็แปลกใจ
“เมื่อฉันมั่นใจว่าคุณรู้จักฉันดีพอ .. และยอมรับในตัวฉันได้ ไม่ว่าฉันจะเป็นใครก็ตาม..วันนั้นฉันอาจจะก้าวออกมาจากที่ซ่อนของฉันก็ได้.../ แอบรัก”
ลิปดาถอดหมวกหน้าเครียด

แจนถามด้วยความตกใจ ระคนแปลกใจ
“คุณศยาใช้ชื่อแอบรักส่งอีเมลจีบปราณนต์ !!!”
แจนและลิปดานั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน ลิปดาหยักหน้า อารมณ์เหมือนอกหัก
แจนรู้ใจ “อาการแบบนี้..ไม่ใช่แค่อึ้งใช่มั๊ย ?” ลิปดาไม่ตอบ..แจนพูดต่อ “มันใจหาย เหมือนไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากทำอะไร” ลิปดาพยักหน้าช้า แจนยื่นหน้ามาพูดต่อ “แบบนี้เค้าเรียกว่า .. อกหัก”
ลิปดาชะงัก แจน มองหน้าลิปดา
“คราวนี้ยอมรับแล้วใช่มั๊ยว่าลิปไม่ได้คิดกับคุณศยาแค่เจ้านายกับลูกน้อง”
ลิปดาหลังชนฝา..จำใจต้องพยักหน้าอีกที แจนดีดนิ้ว
“นั่นไง แจนว่าแล้ว .. อาการมันฟ้อง แล้วยังไงชอบเค้ามานานหรือยัง ? รู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเคยบอกเค้าหรือเปล่า ?”
“โอโห...มาเป็นชุด ได้ทียิงไม่ยั้งเลยนะ”
แจนเคาะโต๊ะ “รอฟัง..ตอบมา”
ลิปดาจำใจ “ก็ชอบมาหลายปีแล้ว รู้ตัวเมื่อไหร่ไม่รู้ รู้อีกที..มันก็..ขาดเค้าไม่ได้ แล้วก็..ไม่เคยบอก”
“แล้วทำไมไม่บอก...บางทีที่คุณศยาไปชอบเด็กนั่นอาจจะเป็นเพราะเค้าไม่รู้ว่าลิปชอบเค้าก็ได้”
ลิปดาหัวเราะขื่นๆ “ถึงไม่มีปราณนต์..ศยาเค้าก็ไม่ชอบผม ถ้าจะชอบ ชอบมานานแล้ว ผมไม่เคยเห็นเค้าสนใจใคร จนคิดว่าเค้าไม่มีหัวใจ รักใครไม่เป็น แต่..พออ่านเมลนั้นแล้ว มันไม่ใช่..ศยาเค้าคงจะชอบเด็กนั่นมากจริงๆ ถึงได้กล้าแหกกฎตัวเอง ปลอมตัวใช้นามแฝง ส่งเมลหวาน .. ถ้าไม่รักจริง คงทำแบบนี้ไม่ได้”
ลิปดาระบายออกมาแบบตรงไปตรงมา แจนเห็นใจ
“ลิปจะไม่บอกคุณศยาว่ารู้เรื่องนี้”
ลิปดาส่ายหน้า “ผมไม่อยากให้เค้าลำบากใจ เค้าพรางตัวก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ เพราะฉะนั้นก็เก็บให้มันเป็นความลับต่อไป”
“แล้วความรู้สึกของตัวเองหล่ะ..จะเก็บเป็นความลับ ไปถึงเมื่อไหร่”
ลิปดาจุก .. คิดแล้วก็ตอบ “ไม่พูดอาจจะเสียใจ แต่ถ้าพูดไปอาจจะเสียเพื่อน .. ถ้าเค้าชอบปราณนต์จริงๆ ผมก็ยินดีที่จะช่วยให้เค้าสมหวัง“
ลิปดาพูดด้วยความเข้าใจและจริงใจ ไม่ได้ฝืน ไม่ได้เฟค ... แจนได้แต่มองด้วยความสงสาร

ปราณนต์ยืนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่ค้างอยู่ที่หน้าเมล .. ปราณนต์กดรีเฟรซไปมา..แต่ก็ยังไม่มีเมลตอบกลับมา .. ปราณนต์ลูบหน้าด้วยความเครียด .. ปุ้มเดินผ่านมาเห็น ปุ้มเดินมาที่ประตู กอดอก...แล้วถามขึ้น
“ทำไมต้องร้อนรนหน้าคอมแบบนี้ด้วย มีอะไร ?”
ปราณนต์ตกใจหันมา เห็นปุ้มยืนอยู่ ก็อึกอักๆ ไม่รู้จะตอบยังไง
ปุ้มหลิ่วตา “เล่นบอลออนไลน์ใช่มั๊ย ?”
“เฮ้ย ไม่ใช่นะพี่ปุ้ม ผมไม่ได้เล่นการพนัน”
“แล้วลุ้นอะไร ?”
“พี่เชื่อเรื่อง...ความรักในอินเตอร์เน็ตหรือเปล่า ? แบบพวกรักออนไลน์อะไรพวกนั้น”
“หะ ? อย่าบอกนะว่าเราเข้าไปพวกเวปจับคู่ นัดบอด อ๋ออออ หรือจะเป็นคนที่พี่เห็นณนต์เอาแต่รอมือถือตอนนั้น”
“เอ่อก็..ใช่ครับ ตอนนั้นเราแชตทางไลน์ แต่ตอนนี้มาคุยทางเมล .. ผมรู้สึกว่าคุยกับเค้าแล้วสบายใจ สนุก ถ้าวันไหนไม่ได้คุยเหมือนขาดอะไรบางอย่าง”
ปุ้มพูดต่อ “แต่เค้าไม่ยอมเปิดเผยตัว รักษาระยะห่าง ไม่ปล่อยให้เราเข้าใกล้มากจนเกินไป เค้าจะตอบเมื่อเค้าอยากตอบ ถ้าเค้าไม่อยากตอบก็หายไปดื้อๆ”
“พี่ปุ้มรู้ได้ไง ?”
“เธอไม่ใช่คนแรกบนโลกที่เป็นแบบนี้สักหน่อย ? ฉันก็เคยหลงรักคนในเน็ตเหมือนกันย่ะ”
“ถามจริง !!”
“ตอบตรงๆ !!”
“แล้วสุดท้ายเป็นไง ?”
“ก็เป็นโสดอยู่นี่ไง !!! พี่คาดคั้นให้มาเจอกัน..เค้าก็ไม่ยอมมา พี่เลยยื่นคำขาดว่าถ้าไม่มา ก็เลิกคุยกัน แล้วเค้าก็..ไม่มา..พี่ก็เลยเลิกคุย”
“อ้าวววว...แล้วพี่ปุ้มไม่เสียใจเหรอ ?”
“เสียใจสิ แต่พี่คิดแล้ว..คุยผ่านจอยังไงก็สู้คุยแล้วมองตาไม่ได้ พี่ไม่อยากหลอกตัวเองไปวันๆ ต่อให้คุยแล้วมันดี แต่ไม่เจอตัว มันก็ไม่ใช่ความจริง !!”
ปราณนต์สะอึก..จี๊ด ปุ้มย้ำ
“ถ้าณนต์คิดจะจริงจัง .. ก็ต้องพากันออกมาจากโลกออนไลน์ มาอยู่บนโลกความเป็นจริงให้ได้ ถ้าออกมาไม่ได้...ต่อให้เรารู้สึกดีต่อกันมากแค่ไหน มันก็ไม่ใช่ความจริง !! ... ณนต์กับเค้าจะกล้าออกมาหรือเปล่า ?”
ปราณนต์ตอบไม่ได้..แต่เริ่มคิดหนัก

หน้าบ้านพริบพราวตอนเช้าวันต่อมา ..
พริบพราวนอนแช่น้ำในอ่าง...พริบพราวอ่านอีเมลของปราณนต์ที่ถ่ายมาจากหน้าแท็ปแล็ตของศยา
พริบพราวดูภาพแล้วพึมพัมกับตัวเอง “ถ้าเธอรู้ว่าพี่ศยาเป็นแอบรัก เธอยังจะแคร์เค้าเหมือนกับที่แคร์แอบรักหรือเปล่า ? ปราณนต์จะรู้มั๊ยคะว่าพี่ศยาคือแอบรัก”
พริบพราวคิดถึงตอนนั้น ..
“นี่...นายเคยรู้สึกมั๊ยว่าพี่ศยาชอบนาย !!!”
“บ้า !!! จะไปรู้สึกได้ยังไง ??”
“ถามจริงๆ ไม่รู้สึกเหรอ .. ฉันยังรู้สึกเลย”
“นี่..น้ำตาลในเลือดมากเกินไปหรือเปล่า เพ้อเจ้อ มันจะเป็นไปได้ยังไง”
พริบพราวคิด
“ไม่น่าจะรู้ ... ถ้าปราณนต์ไม่คิดว่าพี่ศยาเป็นแอบรัก..แล้วเค้าจะสงสัยใคร ?”
พราวคิดๆๆ แล้วก็เอะใจ
ตอนไปป่าชายเลน
“ยิ้มอะไร ? ดูมีความสุข ไปแอบทำอะไรมา ?
“ก็..ฉันบอกแล้วไง..ไปส่งเมลมา”
“ส่งหาใคร ? ผมหรือเปล่า ? คือ...ผมรู้จักหรือเปล่า ?”
ตอนเต้นรำอย่างมีความสุข
พราว...หน้าเปลี่ยน...เริ่มจะเอะใจ
“หรือปราณนต์จะคิดว่าเป็นเรา ....”
พราวคิดด้วยความสงสัย ทันใดนั้นโทรศัพท์ดังขึ้น พริบพราวสะดุ้งนิดๆ ก่อนจะหันโทรศัพท์มาดู
พริบพราวหยิบมาดูเป็นชื่อนิดา “สวัสดีค่ะพี่นิดา โทร.มาแต่เช้าเลย มีอะไรเหรอคะ ? .. หะ ? วันนี้พราวไม่ต้องเข้าบริษัท ทำไมคะ ?”

ปราณนต์เพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังคุยโทรศัพท์ “บอสส่งไปสัมมนาที่ต่างจังหวัด ?”
“น้องณนต์ไปได้ใช่มั๊ยคะ ?”
“ไปได้ครับ ไม่มีปัญหาครับ พี่นิดาส่งรายละเอียดสถานที่มาได้เลยนะครับ เดี๋ยวผมนั่งรถตู้ไป ขอบคุณครับ”
ปราณนต์วางสาย และหันมาทางคอม..ปราณนต์เปิดหน้าเมลค้างไว้
“ผมส่งเมลไป 2 ฉบับทำไมคุณถึงไม่ตอบ .. คุณหายไปไหนนะคุณแอบรัก .. เฮ่อ ..” ปราณนต์คิดถึงแอบรัก

รถตู้อรุณจอดรออยู่ที่หน้าคอนโด ศยากับลิปดายืนส่งอรุณ อรุณสั่งคนรถกับเด็กรับใช้ส่วนตัว
“ไอ้ถางเอากระเป๋าขึ้นข้างหลังเลย นังกฐินยกตะกร้าของกินเข้าไปวางในรถ จะได้โดนแอร์ ไม่เสีย”
สองคนแยกกันไปทำตามคำสั่ง อรุณหันมาทางหลานๆ
“ยายกลับล่ะนะ..ฝากยัยหนูศยาด้วยนะ พ่อลิป..มีอะไรก็ค่อยๆพูด ค่อยๆจากัน หนักนิดเบาหน่อย ก็ให้อภัยกัน” ยายจับมือศยากับลิปดามาจับกัน แล้วก็ให้พรต่อ “คนเราต่างพ่อต่างแม่ ต่างครอบครัว มาอยู่ด้วยกัน มันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง”
ศยาเริ่มจะตะหงิดๆ
“ชีวิตคู่มันก็เหมือนลิ้นกับฟัน”
ศยารีบเบรก “ยาย ๆๆ .. เดี๋ยวค่ะ ยังไม่ได้เข้าพิธีมงคลสมรส นี่แค่ส่งยายกลับบ้านค่ะ..แหะ .. ผิดงาน”
ลิปดาขำ .. อรุณรู้สึกตัว หัวเราะเก้อๆ
“ก็ซ้อมๆไว้ ... อย่าลืมนะพ่อลิป พร้อมเมื่อไหร่มาสู่ขอได้เลย ยายรออยู่ ช้ากว่านี้เดี๋ยวยายจะไม่ได้อุ้มหลาน”
ศยายิ้มแหยๆ ลิปดายิ้มรับนิดๆ นิ่งๆ ศยาเห็นลิปนิ่งไม่ตอบโต้ก็เลยต้องแสดงแทน ศยาคล้องแขนลิปดามั่บ
“ได้เลยจ้ะ ฉันบอกยายคนแรกเลยจ้ะ .. รีบไปเถอะยาย สายๆ เดี๋ยวรถติด กฐินพายายขึ้นรถไป เดินทางกลับดีๆนะยาย ถึงแล้วรีบโทร.หาหนูนะ”

อ่านละคร แอบรักออนไลน์ ตอนทีี่ 13 วันที่ 18 ม.ค. 58

แอบรักออนไลน์ เป็นละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก / คอมเมดี้
แอบรักออนไลน์ ผลิตโดยบริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
แอบรักออนไลน์ บทประพันธ์โดย ร่มแก้ว
แอบรักออนไลน์ บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และ สุธิสา วงษ์อยู่
แอบรักออนไลน์ กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
แอบรักออนไลน์ ออกอกกาศทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ