อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 22 ม.ค. 58

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 22 ม.ค. 58

"เราจะแบ่งกำลังไพร่พลออกเป็น 3 กอง กองหน้าเป็นกองรุกและปีกซ้ายกับปีกขวา" แท่นบอก
"ข้ากับพ่อทองแสงใหญ่จะเป็นกองรุก ไล่ตะลุยฟันพวกมันเอง"
นายทองเหม็นกับนายทองแสงใหญ่ยิ้มฮึกเหิม

ขุนสรรค์บอก
"ใครจะเป็นปีกคอยตีโอบพวกมัน"
"ปีกขวา ข้ากับไอ้อิน ไอ้เมืองเอง ข้าเจอมันมาคราวที่แล้ว รู้ฝีมือพวกมันอยู่" จันบอก
"ปีกซ้ายที่เหลือ ฉัน ไอ้สังข์กับกองม้าบ้านคำหยาด ขออาสาเอง พ่อค่ายคน ไหนจะเป็นหัวหน้าให้ข้า" ทัพว่า


"ข้าจะไปกับพวกไอ้ทัพเอง" ทองแก้วว่า
ทัพมองทุกคน
แท่นบอก
"เราแบ่งกัน 3 กองตามนี้"
พันเรืองพยักหน้ารับรู้ เดินออกมาที่หน้าโรงประชุมที่นักรบระจันยืนคอยคำสั่งอยู่
"นักรบระจันทั้งหลาย อังวะยกมาครั้งนี้มันเพิ่มกำลังพลมากขึ้น เพราะแค้นที่ศึกที่ แล้วเราเอาชนะมันได้ แต่เราไม่เคยกลัว"
ทุกคน "เฮ"
"ครั้งนี้เราจะแบ่งกองรบเป็นสามกอง เข้าโอบตีมัน เด็ดหัวแม่ทัพมันให้ได้"
"เฮ"
ทองแสงใหญ่ชูดาบ
"บ้านระจัน"
"รบ รบ"
ใจฟังแผนทั้งหมดแล้วรีบหลบออกไปทันที
ทองเหม็นบอก
"บ้านระจัน"
"รบ รบ"
เสียงตะโกนสู้ศึก รบๆดังกึกก้อง ทุกคนสีหน้าพร้อมสู้ถวายชีวิต

ขาบอุ้มเฟื่องเข้ามา สีหน้าร้อนใจ แม่หมอที่อยู่ด้านในมอง
"ช่วยด้วย หมอ ช่วยเมียฉันด้วย"
แฟง กับ สไบ วิ่งตามเข้ามา แม่หมอมองอาการเฟื่องที่สลบอยู่
"ช่วยเฟื่องด้วย เมียฉันท้อง หมอ เมียฉันท้อง"
ขาบแทบจะทรุดร่างด้วยความปวดร้าวอยู่ตรงนั้น แม่หมอรีบเข้าไปจับชีพจรเฟื่องที่แขน
เสียงกลองดังขึ้นเป็นจังหวะช้าๆๆ สไบหันมองเห็น แฟงหันรีหันขวาง
"พวกนักรบระจันกำลังจะออกจากค่ายแล้ว"
"ไปเถอะแฟง" สไบบอก
"เดี๋ยวฉันมานะ"

แฟงวิ่งเร็วออกไป
ทองเหม็น นั่งบนหลังควายกับพวก 4-5 ตัวเดินนำ ส่วนทองแสงใหญ่ นำกองหน้าเดินตามออกไปก่อน จันหนวดเขี้ยว อิน เมืองเป็นปีกขวา นำนักรบออกไป

ทองแก้ว อยู่บนหลังม้ากับพวกทัพ ฟัก สังข์ เคลิ้ม เอิบ ช่วง และกองนักรบม้า สังข์กังวลมองหาขาบ
"ไอ้ขาบมันคงยังไม่ฟื้นไข้" สังข์บอก
"ไม่เป็นไร ให้มันพักเสียก่อน" ทัพว่า
"ลำพังเราแค่นี้ พวกมันก็ไม่รอดแล้ว...ไป"
ทุกคนยิ้มให้กันอย่างมั่นใจ ดึงม้าเหยาะย่างไป
ทัพกับพวกกำลังพ้นประตูค่าย แฟงวิ่งเร็วมาทางด้านหลัง
"พี่ทัพ พี่ทัพ"
ทัพหันมามอง...แต่หยุดม้าไม่ได้แล้ว ต้องเดินม้าออกประตูค่ายไป
แฟงวิ่งมาไม่ทัน ประตูค่ายปิดลง แฟงหยุดอยู่หน้าประตูพนมมือไหว้ฟ้าดิน
"พี่ต้องชนะกลับมา ขอให้พวกเราชนะ ข้าศึกที่ยกมาย่ำยีแผ่นดินไทย มันต้องย่อยยับทุกคน"
แฟงได้แต่ถอยมายืนส่งใจให้กับทัพและเหล่านักรบ

ทองเหม็นควบควายบุกนำหน้าเข้าปะทะกับทหารติงจาโบอย่างรวดเร็ว
"ฆ่ามันให้หมด ฆ่ามัน"
การตะลุมบอนของทองเหม็นนั้นควงขวานเข้าฟันทหารอังวะ เลือดสาดกระจาย ทองแสงใหญ่ใช้ดาบตะลุยฟัน แทงจนทหารอังวะล้มตายเกลื่อน นักรบบางระจันสู้ประชิดตัว จนทหารอังวะพากันถอยวิ่งหนี

ทหารอังวะวิ่งหนีมาจากด้านทองเหม็น
อิน เมือง จันหนวดเขี้ยว กับพวกนักรบที่ซุ่มรออยู่แล้ว พอเห็นทหารพากันหนีมาเป็นขบวนใหญ่
กลุ่มของ อิน ก็ออกจากที่ซ่อน เข้ารุมทันที ทหารอังวะถูกฆ่าล้มตายลงอีกมาก
ทองเหม็น ควบควายตามมา ทองแสงใหญ่ นำชาวบ้านจากลานที่ 1 ตามมาตีซ้ำ

ทองแก้ว ทัพ กับกองม้า ทุกคนที่รออยู่บนหลังม้า เตรียมพร้อม ทหารอังวะอีกขบวนบนหลังม้ากำลังเคลื่อนโผล่พ้นแนวป่า ทองแก้วยกดาบ
"นักรบบ้านระจัน"
ทัพ / ทุกคน บอก "บุกไปฆ่ามัน"
อ้ายเลาวิ่งห้อนำทัพม้าของบ้านคำหยาด ทุกคนบนหลังม้าแววตาดุดัน ทหารอังวะควบม้าเข้าสู้
ทัพที่ควบอ้ายเลาทะยานเข้าฟันกองหน้าม้าอังวะ สังข์ควงดาบเข้าตะลุย ฟัก เอิบ ช่วง เคลิ้มตามตะลุยเข้ามา
ทหารอังวะล้มตายลงไปอีกมาก

ติงจาโบกับทหารอีกกลุ่มอยู่บนหลังม้า ทหารคนหนึ่งควบม้าเร็วเข้ามารายงาน
"เป็นอย่างที่สายของจอกยีโบส่งข่าวมา"
ติงจาโบ ยิ้มเหี้ยม
"พวกมันติดกับเราแล้วทั้ง 3 กอง ไป ... ขยี้มันให้แหลก"
ติงจาโบนำทัพทหารอังวะบนหลังม้าและเดินเท้าเคลื่อนทัพเพื่อไปตลบหลังนักรบบ้านระจันทันที

ทองเหม็น ทองแสงใหญ่กับนักรบส่วนหนึ่งกำลังเก็บรวบรวมอาวุธออกจากศพทหารที่ตาย อิน จันหนวดเขี้ยว เมืองเดินมาหา
"พวกข้าลุยฟัน จนมันเตลิดมาทางเอ็งตามแผน" ทองเหม็นบอก
นายจันบอก
"พวกข้าก็ออกสกัดฟัน จนไม่มีเหลือสมใจ"
ทองแสงใหญ่ดึงอาวุธออกจากมือศพทหารอังวะ
"อาวุธพวกมัน .. เอามาให้เราเก็บไว้ฆ่าพวกมันแท้ๆ"
ทุกคนพากันยิ้ม คิดว่ากำลังจะกลับไป...

ทัพมองไปรอบๆ...เงียบสนิท แล้วดึงอ้ายเลาหันมาทางทุกคน
ทองแก้วบอก
"พวกมันถอยทัพไปหมดแล้ว"
"แต่กองตระเวนแจ้งว่าพวกมันมากันเป็นพัน แต่นี่ไม่กี่ร้อย" ทัพบอก
"มันอาจจะรบอยู่ทางพ่อทองเหม็น กับ พ่อเมือง" สังข์บอก
เอิบบอก
"หรือไม่ ... มันก็หนีหัวหดกลับไปหมด"
ช่วงหัวเราะเห็นด้วย แต่ทัพสีหน้ายังไม่แน่ใจ
"ข้าว่าไม่ใช่ .. พวกอังวะมันยังไม่หนี เร็ว...ไปช่วยพวกกองหน้าเร็ว"
ทัพควบม้านำทุกคนออกไป

กลุ่มของพ่อค่ายทั้ง 5 ดูนักรบเก็บรวมรวมอาวุธทั้งหมดอยู่ และเตรียมจะกลับค่าย
ทองเหม็นที่เดินนำชะงัก พูดขึ้น
"ข้าได้กลิ่น"
"กลิ่นอะไร พี่ทองเหม็น" เมืองถาม
"กลิ่นสาป.... กลิ่นมันมาจากในป่ารอบๆไปหมด"
ในป่ารอบๆ บริเวณลานโล่ง ทัพของติงจาโบเคลื่อนมาโอบล้อมนักรบบ้านระจันไว้หมดทุกด้านแล้ว
นักรบบ้านระจันเป็นเพียงจุดเล็กๆในวงล้อมของทัพอังวะ เสียงใบไม้ขยับ ทุกคนกำดาบแน่น หันหลังชนกันเป็นวงล้อมเตรียมพร้อม
ทหารอังวะเคลื่อนออกจากแนวป่า ล้อมนักรบบางระจันไว้ทุกด้าน ทุกคนตกตะลึงนึกไม่ถึง
ติงจาโบบนหลังม้าเคลื่อนออกมามองด้วยรอยยิ้มเหยียดหยัน
"พวกเอ็งมันเหิมเกริม มีคนแค่หยิบมือยังคิดจะสู้กับกองทัพอังวะ"
ทองเหม็นบอก
"ถุย...แค่หยิบมือนี่แหละที่จะฟันคอพวกมึงหลุดจากบ่า เข้ามาสิวะ"
ติงจาโบประกาศก้อง
"ฆ่ามัน"
ติงจาโบร้องสั่ง ทหารกรูกันเข้าไป
นักรบบางระจันที่เป็นแค่จุดเล็กๆที่กำลังโดนกองทัพอังวะล้อมกรอบเข้ามา แต่ทุกคนกำดาบ
ฟันทหารอังวะ สู้ไม่ถอย

ทัพควบอ้ายเลานำทุกคนเร่งไปทางสมรภูมิรบอีกด้านอย่างรวดเร็ว ด้วยสังหรณ์ใจ

ในกระท่อมแม่หมอ ค่ายระจัน แฟงมองเฟื่องที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ขาบเข้าไปกอดร่างเมียรักไว้
เฟื่องถามขึ้นคำแรก
"ลูกฉัน... ลูกฉันล่ะ"

เฟื่องมองไปที่แม่หมอทันที
กลุ่มนักรบบ้านระจันสู้สุดใจ ทหารอังวะกลับถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย ติงจาโบบนหลังม้า มีทหารคุ้มกันรอบ ยิ้มแล้วหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ

ทัพควบอ้ายเลามา แต่พอพ้นแนวป่า ทัพกับพวกทุกคนเผชิญหน้ากับกองม้าของอังวะที่ตั้งรออยู่
ทัพและทุกคนกำดาบเตรียมพร้อม ทั้งสองฝ่ายควบม้าพุ่งเข้าหา ตะลุมบอนกัน ทัพฟันทหารอังวะล้มตายบนหลังม้า

อ่านละคร บางระจัน ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 22 ม.ค. 58

ละครเรื่อง บางระจัน สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง บางระจัน บทประพันธ์ ไม้ เมืองเดิม
ละครเรื่อง บางระจัน บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ / ฟ้าฟื้น
ละครเรื่อง บางระจัน กำกับการแสดง พงศกร เมตตาริกานนท์, ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด
ละครเรื่อง บางระจัน แนว แอ็กชั่น-ชีวิต-ประวัติศาสตร์
ละครเรื่อง บางระจัน ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ